Fotoğrafta, bir meydanda, muhtemelen bir idam sahnesi var. Çevrede çok sayıda insan toplanmış. Ortada bir kişi asılıyor. Fotoğrafın sağ tarafında, uzun sakallı ve başında bir tür başlık olan bir adam duruyor. Bu, "idam sahnesi" ile "sakallı adam"ın ilişkisini ironik bir şekilde vurgulayan, bir mizah içeren fotoğraftır. Fotoğraftaki mizah, idam edilen kişinin aslında oldukça sıradan biri, idamın ise olağanüstü ve dramatik olması ve sakallı adamın ise izleyici grubunda olduğu, bu yüzden asılan kişiye bakarak değil sakallı adama bakarak bakış açısı değişiyor. Bu, genellikle "sadece sakalına bakınca" veya "sakalına bakıp ne olduğunu anlamıyorsun" gibi bir ifadeyle açıklanabilir ve olay hakkında insanların ne düşündüğünü irdeler. İdam sahnesinin bir çeşit karikatürize edilmiş gösterisi.

Resimde, çizgi roman tarzında iki çocuk ve bir konuşma balonuyla bir diyalog görülüyor. Yukarıdaki kısımda, başörtüsü takmış bir kız çocuğu (Rümaysa) oyuncaklarla ilgilenmiyor gibi görünüyor, altında ise "Rümaysa, oyuncakların laikliği mi yıkıyor?" sorusu yer alıyor. Bu, başörtüsünün "laiklik" ilkesiyle çeliştiği veya ona aykırı olduğu anlamını taşıyor, dolayısıyla "yıkıyor" ifadesi, durumu eleştirel bir dille ifade ediyor. Aşağıdaki kısımda ise, başörtüsüz bir kız çocuğu, oyuncakları dikkatle ele alıyor ve "Hayır anneciğim. İstiklal Mahkemeleri'nde asılmak için sıra bekliyorlar" diyor. Bu, bir anlamda, ilk sorudaki başörtüsü tartışmasını ironik bir şekilde, siyasi bir konuya benzeterek eleştiriyor. "İstiklal Mahkemeleri" göndermesi, geçmişte yaşanan, başörtüsüyle ilgili tartışmaları çağrıştırıyor ve durumun oyuncakların seçimine kadar indirgenmiş olması, durumu komik ve ironik hale getiriyor. Özetle, şaka, başörtüsü tartışmasını, oyuncaklar aracılığıyla ironik ve komik bir şekilde ele alıyor. Çocukların oyuncaklarıyla oynadığı bir durumu, siyasi bir tartışmaya benzeterek, konu üzerinde incelikli ve alaycı bir bakış açısı sergiliyor.

Resimde, iki çocuk ve bir yetişkin (muhtemelen anne) arasında geçen bir çizgi roman şeridi var. Üst kısımda Rümeysa adındaki kız çocuğu, oyuncakların laikliğini sorgulamaktadır. Alt kısımda ise Rümeysa'nın annesi ona, "Hayır anneciğim. İstiklal Mahkemeleri'nde asılmak için sıra bekliyorlar" cevabını vermektedir. Bu, İstiklal Mahkemeleri'nden (Türkiye'de Cumhuriyet'ten önceki dönemlerde siyasi mahkûmların yargılandığı mahkemelerden) yola çıkarak yapılan ve laikliği sorgulamayı çocuk oyuncağıyla ilişkilendiren bir mizah örneğidir. Çocuk, oyuncakları sıraya koyarken, bu tarz mahkemelerin aslında çok ciddiye alınması gereken bir konu olduğunu, oyuncakların değil insanların hayatını etkilediğini, ve bu yüzden laikliğin oyuncakların "laikliği" ile ilişkilendirilemeyeceğini vurgular. Anne ise, ciddi bir yanıtla, durumun oyuncaklarla ilgisi olmadığını, mahkemelerdeki insanların çok ciddi ve önemli sonuçlarla karşı karşıya kaldığını anlatır. Böylece, çocuğun gözünden bakılan önemsiz bir konu olan oyuncakların "laikliği" ile, ciddiyet gerektiren olayları "sıra beklemek" benzetmesiyle ilişkilendirerek espri yapılır.

ARTZ - KOVL @EfeCelik Baba bu Johnny Depp davası kaç gündür devam ediyor ya istiklal mahkemeleri gibi Kaynak

Rümaysa, oyuncakların laikliği mi yıkıyor? Hayır anneciğim. Istiklal Mahkemeleri'nde asılmak için sıra bekliyorlar. Kaynak