Resimde, 2019 ve 2024 yılları temsil eden iki farklı panoda, aynı şaşkın ve gözleri açık, "donmuş" ifadesini taklit eden ifadeyle yüz ifadesi olan bir adam görülüyor. 2019 ile 2024 arasında geçen süre içinde, bir şeyin ne kadar şaşırtıcı veya anlamsız hale geldiğini, beklentilerin ne kadar bozulduğunu ve insanların durum karşısında nasıl donup kaldığını esprili bir şekilde gösteriyor. Bu, insanların 2019'daki bir durumla ilgili beklenmedik gelişmeleri 2024'te nasıl karşıladıklarını, şaşkınlık ve hayret içinde kaldıklarını yorumlayan bir meme.

Görselde, Londra'daki Baker Street metro istasyonunun 1863 ve 2023 yıllarındaki hallerinin karşılaştırıldığı bir fotoğraf bulunuyor. Üst kısımda, 1863 yılında resimlenen, daha az modern, daha az aydınlık ve daha az kalabalık bir metro istasyonu görülüyor. Alt kısımda ise 2023 yılından çekilmiş, daha modern, aydınlık ve kalabalık bir metro istasyonu yer alıyor. Fotoğraf, teknolojik ve toplumsal gelişmenin zamana göre nasıl değiştiğini komik bir şekilde gösteriyor. 1863'te insanlardan oluşan bir kalabalıkken, 2023'te insanların daha modern ve rahat şekilde metro istasyonunda dolaştığını gösteriyor. Bu, toplumsal ve teknolojik değişimi esprili bir şekilde vurgulayan bir karşılaştırma. Özetle, fotoğraf 1863 ve 2023 arasındaki metro istasyonunun değişimini göstererek nostaljik ve mizah dolu bir yorum sunuyor.

Fotoğrafta Osmanlı dönemine ait, muhtemelen bir minyatür veya resim olan bir şahıs resmedilmiş. Şahıs, beyaz bir fes takmış, mor-gri bir cübbe ve kırmızı bir içlik giyiyor. Elini bir belge ya da kağıt üzerine koymuş. Resmin altındaki yazı, "Bu ne ya kervansarayı mı yedik?" şeklindedir. Bu, bir şaka. Kervansaray, yolcuların dinlenip konakladığı bir yerdi. Resimdeki figür, elindeki belgeyle, bir yönetici veya önemli bir kişi gibi görünmekte. "Kervansarayı mı yedik?" ifadesi, anlamsız ve gereksiz bir şeye çok zaman ya da kaynak harcanması anlamına gelen, günlük hayatta sıkça kullanılan bir ifade tarzını (özelleştirilmiş) kullanmaktadır. Şaka, resmin Osmanlı dönemine ait olmasına ve resmedilen kişinin dikkat çekici kıyafetlerini giymesine dayanarak, günümüzdeki zaman kaybını, gereksiz harcamaları veya anlamsız eylemleri, geçmişe (Osmanlı dönemine) benzetme yoluyla eleştiriyor. "Yedik" kelimesi, konu üzerine vurgu yaparak şakayı daha da güldürücü hale getiriyor. Kısacası, resmin nostaljik havası ile bugünün sorunlarını özlü ve komik bir şekilde karşılaştırıyor.

