Fotoğrafta, bir şöminenin önünde, yere düşmüş ve parçalanmış bir televizyon bulunuyor. Televizyonun CNN kanalında açık bırakılmış olması nedeniyle tahrip olduğu ima ediliyor. Fotoğraftaki espri, CNN kanalını sürekli açık bırakmanın televizyonun bozulmasına yol açabileceği, hatta "ölümüne" yol açabileceği fikrini mizah yoluyla ele alıyor. "Televizyonunuz CNN'de tüm gün çalışırken sonunda ölüyorsa", yani bozuluyorsa, bu durumun aşırı kullanım veya yayınlanan içerikle ilişkili olmadığı, bunun yerine televizyonun CNN kanalını sürekli açık tutmak suretiyle "ölümü" ile sonuçlandığı bir ifade. Bir başka deyişle, sürekli kötü haberlere maruz kalmanın, bir çeşit negatif enerji olarak, cihazın bozulmasına yol açtığına, "öldürdüğüne" gönderme yapılıyor.

Videoda bir grup insan, üzerinde televizyon bulunan bir yapının önünde toplanmış ve sevinç gösterisi yapmaktadır. İnsanlar kollarını havaya kaldırarak ve alkışlayarak kutlama yapmaktadır.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımın sahibi Uygar isimli bir kişi. Paylaşımın altında, bir TV programının ismi olan "Oynat Bakalım" yazısı ve bu programın, "Tarihin ilk reels izleme programı" olduğu ifade ediliyor. Fotoğrafta, bir televizyon stüdyosu ortamında, "Oynat Bakalım" programının sunucusu olan Uygar isminde bir kişi görünüyor. Bu, "Oynat Bakalım" programının eski bir program olduğunu ve artık reel tabanlı içerik izleme programlarının yaygınlaştığı günümüzde, o dönemden kalma bir programın öne çıkarılmasını ve şaşkınlık yaratılmasını sağlayan bir espri. Programın tarihi, reel kültürünün gençliğinin hatırlatılmasıyla karikatürize edilmiş bir şekilde vurgulamış gibi görünüyor.

Videoda bir kişi, televizyonda oynanan maçın sonucundan dolayı üzüntü duyarak televizyonun üzerini beyaz bir örtüyle kapatmaktadır. Esprinin amacı, kaybedilen maçın sonucunu görmemek için televizyonu fiziksel olarak gizlemeyi komik bir şekilde göstermektir.

Videoda iki genç adam bir televizyon ekranındaki mesajlaşmaları inceliyor ve birinin mesajlarına verdiği tepkiler üzerine konuşuyorlar. Adam, karşı tarafın kısa ve soğuk cevaplar vermesinin bir kızgınlık belirtisi olduğunu düşünerek durumu analiz ediyor. Esprinin kaynağı, basit bir 'iyi geceler' mesajının bile aşırı analiz edilip büyük bir dramaya dönüştürülmesidir.

Videoda bir kadın, bir televizyon programında kendisine yöneltilen suçlamalara yanıt vererek vatanseverliğini ve ülkesine olan bağlılığını vurguluyor. Konuşmacı, kendisine yönelik 'hain' veya 'saf' gibi ifadeleri reddederek kendisini güçlü ve zeki bir kadın olarak tanımlıyor.

Videoda bir kişi, elinde ekmek arası bir yumruk (knuckle sandwich) şeklinde tasarlanmış bir nesne tutarak konuşuyor. Kişi, bu nesneyi bir sandviç gibi yiyormuş gibi yaparak 'yumruk sandviçi' ve 'meyve suyu' gibi kelime oyunlarıyla şaka yapıyor.

Canlı yayında yangınla ilgili bilgi veren bir kadın, konuyu çok fazla kişisel detaya dökerek durumu absürt bir hale getiriyor. Esprinin kaynağı, kadının 'isim vermeyeceğim' demesine rağmen kuzeniyle olan özel ilişkisini ve kuzeninin ona aşık olduğu için yangın çıkardığını açıkça anlatmasıdır.

