Resimde, açık bej renkli bir bornoz giyen bir erkek görünüyor. Kırmızı bir duvarın önünde durmakta ve duvarın üzerinde, bir çerçeveli portre mevcut. Erkek, hafif buruk bir ifadeyle, sanki derin düşüncelere dalmış gibi duruyor. Yazının altındaki metin, "kimse benim his dünyamda neler oluyor, neler bitiyor diye sormuyor" şeklinde. Bu, "kaygılarının ve iç dünyasının kimsenin umurunda olmadığını" vurgulamak için kullanılan bir meme kültüründe sıkça görülen bir durum söz konusu. Kişinin duygu ve düşünceleri ihmal ediliyor, önem verilmiyor diye anlatan, biraz da iç sıkıntılı bir ifadeyle oluşturulmuş bir durum. Bornoz giyilmesi, sanki bir şekilde 'evde' veya 'özde' bir şeye kapılmış gibi görsel bir imgeyle de destekleniyor.

Fotoğrafta, siyah güllerin olduğu bir görüntü var. Gül yapraklarının siyaha yakın, koyu bir mor-siyah renkte olduğu gözleniyor. "Siyah gül" ifadesi, genellikle nadir ve özel bir şey çağrıştırdığı için, biraz ironik bir şekilde, "sihirli" ya da "olağanüstü" bir şeyin ifadesi olarak kullanılabilir. Fotoğraf, güzel ama "normal olmayan" yani alışılmadık bir görünüm sergileyen gülleri vurgulamak için çekilmiş olabilir. Dolayısıyla, espri yok, sadece nadir bulunan bir çiçek türünün güzelliğinin vurgulanması söz konusu. Fotoğrafta, siyah güllerin yakından çekilmiş bir görüntüsü var. Güllerin siyaha yakın, koyu bir rengi var. Görsel, gülün olağan dışı renginin altında yatan bir anlamı olmayan, sadece göz alıcı bir görüntü olması dolayısıyla absürtlüğüyle komik bir etki yaratmaya çalışır. "Siyah gül" ifadesinin, genel olarak karanlık, gizemli veya olağan dışı bir anlamı veya çağrışımı olmadan, sıradanlığın dışına çıkmak ve dikkat çekmek için kullanıldığı söylenebilir. Fotoğraftaki mizah, tam olarak gülün renginin "siyah" olması dışında, bu özelliğin anlam veya mesaj taşımaması ve yalnızca estetik bir etki yaratmasından kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, sıra sıra merdiven şeklinde yükselen, yatak gibi tasarlanmış koltuklarla donatılmış bir sinema salonu görülüyor. Her "yatak" koltuk aslında bir yatak gibi görünüyor ve üzerine yastıklar konulmuş. Bu, normal sinema koltuklarının rahat ve özel bir alternatifini sunuyor. Fikri/şaka ise, normal sinemaların aksine, bu sinema salonunda filmleri yatarken izleyebilecek olmanız. Bu da rahatlatıcı ve özel bir sinema deneyimi sağlamayı hedefliyor. İzleyiciye sanki evinde, yatak odasında film izliyormuş gibi bir rahatlık sunma amacı var ve böylece normal bir sinema deneyiminden farklı bir yaşantı yaratıyor.

Fotoğrafta, kaldırım taşları üzerinde oturan ve meditasyon pozisyonunda olan birkaç kişi görülüyor. Kişilerin kıyafetleri ve saç stilleri farklılık gösteriyor. Özellikle dikkat çekici olan, meditasyon pozunda oturan kişilerin hemen yanında, sanki bir parçasıymış gibi duran, görünüşe göre mekanik bir bacak/tekerlekli araç gibi bir şeyin varlığı. Bu durum, meditasyon yapan kişilerin "gerçekliğin" bir şekilde dışına çıkmış, aksiyonun dışında kaldığı ya da bir şekilde zihinsel bir aktivite, bir soyutlama durumu içinde olduklarını ima ediyor. Bu da, meditasyonun bir kaçış yolu ya da gerçeklikten uzaklaşma hali olarak algılanabileceğini, hatta biraz da abartılı, ironik bir şekilde ele alındığını gösteriyor. Fotoğrafta, medyasyonun gerçekçi, "gerçek" bir durum olmadığı, belki de biraz taklit edilmiş ve absürt bir şekilde sunulduğu gibi bir mizah unsuru var. Dolayısıyla espri, meditasyon ile gerçeklik arasındaki absürt ilişkiyi vurgular.

Fotoğrafta, Roma tarzı, muhtemelen lüks bir binanın çatısında, dış mekan oturma alanı görünüyor. Açık bej ve krem tonlarında, taş döşemeli bir teras, koltuklar, minderler, yuvarlak bir masa ve çevresinde sandalyelerle donatılmış. Masada meyveler ve içecekler var. Arka planda Roma mimarisi ve şehrin görüntüsü görülüyor. Teras, estetik olarak çekici ve rahatlatıcı bir atmosfer sergiliyor. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece bir dış mekan oturma alanı tasarımı.

