Fotoğraf, Twitter'da bir paylaşımı gösteriyor. Paylaşım, "Sabah işe giderken yolda okula gidenleri görüp büyüdüğünü hissetmek...bok gibi bi hismiş" yazıyor. Bu paylaşımda yapılan espri, kişinin işe giderken okul çocuklarını görüp kendi çocukluğuna özlem duymasını, ancak bu özlemin "bok gibi" bir his olarak algılanmasını ironik bir şekilde dile getiriyor. Yani, insan büyüdükçe çocukluğuna duyduğu özlemin olumsuz bir duygu olarak algılanabileceği ve aslında bu durumun biraz ironik olduğu düşünülüyor.

Fotoğrafta, 1984 yılında çekilmiş bir aile fotoğrafı ile 2013 yılında çekilmiş aynı ailenin bir başka fotoğrafı gösteriliyor. İlk fotoğrafta, genç bir çift, küçük bebek kızlarını kucaklarında tutuyor. İkinci fotoğrafta ise aynı çift, artık yetişkin olan kızları ile birlikte, kızlarının şarap içtiği bir ortamda poz veriyor. Bu fotoğrafların mizahı, zamanın geçişi ve kızın gelişimi üzerine oynuyor. 1984 yılında küçük bir bebeği olan çift, 2013 yılında yetişkin olan ve şarap içen bir kız çocuğuna sahip. Fotoğraflar, zamanın ne kadar hızlı geçtiğini ve çocukların büyüdüğünü gösteriyor.

Resimde, "ceyda" kullanıcı adlı bir Twitter kullanıcısının yazdığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "ömrüm bir şeyleri halletmeye çalışmakla geçiyor yemin ederim kafa rahatlığı falan bize çok uzak" yazıyor. Bu tweet, günlük hayatın yoğunluğu ve stresinin, insanların rahat bir şekilde zaman geçirmesini zorlaştırdığını, rahatlamanın çok uzak bir hayal gibi göründüğünü esprili bir şekilde dile getiriyor.

Resimde çocukluğun masum düşüncesi olan "büyüyünce her şey daha güzel olacak" yazıyor. Bu ifade çocukluğun masumiyetini ve hayallerini yansıtırken, yetişkinlik gerçeklerinde bu düşüncenin genellikle gerçekleşmediği bir ironi barındırıyor. Büyüdükçe hayatın zorlukları ve sorumlulukları artar ve çocukluğun saflığı ve masumiyeti geride kalır.

Bu görsel, Twitter'dan bir ekran görüntüsü. Görselde, "Bohemian Rhapsody" isimli bir profilin paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "15 yaşında olmayı o kadar çok isterdim ki sadece arkadaşlarımla buluşup yemek yiyecektik. Şimdi buluşuyoruz masa dertten alev alıyor." yazıyor. Bu tweet, gençliğin basit ve sorunsuz günlerini özleyerek, yetişkinliğin getirdiği sorumluluklar ve stresler hakkında ironik bir şekilde şikayet ediyor.

Fotoğrafta, çeşitli kostümler giyen kişiler ve birkaç ünlü karakter bulunmaktadır. Bunlar, Mor, Yeşil, Sarı gibi kostümlü kişiler ve "The Wiggles" grubundan bazı üyelerdir. Mor kostümlü kişi "The Wiggles" grubunun üyelerinden birine benziyor. Fotoğrafın mizahı, insanların "The Wiggles" grubunun "The Wiggles" grubundan üç üyesinden biri olan "Purple Wiggle"ın mor kostüm giydiğini düşünmeleri ve "The Wiggles" grubunun diğer üyelerinden birinin de Mor'un kostümünü giydiğini sanmaları. Ancak, bu kişi "The Wiggles" grubunun üyesi değil. (The Wiggles grubunun üyeleri genellikle renklerle anılır. "Purple Wiggle" adı grubun Mor kostüm giymiş üyesine verilir.) Fotoğrafta, mor bir kostüm giyen bir adam ve yanında duran bir kadın var. Kadın, tamir için kullanılan ve cepleri çok sayıda alet içeren bir kemer takıyor. Kostümlü adam ise, sanki çok fazla onarıma ihtiyacı varmış gibi kadının yanına yaklaşıyor. Şaka, kadının tamirci olmasına rağmen, kostüm giyen adamı tamir edemeyeceği gerçeğinde yatıyor. Resim, "Bir tamircinin bile bir kostüm giyen adamı tamir edemeyeceği" anlamında esprili bir anı yakalıyor. Fotoğrafta Teletubbies karakterleri görüyoruz. Mor Teletubby, sarı Teletubby'nin yanına geçmiş ve onu izlemiş gibi duruyor. Arka planda ise birkaç kişi filmin çekimlerine katılıyor ve onları kaydediyor. Şaka ise mor Teletubby'nin sarı Teletubby'nin arkasında gizlenerek onu izlemesi ve muhtemelen onun hakkında dedikodu yapması. Bu, insanların birbirini gizlice izlediği ve dedikodu yaptığı genel bir şakaya benziyor. Fotoğrafın Türkçedeki başlığı: "Teletubbies'lerin gizli hayatı!" olabilir.