Resimde, 2024 yılına ait bir görsel bulunuyor. Büyük, siyah rakamlarla "2024" yazısı, gri bir arka plana yerleştirilmiş. Görselin alt kısmında "2024 WAS 12 YEARS AGO TODAY" (2024 BUGÜN 12 YIL ÖNCEYDİ) yazısıyla, 2024'ün bugünden 12 yıl önce olduğu vurgulanıyor. Görselde ayrıca "good old days" (eski güzel günler) ifadesi de yer alıyor. Bu, geçmişin nostaljik bir şekilde hatırlandığı ve muhtemelen 2024'ün bugünkü durumuna kıyasla daha iyi olduğu şeklinde bir duygu yaratmayı amaçlıyor. Görselin "şakası", 2024'ün bugün olduğunun farkındalığıyla, geçmişe olan özlemi ve belki de o yıllara duyulan özlemi vurgulamaktır. Bu özlem, "good old days" ifadesiyle pekiştirilmiş bir duygudur.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımın sahibi "yavmur" kullanıcısı, "yavmurunmuhru" kullanıcı adı ile paylaşıyor ve etkinliğe davet içeriyor. Paylaşımın görsel arka planı, turuncu yapraklı bir fotoğraf. Yazı ise, "18 yaşındaki halinizle 1 dakika görüşme fırsatınız olsaydı, ona söyleyeceğiniz 3 kelime ne olurdu?" şeklinde bir soru soruyor. Bu, bir esprili durum tespiti. Gençlerin, daha genç hallerine geri dönüp farklı bir şey söylemeyi isterlerse ne söyleyeceklerini soruyor. "1 dakika" kısmı zaman kısıtlaması ve düşünüp karar vermek zorunda kalmanın esprili bir yönünü vurguluyor. Esasen, insanların geçmişte yaptıkları veya söyledikleri şeylerden pişmanlık duyabilecekleri, ve ya pişmanlık duymaktan sakındıkları durumları hatırlatıyor.

Resimde, zaman makinesi temalı iki ayrı mizah komiği görülüyor. **Soldaki panel:** Bir kızın, 'Ben senin torununum' yazısıyla genç bir görünüme bürünmüş halini gösteriyor. Bu, kızların zaman içinde ileri geri seyahat etmesinin mümkün olmadığı fikrini esprili bir şekilde eleştiriyor. Bu tarz zaman yolculuğu kavramı, kızların geçmişe veya geleceğe seyahat edebileceğini varsayan fantastik filmler veya kitaplarda sıklıkla yer alır ve bu panellerde karikatürize edilerek eleştiriliyor. **Sağdaki panel:** Bir kızın, 'Gerçekten mi?' yazısıyla, klasik zaman makinesi temalı filmlerdeki ya da hikayelerdeki bir kadına benzeyen görüntüsünü gösteriyor. Bu da aynı mantıkla, kadınların bu tür zaman yolculukları yapamayacağı fikrini mizahla ortaya koyuyor. **Alt panel:** Bir zaman yolculuğu filminde (muhtemelen Monty Python ve Kutsal Kase gibi) benzer bir sahne gösteriliyor. Görüntüde, zaman yolculuğu fikrinin mantıksızlığını vurgulayan ve bu filmdeki tarzla ilişkilendirilerek esprili bir şekilde eleştiriliyor. **Özetle:** Resim, zaman makinesi temalı filmlerde veya hikayelerde sıkça kullanılan fantastik kavramları, gerçekçi olmayan bir biçimde, mizah yoluyla eleştiriyor. Kızların zaman yolculuğu yapamayacağını öne sürerek, geleneksel, klişe zaman makinesi temalarını parodize ederek komik bir yorum getiriyor.

Resimde, zaman makinesi temalı iki ayrı kısım ve bir de "Erkekler zaman makinesiyle" başlıklı alt kısım bulunuyor. Üst kısımda, kızların zaman yolculuğu yaptığına dair bir karikatür ve altında, "Ben senin torununum" şeklinde bir yazı var. Bunun yanında da, aynı konseptle ilgili şüpheli bir ifadeyle "Gerçekten mi?" sorusu görülüyor. Bu, kadınların zaman yolculuğu fikrini biraz ironik bir şekilde ele alıyor ve kızların zaman yolculuğunun olasılığını sorgulamakta. Alt kısımda ise, "Erkekler zaman makinesiyle" başlığının altında, "la çabuk gelin kaçış içerde" yazısı ve "Indiana Jones" filminde, bir adamın zaman yolculuğu sırasında karşı karşıya kaldığı durumlar gibi bir sahne var. Bu, erkeklerin zaman yolculuğunda karşılaşabilecekleri pratik sorunlar ve zorluklar hakkında bir mizah içeriyor. Özetle, resim zaman yolculuğu ve cinsiyet rolleri arasındaki ironik farkı vurguluyor. Kızlar için bu durum biraz hayal ürünü, erkekler içinse daha pragmatik ve zorlu. Bu tür mizah, toplumdaki çeşitli klişeler üzerine kurulu bir espri türüdür.