Fotoğrafta, uçlarında pembe silgiler bulunan, sarı-siyah bantlı kalemler görünüyor. Kalemlerin hepsinin silgisi aynı renkte ve aynı şekilde aşınmış. Bu, bir "joke" (şaka) olarak yorumlanıyor, çünkü bu kadar çok kalemin silgisi aynı anda aynı şekilde aşınmış olması, bu kalemlerin çok az kullanıldığını veya belki de hiç kullanılmadığını düşündürüyor. Bu yüzden şaka, kalemlerin "çok az kullanılmış olması" ve aşırı bir biçimde "beklenmedik" bir şekilde hazırlanması/düzenlenmesi üzerinden ilerliyor.

Resimde, bir metro vagonunda oturan, yüz ifadesi "sıkılmış" veya "canı sıkılmış" gibi görünen bir çocuk görülüyor. Siyah deri mont giymiş ve sıkılmış bir halde, ellerini kucaklamış. Yanında, pembe desenli bir battaniye bulunan bir kişi daha var. Fotoğraf, genellikle sosyal medyada paylaşılan ve "sıkılmış çocuk" ya da "metrodaki ifade" gibi etiketlerle kullanılan bir meme konusu. Çocuk, etrafındaki dünyanın veya yolculuğun sıkıcılığını ifade eden, sanki çok sıkılmış ya da bıkmış gibi bir yüz ifadesine sahip. Joke, çocuğun sıkıcı bir yolculuk veya günlük yaşam durumunun sıradanlığına tepkisinin abartılı bir şekilde gösterilmesi. İzleyicinin kendi sıkılmış veya sıradan hisleri ile empati kurmasını sağlıyor.

Resimde, Seçkin Gökçe adlı kullanıcının Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşım, bir ironik ve eleştirel bir mizah içermektedir. Kullanıcı, 2.500 TL'ye LED televizyon alan bir kişiyi eleştiriyor. "Düşünebiliyormusun" diye soruyla başlayan paylaşımda, pahalı bir televizyon aldığını ancak televizyonu açınca ne kadar anlamsız bir harcama yaptığını fark ettiğini ima ediyor. "Çok afedersin Tayyip" ifadesiyle de, devlet başkanı Recep Tayyip Erdoğan'ı da bu durumun parçası olarak gösteriyor ve bu durumun ekonomik durumlar, harcamalar ve politik kararlar bağlamında anlamsızlığa veya gereksiz harcamaya bir gönderme yapmaktadır. Özetle, pahalı bir eşya almanın, ama sonrasında o eşyayı kullanmanın anlamını yitirmesinin ironik ve eleştirel bir şekilde ifade edildiği bir mizah örneğidir.

Resimde iki ayrı kare var. Solda, parlak sarı bir güneş şeklinde canlandırılmış, sevimli bir bebek yüzü bulunuyor. Sağ tarafta ise bir parkta, pembe bir üst ve siyah tayt giyen genç bir kadın ve kucağında oturan küçük bir kız çocuğu görülüyor. Bu bir "zıtlık" veya "paradoks" şakası. Soldaki bebek yüzlü güneş, ışığın ve iyiliğin simgesi. Sağdaki fotoğraf ise gerçek yaşamın, normal bir anne-kız ilişkisini gösteriyor. Şaka, "güneş" (bir hayaller dünyası veya idealleştirilmiş bir görüntü) ile günlük hayatın (gerçekliğin) arasındaki farkı vurgulamaya çalışıyor. İdealizmi eleştiren veya gerçeklikle yüzleşmeyi gerektiren bir mesaj taşıyor.

Resimde, bir kadın, muhtemelen bir televizyon programında veya benzeri bir ortamda, el kol hareketleriyle konuşuyor. Kadın, "Şekerim, ben bunu bilirim bunu söylerim, erkeklere güvenilmez" diyor. Bu, klasik bir "erkekler güvenilmez" klişesini, esprili bir şekilde ifade eden bir söylem. Kadın, "şekerim" gibi sevecen bir ifade kullanarak, kendisinin bu konuda uzman olduğunu ve erkeklerin güvenilir olmadığını vurguluyor. Bu, kadınların erkekler hakkındaki genel algıları veya deneyimleri üzerinden bir espri yapısıdır. "Şekerim" ifadesi, günlük konuşmalarda kullanılan, sevecen ve şefkatli bir ifade. Bu ifadeyle kadın daha da samimi ve kendinden emin görünüyor ve söylediği cümleyi daha etkili kılıyor.

