Resimde, 16. veya 17. yüzyıl tarzı gravürde, muhtemelen bir işkence aleti olan "ölüm yatağı" olarak bilinen bir araç ve yan tarafta da benzer zamanda yaşayan kişilerin işkence görme sahneleri bulunuyor. İşkence aleti, mahkumun içine konulduktan sonra, etrafı kapalı ve acı verici çivi veya dikenlerle donatılmış. Gravürde, mahkumlar işkence araçlarına nasıl bağlanıp konulacakları da gösteriliyor. Resmin mizah değeri, o dönemde yaygın olan acımasız işkence yöntemlerinin ve bu araçların görselliğiyle, bugün bunların birer tarihi belge olarak veya merak konusu olarak değerlendirildiği, fakat o dönemde yaşayan insanlar için çok ürkütücü ve korkunç oldukları gerçeği arasındaki tezatla ilgilidir. Resim, ironik bir şekilde, o korkunç ve acımasız yöntemlerin hatırlatıcısı ve insanlığın zaman içindeki gelişmesini (veya değişmesini) vurgular bir şekilde yer alıyor.