Videoda deniz kenarında duran iki kişi görülmektedir. İlk karelerde birbirlerine bakarken, son iki karede birbirlerini öpüyorlar. Paylaşım başlığı ve videodaki konuşma ile görsel arasındaki uyumsuzluk mizah unsuru oluşturmaktadır. Görüntüde, bir kadın ve genç bir adamın, muhtemelen bir sahil kenarında, yan yana durduklarını ve ellerini tuttuklarını görüyoruz. Kadın, yaşlı bir kadın. Kadın, genç adamın elini tutarken, bir an için şaşkın veya duygusal bir ifadeyle duruyor. Fotoğrafın mizahı, muhtemelen genç adamın yaşlı kadına teklif ettiği, ancak kadının tepkisinin beklenmedik olmasıyla ilgilidir. Belki de kadın genç adama gülüyor veya bir şekilde onu utandırıyor. Görüntünün tamamına dayanarak tam olarak ne olduğunu söylemek zor ancak beklenmedik bir tepkinin oluşturduğu komik duruma işaret ediyor. Kadının genç adama nasıl tepki verdiği, mizahın kaynağını oluşturuyor.

Fotoğrafta, bir balkonun cam korkuluğuna asılmış ışıklandırma süsleri var ve bu süsler aşağıda görünen binaya doğru uzanıyor. Binanın birçok penceresi açık, ancak içerisi karanlık. Fıkra şu: - Binanın sakinleri, balkonun ışıklarıyla kendilerini rahat hissediyor ve enerji tasarrufu yapmak için pencerelerini kapatmayı tercih ediyor. Bu, Türkçede bir ironi örneğidir çünkü binanın sakinleri dışarıdan gelen ışıkla rahatlamaya çalışırken, kendi evlerinde karanlıkta kalmayı seçiyorlar.

Fotoğraf, bir kentin duvarlarla çevrili eski bir kısmını göstermektedir. Duvarların üstünde "17 27" yazan iki saat gösteriliyor. Bu saatler, duvarların günümüzde de aynı şekilde durduğunu ve zamanın geçtiğini ima ediyor. Fıkra, duvarların hala sağlam olduğunu ve zamandan etkilenmediğini, ancak dış dünyada zamanın ilerlediğini göstermek amacıyla yaratılmış. Bu durum "değişmeyen zaman" ve "zamanın değişimi" kavramlarını karşılaştırır.

Fotoğrafta, iki farklı araba garaja girmeye çalışıyor. Garajın girişinin çok dar olması sebebiyle, arabanın sahibi manevra yapmaya çalışırken, diğer aracın sahibi garajdan çıkmak için manevra yapıyor. Bu fotoğrafta bir espri yok.

Videoda takım elbiseli yaşlı bir adam önce konuşurken görülüyor, ardından ani bir geçişle kalabalık bir ortamda çekilmiş karanlık bir görüntüye geçiliyor. Videodaki esprinin kaynağı, konuşmacının sözleri bittiği anda görüntünün beklenmedik ve kaotik bir şekilde değişmesidir. Görüntüde, bir televizyon programında veya benzer bir ortamda, koyu mavi takım elbiseli ve bordo kravatlı orta yaşlı bir adam görünüyor. Adam, surat ifadesi ve vücut dili ile sanki şaşkın veya düşünceli bir ifade veriyor. Arka planda ise, sarı çerçeveli, tropikal bitki motifli resimler var. Fotoğrafın potansiyel espri unsuru, adamın ifade ve duruşunun, belki de konuştuğu konu veya cevapladığı soru ile uyumsuzluğu, veya beklenmedik bir gelişme veya bilgiyle karşılaşmasıdır. Eğer bağlam bilinmiyorsa, tam olarak bir espri anlayışı geliştirilemiyor. "Şaşkınlık ifadesi" veya "anlayamama" temasıyla, görüntüden anlaşılabilir şekilde bir espri yapılıyor olabilir.

Resimde bir Twitter gönderisi görüyoruz. Gönderide yazar "hazır mıyız 12 punto times new roman 1,5 satır aralığına" diye yazmış. Bu, roman yazarlarının veya editörlerinin kitaplarını yazarken sıklıkla kullandıkları bir yazı tipi, boyut ve satır aralığıdır. Yazar bu tweet ile ironik bir şekilde bu formatın artık çok sık kullanıldığını ve klişe hale geldiğini ima ediyor. Şaka, yaygın olarak kullanılan ve belki de biraz sıkıcı hale gelen bir yazı tipi ve formata gönderme yapıyor. Bu gönderiye benzer birçok başka tweet de yazarların kendi eserlerini benzer şekilde yazmaya devam etmelerini eleştiriyor.

Fotoğrafta, Aliya adlı bir Twitter kullanıcısının bir tweet'i görünüyor. Tweet'te, okumanın alışkanlık haline gelmesi ve okuma isteğinin bir çerez yediği zaman gelen istek gibi olması anlatılıyor. Tweet'te, "Okudukça okuyasım geliyor, okumadıkça hiç okuyasım gelmiyor. 20 küsur senedir öğrenciyim, okuma alışkanlığım çekirdek yemekle aynı mekanizmaya dayanıyor." ifadeleriyle, okuma alışkanlığının alışkanlık haline gelmesi ve okuma isteğinin bir çerez yediği zaman gelen istek gibi olması komik bir şekilde anlatılmış.