Resimde, "Microsoft" logosunun olduğu bir şirketin ürününü tanıtan bir adamın karikatürü var. Adam, yeni "Vista" ürününü tanıtırken "Bana sat lan şirketi, alırım. Gooğlün sahibiyim ben, bana sat." diyen bir kalabalık tarafından abartılı bir şekilde kuşatılmış. Karikatürde yapılan espri, Microsoft'un ürünlerini tanıtan kişilerin, gerçekte teknolojiye hakim olmadıkları halde, "teknoloji gurusu" gibi davranışlarıyla alay ediyor. Yani, aslında Google'ın sahibi olduğunu iddia eden bu adam, sanki Microsoft'u teknoloji alanında geride bırakmış ve yeni bir şey keşfetmiş gibi davranıyor, ancak bu aslında absürt ve gerçekçi olmayan bir iddia.

Resimde bir kadın ve bir erkek var. Kadın bir balkonda duruyor ve erkeğe bakıyor, erkek ise kendini bir duvara yaslamış ve kadına doğru bakıyor. Kadının üzerindeki baloncukta "Beni mi düşünüyorsun acaba" yazıyor, erkeğin üzerindeki baloncukta ise "Farzı kılayım da yazılım çalışayım" yazıyor. Bu espri, yazılımla ilgilenen insanların genellikle çok çalıştıklarına ve hatta ibadetlerini bile yazılımla ilgili işler için ertelediklerine dair bir espri. Resimde iki kapı var. Birinin üzerinde "Yazılım Kursu" yazıyor, diğerinin üzerinde "Dans Kursu" yazıyor. Yazılım kursunun önünde tek bir kişi var, dans kursunun önünde ise uzun bir sıra var. Bu resim, yazılım öğrenmenin ne kadar önemli olduğunu vurgulamak için kullanılıyor. "Her şeye vaktimiz var ama yazılım öğrenmeye vaktimiz yok!" diye bir espri yapılıyor. The image shows two doors. One says "Software Course" and the other says "Dance Course." There is a single person in front of the software course door and a long line in front of the dance course door. The picture is used to emphasize how important it is to learn software. The joke is "We have time for everything but we don't have time to learn software!" Resimde üç adam var. Sağdaki adam, diğer ikisinin çok üzgün olduğunu görüyor, biri için çok üzülüyor ve "İkisi de çok üzgün, ben de çok üzgünüm" diyor. Bu espri, iki adamın üzgün olmasına rağmen, diğer adamın kendi üzgünlüğüne odaklanmasını gösteriyor. Espri şöyle olur: "İkisi de çok üzgün, ben de çok üzgünüm." Bunun komik tarafı, diğer iki kişinin üzgünlüğünden çok kendi üzgünlüğüne odaklanması. Resimde üç farklı diyalog kutusu ve üç farklı karakter var. 1. Kutu: Sol tarafta bir adam "Bilgisayarlar bu fiyattan nasıl alıcam da yazılımcı olucam" diyor. 2. Kutu: Ortada bir adam "Model planlama için autocad kullanıcaz ama bu fiyatlara nah alırım ben bilgisayar. Bi oyun zevkimiz var hala işlemcim core 2 duo" diyor. 3. Kutu: Sağ tarafta bir adam "Siz de yapın bi bilgisayar üretin yerlisinden bi tane ne bu dışa bağımlılık" diyor. Şaka şu ki, sol taraftaki adam yeni başlayan ve yazılımcı olmayı hayal eden biri. Ortadaki adam ise pahalı ekipman satın alacak parası olmadığı için yeni başlayanlara yardım etmek yerine onu eleştiriyor. Sağ taraftaki adam ise ülkede üretilen bilgisayarların kalitesinden şikayet ediyor ve dışa bağımlılığı eleştiriyor. Bu şaka, Türk toplumunda sıkça rastlanan bir durum olan, gençlerin kariyer yapma çabalarını baltalayan, olumsuz eleştirilerin ve dışa bağımlılığın hicivli bir şekilde eleştirmesini sağlıyor. Fotoğrafta Bill Gates ve başka bir adam bir ev ortamında oturuyor. Bill Gates'in önünde "Yazılım öğren" yazılı bir baloncuk var. Resimdeki şaka, Bill Gates'in Microsoft'u kurduğu sırada o sırada bilgisayar yazılımının henüz gelişmemiş olması ve o dönemin insanlarının "Yazılım öğren" diyerek bir işe başlamanın ne kadar zor olduğunu ima etmesidir. Resimde bir kadın ofiste bir başkasıyla görüşüyor, ama görüştüğü kişi odasının içinde değil. Görüştüğü kişinin de, karşısındaki kişiyi görmediği anlaşılıyor. Resimde görülen şey, sadece bir "görüşme" illüzyonu. **Şaka:** Görüşme yapılıyormuş gibi görünse de, aslında kimse kimseyi görmüyor. Bu durum, iş dünyasında, insanların birbirleriyle iletişim kurarken gerçekte iletişim kurmaktan kaçınma eğilimini hicveden bir şaka. Resimde dört çıplak insan var. Hepsi ilkel bir şekilde yaşıyor gibi görünüyor. Ortadaki adam bir taşı tutuyor ve onu başının üzerine kaldırıyor. Resmin üstünde "Taş ateş falan boş iş hacı yazılım öğrencen asıl" yazıyor. Bu, eski zamanlarda insanlar taş aletlerle avlanmak veya ateş yakmak için uğraşırken günümüzde insanların yazılım öğrenerek daha gelişmiş bir şekilde yaşadığını ve bu işin daha önemli olduğunu ifade eden bir espri.

