Fotoğrafta, Marmaray metro treninin içi gösteriliyor. Ancak, trenin pencereleri deniz altı manzaralı olarak tasarlanmış. Deniz dibi, mercanlar, balıklar ve bir köprü görünüyor. Üst kısımda açık mavi deniz yüzeyi, gerçekçi bir şekilde sunulmuş. Fotoğrafın altındaki yazıdaki "marmaray'ı ilk başta böyle bişi sanıyordum" cümlesi, şakayı ortaya koyuyor. Kullanıcı, Marmaray metrosu hakkında ilk başta, görsellerdeki gibi deniz altı bir deneyim olacağını hayal etmiş, fakat sonra gerçekte böyle olmadığını anlamış. Görsel bir gerçek dışılık, yani gerçekle hayal arasındaki tezatlık şaka yapılıyor.

Resimde, Google Haritalar uygulaması üzerindeki bir Uber/Taksi/Yürüme arkadaşı hizmeti seçeneği görülüyor. Üç farklı seçenek var: * **UberX:** 9:40'da iniş, 56.76 dolar, 2 kat puan. * **Pool:** 9:55-10:25 arasında iniş, 33.42 dolar, 1 kat puan. * **Walking Buddy:** 12:08'de iniş, 7.50 dolar, 20.25 dolar ek ücret. Mizah, UberX seçeneğinin çok pahalı, Pool'un nispeten ucuz ve Walking Buddy'nin ise inanılmaz ucuz olarak sunulması ve "Walking Buddy"nin mantıksızca yürüyerek gidecek kadar ucuz bir seçeneği ifade etmesinden kaynaklanıyor. Görünüşte yürüyerek gitmek, diğer seçeneklere göre çok daha ucuz bir yol gibi görünürken, son fiyatı (20.25) bildiğimiz ücretin üzerine eklenmesi mizahın temelini oluşturuyor. Kullanıcıya, diğer ulaşım seçeneklerinin bu kadar pahalı olmasına karşın yürüyerek gitme seçeneğinin çok ucuz gibi göründüğü, ama aslında hesaplamanın tam olarak açık olmadığı fikrini veriyor. Bu da yürüyerek gitmenin tam olarak ne kadar ucuz olacağını kullanıcılar için belirsizlik içeren bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta, düşük kapasiteli otobüslerin neden galvanizli kare çelik kullanarak genişletilmediğini sorgulayan bir görsel metin ve Hong Kong'da bir elektrikli iki katlı otobüs görülüyor. Mizah, otobüslerin kapasitesini artırmak için neden daha geleneksel yöntemler yerine, burada gösterilen gibi daha yeni ve teknolojik yöntemler kullanılmadığı yönünde. Galvanizli kare çelik, eski ve belki de daha az verimli bir yöntem olarak ima ediliyor. Söz konusu görsel metin, geleneksel yöntemlerin modern çözümlerle değiştirilebileceği ve otobüs kapasitesini artırmanın daha ileri teknolojilerle mümkün olabileceği fikrini vurguluyor. Dolayısıyla, mizah, otobüs kapasitesini artırmak için neden daha yenilikçi yöntemler kullanılmadığı sorusunu ortaya koyuyor.

Resimde, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa kıtasının birleştirilmiş, tuhaf bir haritası bulunuyor. Harita üzerindeki yollar, otoyollar veya ulaşım hatlarını temsil ediyor. Görünüşe göre Amerika'daki ulaşım ağı, Avrupa'nınkine eklenmiş veya Avrupa haritası üzerine yerleştirilmiş gibi. Bu, gerçek dünyadaki coğrafi konumların aşırıya kaçan ve mantıksız bir şekilde birleştirilmesinden kaynaklanan absürt bir durum yaratıyor. Jest, coğrafi gerçekliğin farklı bölgelerin bir araya getirilmesi ile nasıl manipüle edilebileceğini ve akıldışı bir görüntü oluşturabileceğini gösteriyor. Dolayısıyla espri, haritanın gerçekçi olmamasının ve konumların yer değiştirilmesinden doğan absürtlükte saklı.