Video, farklı televizyon kanallarının kurumsal seslendirmelerini mizahi bir dille ele alıyor. Farklı kanalların reklam seslendirmelerini yapan kişilerin fotoğrafları ve isimleri ekranda gösterilerek bir karşılaştırma yapılıyor.

Resimde bir televizyon programı zaman çizelgesi yer alıyor. Saat ve karşılık gelen TV programı isimleri listelenmiş. Program isimleri, özellikle çocuklara yönelik çizgi filmler ve diziler, ve bir de "Yerli Film" gibi kategoriler var. Program isimlerine bakınca, özellikle 122 Milyon ve Çılgın Bediş gibi isimlerin, 1990'ların başında yaygın olan, bir hayli abartılı ve bazen de anlamsız bir şekilde "patlayıcı" bir hava ile tasarlanan, çocuk program isimleri/kökenli ismi olduğunu görebiliyoruz. Bu, belki de o dönemin televizyon reklamlarındaki bir tarzı yansıtıyor. "122 Milyon" gibi bir ismin aslında ne anlama geldiği ya da herhangi bir mantığa sahip olup olmadığı üzerinde düşünmek, bu abartılı isimlerin, programa gerçekte ne kadar ilgi çekici bir içerik sağladığını, ve bir şaka veya ironi olup olmadığını sorgulamamıza yol açabilir. Özetle, şaka, o dönemki çocuk programlarının, bugünün programlarından daha abartılı isimlere ve bir anlamda "görsel bir şov"a sahip olduğu gerçeği üzerinden geliyor. İsimlerin kulağa mantıklı veya mantıksız gelmesi, ironik ve komik olmasına sebep oluyor.

Video, bir kadının televizyonda hangi hayvan olduğunu hatırlayamayıp şaşkınlık yaşaması ve ardından bir başkasının bu durumu fark etmesi üzerine kurulu. İlk karelerdeki kadının aşırı şaşkın ifadesi ve sonradan gelen yüz ifadeleriyle komik bir tepki oluşturuluyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir dizi veya filmden kesitler var. Üstte, ciddi ve düşünen bir ifadeyle bir çocuk görülüyor. Elini sanki bir silah tutuyormuş gibi tutuyor. Alt kısımdaki panellerde ise, farklı karakterler ve durumlar yer alıyor. Genç bir erkeğin, daha yaşlı bir adamın omuzuna yaslandığı bir sahne var. Görüntülerden anlaşıldığı üzere, fotoğrafa konu olanlar belli bir film veya diziye ait. Fotoğraftaki mizah, çocuk karakterin elini sanki silah tutuyormuş gibi tutmasıyla ilgili. Bu, gerçekte bir silah tutmama halini, izleyiciye abartılı bir şekilde, komik ve şaşırtıcı bir şekilde sunuyor. Bu duruma yanıt olarak diğer panellerdeki karakterlerin tepkileri mizahı pekiştiriyor. Genel olarak, resim bir "meme" olarak kullanılabilecek, bir dizi/film sahnesinin komik bir yorumu. Bu, "meme" kültürü içinde, belli bir görüntünün abartılı veya şaşırtıcı şekilde kullanılmasıyla yaratılan absürt mizah türü.

Resimde, "Uygar" adlı bir kişinin Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, bir televizyon programı olan "Oynat Bakalım"ın, "Tarihin ilk reels izleme programı" olduğunu iddia ediyor. Bu, "Oynat Bakalım" adlı programın, sosyal medyada reels formatında yayınlanan videoların izlendiği ilk program olduğunu ima eden bir mizah içeriyor. Programın eski tarzı ve reels formatının yeni oluşu arasında bir ironi ve zıtlık var. Dolayısıyla, paylaşım Twitter'da mizah amacıyla paylaşılan, "Oynat Bakalım" programının geçmişe göre günümüz trendlerine nasıl uyum sağladığına dair bir gönderme olarak düşünülebilir.

