Resimde, Mısır'da, 700 M.Ö. civarında ve günümüzde (2024) Nubia, Sudan bölgesinde bulunan piramitler görülüyor. Üstteki resimde, piramitler sağlam ve canlı bir şekilde, çevresinde insanlar var. Alttaki resimde ise piramitlerin zamanın ve çölün etkisiyle nasıl harap olduğunu görüyoruz. Fotoğraf, tarihin ve zamanın etkisiyle oluşan görsel bir karşılaştırma yapıyor ve "zamanın dişlerinin" etkisini vurgulamakta. "Zamanın nasıl her şeyi yok ettiğini ve sadece iz bıraktığını" vurgulanmaya çalışılıyor. Komik yanı, piramitlerin, en azından resimde gösterildiği gibi, 700 M.Ö.'de canlı bir şekilde ayakta iken, 2024'te ise aşınmış ve harap olmasıdır. Görsel, tarihsel süreci ve zamanın akışını ironik bir şekilde gösteriyor.

Fotoğrafta, İsa'nın doğum yeri olarak bilinen Betlehem şehrinin 1200 yıl öncesine ve 2024 yılına ait iki farklı görünümü görülüyor. Üst kısımda, 1200 yıl önce Betlehem'in, bugün olduğundan çok daha küçük ve daha az gelişmiş bir yerleşim merkezi olarak canlandırıldığı görülüyor. Bir su kemerinin ve çevresindeki tarım arazilerinin olduğu, daha doğal bir ortam var. Alt kısımda ise 2024 yılına ait Betlehem şehri, çok daha büyük ve yoğun bir yapılaşma gösteriyor. Modern binalar, yollar ve şehrin daha yoğun bir nüfus merkezine dönüştüğü anlaşılıyor. Fotoğrafın ironisi, Betlehem'in bugün 1200 yıl öncekinden çok daha fazla büyümesine ve gelişmesine karşın, bölgenin yaşadığı çatışmalar ve siyasi tartışmalar nedeniyle bu gelişmenin hala huzursuzluk kaynağı olarak kalmasıdır. Böylelikle, geçmişin sakin görünüşüyle bugünün karmaşıklığı arasında bir karşılaştırma yapılıyor ve bununla ilgili bir yorum yapılıyor. Fotoğraf, Betlehem'in tarihini ve gelişimiyle ilgili bir fıkrayı veya ironik yorumu yansıtıyor.

Resimde, Antik Yunanistan'ın 400 yılı öncesi ve günümüzdeki Atina Akropol'ü görülüyor. Üst kısımda, 400 BC yazısıyla gösterilen resim, Akropolis'in o dönemki halini, daha az kalıntısı, daha az restorasyon çalışmasıyla gösteriyor. Alt kısımda ise 2024 yazısıyla gösterilen resim, günümüzdeki Akropolis'in modern restorasyon ve koruma çalışmalarıyla kaplı halini gösteriyor. Bu bir ironi. Akropolis'in 400 BC'deki hali, bugün görebileceğimiz kadar detaylı ve korunmuş durumda değil. Görselde aslında şunu anlatıyor: Antik eserler bugün, geçmişte olduğundan daha fazla koruma ve restorasyon altında. Bu da ironik bir şekilde, eski eserleri korumak için gerekli çalışmanın modern dönemde daha fazla olduğuna işaret ediyor.

Resimde, Pakistan'ın Taxila şehrinin 100 M.Ö. ve 2024 yıllarındaki hallerinin uydan çekilmiş görüntülerini görüyoruz. Üstteki görüntü, surlarla çevrili ve gelişmiş bir şehrin kalıntılarını gösterirken, alttaki görüntü modern dönemde, eskisi kadar geniş ve kalabalık olmayan, ancak yine de tarihi izleri taşıyan bir yerleşim yerini gösteriyor. Fotoğrafta yer alan mizah, Taxila'nın zaman içindeki değişimini, yani, geçmişteki ihtişamının, günümüzde hala izleri bulunan, ancak o eski büyüklüğünü koruyamayan bir yerleşim olarak varlığını vurgulamak. "100 BC" ve "2024" tarih bilgileri de zamanın akışına ve uygarlıkların değişimine bir gönderme yapıyor. Görsel, aynı isimli tarihi yerin geçmiş ihtişamıyla günümüzdeki hali arasındaki farkı, bu da bir miktar nostaljik ve huzursuz edici his yaratıyor.

