Bu fotoğrafta iki farklı sahne bir arada gösteriliyor. Üstteki sahnede, bir savaş veya zorunlu göç ortamında bir anne, bebeğini emzirirken görülüyor. Kadının yüzündeki ifade çaresizlik ve acıyı yansıtıyor. Arkada ise etrafta başka insanlar da görülüyor, bu da toplu bir zorunlu göç durumunu destekliyor. Alttaki sahnede ise, iki kadın birbirine yaslanmış, sevgi dolu bir şekilde duruyor. İki kadının da yüzünde gülümseme ve huzur okunuyor. Aralarındaki sıcaklık ve yakınlık belirgin. Fotoğrafın mizahı, iki sahne arasındaki dramatik zıtlıktan kaynaklanıyor. İlk sahne, insanın en temel ve acil ihtiyaçlarından birini, bir çocuğun beslenmesini, zorlu ve travmatik bir koşulda gösteriyor. İkinci sahne ise, aynı anne figürünün (veya onunla aynı kaderi paylaşmış olabilecek başka bir kadının) geçmişteki zorluklardan sıyrılıp, daha sakin ve sevgi dolu bir gelecekte, sevdiği biriyle huzur içinde olduğunu ima ediyor. Yani şaka, bir zamanlar zorluklar içinde hayatta kalma mücadelesi veren bu kadının, şimdilerde daha iyi bir hayata sahip olduğunu ve sevdiği insanlarla huzur bulduğunu gösteren bu beklenmedik değişim üzerine kurulu. Savaşın veya travmanın izlerinin kaybolup, yerine sevgi ve huzurun gelmesi, ironik ve düşündürücü bir şekilde bir araya getirilmiş. Fotoğrafın altındaki "GÜLDÜM.NET" yazısı da bunun bir mizah sitesinden alındığını ve bu zıtlığı komik bulduğunu ima ediyor.

Fotoğrafta, kalabalık bir festival alanında, muhtemelen 1960'ların veya 1970'lerin sonlarında, kuşaklararası bir coşku ve özgürlük havası hakim. Ön planda, yakın çekimde, birbirlerine sarılmış iki genç görüyoruz. Kadın gülüyor ve neşeli, erkek ise biraz daha ciddi ve bakışları fotoğrafçıya doğru. Her ikisinin de giysileri, dönemin özgün modasına ve özellikle de hippi kültürüne ait. Arkalarında ve etraflarında çok sayıda insan var, hareketlilik ve kalabalık açıkça görülüyor. Gökyüzü açık gri ve biraz bulutlu. Fotoğraf, dönemin toplumsal ve kültürel ortamını yansıtıyor. İnsanların mutlu ve özgür oldukları, farklı giyinmeye ve düşünmeye açık oldukları bir dönem. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece insanların ve festivalin havasını gösteren bir an. Fotoğrafta, koyu yeşil bir battaniyeye sarınmış, bir çift görülüyor. Kadın ve erkek orta yaşlı görünüyorlar. Kadın gülüyor ve erkek hafifçe kaşlarını çatırmış gibi duruyor. Arka planda ağaçlar ve çiçekler var. Fotoğrafın altındaki "GULDUM.NET" yazısı, muhtemelen bir internet sitesi ismidir. Fotoğraftaki mizah, battaniyenin ikisini de sarmasıyla, sanki ikisi de soğuktan korunmak için bir battaniye bulmuşlar gibi göründürüyor. Bununla birlikte, erkek yüz ifadesinin hafiften kaşlarını çatmış olması, durumun biraz komik ya da biraz gergin olabileceği izlenimini veriyor. "GULDUM.NET" yazısı da bu komiği vurguluyor, çünkü bu tarz fotoğraflarda sıkça mizah unsuru bulunur. Kısacası, fotoğrafın mizahı, beklenmedik bir anda sıcaklık/koruma ihtiyacı yaşayan insanların, sanki bir battaniye ile buluşmuş gibi komik bir şekilde yakalanmasından kaynaklanıyor.

Resimde, iki farklı zaman diliminde, muhtemelen bir televizyon programından, iki farklı grup insanın görüntüsü yer alıyor. Üst kısımda, pembe ve sarı gömlekli genç erkekler var; alt kısımda ise, beyaz cübbe ve başörtüsüyle yaşlı bir adam ve etrafındakiler bulunuyor. Fotoğraf, görsel bir mizah örneği. Birbirinden farklı kuşak ve toplumsal ortamları temsil eden bu insanlar, olasılıkla farklı program bölümlerinde yer almış ve izleyicilere "zamanın/tarihin" farklı yorumlarını sunmak veya toplumsal farklılıkları vurgulamak için kullanılmış. Birbirine benzemeyen giyim tarzları ve duruşları, ironik bir karşılaştırma ve belki de farklı sosyo-kültürel arka planları vurgulamaya yönelik bir çaba olarak değerlendirilebilir. Bu, görsellerin zaman içindeki değişimiyle veya toplumsal eğilimlerin alaycı bir bakış açısıyla sunumuyla ilgili bir şakadır.