Görüntü, sosyal medya platformunda (muhtemelen Twitter veya benzeri) bir gönderi. Gönderi, tavanında süslemeli bir rozet bulunan bir odanın fotoğrafını içeriyor. Gönderi sahibi, "Bir an olabilir dedim aq" diyerek bir şeye şüpheyle yaklaştığını belirtiyor. Daha sonra "natlan simp @tghnarf.1g" kullanıcı adıyla yanıt veriliyor ve "Benim güncel matematik" ifadesiyle bir matematiksel bir durum veya hesaplamayı ima ediyor. "2 sene önce 2020 değil, 2022'ydi" ifadesi, gönderiyi paylaşan kişinin veya başkasının bir olayın yılını yanlış hatırladığını ortaya koyuyor. Bu kısım, esprili bir şekilde zamanda geriye yolculuk etmenin imkansızlığını veya hafızanın zamanla değişebileceğini ima ediyor. Sonraki yorumlarda, Alptuğ adlı kullanıcı "2014 19 sene önce" diyerek 2022'deki olayın 2003'te gerçekleştiğini ortaya koyuyor. Bu, aslında ilk gönderenin zamanı hatalı bir şekilde ifade ettiğini, ancak son kullanıcı bunu 2014'e göre tekrar ele aldığını ortaya koyuyor. Özetle, gönderi, zaman algısı, hatıralar ve esprili bir şekilde yanlış bilgi veya yanlış tarihler üzerine kurulmuş bir espri. "Yanlış" hatırlama/hesaplama ve bu hatırlamanın komik bir şekilde ortaya çıkarılması esas alınıyor.

Fotoğrafta, meme kültürüne ait bir dizi panelden oluşan bir mizah içeriği var. Üst sırada, farklı tarzlar ve ifadelerle çizilmiş iki kadın figürü görülüyor. Soldaki, goth tarzı bir genç kız, sağdaki ise daha klasik, belki de biraz şaşkın bir ifadeyle. Kadınların altında ilgili Türkçe cümleler var: "Ben senin torunumum." ve "Gerçekten mi?". Bu, olası bir "torun" konusu üzerine kurulmuş bir tartışma veya şaşkınlık duygusunu yansıtıyor. Ortada, "Erkekler zaman makinesiyle" başlıklı bir panel var. Altında, gri saçlı, gözlüklü ve sakallı bir adam görülüyor. Bu, olasılıkla erkeklerin zaman yolculuğu konusundaki beceriksizlikleri veya inanılmaz iddialarını temsil ediyor. Altında "Vay amk" yazısı, adamın durum karşısındaki şaşkınlığını ve şüpheciliğini ifade ediyor. Sağ tarafta, ufuk çizgisinde iki yarım ay ile gece manzarası var. Bu, zaman yolculuğunun ve olasılıklarının gerçekliğine olan şüpheli yaklaşımı sembolize ediyor. **Joke/Mizah:** Mizah, zaman yolculuğu ve erkeklerin bu alandaki zayıf performansları veya gerçek dışı inançları üzerine kurulu. Kadın figürleri, kadınların bu konularda daha fazla akılcı ve mantıklı olabileceği algısıyla karşılaştırılıyor. "Vay amk" ifadesiyle erkeklerin bu hayali zaman yolculuğu olasılıklarında inanılmaz bulundukları için şaşkınlığa/şaşkınlığa işaret ediliyor. İki yarım ay, zaman yolculuğunun olası hayal kırıklığı veya gerçek dışı oluşunu temsil ediyor. Görsellerin, genel olarak meme kültürü ve internet mizah tarzının kullandığı, abartılı ve esprili ifadeler içermesi, fotoğrafın mizah unsurunu destekliyor.