Görselde, 1900 yılındaki ve 2022 yılındaki aynı yerin fotoğrafları karşılaştırılıyor. Yukarıdaki gri tonlu fotoğrafta, büyük bir tepecik/yığın görülüyor. Alttaki fotoğrafta ise, aynı yerde, taştan yapılmış, muhtemelen antik bir piramit olan büyük bir yapı görülüyor. Fotoğraf, insanların ve çevrenin zamanla nasıl değiştiğini vurgulamak için, doğal bir görünümden, turist dolu modern bir manzaraya geçişi gösteriyor. Şakası, 1900'de bir tepenin, 2022'de ise ziyaret edilen, turistlerle dolu bir tarihi yapıya dönüşmüş olmasını göstermekle ilgili. Bu, çevrenin, insanların etkisinin zamanla nasıl değişebileceği konusunda bir yorum olarak görülebilir. Bir nevi, insan etkinliğinin doğaya, kültürel miras eserlere ve benzer yerlere yaptığı etki üzerine bir yorumdur.

Fotoğrafta, yeşil bir otomobilin tavanının üzerinde, boyaların soyulmuş, pullanmış veya kabarmış bir görünümü sergileyen bir hasar görülüyor. Beyazımsı veya grimsı bir renk tonunda, farklı büyüklüklerde ve şekillerde lekeler mevcut. Bu, araç sahibinin aracına iyi bakmadığını veya aracın yaşlı ve bakımsız olduğunu düşündürüyor. Fotoğraftaki durum, "bakımsız araç" veya "eski araç" temalarını akla getiren bir durum ifade ediyor. "Soyulmuş boya" gibi bir kavram üzerinden bir espri yapılamaz. Fotoğraf, bir durumun/sorunun resmini çekiyor, bir espriyi değil.

Resimde, üst kısımda Birinci Dünya Savaşı'nda siper savaşına ait bir siyah beyaz fotoğraf, alt kısımda ise aynı alanda günümüzde, siperlerin otla kaplı, çukur biçiminde izlerini gösteren bir fotoğraf yer alıyor. Fotoğraf, savaşın izlerinin zamanla nasıl ortadan kalktığını ve doğanın yeniden ele geçirdiğini, hayatın devam ettiğini göstermek için tasarlanmış bir zıtlık oluşturuyor. Bu, savaşa dair acımasız bir anı hatırlatırken, aynı zamanda doğanın, zamanın ve insanlığın direnci üzerine bir yorum yapıyor. Joke, savaşın yarattığı yıkımın, zaman içinde doğanın yeniden şekillendirme gücüne karşı ne kadar güçsüz kaldığını vurgulamaktadır.

Görselde, 2005 yılında tarım amaçlı ağaçlandırılmış bir yamaç ve 2019 yılında tekrar ormanlaşmış aynı yamaç karşılaştırılıyor. 2005 fotoğrafında, arazinin orman örtüsü yok edilmiş ve yerine tarım bitkileri dikiliyor. 2019 fotoğrafında ise orman tekrar gelişmiş. Fotoğraf, ormanların tahrip edilmesiyle sonraki süreçte tekrar yeşermesi ve doğanın kendini iyileştirme gücü hakkında bir mesaj veriyor. Potansiyel olarak, doğanın insan müdahalesinden sonra dahi direnç gösterme ve kendini onarma kapasitesine vurgu yapıyor. Bu da, çevreye duyarlı davranmamızın önemini vurguluyor. Görselde bir "şakayla" ilgili bir durum yok. Daha ziyade doğanın kendini iyileştirme gücünü gösteriyor.