Resimde, mutlu düşünceleriyle uyuyan bir adamın komiks çizimini gösteren üç panel var. İlk panelde, adam yetişkin olmayı dört gözle bekliyor ve dünyayı turlayıp en sevdiği arabayı almak için sabırsızlanıyor. İkinci panelde, adamın sevdiği şeylerin tadını çıkarmak için sabırsızlandığı ve hayatının çok güzel olacağı düşünülüyor. Üçüncü panelde, adam uyuyamaz ve insanların neden bu kadar kötü davrandığını anlamıyor, kendi hayatına dair umutsuz hissediyor. Keşke çocukluğuna geri dönebilse diye düşünüyor. Komik şaka, adamın mutlu beklentileri ile gerçekçi ve karamsar düşünceleri arasındaki büyük zıtlığı göstermesinde yatıyor.

Fotoğrafta Twitter'dan bir tweet görülüyor. Tweet'in yazarı "fatmazel" kullanıcı adı ile sabah okula giderken okulda okuyanları görüp kendisinin de büyüdüğünü hissettiğini, sanki "bok gibi bir his"miş gibi ifade ediyor. Bu tweet'te kullanılan "bok gibi" tabiri aşırı abartılı ve komik bir şekilde, okula giden çocukları görerek kendisinin de büyüdüğünü fark etmesinin verdiği garip hissi anlatmak için kullanılmış. Dolayısıyla tweet'in mizahı, ironik ve abartılı bir şekilde büyüdüğünü fark etmenin garipliğini ifade etmesinden kaynaklanıyor.

Resimde Twitter'da Ayşegül isimli bir kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te "İnsan lavabonun dibinde kalan artıkları eliyle almaya başladığı gün anlıyo hayatın zorluğunu" yazıyor. Bu tweet'te espri, lavabonun dibinde kalan artıkları eliyle alma eyleminin yetişkinlik döneminde karşılaşılan zorluklarla ilişkilendirilmesi ve bununla hayatın zorluğunun alegorik bir şekilde anlatılmasından kaynaklanıyor. Yani tweet, yetişkinlik döneminde karşılaşılan sıkıntılı ve bazen iğrenç görevlere gönderme yaparak, insanın hayata karşı gerçekçi bakış açısını esprili bir şekilde ele alıyor.

Resimde mezuniyet töreninden yeni çıkmış ve iş hayatına atılmış bir gencin ilk iş gününün üç farklı aşamasını gösteren bir çizgi roman var. İlk panelde yeni mezun, heyecan ve umutla iş hayatına başlıyor. İkinci panelde, iş hayatının gerçekleri karşısında hayal kırıklığına uğruyor ve bunalıma giriyor. Üçüncü panelde ise tamamen yılgınlık içinde ve iş yerinde oturmuş, umutsuz ve bitkin bir şekilde gösteriliyor. Bu çizgi romandaki espri, iş hayatının gerçeklerinin, beklentilerimizden çok farklı olduğunu ve insanları hayal kırıklığına uğratabildiğini gösteren abartılı bir şekilde ifade ediliyor. Çizgi roman, yeni mezunların iş hayatında karşılaşabilecekleri zorluklar ve gerçeklerle yüzleşme konusunda esprili bir şekilde bir yorum yapıyor.