Fotoğrafta, Marisa Tomei adlı bir kişinin lise yıllarına ait, siyah beyaz bir mezuniyet fotoğrafı görünüyor. Fotoğrafın altında, "MARISA TOMEI / A Midsummer Night's Dream / Goal: Actress" yazıları yer alıyor. Bu, ünlü oyuncu Marisa Tomei'nin lise yıllarındaki fotoğrafının ve hedefinin, Shakespeare'in "Bir Yaz Gecesi Rüyası" oyunuyla ilişkilendirilmesinden oluşan bir espridir. Joke, aslında bir oyuncu olmak isteyen, ancak lisede bir Shakespeare oyunuyla ilişkilendirilmiş bir genç kadının, o ünlü oyuncunun, Marisa Tomei'nin bu ünlü rolde yer almamış olmasına rağmen lisede neyi hedeflediğiyle alay ediyor. Esasen, genç kadın, bir ünlü oyuncu olmayı hayal ederek bir Shakespeare oyunuyla ilişkilendirilmek ve kendi başarılarıyla ilgili bir espriyi kullanarak o rolü hedef almış olarak gösteriliyor.

Fotoğrafta, muhtemelen 1970'ler veya 1980'ler dönemine ait, farklı yaşlarda erkeklerin eski fotoğrafları yer alıyor. Görünen kişiler, tıpkı bir "takım fotoğrafı" gibi, karelere bölünmüş durumda. Fotoğrafın mizahı, farklı zamanlarda çekilmiş, muhtemelen aynı kişilerin farklı yaşlarındaki hallerinin bir araya getirilmesinde saklı. Bu, zamanın nasıl geçtiğini, insanların nasıl değiştiğini veya belki de bir kişinin farklı zamanlarda nasıl farklı görünüşler sergilediğini göstermeye çalışıyor. Eski fotoğraflar, eski bir moda nostaljisine atıfta bulunurken, yaşlı halinden genç halini göstermeyi de amaçlamaktadır. Özetle, fotoğraf "zamanın geçiciliği" veya "yaşlanma" konusundaki absürt bir mizah duygusunu ortaya koymaktadır.

Görüntü, Twitter'da Serkan Aydemir adlı kullanıcının paylaştığı bir tweet. Tweet'te, "Allah" ifadesinin ardından "fakirleri avutmak için uydurulmuş şeyler" ifadesi yer alıyor. Tweet'in altında, paylaşım tarihi ve "yapraklari biten duvar takvimi" ifadesi bulunuyor. Bu tweet, toplumda bazı şeylerin, özellikle de insanların ihtiyacını karşılamaktan ziyade, insanların duygularını hafifletmek veya bir konuyu abartmak için icat edilmiş olabileceği, bir anlamda "uydurulmuş" olabileceği fikrini yansıtıyor. "Fakirleri avutmak için uydurulmuş şeyler" ifadesi, bazı insanların ihtiyaçlarına karşı gösterilen davranışların, aslında samimi ve çözüm odaklı olmadığı, belki de sadece durumu gizlemek veya dikkat dağıtmak amacıyla yapıldığı anlamına gelebilir. "Yarapaklari biten duvar takvimi" ifadesi ise tweet'in genel ironisini vurguluyor. Eski duvar takvimlerinin, zamanla yapraklarının bitmesiyle birlikte kullanılmaz hale gelmesi gibi, bazı fikirlerin de, zamana ve duruma göre geçerliliğini kaybedebileceğine, etkisiz kalabileceğine gönderme yapılıyor. Özetle, espri, toplumsal bazı davranışların ve inanışların gerçekçi veya faydalı olmayabileceği, yüzeysel ve yanıltıcı olabileceği ironik bir şekilde eleştirisidir.

