Bu fotoğrafta, bir kişinin portresi ve üzerinde Türkçe yazılar bulunuyor. Yazılarda "İç sesim aniden fazla anlamlı bir cümle kurunca" ve "YAZAR, DÜŞÜN EMEKÇİSİ" ifadeleri yer alıyor. Bu görseldeki espri, genellikle kendi iç sesimizin beklenmedik bir anda veya şaşırtıcı bir şekilde derin, anlamlı veya "yazarvari" cümleler kurma potansiyelini vurgulamasıdır. Bu durum, kişinin kendi düşünce derinliğiyle dalga geçtiği veya kendi kendine takıldığı bir anı temsil edebilir. "Yazar, düşün emekçisi" ifadesi ise bu iç sesi bir tür edebi veya entelektüel kimlikle ilişkilendirerek mizahi bir etki yaratır. Sanki kişi, kendi iç dünyasında sürekli yazıp düşünen bir "emekçi" gibidir ve bu emekçinin bazen sıra dışı ve anlamlı cümleler kurması esprinin temelini oluşturur.

Bu fotoğrafta, bir elinde Edgar Allan Poe'nun yüzünün çizildiği bir yumurta tutan bir kişi görünüyor. Yumurta, diğer üzerinde çeşitli yüzlerin çizildiği yumurtalarla dolu bir kartonda bulunuyor. Fotoğrafın altında bir mesajlaşma sohbeti var. Sohbetin bir tarafı "Bu kim?" diye soruyor. Diğer taraf ise "It's EGGgar Allan Poe" diye cevaplıyor. Buradaki espri, Edgar Allan Poe isminin "egg" (yumurta) ile kelime oyunu yapılarak "EGGgar Allan Poe" şeklinde değiştirilmesidir. Ardından "Tamamdır. Kiminle konuşuyorum?" mesajı geliyor. Son olarak ise "Üzgünüm, yanlış numara" cevabı veriliyor. Yani, fotoğraftaki espri, bir kişinin Edgar Allan Poe'ya benzetilen yumurta ile yaptığı esprili bir kelime oyununa dayanıyor ve karşıdaki kişinin bu espriyi anlamaması veya umursamaması üzerine bir yanlış anlama yaşanıyor.

Bu fotoğrafta, üzerinde "İç sesim aniden fazla anlamlı bir cümle kurunca" yazan, sakallı ve kel bir adamın vesikalık fotoğrafı bulunuyor. Fotoğrafın altında ise "YAZAR, DÜŞÜN EMEKÇİSİ" gibi bir yazı var. Bu görsel bir meme'dir. Mizahı ise genellikle beklenmedik, içsel bir düşüncenin (iç ses) ani bir şekilde mantıklı veya derin bir ifadeye dönüşmesiyle ilgilidir. Bu durum, sıradan bir anın veya düşüncenin aniden bir "aydınlanma" veya "ilham" anına dönüşmesiyle ortaya çıkan ironiyi vurgular. "Yazar, düşün emekçisi" yazısı da bu durumu, düşünme ve yazma süreciyle ilişkilendirerek mizahi bir vurgu katıyor. Yani, iç sesin beklenmedik bir şekilde edebi veya derin bir cümle kurması durumuyla dalga geçiliyor.

Fotoğrafta, Çağrı adlı birinin Twitter paylaşımı ekran görüntüsü var. Paylaşımda, "Arkadaşlar tamam ülke batıyor kriz çıktı falan ama kimse gaza gelip Ecevit'e yapıldığı gibi yazar kasa fırlatmaya kalkmasın kasayı adamın g*tüne sokarlar şimdi ülke çok değişti" yazıyor. **Esprinin açıklaması:** Tweet'te, ülkenin içinde bulunduğu ekonomik zorluklar (kriz) ve olası toplumsal gerginlikler ironik bir dille ele alınıyor. Ecevit dönemine gönderme yapılarak, o dönemdeki gibi tepkisel eylemlerin (yazar kasa fırlatma) artık farklı sonuçlar doğurabileceği (daha sert müdahaleler) vurgulanıyor. "Kasayı adamın g*tüne sokarlar" ifadesi ise bu sertliği mizahi bir dille ifade ediyor ve günümüzdeki politik iklimin daha sert olduğuna işaret ediyor.