Fotoğrafta, bir kişi 8 yıldır yazılımla uğraştığını ve dünyanın en büyük mobil teknoloji şirketlerine yazılım ürettiğini belirtiyor. Ancak, bu adamdan daha az kazandığını ve bu durumun adaletsiz olduğunu düşünüyor. Aşağıdaki mesajda, diğer kişi, 8 yıldır yazılımla uğraşıp bu adamdan daha az para alıyorsa "kusura bakmayın ama siz de vurduyuyorsunuzdur" şeklinde bir cevap veriyor. Bu cevap, "vurdukça vurulmuş" deyiminin bir gönderme. Şaka, yazılımla uğraşan kişinin, düşük ücretlere rağmen kendini övmesi ve diğer kişinin ise bu duruma karşı bir gönderme yaparak esprili bir şekilde cevap vermesi üzerine kurulu.

Resimde, "Ace Attorney" oyunundan Phoenix Wright'ın, "o konu bu dava için önemsiz" derken bir göstericiyi işaret ettiği bir sahne görülüyor. Şaka, kodlama yapanların kodlarının nasıl çalıştığı sorulduğunda sıklıkla "işe yarıyor" veya "işe yarıyor, merak etmeyin" gibi yetersiz cevaplar verdiğini, tıpkı Phoenix'in "bu dava için önemsiz" demesi gibi, soruyu geçiştirdiğini ve soruyu soranın ne demek istediğini anlayamadığını gösteriyor.

Resimde bir doğum günü pastası için gerekli olan malzemeler var: yumurta, un, tereyağı, şeker ve vanilya özütü. Görüntü Linux'un doğum gününe bir gönderme olarak yapılmış, çünkü Linux açık kaynak kodlu bir işletim sistemidir. Dolayısıyla, pasta yapmak yerine Linux kullanıcısına kodlarını derlemesini söylenmiş. Şaka, Linux kullanıcılarının kendi yazılımlarını derlemek zorunda kalmalarıyla ilgili bir espriye dayanıyor.

Resimde, Pablo Escobar olarak bilinen Kolombiyalı bir uyuşturucu lorduna benzeyen bir adam görüyoruz. Üstte, bir salıncakta oturup düşünürcesine bakıyor. Altta iki farklı yerde görünüyor. Birinde yemek masasında oturmuş yemek yiyor, diğerinde havuzun yanında duruyor. Bu, programcılar için komik bir gönderme. Çünkü kodlamada değişken isimlendirmesi çok önemlidir. Değişkene verilen ismin kodun anlaşılırlığını ve okunabilirliğini etkiler. Resimde, değişken isimlerini düşünürken oluşan ruh halini esprili bir şekilde gösteriyor. Bu meme, değişken isimlendirmesinin ne kadar zor olabileceğini ve programcıların bazen bununla mücadele ettiğini gösteriyor.

Fotoğrafta, Microsoft'un ilk çalışanlarından oluşan bir grup görülüyor. Paylaşımın yazarı, fotoğrafı ilk gördüğünde "Neşeli Günler" filminin bir sahnesini andırdığını, ancak daha sonra bunun Microsoft ekibinin ilk fotoğrafı olduğunu fark ettiğini belirtiyor. Bu paylaşımın espri konusu, Microsoft'un ilk çalışanlarının "Neşeli Günler" filmindeki karakterlere benzemesi ve o dönemde şirketin popüler kültürle ilişkilendirilmemesi. Bu da paylaşım yazarına, Microsoft ekibinin o zamanlar çok bilinmediği ve "Neşeli Günler" filminin oyuncu kadrosu gibi göründüğü için şaşkınlık yaratıyor.