Fotoğrafta, Suriye'deki Mari şehrinin iki farklı zaman dilimindeki görünümü yer alıyor. Üst kısımda, MÖ 2800'lerde, şehir surlarla çevrili, düzenli bir yapıya sahip ve etrafı tarlalarla çevrili olarak gösteriliyor. Alt kısımda ise, 2023 yılındaki halini görüyoruz. Şehir surlarının ve yapıların büyük ölçüde yok olduğu, tarım alanlarının ise çölleşmeye doğru evrildiği, eski ihtişamın yerini sadece toprak ve kalıntıların aldığı görülüyor. Fotoğrafın şakası, zamanın geçmesiyle ve insanlığın etkisiyle medeniyetlerin ne kadar değişebileceği ve yok olabileceği, kalıcı olanın sadece tarihinin izleri olduğunu anlatıyor. Eski ihtişamın yerini boş ve çorak bir arazinin alması, geçen zamanın ve insan etkinliğinin yıkıcı etkilerini vurgulamaktadır.

Resimde, 70 M.Ö. tarihli Ai Khanoum şehrinin bir illüstrasyonu ve günümüzdeki aynı bölgenin fotoğrafı karşılaştırılıyor. Üstteki resim, o dönemde gelişmiş ve kalabalık bir şehir olan Ai Khanoum'un, nehir kıyısında, geniş bir alana yayılmış mimari yapılarla betimlendiği görülüyor. Alttaki resim ise, aynı bölgedeki Ai Khanoum'un 2024 yılındaki halini gösteriyor. Burada şehir tamamen kaybolmuş, yerine çöl ve dağlık bir alan yerleşmiş. Fotoğraftaki mizah, zamanın, medeniyetlerin ve uygarlıkların geçici olduğunu, hatta yok olabileceğini vurguluyor. Ai Khanoum'un geçmiş ihtişamı ile günümüzdeki halinin arasında bir kıyaslama yaparak insan yapımı yapılarla çevre arasında nasıl bir değişim yaşandığını gösteriyor.

Resimde, 220 yılındaki Baalbek'in muhtemelen bir restorasyon çizimi ve 2024 yılındaki gerçek hali görülüyor. İlk resim, antik Baalbek'in neredeyse tamamının, görkemli ve mükemmel bir şekilde korunmuş olarak gösterildiği, hayali, muhtemelen idealize edilmiş bir görünüm. İkinci resim ise, 2024 yılında aynı yerin, zamanın ve doğal afetlerin, insan müdahalesinin etkilerinin göründüğü, harap olmuş halini gösteriyor. Bu, zamanın ve yıkımın, en ihtişamlı yapıları bile nasıl etkileyebileceğini vurgulayan bir karşılaştırma. Fotoğraf, eski ihtişamın günümüzdeki halin yanında ne kadar çarpıcı bir şekilde farklı olduğunu ve zamanın etkilerinin nasıl hissedildiğini gözler önüne seriyor. Bu yüzden, komik bir şekilde, "220" yılından sonra geçen 1800 yıldan fazla zamanın ağır bir bedeli gibi gösteriliyor. Bir nevi zamanın ve kaderin ironisini ve gücünü konu alıyor.

Resimde, üst kısımda eski bir fotoğraf, alt kısımda ise modern bir fotoğraf yer alıyor. Üstte, 1900'lü yılların başlarında görünüyor gibi olan, buzulların arasında tekneyle yolculuk yapan bir kişi var. Altta ise, aynı bölgede, ama çok daha modern, motorlu bir tekneyle yolculuk yapan bir kişi görülüyor. Fotoğrafta, iklim değişikliğinin, zaman içerisinde buzulların ve genel çevrenin nasıl değiştiğini vurgulayan, bir espri var. Eski fotoğraftaki el yapımı tekne, modern teknenin yerine geçmişin izlerini gösteriyor. Bu, eski teknoloji ile yeni teknolojinin aynı coğrafyada kıyaslanması ve iklim değişikliğine ironik bir gönderme. Eskiden insan doğanın bir parçası iken, artık doğaya müdahale ederek ulaşım şekillerini değiştirdiği anlatılıyor.

Resimde, Hattuşa şehrinin iki farklı zaman dilimindeki görünümü yer alıyor. Üst kısımda, yaklaşık 1300 yıl önce, oldukça gelişmiş ve duvarlarla çevrili bir kent görüntüsü görülüyor. Alt kısımda ise, 2023 yılında aynı yerde bulunan Hattuşa'nın, eski ihtişamından eserler barındıran, fakat günümüzde tamamen farklı bir manzara sergileyen kalıntılarının bir görünümü mevcut. Resimde yapılan gönderme, zamanın ve uygarlıkların nasıl değiştiğine, nasıl yok olup gittiğine veya izlerini bırakarak nasıl yaşamaya devam ettiğine işaret ediyor. Eski ihtişamlı bir kentten geriye kalan sadece kalıntılar kalmışken, zamanın nasıl geçmişe dair izler bıraktığına dair ironik bir yorum. Yani, 1300 BC'deki Hattuşa'nın görkemiyle, 2023'teki izlerinin karşılaştırılmasıyla zamanın akışını ve değişimi vurgulamak amaçlanıyor.