Fotoğrafta, dışarıda, muhtemelen bir üniversite kampüsü veya benzeri bir yerde, bir adamın bir masa etrafında oturduğu ve önünde bir pankart bulunan bir görüntü var. Adam mavi bir sweatshirt giymiş ve bir bardak tutuyor. Pankartta "Yatak bizi 6-7 saat geleceğe taşıyan bir zaman makinesi midir?" yazıyor. Bunun altında da "CHANGE MY MIND" yazıyor. Fotoğraf, zaman yolculuğu ve yorgunluğun birleşimiyle bir mizah içeriyor. "Yatak bizi 6-7 saat geleceğe taşıyan bir zaman makinesi midir?" cümlesi, uykuyu bir tür zaman yolculuğu olarak gören, çok fazla uyumaktan şikayetçi olan ya da çok fazla uyumak isteyen bir insanın düşüncesini komik bir şekilde ifade ediyor. İnsanlar genellikle uyuduktan sonra daha da yorgun uyanıyorlar; oysa, cümle, uyumanın aslında zaman yolculuğu gibi bir etkiye sahip olduğunu düşünmeye teşvik ediyor. "CHANGE MY MIND" ise, bu görüşün yanlış olduğunu düşünmeyen kişilerin fikirlerini dile getirmelerini ima ediyor. Kısaca, espri, uykunun etkisini abartarak ve zaman yolculuğu fikrini güldürücü bir şekilde ilişkilendirilerek oluşturuluyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir film veya eski bir fotoğraf karesi olan, kalabalık bir grup insan görülüyor. Erkekler, çoğunlukla takım elbiseler ve kravatlarla, 1930'lar veya 1940'lar tarzında giyinmişler. Aralarında bazıları şapka, bazıları ise şapkasız. Ortada, gri takım elbise giymiş, ciddi bir hava taşıyan bir adam var. Görüntü, kalabalığın içindeki insanlara odaklanmış, dikkat çekici bir detay yok. Göz alıcı bir olay veya özel bir anı değil, bir toplantı, bir tren istasyonu veya benzer bir ortamda çekilmiş olabilecek, oldukça standart bir kalabalık fotoğrafı. Fotoğrafta bir şaka veya mizah yok. Sadece bir tarihi veya dönemi yansıtan toplumsal bir görüntü.

Fotoğrafta A303 yolunun kesitini gösteren bir diyagram yer alıyor. Diyagram, yolun yüzeyinden başlayarak, farklı dönemlere ait yol yapılarının (modern yol, şose yolu, ortaçağ araba yolu, Roma yolu, tunç çağı yolu, gömülü çim tabakası ve doğal kireç taşı) alt katmanlarını gösteriyor. Her katmanın üstünde ilgili döneme ait semboller (arabalar, askerler, hayvanlar) çiziliyor. Fotoğrafın espri yönü, yolun alt katmanlarının, çağlar boyunca nasıl değiştiğini ve üst üste bindiğini, yani geçmişin modern yol üzerine nasıl yığıldığını görselleştirerek tarihsel katmanlaşmayı vurgulamasıdır. Bu, geçmişin izlerini nasıl taşıdığımızı ve geçmişin günümüzle bağlantısını gösteriyor. Esasen zamanın akışını, geçmişin günümüzü nasıl şekillendirdiğini bir diyagramla esprili bir şekilde anlatıyor.

Fotoğrafta, Londra metrosu'nun eski ve modern hallerinin bir karşılaştırılması yer alıyor. Yukarıdaki kısım, muhtemelen 1800'lü veya 1900'lü yılların başlarında, boya ile resmedilmiş bir Londra metro istasyonunun tarihi bir görünümüdür. İnsanlar hareketsiz halde, istasyonun peronlarında ve platformlarında görünüyor. Alttaki kısım ise, muhtemelen günümüzde aynı istasyonun modern bir fotoğrafıdır. Görsel, modern ve eski arasındaki farkı ve zamanın metro tasarımında nasıl değişikliklere sebep olduğunu vurguluyor. Fotoğraftaki mizah, zaman içinde mimari tasarım ve günlük yaşamda olan değişimlere vurgu yapıyor. Eski resmin oldukça romantik ve detaylı bir görüntü sunarken, alttaki fotoğraftan, bu tip yerlerin modern hali olan işlevselliğin daha net bir şekilde görülebildiğini ve belki de biraz daha kuru göründüğünü gösteriyor. Bu karşılaştırma, zaman geçtikçe her şeyin değişmesiyle, duyguların ve estetiğin nasıl farklı algılandığını ve hissedildiğini de ima ediyor. Bu farkın yaratıcılığını vurgulamakla birlikte, aynı zamanda değişimle ilgili bir nostaljik üzüntü duygusu da yarattığını ifade ediyor.