Fotoğrafta, bir kadın, muhtemelen bir televizyon programında, ellerini havaya kaldırıp konuşuyor. Kadının söylediği cümle, "Şekerim, ben bunu bilirim bunu söylerim erkekler güvenilmez" şeklinde. Bu, erkeklerin güvenilir olmadığına dair yaygın bir klişeyi veya önyargıyı, oldukça samimi ve hafif bir dille ifade eden, hafif bir ironi içeren bir ifade. Kadın, "şekerim" gibi sevecen bir hitapla söylediği cümle ile konuşmasının daha içten ve kişisel görünmesini sağlıyor. Bu yüzden espri, klişeyi aşina olduğumuz bir şekilde, neredeyse günlük bir konuşma üslubunda ifade etmesinden kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, koyu mavi çatılı, Fransız tarzı, şık bir evin yanında, aynı renkteki suyla dolu, güzel bir havuz görülüyor. Evin çatısı ve pencereleri havuzun yüzeyinde mükemmel bir şekilde yansıyor. Evin etrafı çiçeklerle ve çalılarla süslenmiş, manzara sakin ve huzurlu bir hava veriyor. Bir şaka yok. Sadece güzel bir ev ve havuz fotoğrafı var.

Fotoğrafta beyaz yazı ile siyah bir arka plan üzerinde, ilişkilere dair, duygusal bağlara karşı bir uyarı niteliğinde kısa bir özlü yazı yer alıyor. Yazı, "Çok fazla güvenme, çok fazla sevme, çok fazla umutlanma. Çünkü bu fazlalıklar seni çok incitir." şeklinde. Bu, aşırı güvenme, aşırı sevme ve aşırı umutlanmanın, potansiyel hayal kırıklıkları ve acı getirme riskinin altını çizen bir özdeyiş. İlişkilerde dengeli ve gerçekçi bir yaklaşımın önemini vurgulamaktadır. "Çok fazla" kelimesinin tekrarlanması, abartılı duygu ve beklentilerin tehlikesine dikkat çekmek için kullanılmış. Özdeyişin sonunda "acı" veya "incitme" kavramına değinilerek, bu aşırı duyguların olumsuz sonuçları vurgulanmıştır.

Fotoğrafta, bir televizyon ekranında, kayıp haberi yayınlanıyor. Ekranda, yaşlı bir erkek, muhtemelen kayıp kişi olan Ayşe Yüksekkova'nın babası veya yakın akrabası, görülüyor. Ekranın alt kısmında, "2 ÇOCUKLU 7 TORUNLU AYŞE YÜKSEKOVA'YA ULAŞILAMIYOR" ve "EMİNÖNÜ'NDEYİM DEDİM, EMİNEYLEYİM ANLADI, EVİ TERK ETTİ" başlıkları görülüyor. Bu, bir sözlü espri içeriği oluşturan bir haber metni. "Eminönü'ndeyim dedim, emin'deyim anladı, evi terk etti" cümlesi, yaşlı adamın "Eminönü'nde olduğumu söyledim, o da (emin'deyim - bir yer anlamında da kullanılan bir ifade) anladı ve beni orada buldu, bu yüzden evden çıktı." şeklinde anlaşılacak şekilde bir ironi taşıyor. Haber, kayıp kadının nerede olduğu konusunda anlaşılmayan bir durum olduğunu vurguluyor. Yaşlı adamın söylediği ifade, konuyu alaycı ve absürt bir şekilde anlatıyor. Esasında kayıp hakkında bir şaka değil, bir insanın bulunması ile ilgili gerçek bir haber.

Fotoğrafta, açık ve modern bir loft tarzı dairenin içi görülüyor. Beyaz duvarlar, koyu kahverengi parlatılmış ahşap zemin, gri deri koltuk takımı, ahşap bir merdiven ve bir yatak katı mevcut. Yatak katında, ince tel örgü bir korkuluk ve açık bir yatak alanı bulunuyor. Dairenin genel havası, minimalizm ve sanatsal bir dokunuşla birleştirilmiş. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece bir dairenin iç mekanı görülüyor.

Fotoğrafta, beyaz bir zemin üzerine, "Yaşayalım artık şu güzel günleri." şeklinde yazılmış bir Türkçenin bir cümlesi görülüyor. Cümlenin kendisi, bir anlamda özlem, ümit ve mutluluğu ifade ediyor. Ancak, "joke" (şaka) kelimesinin kullanımı önemli. Bu cümle, kendi başına bir şaka değil. Fotoğrafın kontekstini bilmediğimiz için, "şaka" ifadesinin neden kullanıldığını tam olarak anlamak mümkün değil. Muhtemelen, bir resmi yorumlayan veya bu cümleyi yazan kişiler, bu ifadenin ne anlama geldiğini ya da cümlenin fotoğrafın anlamını nasıl etkilediğini belirlemek için "şaka" kelimesi kullanmış olabilirler. Daha detaylı bir bağlam olmadan, bunu kesin olarak söylemek mümkün değil.