Resimde, antik bir şehir olan Afrodisias, Türkiye'nin günümüzdeki hali ve 140 yılında muhtemelen nasıl göründüğü karşılaştırılıyor. Üst kısımda, 140 yılında Afrodisias'ın muhtemelen canlı ve kalabalık bir şehir olarak canlandırılmış bir görüntüsü var. Alt kısımda ise, 2024 yılına ait, yerleşimin şimdiki halinin görüntüsü; harabeler ve çevresindeki doğal alan göze çarpıyor. Fotoğrafta yer alan espri, tarihsel bir şehri günümüzdeki haliyle karşılaştırıp, zamanın ve insan faaliyetinin nasıl etki ettiğini vurgulamaktır. Eski görkemli şehri, şu anki haliyle kıyasladığımızda, zamanın getirdiği değişimi, kaybı ve tarihsel mirasın korunma çabasını göstermektedir. Resmin alt kısmındaki "Afrodisias, Turkey" yazısı bu karşılaştırmayı daha da belirgin hale getirmektedir.

Resimde, Efes antik şehrinin iki farklı zaman dilimindeki fotoğrafı yer alıyor. Üstteki fotoğraf, 100 yılı civarında Efes'in muhtemelen çizim yoluyla canlandırılmış hali. Alttaki fotoğraf ise 2024 yılında Efes'in günümüzdeki halini gösteriyor. Görünen büyük amfi tiyatro, zamanın nasıl değiştiğini, nelerin kalıp nelerin kaybolduğunu ve antik medeniyetlerin günümüzdeki izlerini vurgulayan bir karşılaştırma sunuyor. Mizah, 100 yıllık bir resmin, 2024 yılındaki güncel görünümle karşılaştırılmasından kaynaklanıyor. Bu, insanlığın zaman içinde nasıl değiştiğini, geçmişin günümüzle nasıl bir bağlantı kurduğunu ve kültür mirasının korunması ya da kaybolması arasındaki durumu ironik bir şekilde sergileyen, tarihsel bir perspektif sunuyor. Basitçe, zamanın nasıl da çabuk geçtiğini, ama eski eserlerin halen varlığını koruduğunu gösteriyor.

Fotoğrafta, Brezilya'nın Rio de Janeiro şehrindeki Şeker Tepesi'nin (Sugarloaf Mountain) farklı zamanlardaki görüntülerini görebiliyoruz. Yukarıdaki görüntü 1996 yılından, aşağıdaki ise 2019 yılından. Görüntülerde, dağın çevresindeki orman örtüsünde ve yapılaşmada zaman içinde meydana gelen değişiklikler fark edilebilir. Özellikle 1996'daki görüntüde dağın yamacında daha az ağaç varken, 2019'daki görüntünün yamaçlarındaki ağaç örtüsü daha yoğun görünüyor. Bu, çevresel değişikliklerin ve şehirleşmenin zaman içinde nasıl etki ettiğini gösteriyor. Şaka, fotoğrafların altındaki "1996" ve "2019" tarihleriyle ilgili olabilir. Resmin altındaki küçük daire, bu durumun çevresel ve yapısal değişimleri vurguluyor. Daha doğrusu, şehirleşmenin ve doğal yaşamın nasıl etkilendiğiyle ilgili gözlemciyi bir düşünmeye çağırıyor. Şaşırtıcı bir şekilde, fotoğraflar ve alttaki yazılar doğrudan bir şaka yaratmıyor, ama bir tür yorum içeren bir gözlem sunuyor.