Fotoğrafta, sanal gerçeklik (VR) teknolojisi kullanılarak oluşturulmuş bir Roma şehri manzarası görülüyor. Duvarlar, zemin ve etraftaki alanlar, Roma İmparatorluğu'nun çeşitli sahnelerini, figürlerini ve yapıları yansıtan büyük ekranlardan oluşan bir sistemle kaplanmış. Görüntüler, izleyiciyi sanki o dönemde Roma sokaklarında yürüyor gibi hissettiriyor. Bu VR deneyiminde, izleyicilerin içinde bulundukları mekan, gerçek değil, sanal bir ortam. Fotoğraftaki espri, bu sanal gerçekliğin, aslında gerçek bir Roma şehri değil, yalnızca bir projeksiyon olduğunu, yani "gerçekten Roma'da değiliz" vurgusunu yapıyor. İzleyicileri sanki gerçek bir tarihi mekanda bulunuyormuş gibi hissettirmek, ancak aslında bunun bir yanılsama olduğunu ortaya koymak, bir ironi ve espriye yol açıyor. Fotoğrafta, karanlık bir ortamda, muhtemelen bir sanat galerisi veya müzede, geniş bir projeksiyon ekranı üzerinde, uzay veya başka bir soyut bir manzara temsil eden bir dijital sanal gerçeklik deneyimi sergileniyor. Ekranda, ışık noktaları ve çizgilerden oluşan karmaşık, hareketli bir görüntü var. Bu görüntünün içinde, kumlu bir arazinin üzerinde, gökyüzüne bakan, silüeti belirgin bir kadın figürü duruyor. Fotoğrafın mizah yönü, görüntünün hayali, sanal ve hatta gerçekdışı bir deneyimi temsil etmesinden ve kadının bu deneyimi seyreden/yaşayan tek insan olarak resmedilmesinden kaynaklanıyor. Görüntü, izleyicinin dikkatinin çekilmesi ve sanal deneyimin insan algısıyla olan ilişkisinin vurgulanması için tasarlanmış olabilir. Bu nedenle, "gerçek" olanın ve "sanal" olanın ayrımının altını çizer ve bu ikisinin karşılaştırılabilir veya birbirinden ayrılamaz olduğuna dikkat çeker. Mizah, tam olarak tanımlanamayan bir anlam ve yorum arayışı yaratıyor. Fotoğrafta, muhtemelen bir müze veya sanat galerisi içinde, dijital projeksiyonlarla oluşturulmuş, gerçekçi bir 3 boyutlu ortam görülüyor. Yer, duvarlar ve hatta belki de havada, çeşitli tarihsel veya arkeolojik unsurların, imgelerin, haritaların ve diğer verilerin, adeta bir hologram etkisiyle yansıtıldığı görülüyor. Ortada, insan figürleri, bu sürreal ortamda yürüyormuş gibi duruyorlar. Fotoğraftaki espri, insan figürlerinin etraflarını saran dijital dünyanın, gerçekliğin içindeki illüzyona benzemelerinden kaynaklanıyor. İnsanların dışarıdan bakıldığında, bu yaratıcı ve büyüleyici ortamın bir parçasıymış gibi göründükleri vurgulanıyor. "Gerçek mi, yoksa dijital bir illüzyon mu?" diye düşünmeye sevk eden bir illüzyon sunuyor. Bir bakıma, gerçek dünyanın dijital dünyaya olan "kapsını" gösteren, eğlenceli bir perspektif sağlıyor. Fotoğrafta, büyük bir sanal gerçeklik (VR) veya dijital ortam deneyimi görülüyor. Görünürde, tarihi bir bina (muhtemelen Roma tarzı) ve çevresindeki bir manzara, dijital olarak oluşturulmuş ve görüntülendirilmiş gibi gözüküyor. Bu dijital yapı ve çevresi, neredeyse "süzülmüş", "ışınlanmış" veya "hayalet" gibi görünür bir dokuyla ekranlanmış. Çevrede, tarihsel kostümler giymiş çok sayıda kişi var. Bir ekran veya projektör sistemi aracılığıyla, görüntüler hareketli ve üç boyutlu bir deneyim oluşturmak üzere tasarlanmış. Fotoğrafta bir şaka veya ironi yok. Sadece bir dijital sanat/görüntüleme projesi. Sanal bir ortam yaratmak için teknolojinin nasıl kullanıldığına dair bir gösterim.