Fotoğrafta, açık bej renkli duvarlara ve zemin kaplamasına sahip bir mutfak görülüyor. Beyaz mutfak dolapları, pişirme tezgahı ve tuğla görünümlü duvar kaplaması mevcut. Fotoğrafın alt kısmında "ÖNCE" yazısı bulunuyor. Bu, muhtemelen bir ev tadilatı veya yenileme öncesi/sonrası fotoğrafı. "Öncesindeki" mutfağın basit ve güncel olmayan bir görünüme sahip olduğu, "sonrası" versiyonun ise daha modern veya daha güzel hale getirildiği anlamına gelir. Fakat espri, mutfağın tadilatının, fotoğrafın kalitesine ve detaylarına bakıldığında hiç de büyük bir değişiklik olmayacağı yada eski ve sıkıcı bir durumu gösteriyor olabilme ihtimalidir. Tadilatın beklentilerle örtüşmüyor olması esprisi. Fotoğrafta modern, açık renkli, muhtemelen bej veya krem tonlarında, parlak yüzeyli mutfak dolapları olan bir mutfak görünüyor. Mutfakta, beyaz mermer desenli, parlak bir zemin kaplaması var. Tavan ise, siyah ve beyaz geometrik desenlerle, modern bir tasarım içeriyor. Siyah renk mutfak aksamları (fırın, ocak, aspiratör vb.) ve mutfak dolaplarının tasarımlarıyla bütünleşik bir şekilde uygulanmış. Görüntüde bir mizah yok. Sadece bir mutfak fotoğrafı.

Resimde, sosyal medya platformunda (Twitter gibi) bir paylaşım görülüyor. Aysun adlı kullanıcının yaptığı paylaşımda, üç aylık bir sürecin iki aya indirildiği, Şaban ve Ramazan aylarının ardından Mayıs ayında Recep ayının olmadığı ifade ediliyor. Bu, dini takvimlerdeki ayların döngüsünü esprili bir şekilde ele alan bir mizah içeriği. "3 aylar artık 2'ye iniyor" cümlesi, bu ayların takvimdeki yerinin değişmesi veya zamanın hızlı geçtiği algısını komik bir şekilde vurguluyor. "Mayıs'ta Recep yok" ifadesi ise, bu aylarla ilgili kültürel ve dini bilgiden yola çıkılarak, Mayıs ayında Recep ayının olmamasını, zamanın akışıyla ilgili esprili bir gözlem olarak sunuyor.

Fotoğrafta, bir futbol maçının ardından, muhtemelen bir kupa kazanmış olan bir takımın antrenörü, tribünlerde büyük bir heyecan ve coşku içinde kutlamalar yaparken gösteriliyor. Antrenör, kollarını havaya kaldırmış, mutlu bir ifadeyle kutluyor. Arka planda, taraftarların büyük bir çoğunluğu tarafından oluşturulmuş dev bir bayrak görülüyor. Bayrağın üzerinde, takımla ilgili mesajlar veya sloganlar ve hatta takımın bir üyesinin kupanın üzerinde durduğu bir tasarım var. Fotoğrafta, bir espri varmış gibi görünüyor. Bu espriyi anlamak için daha fazla bilgiye ihtiyaç var. Sadece fotoğraftan bu kadar bilgi çıkarılamaz. Muhtemelen kutlanan kupa veya takımla ilgili bir espri vardır. Yani; o takımın o anda galip gelmesini bekleyenler için beklenmedik bir durum veya kutlamanın beklenmedik bir tarafı varmış gibi görünmekte. Ayrıntılı bilgi olmadan, tam olarak neyin espri olduğunu söylemek zor.

Resimde iki kadın görülüyor. Soldaki kadın, elinde şarap bardağıyla, poker masasında oturmuş, gülüyor. Sağdaki kadın ise hastane yatağında, yüzü yastığa dayanmış, üzgün bir şekilde yatıyor. Bu, "kazançla hüzün arasındaki karşıtlık" ile ilgili bir mizah örneği. Soldaki kadın, muhtemelen talih oyunlarında kazandığı için neşeli ve mutlu. Sağdakinin ise muhtemelen kötü bir haber aldığı veya hastalığı sebebiyle mutsuz olduğu anlaşılıyor. Bu iki durumun yan yana getirilmesi, hayatın gelip geçici sevinçlerle ve üzüntülerle dolu olduğunu vurgulamakta. "Bir elin payı, öbür elin kazancından daha ağır gelir" sözü gibi, hayatın farklı yüzlerini bir araya getirerek karşıt durumların komik bir şekilde sunumunu ele alıyor.