Görselde, 1996 ve 2019 yıllarına ait iki farklı görüntü yer alıyor. İki görüntü de aynı dağlık bölgeyi gösteriyor. 1996 yılında bölgede daha az ev ve yapı var, alan daha çok yeşil ve doğal görünümlü. 2019 yılında ise bölge daha yoğun bir şekilde yapılaşmış ve ormanlık alanın bir kısmı yok olmuş. Fotoğraf, doğal yaşam alanlarının insan faaliyetleri nedeniyle nasıl tahrip olduğunu ve nüfus artışının etkilerini gösteriyor. Bu, insan faaliyetlerinin çevreye olan etkisi ve hızlı kentleşmeyle ilgili bir mizah içeriyor. "1996" ve "2019" yazıları zaman farkını belirtiyor ve görseldeki dramatik değişikliklerle, insan faaliyetlerinin ormanlık alanlara olan etkisini vurguluyor. Dolayısıyla fotoğrafın alt mesajı, doğal yaşam alanlarını koruma ihtiyacı ve sürdürülebilir yaşam tarzlarının önemini hatırlatıyor.

Görselde, Brezilya'nın Rio de Janeiro şehrindeki bir kıyı bölgesinin 1989 ve 2019 yıllarındaki görüntülerinin karşılaştırıldığı iki ayrı fotoğraf bulunuyor. Fotoğrafların üstteki kısmında, 1989 yılından bir görüntü var. Bu görüntüde, kıyıya yakın bir tepenin çevresinde, önemli ölçüde ağaçsız, çıplak bir arazi görülüyor. Alttaki fotoğraf ise 2019 yılından ve aynı tepenin çevresinin yoğun yeşil ağaçlarla kaplı olduğunu gösteriyor. Fotoğraftaki espri, orman örtüsündeki artışın çevre farkındalığı ve ağaçlandırma çalışmaları ile ilgilidir. 1989'da çıplak olan alanın, 30 yıl sonra ne kadar yeşillendiği karşılaştırılarak, zaman içinde meydana gelen olumlu bir değişim vurgulanıyor. Dolayısıyla espri, çevre koruma çabalarının ve doğal yaşamın korunmasının önemini vurgulamaktan ibaret.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, "Bu ayeti bilmiyodum öğrenmiş oldum" ifadesiyle bir dini bilgi öğrenildiği ifade ediliyor. Aynı zamanda, '@melihabalaman' kullanıcı adlı birinin, "Of söz vermiştim kendime atmicaktım işte ya" yorumu ile kendine vermiş olduğu bir sözü tutmadığı vurgulanıyor. Altta ise genç bir kadının iki farklı fotoğrafı yer alıyor. İlki, genç kızın daha genç, muhtemelen lise veya orta okul yıllarına ait bir fotoğrafı. İkincisi ise, daha büyük, yetişkin hali ve farklı bir kıyafet tarzıyla çekilmiş bir fotoğraf. Bu durumun mizah değeri, "söz verme" ve "tutmama"nın, kişinin gelişimi ve değişimi ile ilgili bir ironi içeren genel bir toplumsal mizah örneğini ortaya koymasında yatıyor. Gençlik döneminden, yetişkinliğe geçişe dair bir karşılaştırma ve bu dönemdeki değişime bakışı eleştiriyor.

Fotoğrafta, orta yaşlı bir erkek görünüyor. Görüntüsü, yüksek okul döneminde popüler olan insanların, zamanla nasıl değişebileceklerini, yani genellikle kilo alıp farklı görünmeye başlayabileceklerini vurgulayan bir espri içeriyor. Dolayısıyla espri, yüksek okul yıllarında popüler olan insanların, daha sonraki hayatlarında nasıl görünmeyeceklerini, yani zamanla değişebileceklerini konu alıyor. Görsel olarak, o dönemki popülariteleri ile şimdiki görünüşleri arasında bir karşılaştırma yapmayı amaçlıyor.