Görselde, J.K. Rowling'in Twitter hesabından alınmış bir ekran görüntüsü yer alıyor. Rowling, tweetinde kitaplarından elde ettiği gelirlerin, kitapların okunması ya da yakılması fark etmeksizin aynı olduğunu belirtiyor ve ardından "Afiyet olsun!" der gibi bir ifade kullanıyor. Bu tweet'in altında ise, bir kullanıcının Rowling'e yönelik hakaret içerikli bir yanıtı yer alıyor; "Sen aptal ve iğrenç bir kadınsın. Çocuklarım ve ben kitaplarını yakıp iğrenç kitaplarının üzerinde marshmallow kızartmaktan zevk aldık." şeklinde bir cevap yazmış. **Espri şu şekilde:** Rowling, kitaplarının yakılmasına aldırış etmediğini ve bundan dolayı para kaybetmediğini ima ederek alaycı bir tavır sergiliyor. Kendisine yönelik hakaret ve nefret dolu bir yorum gelmesine rağmen, bu durumu umursamadığını göstermek için "Afiyet olsun!" demesiyle espri dozu artıyor. İronik bir şekilde, kitap yakma eylemini küçümseyerek ve okurlarına karşı tepkisiz kalarak mizah yaratıyor.

Fotoğrafta, yukarı bakan, terlemiş ve sıkıntılı görünen bir adamın yüzü var. Üst kısımda ise, "JK Rowling bir Japon değişim öğrencisine 'Hiro Shima' adını verme dürtüsüne direniyor" yazısı yer alıyor. Şaka, JK Rowling'in Harry Potter serisindeki karakter adlandırma alışkanlığına ve bu alışkanlığının potansiyel olarak duyarsız hale gelmesine dayanıyor. Hiroşima, İkinci Dünya Savaşı sırasında atom bombasının atıldığı Japon şehrinin adıdır. Bu nedenle, bu adı bir karakter için kullanmak, trajik bir olaya gönderme yapacağı için rahatsız edici olabilir. Espride, Rowling'in bu türden bir adlandırmadan kaçınmaya çalıştığı ima ediliyor.

Fotoğrafta, bir soru soran bir metin içeren bir ekran görüntüsü var: "Yavaş yavaş çıldıran ana karakter hakkında bir kitap yazsaydın, son satır ne olurdu?" Soruya verilen iki yanıt da var: Birincisi, "oooohhh ben delirdim, ben delirdim ooooouoiuughh eeheuauhehahheuaheh" şeklinde, deliliği taklit eden bir ifade. İkincisi ise, "Cildimi kazdım, içimde sakladıkları telleri bulmak için, ama gördüğüm tek şey etti" şeklinde, vücut ve zihinsel durumla ilgili karanlık bir ironi. Espri, sorulan soruya verilen cevapların tuhaf ve rahatsız edici olmasından ve karakterin giderek artan deliliğini yansıtmasından kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, kullanıcı @vildantanis adıyla "vildan külahlı" olarak tanımlanan bir kadın tarafından yazılmış bir mesaj bulunuyor. Mesajın konusu, kadının eşine yazdığı yeni bir öyküyü eleştirmesiyle ilgili. Kadın, eşine "yeni yazdığım öyküyü eleştirsene" demiş ve eşinin eleştiri yapmasının ardından, iki gündür eşiyle konuşmadığını söylüyor. Bu, insanların genellikle edebiyat, sanat ya da benzeri konulardaki fikir ayrılıkları nedeniyle yaşayabilecekleri küçük bir tartışma ya da anlaşmazlık örneğini komik bir şekilde sunuyor. Öykünün ne olduğu, eleştirinin ne olduğu belirtilmemiş, ancak durumdan, birinin diğerinin görüşüne katılmamasının komik bir sonucu doğurduğu anlaşılıyor. "İki gündür konuşmuyorum" kısmı, olaya biraz daha komik bir hava katıyor. Esasen, küçük bir fikir ayrılığının, uzun süreli bir sessizliğe neden olabileceğini, komik bir dille anlatıyor.

Fotoğrafta, Twitter'da bir kullanıcı olan Vildan Külahlı'nın paylaştığı bir mesaj görülüyor. Mesajda, Vildan Külahlı'nın eşine yazdığı yeni öyküyü eleştirmesi için söylediği ve ardından eşinin eleştirisinin ardından iki gündür eşininle konuşmadığı anlatılıyor. Joke, eşinin eleştirisinin o kadar sert ve acımasız olması nedeniyle konuşmamayı seçen bir kişinin durumunu komik bir şekilde yansıtıyor. Öykünün konusu ve eleştirinin içeriği belirsiz olsa da, "iki gündür konuşmuyorum" kısmı, eleştirinin ciddiyetini ve konuşmayı kesme kararının mantıksızlığını vurgulayarak espriyi oluşturuyor.