Resimde, Osmanlı giyimli bir figürün, Napolyon Bonapart'ı (ya da benzer bir figürü) ayaklarıyla yere vurduğu, karikatüristik bir görüntü yer alıyor. Napolyon'un yüz ifadesi acı ve şaşkınlık dolu, neredeyse gülünç bir hale getirilmiş. Resmin arka planında, başka figürler, olasılıkla savaşın veya Fransa ile Osmanlı Devleti arasındaki çatışmanın diğer taraflarını temsil ediyorlar. Figürler, dönemin giyim tarzlarına ve savaş zamanlarına ait detaylarla resmedilmiş. Karikatür, Napolyon'un ve Fransa'nın egemenlik ve güç arzularını, hatta belki de saldırganlıklarını, alaycı bir dille eleştiriyor. Osmanlı figürünün Napolyon'u yere vurması, Osmanlı'nın o dönemde gücünün ve direncinin sembolize edilmiş bir ifadesi. Bu, Napolyon'un Avrupa'daki güç mücadeleleri ve olası zaferleri veya yenilgileri hakkında toplumsal bir mizah ve yorum içeriyor. Resim, tarihsel bir olayın güncel ve eğlenceli bir şekilde yorumlandığı, siyasi bir karikatür örneğidir.

Bu fotoğraf, geçmişteki dünya coğrafyasını, muhtemelen buzul çağının bir dönemini gösteren bir haritadır. Kırmızı çizgi, o dönemde kara köprüleri olan veya mevcut deniz seviyelerinden farklı olan alanları gösteriyor. Haritanın üzerindeki metinler, o dönemin jeolojik ve coğrafi özelliklerini açıklıyor. Örneğin, Hazar Denizi'nin bugünkü seviyesinden daha yüksek olduğunu, Japonya Denizi'nin bir göl olduğunu ve Sundaland'ın bir kıta parçası olduğunu belirtiyor. Bu bilgiler, geçmişteki iklim koşulları ve deniz seviyelerinin günümüzdekilerden nasıl farklı olduğunu gösteriyor. Bu görseldeki espriye dair bir yorum yapmak için, espriye işaret eden bir metin ya da görsel unsurun olmaması gerekiyor. Haritanın içeriği, geçmiş jeolojik süreçleri ve coğrafi değişiklikleri göstermek amacıyla yapılmış bilimsel veya eğitimsel bir görseldir. Bu nedenle, espriye yönelik bir açıklama yapmak mümkün değil.

Fotoğrafta, İstanbul Boğazı'nda muhtemelen bir vapurda, geleneksel Türk tatlısı dondurma yapan bir satıcı ve yanında duran bir kadın görünüyor. Satıcı, kırmızı fesli ve kırmızı-gri desenli bir yelek giyiyor. Dondurmayı, çeşitli renklere ayrılmış bir dönen tepsi üzerinde yapıyor. Kadının ise göz alıcı makyajı ve koyu saçları dikkat çekiyor. Fotoğraftaki mizah, satıcının yaptığı dondurmanın renklerine ve kadının tepki göstermesine dayanıyor. Satıcı, dondurmayı çeşitli renklere ayırdığı için, sanki kadın bu kadar renkli dondurmaya hayran kalmış ve bununla ilgili şaşkın veya şaşırmış gibi bir tepki sergiliyor. Bu, satıcının dondurmanın çeşitli renklerine ve kadının bu renklere olan tepkisine dayanan hafif bir absürt mizah unsuru. Görüntü, klasik bir "tepki" komedisi çeşididir.