Resimde, Marmaray metro treninin iç mekanı gösteriliyor. Fakat tavan ve pencerelerden deniz görünümüyle, sanki bir su altı trenindeymiş gibi bir görüntü oluşturulmuş. Trenin içi de denizaltı temalı olarak dekore edilmiş. Eğlenceli kısım, bu imgeyi paylaşan kişinin Marmaray'ı ilk gördüğünde bunun gerçekten bir su altı treni olduğuna inandığını gösteriyor. Yani, normalin dışında, beklenmedik ve harika bir manzara ile karşılaşıldığını vurgulamak için bir espri yapılıyor. Görsel, gerçekle hayalin karışımını ve ilk izlenimin gücünü komik bir şekilde ele alıyor.

Resimde, Google Haritalar uygulamasında görünen bir ulaşım seçeneği listesi yer alıyor. Üç farklı seçenek gösteriliyor: UberX (4 kişi), Pool (paylaşımlı araç) ve Walking Buddy (yürüyen arkadaş). UberX seçeneğinde, 9:40'ta bırakma için $56.76 ücret belirtiliyor ve bu iki puan değerinde. Pool seçeneğinde ise 9:55-10:25 arasında bırakma için $33.42 ücret gösteriliyor ve bu tek puan değerinde. Son olarak, Walking Buddy seçeneğinde 12:08'de bırakma için $7.50 ücret ve ek olarak 20.25 dolar ücret gösteriliyor. Farklı ulaşım yöntemlerinin maliyetleri ve zamanları karşılaştırılıyor ve en uygun seçeneğin hangisi olduğuna karar verilebilir. Joke ise, Walking Buddy'nin (yürüyen arkadaş) en ucuz seçenek olmasına rağmen, saat 12:08'de bırakma için fiyatın $7.50 ile sınırlı olmadığı, ek 20.25 dolarlık bir ücretin de bulunduğudur. Bu, zaman ayırdığınız şeyin ödemelerini tam olarak göstermiyor, bunun yerine başka bir şeyi vurgular. Bu durum, sonucun maliyetini tam olarak yansıtmayan, biraz yanıltıcı olabilen bir ulaşım uygulamasının veya servisin yanlış sunumunu veya algılanmasını eleştirir. Sonuç olarak yürüyüş arkadaşının zaman ve para konusunda en avantajlı olmasına rağmen ekstra bir ücretin bulunması insanların seçimi konusunda bir belirsizlik yaratır. Bu, ulaşım platformlarının kullanıcıları bazen yanıltıcı fiyatlandırmalarla karşı karşıya bırakabildiklerini ve böylece tam maliyeti göstermeyebilediklerini vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, koridorda, muhtemelen okulda, iki genç erkek görülüyor. Soldaki genç erkek "3.yy Roma İmp." yazısıyla, antik Roma'ya atıfta bulunmuş. Sağdaki genç ise "21.yy Türkiye" yazısıyla, modern Türkiye'ye atıfta bulunmuş. Fotoğrafın alt kısmında "Yol yapmakla övünmek" yazıyor. Bu ifade, modern toplumda, başarı olarak görülen ve bazen de gereksiz veya kibirli şekilde sergilenen şeylere bir gönderme. Özetle, espri, tarihsel dönem ve modern dönem arasındaki bir karşılaştırmaya dayanıyor. Soldaki genç, Roma İmparatorluğu'nun başarısını çağrıştırıyor, sağdakinin ise modern Türkiye'deki durum ile ilgili bir övünme içerdiği ima ediliyor. "Yol yapmakla övünmek" kısmı ise, övünmeyi ve gösterişe olan eğilimi vurguluyor. Dolayısıyla, espri, toplumda görülen bazı gösterişli ve gereksiz davranışları eleştirmeye, ironik bir şekilde vurgulamaktadır.