Fotoğrafta, beyaz bir kurdeleyle saçları toplanmış, küçük bir kız çocuğu görünüyor. Kız çocuğuna "YOUR FIRST BOOK?" (İlk kitabın?) diye sorulmuş. Resmin altındaki yazı da bu soruya yapılan bir gönderme. Fotoğrafta, küçük bir kız çocuğuna sorulan "İlk kitabınız nedir?" sorusu, muhtemelen kızın henüz kitap okuyacak kadar büyük olmaması ya da okumayı henüz öğrenmiş olması nedeniyle absürt bir durum yaratıyor. Bir çocuktan beklenmeyen bir soru sorulduğu ve beklenmedik bir cevap verilmesi beklendiği için bu durum, espriyi oluşturan unsur. Komiklik, sorunun çocuğun yaşına uygun olmaması ve bu durumun oluşturduğu tuhaflıktan kaynaklanıyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Kullanıcı @vildantanis isimli bir kadın, eşine yazdığı yeni öyküyü eleştirmesini rica etmiş. Eşi de eleştirilerde bulunmuş. Sonrasında kadın, eşiyle iki gündür konuşmadığını belirtiyor. Bu, eşler arasındaki iletişim sorunlarını, eleştiriye karşı tepkiyi ve bunun olası sonuçlarını esprili bir dille ifade eden bir mizah örneği. Kadının, eşi tarafından verilen eleştiriden hoşlanmadığı ve bu nedenle iletişimi kesme kararını aldığı ima ediliyor. Eleştirinin öyküye değil, ilişkiye odaklandığını da düşündürüyor. "İki gündür konuşmuyorum" kısmı ise durumu abartarak, mizahın kaynağını oluşturuyor.

Fotoğrafta, Twitter'da bir kullanıcının (Gamze) yaptığı bir paylaşım görülüyor. Paylaşım, bir dergide yazısı çıkacak ama derginin yıllık abonelik ücretinin çok yüksek (pound üzerinden) olması sebebiyle abone olmayacağını ve okuyamayacağını, bunun da eski yazar Tolstoy'un başına gelmiş gibi bir durumu ifade ediyor. Şaka, dergi abonelik ücretinin yüksek olmasından kaynaklanan, abonelikten vazgeçme ve okuyamama durumunu, edebiyat tarihine gönderme yaparak esprili bir şekilde anlatıyor. "Pound üzerinden" ifadesi, abonelik ücretinin yüksek olduğunu vurgulamaktadır. "Tolstoy falan yaşamıştı" kısmı ise, yazarın uzun yıllar önce yaşamış olmasını ve bu tür sorunlarla karşılaşmış olabileceği fikrini ima ederek, durumu absürt ve esprili hale getirmektedir.

Fotoğrafta, bir sosyal medya paylaşımı (Twitter gibi muhtemelen) görülüyor. Paylaşımda, "Gamze" kullanıcı adı ile kimliği belirtilen bir kişi, bir dergide yazım çıkacağını duyuruyor. Ancak derginin yıllık abonelik ücretinin pound üzerinden oldukça yüksek olduğunu belirtiyor ve bu yüzden abonelik alamayacağını ve makaleleri okuyamayacağını ifade ediyor. Joke, dergi aboneliğinin fiyatının çok yüksek olmasından kaynaklanan durumun, -derginin içeriğine olan ilginin önemli olmasına rağmen- pratik sorunlara neden olmasını ve okuyucunun dergiyi okuyamayacak kadar pahalı olmasını vurgularak mizah katıyor. "Bun en son Tolstoy falan yaşamıştı" kısmı, çok pahalı bir şeyin veya durumun, geçmişte ünlü kişiler tarafından dahi karşılaşılabileceği anlamında abartılı bir benzetmedir. Dolayısıyla espri, abartılı bir şekilde yüksek abonelik ücretinin komik bir durum yaratışını konu almaktadır.