Bu fotoğrafta, donmuş bir su yüzeyinde duran iki Dalmaçyalı köpek gösteriliyor. Fotoğrafın ilginç yanı, büyük köpeğin, küçük yavru köpeğin yanında, sanki genç haliyle yan yana fotoğraflanmış gibi, Photoshop ile düzenlenmiş olması. Fotoğraf, sanatçının genç köpek resimlerini büyütüp, büyük köpeklerin yanında konumlandırarak, iki köpeği sanki genç ve büyük haliyle yan yana gösterdiğini vurguluyor. Bu, fotoğraftaki mizah, Photoshop kullanılarak yapılan, gerçek dışı bir görüntü oluşturma ile ilgili. "Bu sanatçı köpeklerin resimlerini genç halleriyle yan yana yerleştirdi" şeklinde yorumlanabilir.

Resimde iki adam var, ikisi de düşünceli görünüyor. Soldaki adam sağa bakıyor, sağdaki adam ise düşünceli bir şekilde elini çenesine koymuş. Resimde bir şaka yok.

Av. Kendine Seküler ... @kendinesekuler Gençliğimizi çaldığı yetmedi şimdi de org çalıyor 0:02 Kaynak

Resimde New York şehrinin 1931 ve 2018 yıllarında çekilmiş iki ayrı hava fotoğrafı bulunmaktadır. Fotoğrafların üst kısmında 1931 yılındaki fotoğraf ve altında 2018 yılındaki fotoğraf yer almaktadır. Şaka şu ki; New York şehrinin 1931 yılında ne kadar küçük ve tenha olduğu görülüyor. 2018 yılında ise şehrin ne kadar büyüdüğü ve yoğunlaştığı açıkça belli oluyor. Bu fotoğraflar, insan nüfusunun ve kentsel alanların zamanla nasıl değiştiğinin görsel bir kanıtı niteliğindedir. İlginç bir şekilde, 1931'deki fotoğrafta Central Park'ın ne kadar büyük olduğu ve şehrin geri kalanıyla karşılaştırıldığında öne çıktığı açıkça görülüyor. 2018'deki fotoğrafta ise park şehrin yoğunluğunun içinde kaybolmuş gibi görünüyor.

Resimde üzgün, yorgun görünen bir kedi var. Kedinin üzerine örtülmüş beyaz bir örtü var. Üzerinde yazan yazı şöyle: "bir süredir kendimi hiçbir yere ait hissetmiyorum zamanın ruhuna ayak uyduramadım her mekanda egreti durdum yakışmadım hayata" Burada espri, kedinin duygusal olarak çöküşünü ve hayatın anlamını aramasını insanlarla özdeşleştirmesinde yatıyor. Kedinin kendine ait bir yer bulamaması ve hayatın ritmine ayak uyduramaması ironik bir şekilde insanların deneyimlediği benzer duyguları yansıtıyor.

Resimde 4 farklı kare var. Her kare bir yılda geçen hayatı temsil ediyor. * 1970'lerde insanların giysilerine, müziklerine ve tarzlarına hayran olan genç bir kadın, * 1960'larda kadınlar özgürlüklerine sevinç ve mutluluk duyuyorlar * 1930'larda kadınlar zorluklara rağmen bir araya gelerek, * 1974'te ise kadınlar hayata ve mücadeleye hayattan bezmiş bir şekilde bakıyorlar. Bu komik şerit, zamanın getirdiği değişimleri ve kadınların farklı dönemlerde farklı yaşam biçimlerine adapte olmasını hicivli bir şekilde ele alıyor. Kadınların sürekli değişen dünya içindeki yerini ve bunu algılayış biçimini mizahla ele alıyor.

Fotoğrafta bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderinin yazarı Simerazzi, geçmişte yaşanan olaylara tanık olmak zorunda olmadığımız için şanslı olduğumuzu söylüyor. Çünkü sonrasında yaşayan nesiller bazı konularda çok şok olmuş. Bu espri, geçmişte yaşanan olayların bugünkü dünya ile kıyaslandığında ne kadar vahşi ve korkunç olabileceğini ima ediyor. İnsanların geçmişin zorluklarına tanık olmak zorunda kalmadığı için şanslı olduğunu ve sonrasında yaşayanların bu olaylara karşı nasıl bir tepki verdiğini düşünerek gülüyor.