Resimde, 2008 ve 2020 yıllarında Çin'in demiryolu ağının karşılaştırmalı haritası yer alıyor. Solda 2008, sağda 2020 yılı haritası görülüyor. Farklı renklere göre çizgiler, farklı hızlarda çalışan veya yeni inşa edilmiş demiryolu hatlarını gösteriyor. 2008'de nispeten az olan yüksek hızlı demiryolu hatlarının, 2020'de Çin'in büyük bir kısmını kapsayacak şekilde önemli ölçüde genişlediği görülüyor. Bu, Çin'in hızlı demiryolu ağı geliştirmedeki muazzam ilerlemeyi sergileyen bir görsel. Resimdeki mizah, bu devasa gelişmenin, Çin'in hızlı ve kapsamlı altyapı yatırımlarıyla nasıl bir değişim yarattığını vurgulamak. Çin'in alt yapı yatırımlarının ve ekonomik büyümesinin hız ve verimliliğiyle alay ediyor.

Resim, 2019 Amerika Birleşik Devletleri Nüfus Sayımı (ACS) verilerine göre, her eyaletteki ilçelerin iş yerlerine ulaşım için en yaygın kullanılan yöntemleri gösteren bir haritadır. Haritada, her ilçe farklı bir renkle gösterilmiştir: * **Turkuaz:** Tek başına araba, kamyonet veya minibüsle gitmek * **Turuncu:** Toplu taşıma * **Lacivert:** Taksi, motosiklet veya diğer ulaşım araçları * **Kırmızı:** Yürümek Alaska'daki bazı ilçelerin kırmızı renkte olması (yani en yaygın ulaşım yönteminin yürümek olması), şaka niteliğinde yorumlara olanak tanıyor. Çünkü Alaska, büyük ölçüde araç kullanımıyla iş yerine ulaşmanın en yaygın yöntem olduğu varsayılan bir coğrafya. **Şaka:** Haritada Alaska'da bazı ilçelerde yürümenin en yaygın ulaşım aracı olduğu görülüyor. Bu, Alaska'nın uzaklığı ve iş yerlerinin dağılımı gibi faktörleri göz önüne alarak, ulaşım yönteminin ilginç ve beklenmedik bir sonuca işaret ettiğini gösterir. Bu durum, bir şaka veya ironik bir yorum olarak algılanabilir.

Resimde, bir otobüs durağı ve muhtemelen bir sosyal medya paylaşımı (Twitter gibi) görülüyor. Paylaşımda, bir kişiye (muhtemelen bir yolcuya) otobüsten inip 10 km yürüme söyleniyor. Şaka, otobüsün yolcunun ineceği noktaya kadar gitmeyecek olmasından kaynaklanıyor. "Abi x yerden geçiyor mu - Gel gel atla" kısmı, yolcuyu otobüse binmeye zorlayan veya yolcunun otobüsün yolculuk rotasından inmesini istemesine yönelik bir diyaloğu ima ediyor. Ardından, "Abi geçmiyormuş işte - Seni köşede indiricem sağa doğru 10 km yürü" kısmı, yolcunun otobüsten istediği noktaya ulaşmak yerine, daha uzak bir yerde ineceğini ve yürüyerek geri dönmesi gerektiğini vurguluyor. Bu, gerçekçi olmayan veya mantıksız bir durumla ilgili bir şaka. "Abi" hitabı, günlük konuşma dilindeki bir yakınlık ifadesi. Özetle, şaka mantıksız ve biraz can sıkıcı bir durum anlatıyor.