Görselde, Arthur Conan Doyle'ın siyah beyaz bir portresi ve onun ünlü bir sözü yer alıyor. Söze göre, eğer 100 yıl sonra sadece Sherlock Holmes'u yaratan kişi olarak tanınırsa, hayatının bir başarısızlık olduğunu düşünecektir. Bu, yazarın kendisinin ve eserinin kalıcılığı ve önemi hakkındaki düşüncesini yansıtıyor. Sherlock Holmes karakterinin dünyada o kadar etkili olacağını ve hatırlanacağını düşünmemiş olabilir. Yani, belki de daha geniş bir miras için daha büyük kaygıları olduğunu ima ediyor.

Resimde, Twitter'da Gamze adlı kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, bir dergide yazım olacağı ancak derginin yıllık abonelik ücretinin pound üzerinden olduğu için abone olamamış ve yazıyı okuyamayacağı söyleniyor. Tweet'in sonundaki "falan yaşamıştı" ifadesi, bu durumun oldukça eski ve klasik bir durum olduğunu, Tolstoy'un benzer bir durum yaşamış olabileceğini ima ediyor. Tweet'in ironisi, abonelik ücretinin yüksek oluşundan kaynaklanan okuyamama durumunu, Tolstoy gibi ünlü bir yazarla ilişkilendirilmesiyle vurgulamaktadır. Bu, okuma imkanının olmamasının komik bir şekilde, önemli yazarların bile karşılaşabileceği bir sorun olabileceğini ifade eden bir şakadır.

Resimde bir öğrencinin İngilizce öğretmeninin yazarları isimleriyle çağırmamaları gerektiğini söylediği bir konuşmanın ekran görüntüsü var çünkü yazarlar onların arkadaşı değil. Öğrenci daha sonra Neil Gaiman'a, onun "Amerikan Tanrıları" kitabını bildirmek için onunla arkadaş olmasını ve onu "Neil" diye çağırmasına izin vermesini istiyor. Neil Gaiman da "Kesinlikle" diye cevap veriyor. Bu şaka, öğrencinin yazar Neil Gaiman'ı kişisel olarak tanıdığını varsayması ve onunla arkadaşıymış gibi davranması nedeniyle komiktir. Aynı zamanda, yazarları isimleriyle çağırmamanın kurallarını aşırı ciddiye almanın da bir parodisi.

Resimde yazarların isimleri harflerden oluşan bir bulmaca şeklinde verilmiş. Resmin espri kısmı ise yazar isimlerinin hepsinin Türkçede bir yere ait olduğunu düşünmek. Örneğin, "Shakespeare" adlı yazar, "Shakespeare" olarak okunduğunda Türkçede bir yerde olmasına rağmen, aslında Shakespeare ismi İngilizce bir isimdir. Bu şekilde, resimdeki diğer yazar isimleri de Türkçede bir yere ait gibi duruyor ama aslında İngilizce isimler.

Fotoğrafta üç adam görüyoruz. Soldaki adam Umut Sarikaya'nın kitabını imzalıyor. Sağdaki adam da masada duran kitapları imzalıyor. Bu durum "Gelecek nesillerin Umut Sarikaya'yı fotoğrafladığını" ima ediyor. "Gelecek nesillerin Umut Sarikaya'yı fotoğrafladığını" söylemek, Umut Sarikaya'nın kitaplarının gelecekte çok değerli olacağı ve insanların onu sadece fotoğraflayarak hatırlayacağı anlamına geliyor. Bu espri, Umut Sarikaya'nın kitaplarının gelecekte çok ünlü olacağına ve insanların onun kitaplarını sadece resim olarak göreceğine gönderme yapıyor.

#geleceknesillericin #umutsarıkayayıfotograflıyoruz https://t.co/GwjqlyUboo ANTALYA KİTAP FUARI 12. #Biz Birlikt N ANTALYA...