Resimde iki farklı "ben" karakteri var. Üstteki "ben", mutlu ve heyecanlı görünüyor, dünya turuna çıkıp en sevdiği arabayı alacağını, sevdiği şeylerin tadını çıkarmak için sabırsızlandığını ve hayatının çok güzel olacağını söylüyor. Alttaki "ben" ise üzgün ve umutsuz görünüyor. Uyuyamıyor, insanların birbirine neden bu kadar kötü davrandığını anlamıyor, kendimi öldür- kısmını tamamlayamıyor ve çocukluğuna geri dönebilmeyi diliyor. Bu resim, "ben" karakterinin iki farklı halini, yani hayattan beklentileri olan mutlu ve pozitif halini ve hayatın gerçekleriyle yüzleşen üzgün ve umutsuz halini gösteriyor. İki hal arasındaki tezatlık komik bir şekilde vurgulanmış ve "ben" karakterinin iki farklı ruh halinin absürt bir şekilde yansıtılmış.

Resimde, meme formatında "insanlar birbirine neden bu kadar kötü davranıyor anlamıyorum" gibi, depresyon ve hayatın zorlukları hakkında şikayet eden bir insanın düşünceleri yer alıyor. Ancak, aynı kişinin başka bir karede "hayatım çok güzel olacak", "sevdiğim şeylerin tadını çıkarmak için sabırsızlanıyorum" gibi pozitif düşünceleri de var. Bu, insanlar kendilerine kötü hissettikleri zamanlarda umutsuzluğa kapılıp, hayatın güzelliklerini ve mutlu olmalarını sağlayabilecek şeyleri unuttuklarını esprili bir şekilde gösteriyor.

Resimde, iki farklı insanın yatakta yattığı ve birbirinden farklı düşüncelere daldığı görülüyor. **Sol taraftaki insan:** - **"Yetişkin olmak için sabırsızlanıyorum"** diyor, araba almak gibi yetişkinliğe özgü şeyleri bekliyor. - **"Dünya turuna çıkıp en sevdiğim arabayı alacağım"** diye düşünüyor. **Sağ taraftaki insan:** - **"Sevdiğim şeylerin tadını çıkartmak için sabırsızlanıyorum"** diyor, hayatın tadını çıkarmak için yetişkin olmayı beklemiyor. - **"Hayatım çok güzel olacak"** diye umutlu. **İkinci resimde:** **Sol taraftaki insan:** - **"Uyuyamıyorum"** diyor ve nedenini anlatıyor: - **"İnsanlar birbirine neden bu kadar kötü davranıyor anlamıyorum"** **Sağ taraftaki insan:** - **"Burada bir geleceğe sahip değilim"** diye düşünerek umutsuzluğa kapılmış. - **"Kendimi öldüreceğim"** diye düşünüyor. **Şaka:** Resimde, iki farklı yaşam felsefesi karşılaştırılıyor. Sol taraftaki insan, yetişkinliğin getirdiği özgürlük ve maddi imkanlara odaklanıyor. Sağ taraftaki insan ise hayatın güzelliklerini daha çok takdir ediyor ve bu güzellikleri deneyimlemenin yaşla bir ilgisi olmadığını düşünüyor. Şaka, her iki tarafın da aşırı uçlarda ve gerçekçi olmayan düşüncelerle hareket etmesiyle ortaya çıkıyor.

Fotoğrafta, iki farklı sahnede, iki farklı versiyonu bulunan "sadık meme" karakteri var. Üst sahnede karakter mutlu ve umutlu görünüyor. Kendisini bir araba satın alıp dünyayı turlamaya hazırlanıyor. Aynı zamanda sevdiği şeylerin tadını çıkarmak için sabırsızlanıyor ve hayatının güzel olacağını düşünüyor. Alt sahnede ise karakter depresif ve umutsuz. İnsanların davranışlarını anlamıyor ve kendini öldürmeyi düşünüyor. Çocukluğuna geri dönebilmeyi diliyor. Bu meme, hayatın güzel ve umutlu yanlarını hayal etmek ile gerçekliğin zorlu ve umutsuz yanları arasındaki farkı komik bir şekilde vurguluyor.