Resim, 2019 Amerika Birleşik Devletleri Nüfus Sayımı'nın 5 yıllık tahminlerine göre, ABD'deki ilçelere göre insanların işe gitmek için en yaygın ulaşım yöntemlerini gösteren bir haritadır. Harita, yeşil tonlarda ilçeleri gösterir; her ilçenin rengi, o bölgede insanların işe gitmek için kullandığı en yaygın ulaşım yöntemini temsil etmektedir. Örneğin, kırmızı renkteki alanlar, o ilçede insanların çoğunlukla yürüdüğünü gösterirken, açık yeşil renk, çoğunlukla araba kullandıklarını veya başka bir tek araç kullanıldığını gösteriyor. Haritadaki efsanede, hangi rengin neyi temsil ettiği açıkça belirtilmiştir. Resmin altındaki metin "How do Americans go to work?" (Amerikalılar işe nasıl gider?) sorusuna, haritadaki verilerle cevap vermektedir. Özünde espri, haritanın bir bakış açısıyla, çoğu Amerikalı için en yaygın ulaşım yönteminin araba kullanmak olduğunu ortaya koymaktır. Yani, bu harita insanların çoğunlukla araba ile işe gittiğini gösteriyor ve bu, Amerikalıların işe gitme şekli hakkında bir bakış açısı sunuyor.

Bu fotoğraf, 2019 yılında ABD'de, ilçe bazında en yaygın ulaşım yöntemlerinin iş yerine nasıl kullanıldığını gösteren bir haritadır. Harita, her bir ilçeyi, o ilçede çalışanların çoğunlukla hangi ulaşım aracını kullandığına göre farklı renklere boyamıştır. Yeşil tonlar, araba ile tek başına seyahati, turuncu tonlar toplu taşımayı, açık mavi tonlar taksi/motosiklet/diğer ulaşım araçlarını ve kırmızı tonlar ise yürüyüşü temsil etmektedir. Alaska'nın bir kısmı kırmızıyla gösterildiği için, orada insanların işe yürüyerek gittiği görülüyor. Haritanın alt kısmında bulunan metin, verilerin Datawrapper tarafından oluşturulduğunu ve kaynağın GULDUM.NET olduğunu belirtmektedir. Fotoğrafta bir mizah yok. Sadece istatistiksel bir veri görselleştirmesi.

Resimde 2020 yılına ait yolcu demiryolu ağlarının, Avrupa, Kuzey Amerika, Güneydoğu Asya ve Avusturalya için haritalanan bir gösterimi yer alıyor. Herhangi bir gülünç veya absürt bir durum yok, sadece bu bölgelerdeki yolcu demiryolu hatlarının haritalanmış bir görünümü. Dolayısıyla bir espri yok.

Resim, ABD'deki metro alanlarını gösteren bir harita. Haritanın üzerinde, o bölgedeki insanların işe gitmek için toplu taşımayı ne oranda kullandığını gösteren renk kodlamalı noktalar var. En koyu kırmızı tonlar, toplu taşımayı %30'dan fazla kullanan bölgeleri, daha açık tonlar ise %5 ile %10 arasında kullanan bölgeleri temsil ediyor. Farklı renklerle kodlanmış metro alanları, toplu taşıma kullanım oranlarını gösteriyor. Bu görsel, ABD'de toplu taşıma kullanımının daha yaygın olduğu bazı büyük şehir merkezlerini vurguluyor. Şaka kısmı, toplu taşıma kullanımının gösterildiği görseli, ABD'nin haritası gibi ciddi bir konu olarak sunmasıyla ilgilidir. Bir anlamda, önemli olan bir konuyu, görsel bir mizah ve abartı yoluyla sunarak espriyi vurguluyor. Potansiyel espri, okuyucunun harita üzerindeki noktaları inceleyerek kendi analizini yapmasını teşvik etmek, dolayısıyla "gerçek hayattaki toplu taşıma kullanımı"nın nasıl algılanabileceği ile ilgilidir.

Resimde Amerika Birleşik Devletleri'nin detaylı bir haritası görülüyor. Haritanın üzerinde, farklı renklerle ayrılmış ve yoğun bir şekilde birbirine bağlı çizgiler var. Bu çizgiler, muhtemelen, o bölgedeki kara yollarını temsil ediyor. Her renk, bir bölgeyi veya bölgesel bir ulaşım ağını gösteriyor. Bu harita, ulaşım ağlarının karmaşıklığını ve birbirine bağımlılıklarını vurgulamak için yapılmış bir görselleştirme. Herkesin bildiği bir şehir merkezine nasıl çok sayıda yolun ve bağlantının ulaştığına benziyor. Bu nedenle şaka şu olabilir: "Bu kadar karmaşık ulaşım ağı, aslında en kolay ulaşım seçeneğini seçmeyi zorlaştırıyor." veya "Amerika'da kaybolmak çok kolay." Bu tür bir görsel, karmaşıklığın ve çoklu seçeneklerin içinde yolunu bulmaya çalışmanın zorluğuna dikkat çekiyor. Özetle, şaka, ulaşım ağlarının karmaşıklığı ve navigasyondaki zorluk üzerinden ilerliyor.