Fotoğrafta, yaşlı bir Çinli adamın iki farklı fotoğrafı görülüyor. Soldaki fotoğraf, daha genç, nispeten daha az kırışıklı bir halde. Sağdaki ise, aşırı derecede kırışıklıklı, yaşlı ve çok zayıf bir adam. Fotoğrafın altındaki yazı ise, 256 yıl yaşadığı iddia edilen Li Ching-Yuen adlı Çinli adamın inanılmaz öyküsünden bahsediyor. Yazıda, bu hikayenin detaylarının fotoğrafa eklenen bir metinle veya kaydırılarak görüntülenebileceği belirtiliyor. Fotoğraf ve altındaki metin birleşerek, genellikle yaşlı insanların çok yaşlandığı ve kırışıklığın kaçınılmaz olduğu gerçeğinin ironik bir temsilini oluşturuyor. 256 yıl yaşamak, gerçekçi olmayan ve abartılı bir iddia. Bu nedenle, fotoğrafın "şaka" yanı, yaşlanmanın kaçınılmazlığı, "inanılmaz" öyküler ve gerçeklikle olan ilişkisini vurgulamaktadır.

Fotoğrafta 7 farklı tarihli Coca-Cola şişesi var. Şişelerin üzerindeki tarihler 1889'dan 1986'ya kadar artan bir şekilde sıralanmış. Şaka ise Coca-Cola'nın bu tarihlerde var olan tüm şişelerin aynı şekilde olması, yani markanın tasarımını hiç değiştirmemiş olması. Türkçe olarak, "Coca-Cola tasarımını hiç değiştirmemiş, her zamanki gibi!" diyebiliriz.

Fotoğrafta, yaşlı bir kadın bir yatakta oturmuş, bir fotoğraf çerçevesinin önünde. Fotoğraf çerçevesi, bir çocuğu ve yetişkinleri gösteriyor. Fıkra, yaşlı kadının kendi gençliğinin fotoğrafını gördüğü ve gençlik yıllarına özlem duyduğu üzerine kurulu. **Şaka:** "Bak, gençliğim ne kadar güzelmiş! Şimdi yaşlanıp yıpranmışım." Ancak, yaşlı kadının fotoğrafta olmayan bir kişinin gençlik fotoğrafını gördüğü de mümkün. Bu durumda şaka, yaşlı kadının geçmişe özlemin yanı sıra hayattan da bir şeyleri kaçırdığını vurgulamak olabilir. **Türkçe Açıklama:** Fotoğrafta, yaşlı bir kadın bir yatağın üzerinde oturuyor ve önünde bir fotoğraf çerçevesi var. Çerçevede, bir çocuk ve birkaç yetişkin görünüyor. Fıkra, yaşlı kadının kendi gençlik zamanına ait bir fotoğrafı gördüğü ve geçmişine özlem duyduğu üzerine kurulu. **Şaka:** "Ah, bak gençliğim ne kadar güzelmiş! Şimdi ise yaşlı ve yorgunum." Ancak, yaşlı kadının fotoğraftaki kişinin kendi gençliği olmadığını düşünmek de mümkün. Bu durumda şaka, yaşlı kadının gençlik özleminin yanı sıra, hayattan bazı şeyleri kaçırdığını da vurgulamak için olabilir.

Fotoğrafta, Hulyamutlu adlı bir kullanıcının Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, uçakta yanında oturan bir adamla sohbet ettiği ve 40 yıl gurbet hayatı yaşadığını söylediği belirtiliyor. Paylaşımın altındaki yorumlarda ise insanların "40 yıl sonra anlattığına göre uçak yolculuğu çok uzun sürmüş" şeklinde espri yaptığı anlaşılıyor. Espri, kişinin 40 yıl yaşadığı gurbeti kısa bir uçak yolculuğunda anlatmasının imkansızlığına dayanıyor.

Resimde, genç bir adamın yanında, yaşlanmış hali görülüyor. Şaka ise, genç halinin daha yakışıklı olduğunun düşünülmesi. Bu tür şakalar, zamanın geçmesiyle gelen doğal yaşlanmayı ve fiziksel değişimleri esprili bir şekilde ele alır. "Eskiden daha yakışıklıymış," diye söylenebilir.