Fotoğrafta, bebeğini kucağında tutan bir adamı ve etrafında bir kadın grubu görüyoruz. Adamın yüzündeki ifade, kadınların onu bebek bakımı konusunda eleştirdiklerini veya onun hakkında dedikodu yaptıklarını düşündüğünü gösteriyor. Bu da şu şakaya benziyor: "Erkekler, dışarıda ne kadar güçlü görünürlerse görünsünler, evde karılarının ve çocuklarının gözünde her zaman küçük çocuklar gibidirler." Bu durumun komik yanı, erkeklerin dış dünyada genellikle güçlü ve otoriter bir şekilde gösterilmesi, ancak evde eşleri ve çocuklarının karşısında daha savunmasız ve kırılgan bir duruma düşmeleri arasındaki çelişkidir.

Resimde üzgün görünen bir adamın fotoğrafı var. Üzerinde, "Annem: Bütün oyuncaklarını küçük kuzenine verdim. 25 yaşındaki ben;" yazıyor. Bu, yetişkin bir insanın hala oyuncaklarla oynamak istediğini, ancak bunu yapamamasının üzüntüsünü ifade eden bir mizah örneği. Çocukluk yıllarında sahip oldukları oyuncakları küçük kuzenlerine vermek zorunda kalan yetişkinlerin bu durum karşısında yaşadıkları duygusal çöküntüyü komik bir şekilde yansıtıyor.

Fotoğraf, "melu(sina)" adlı bir YouTube kanalının ana sayfasını gösteriyor. Kanalda, "Baba bunu nasıl yapıyor?" diye soran ve babasının günlük yaşamda yaptığı işleri nasıl yaptığına dair basit videolar var. Videoların isimleri: "Ütü ile gömlek nasıl ütülenir", "Aracın lastik basıncı nasıl kontrol edilir", "Lastik nasıl değiştirilir", "Yüz nasıl tıraş edilir", "Kravat nasıl bağlanır". Şaka, bu videoların çoğunun yetişkinlerin bilmesi gereken basit ve temel konuları kapsadığı ve "Baba bunu nasıl yapıyor?" diye sormanın biraz gülünç olduğu gerçeğinde yatıyor. "Baba bunu nasıl yapıyor?" sorusu aslında çocukların sorduğu bir soru ve yetişkinlerin bu soruyu sormaya devam etmeleri komik.

Resimde, Twitter'da "@yulaflib" kullanıcı adlı bir hesabın, "Yirmili yaşların ortaları, her şey için çok geç ve hiçbir şey için o kadar da geç değil çağı." şeklinde bir tweet paylaştığı görünüyor. Bu tweet, 20'li yaşların ortalarının hem çok şey için geç hem de çok şey için geç olmadığı bir dönem olduğunu vurgulayan bir espri içerir. Yani, bu yaşlar, bir yandan bazı şeyleri kaçırdığınızı hissettirerek "geç" bir dönemi temsil ederken, diğer yandan da hala birçok şeyi deneyimlemek ve başarmak için "geç değil" bir zaman dilimi olarak görülebilir.

Fotoğrafta, Twitter'da bir kişinin yazdığı bir mizah tweet'i görülüyor. Tweet'te, yazar kişinin 1970'lerde, 1980'lerde, 1990'larda ve 2000'lerde 25 yaşında olsaydı yaşamının nasıl olacağına dair komik bir senaryo yaratıyor. Örneğin, 1970'lerde 25 yaşında olsaydı, 3 çocuğu olurdu. 1980'lerde 25 yaşında olsaydı, 2 çocuğu olurdu. 1990'larda 25 yaşında olsaydı, 1 çocuğu olurdu. 2000'lerde 25 yaşında olsaydı, yeni evlenmiş olurdu. 2019'da 25 yaşında olsaydı ise Netflix ve Spotify aboneliği olurdu ve birçok iş başvurusu reddedilmiş olurdu. Bu tweet'in mizahı, geçmişten günümüze değişen yaşam koşullarına ve insanların yaşam beklentilerine gönderme yapmasında yatıyor. Yazar, zamanın geçişiyle birlikte insanların yaşantılarının nasıl değiştiğini ve günümüzde 25 yaşında olmak için beklentilerin nasıl değiştiğini, biraz abartılı bir şekilde ele alıyor.

Fotoğrafta, Twitter'da "hazar klasoğlu" adlı bir kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "30 yaşında insanları kocaman insan sanırdım şimdi kendime bakıyorum küçücük biriyim. ufacık" yazıyor. Şaka, 30 yaşındayken bile hala kendini küçük ve önemsiz hissetme duygusuna yönelik.