Resimde Avrupa'daki en yoğun tren istasyonlarının bir haritası ve bunların yıllık yolcu sayıları yer alıyor. Haritada her istasyon bir sembolle (kırmızı kareler) gösteriliyor ve sağdaki listede istasyonların isimleri ve yolcu sayıları (milyon olarak) bulunuyor. Görünür bir espri yok. Sadece veri sunuluyor.

Resimde İsviçre'nin haritası ve üzerindeki bir demiryolu hattı görülüyor. Demiryolu hattının yakınlarında, yoğunluk olarak gösterilen, yüksek nüfuslu bölgeler var. Resmin altındaki metin, İsviçre nüfusunun üçte birinin, ülkeyi geçen ana demiryolu hattının 5 kilometrelik çevresinde yaşadığını söylüyor. Bu, İsviçre nüfusunun büyük bir bölümünün ulaşım ve ticaret açısından merkezi konumdaki bu hat boyunca yoğunlaştığını gösteriyor. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece İsviçre'deki nüfus yoğunluğunun ana demiryolu hattına yakınlığını grafiksel olarak gösteren bir veri görselleştirmesi.

Resimde, ABD haritası üzerinde Çin'in çeşitli şehirlerine uzanan, yoğun bir demiryolu ağı görülüyor. Bu demiryolu ağı, tamamen hayali bir şekilde ABD topraklarına yayılmış gibi görünüyor. Bu, "ABD, Çin'in demiryolu sistemine sahip olsaydı" veya benzeri bir mantıksal çelişkiyi veya absürtlüğü vurgulayan bir karikatür veya mizah örneği. Resimdeki mantıksız bağlantı ve çizgilerin oluşturduğu komik durum, görselleştirerek bir espriye dönüştürülüyor. Özetle, fotoğraf bir coğrafi espri; gerçekçi olmayan bir senaryo göstererek güldürüyor.

Fotoğrafta Çin'in demiryolu haritası bulunmaktadır. Renkli hatlar, CRH (Çin Hızlı Treni) ve diğer yüksek hızlı tren hatlarını göstermektedir. Harita üzerindeki farklı renkler, tren hatlarının hız kapasitelerini (300 km/saat üstü, 200-299 km/saat arası, CRH ile bağlantılı diğer hatlar, CRH bağlantısı olmayan hatlar) temsil etmektedir. Haritada ayrıca şehirler ve istasyonlar da işaretlenmiştir. Fotoğrafta bir espri yoktur. Sadece bir demiryolu haritasıdır. Fotoğrafta, Kuzey Amerika kıtasının bir kısmını kapsayan, demiryolu hatlarının ve şehirlerin yer aldığı bir harita görülüyor. Harita üzerindeki farklı renkler ve çizgiler, tren hatlarının hız limitlerini gösteriyor. Örneğin, sarı çizgiler 160 mph (257 km/h) hız limitine sahip hatları, mavi çizgiler ise 110 mph (177 km/h) hız limitine sahip hatları temsil ediyor. Yeşil çizgiler, planlanan veya inşa aşamasındaki hatları, noktalı çizgiler ise işletmeye alınmamış hatları gösteriyor. Bu, bir tren yolculuğu haritası veya demiryolu ağının kapsamlı bir görünümünü sunuyor. Fotoğrafta herhangi bir açıkça anlaşılabilir bir espri bulunmamaktadır. Sadece bir harita ve ilgili bilgileri gösteren bir infografik mevcuttur.