Resimde, Russell T Davies adlı bir kişi görünüyor. Görüntüsü, bir haber veya makalenin altındaki bir fotoğraf olarak yer alıyor. Yazıda Russell T Davies'in, Doctor Who serisinin yıldönümü özel bölümüne bile geri dönmeyeceği belirtiliyor. Ancak, yeni bir BBC1 dizisiyle geleceğe yolculuk edeceği belirtiliyor. Fotoğrafta, Russell T. Davies'in kendisinin ve altında da Doctor Who veya BBC1 ile ilgili bir haber veya makale metninin bulunduğu bir haber sitesi veya sosyal medya gönderisi parçalarını görüyoruz. Bu, "geleceğe yolculuk" veya "zaman yolculuğu" temalı bir şaka veya ironi barındırıyor. Zaman yolculuğu kavramı Doctor Who dizisinin ana temalarından birisi. Oysa Davies, Doctor Who'ya geri dönmeyi reddediyor. Bu durum, paradoksal ve esprili bir biçimde, yeni bir proje ile bu kavramın etrafında kurulmuş bir diziye devam edeceğini gösteriyor. "Geleceğe yolculuk" ifadesi, aslında Davies'in bu kavramı yeni projesi için kullanmayı tercih ettiği anlamına geliyor. Bir nevi ironik bir durum olarak yorumlanabilir.

Fotoğrafta, bir müzenin duvarında asılı olan, muhtemelen 19. yüzyıl veya erken 20. yüzyıl tarzında bir resim bulunuyor. Resimde, kırsal bir alanda, şapkalar ve klasik giyimleriyle topluluk halinde insanlar tasvir ediliyor. Resmin önünde duran, bej rengi bir palto giyen bir kadın var. Fotoğrafın esprili tarafı, kadının resme dokunuyormuş gibi görünmesinden kaynaklanıyor. Bu, "resmin içinde olmak", "sanata dalmak" gibi bir hissi ifade ederken aslında resmin önünde duruyor olmasına gönderme yapıyor. Resimdeki figürler ile izleyicinin pozisyonu arasında kurduğu fark, görsel bir mizah yaratıyor. Kadının, resimdeki kişilerin bir parçası gibi görünmesini amaçlayan duruş ve giyimi de espriye katkıda bulunuyor.

Resimde, zaman makinesiyle ilgili bir meme formatı kullanılmış. **Üst kısımda:** "Zaman makinesiyle erkekler ve kızlar" başlığı altında, siyah giyimli, emo tarzı iki genç resmedilmiş. Altında, "Sakın gece duygusallaşıp ona mesaj atma." yazısı var. Bunun karşıtı olarak, "Tamam." yazısı var. Bu, duygusal mesajlaşma karşısında, umursamaz bir tepkiyi temsil ediyor. **Alt kısımda:** Sağda, Osmanlı padişahı gibi görünen bir portre var. Sol tarafta ise sakallı, "meme" formatında çizilmiş bir genç var. Altında "Al şu pusulayı atlas okyanusundan dümdüz batıya git" ve "kadırgayla nereye gideyim amk mali" yazıları yer alıyor. Bu, zaman yolculuğu ve yön bulma teması ile birleştirilmiş, güncel bir internet dili kullanımıyla Osmanlı dönemine dair esprili ve biraz da absürt bir ifade oluşturuyor. **Özetle:** Resim, zaman yolculuğu teması ve güncel internet dilini kullanarak, duygusal iletişim ve yön bulma gibi konuları absürt ve mizahla birleştiren bir meme. Zaman yolculuğunun olası sonuçlarını, özellikle de eski dönemlere veya kültüre uyumsuz bir şekilde hareket etmeyi, komik ve ironik bir dille ele alıyor.