Bir sunucu, yılbaşında çam ağacı süsleme geleneğinin kökeninin Türkler olduğunu iddia ederek konuyu anlatıyor. Videoda, bu bilginin ünlü bir Sümerolog tarafından söylendiği belirtiliyor ve ardından yaşam ağacı inancından bahsediliyor.

Bir evlilik programında bir erkek ve bir kadın karşılıklı otururken, aradaki mesafe ve konuşma tarzı üzerine bir diyalog geçiyor. Videodaki komiklik, konuşmacıların birbirine karşı mesafeli duruşu ve aradaki 'paravan' vurgusuyla oluşan absürt durumdan kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, televizyonda korku temalı bir film oynarken, televizyon ekranının altında Türkçe bir metin görülüyor. Metin, "neden bu kadar agresifsin diye soruyorlar ama acılarımı böyle bastırdığımı ondan başka kimse bilmiyor" şeklinde. Bu, kişinin duygularını dışa vurmaktan kaçındığı ve bu durumun çevresindekiler tarafından anlaşılmadığını anlatıyor. Zaten agresif görünse de, altında büyük acılar gizliyor. Joke, kişinin iç dünyası ile dış görünüşü arasındaki tezat üzerine kurulu. İnsanların dış görünüşe odaklanarak yargıladığı, iç dünyalarını anlamaktan kaçındığı ima ediliyor.

Videoda bir kişi televizyonda İstanbul Boğazı'nı izlerken, dışarıda bir sahne canlandırılmaktadır. Videonun komikliği, televizyonda anlatılan yerin İstanbul Boğazı olması ancak dışarıdaki sahnede konuşmacının yanlışlıkla Lizbon'da olduklarını söylemesi ve görüntülerle anlatılanın birbirini tutmaması üzerine kuruludur.

Resimde, bir televizyon programı veya benzeri bir ortamda, muhtemelen tartışma veya haber sunumunda bulunan dört kişi görülüyor. Sol üstte ve sağ üstte yer alan kişilerin yüzleri, sağ alt ve sol alttaki kişilerin yüzleriyle değiştirilmiş/yer değiştirilmiş gibi görünüyor. Bunun bir mizah çalışması olduğu anlaşılıyor. "Meme" yazısı muhtemelen, kişiye bir çeşit alaycı veya absürt bir nitelik atfetmek için eklenmiş bir metin. Temel şaka, insanların görüntülerini taklit ederek, gözle görülür ve komik değişiklikler yaparak, gerçek kişilerin karakterlerine ironik veya absürt bir dokunuş getirerek eğlenceli bir yorum yapmaktan kaynaklanıyor. Bu, kişilerin ya da onların gösterdikleri konuların şakaya konu edilmesi ve gerçeklik dışı bir duruma getirilmesiyle ilgili bir tür mizah ve parodi.

Video, Ramazan ayındaki televizyon reytinglerini mizahi bir dille eleştiriyor. Bir sahnede bir karakterin diğerine sakızın orucu bozup bozmadığını sorması ve diğer karakterin bu soruya tepki vermesi üzerinden komik bir durum kurgulanmış.

Resimde iki farklı kişi görülüyor. Soldaki kişi, muhtemelen bir siyasi figür veya yetkili gibi, ciddi ve resmi bir ifadeyle, koyu gri bir takım elbise giymiş. Sağdaki kişi ise saçı tıraşlı, daha rahat bir ifadeyle, siyah bir tişört giymiş. Fotoğraf, iki kişinin birbirine çok benzediğini, hatta birinin bir fotokopi gibi bir başka kişinin görüntüsü olduğunu ima ediyor. Bu, kişisel özellikleriyle eşleştirildiğinde, biraz abartılı bir şekilde "kimlik çalması" veya "taklit" gibi bir durumu veya durumu anlatan bir mizah türü. Resimde bir mizah var, çünkü kişisel benzerlik, çoğunlukla gerçek hayattaki benzerliklerin ve durumların abartılması ile oluyor. Fotoğrafta şakayla ele alınan gerçek bir olay olabilir ve bu nedenle daha detaylı bir bilgi olmaksızın bunun yalnızca bir mizah olduğunu iddia etmek zor.