Fotoğrafta, savaştan zarar görmüş bir şehrin yıkıntılarının üzerinde duruyor. Fotoğrafın altında yazan yazı ise, Polonyalı Yahudi piyanist ve besteci Władysław Szpilman'ın hayatta kalma öyküsünü anlatıyor. Yazıda, Szpilman'ın savaş sırasında çeşitli yerlerde saklanarak hayatta kaldığı, ancak Nazi partisiyle arasının bozulması sonucu bir subay tarafından öldürüldüğü söyleniyor. Bu bilgi elbette doğru değil, çünkü Szpilman savaştan sağ kurtulmuştur. Bu bilgi, Szpilman'ın Nazi rejiminden korkmasının bir mizah konusu haline getirilmesini amaçlıyor. **Fıkra:** Bu fıkra, Szpilman'ın Nazi partisiyle arasının bozulması ve bir subay tarafından öldürülmesiyle ilgili yanlış bilgiye dayanıyor. Bu durum, Szpilman'ın Nazi rejiminden korktuğunu ve bunun mizah konusu haline getirildiğini gösteriyor. Fotoğrafta, "Piyanist" filminin afişi ve filmin kahramanı olan Władysław Szpilman'ın fotoğrafı bulunuyor. Afişte, "Piyanist" filminin hikayesinin "bir hayatta kalma macerası" olarak nitelendirildiği görülüyor. Ancak bu açıklama, Szpilman'ın hayat hikayesinin aslında bir soykırımın hikayesi olduğunu düşünürsek oldukça ironik. Şaka, Szpilman'ın hikayesini "bir hayatta kalma macerası" olarak tanımlamanın, soykırımın gerçek doğasını ve Szpilman'ın yaşadığı ıstırabı küçümsediğini göstermesinden kaynaklanıyor. Fotoğrafta, ünlü Polonyalı piyanist ve besteci Władysław Szpilman, bir piyanonun başında oturmuş, gözleri kameraya bakıyor. Arka planda, bir duvarın üzerine "sizbilindiye" yazılmış. Bu, ünlü bir Polonyalı piyanist olan Władysław Szpilman'ın, Alman işgali sırasında Polonya'daki varoşlarda piyano çalmasıyla alakalı bir mizah. Bu mizah, Szpilman'ın varoşlarda piyano çalmasına dair hikayeyi anlatan "Piyanist" filmini referans alıyor. Resimde "sizbilindiye" yazısı, insanların Szpilman'ın hikayesini bildiklerini ve bunun yaygın bir bilgi olduğunu ima ederek bir ironi yaratıyor. Özetle, bu mizah, Szpilman'ın Polonya'da yaşadığı zorlukları ve onun hikayesinin popüler kültürde nasıl bir yer edindiğini ele alıyor. Fotoğrafta, "Piyanist" filminde Władysław Szpilman'ı canlandıran Adrien Brody ve gerçek Władysław Szpilman'ın yan yana fotoğrafları bulunuyor. Şaka, Adrien Brody'nin Władysław Szpilman'a benzemesi üzerine kurulu. Resimdeki yazı, Adrien Brody'nin filmin kaynağı olan Władysław Szpilman'ın hayat hikayesini anlattığını, insanların "sola kaydırmasını" söylüyor. Bu, insanların Adrien Brody'nin Władysław Szpilman'a benzediğini fark etmesini sağlamak için bir mizah unsuru olarak kullanılmış. Fotoğrafta "Piyanist" filminde, Alman subayı bir piyanonun başında oturan Władysław Szpilman'ı görüyoruz. Szpilman, korkudan titreyerek Alman subayına müzisyen olduğunu anlatıyor. Subay onu terk edilmiş bir piyanonun yanına götürüp onun için çalmasını istiyor. Szpilman, Chopin çalıyor ve subay müziğinden çok etkileniyor. Daha sonra Szpilman'a yiyecek ve giyecek temin ederek hayatını kurtarıyor. Fıkra, Alman subayının Szpilman'ın çaldığı müziği sevmesinden ve onu "terk edilmiş" bir piyanonun yanına götürmesinden geliyor. Bu durum, subayın Szpilman'ın yeteneğini fark etmesine rağmen, onun gerçek bir müzisyen olduğuna inanamamasını ve onu "terk edilmiş" bir piyanonun yanına göndermesini komik bir şekilde gösteriyor. Fotoğrafta bir piyanist oturmuş piyano çalıyor gibi görünüyor. Ancak, altındaki yazı bize bu piyanistin Almanların savaş kaybetmesiyle Sovyet askerleri tarafından tutuklandığını ve ağır işkencelerden geçtiğini söylüyor. 7 Mayıs 1950'de Varşova gettosundaki görevi nedeniyle 25 yıl hapis cezasına çarptırılmış. Mahkeme kararına "işlediği suçlardan ötürü, savunma hakkı yoktur" maddesi eklenmiş. 13 Ağustos 1952'de Staligrad yakınlarındaki bir kampta hayatına veda etmiş. Bu fotoğrafta aslında bir mizah yok. Piyanist bu ağır olaylar nedeniyle öldü, bu üzücü bir olay. Fotoğraftaki ironi, piyanistın mutlu bir an yaşar gibi gözükmesine rağmen aslında çok kötü bir durum içinde olması.