Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı ve bu paylaşımın altındaki, eski bir kitap kapağına benzeyen bir belge görünüyor. Twitter paylaşımında, Cahit Arf'ın 1958 yılında yapay zekâ ve makine öğrenmesi alanında çalışmalar yaptığından bahsediliyor. Kitap kapağında ise "Makine Düşünebilir Mi ve Nasıl Düşünebilir?" sorusunun yer aldığı görülüyor. Bu, bir mizah örneği. Cahit Arf, önemli bir matematikçi ve 1950'lerde yapay zekâ çalışmalarına ilişkin bir kitap yayınlamış bir kişidir. Ancak, yapay zekâ ve makine öğrenmesinin bugün anlaşıldığı anlamda olmadığı göz önüne alındığında, 1958'de bu konuda çalışmalar yapması son derece ilginç gelmekte ve şakaya konu olmaktadır. Görsel, yapay zekâ ve makine öğrenmesinin geçmişi ile, günümüz teknolojisinin karşılaştırılmasına ve teknolojinin gelişimiyle ilgili ironik bir yoruma işaret ediyor. "Yapay zekâ 1958'de de var mıydı?" şeklinde bir soru akla geliyor ve bu durumu ironik bir şekilde vurgulamaktadır.

Resimde, 1993 yılında Türkiye'de internetin ilk kurulum aşamasını gösteren bir fotoğraf var. Fotoğrafta, kabloların bir bobinini taşıyan insanlar görünüyor. Tweetin metni, "Hala ilk günkü gibi maşallah" diyerek o zamanki heyecan ve internetin bugün bile getirdiği yeniliği vurgulamaktadır. Esasında, tweetin mesajı, internetin gelişini 28 yıl önceye götürerek günümüzün teknolojik gelişmelerini anımsatır ve kıyaslar. Bu, eski bir fotoğrafla günümüz teknolojisine gönderme yaparak, günümüz teknolojisinin de o kadar heyecan verici ve yenilikçi olduğunu ima eden bir ironik veya esprili yorumdur.

Resimde, müze vitrininde sergilenen, eski bir bronz kalkan parçası görülüyor. Kalkanın üzerinde, dairesel olarak düzenlenmiş, karmaşık bir desen mevcut. Bu desen, metalin işlenmiş olması ve üzerindeki kesikler, hasarlar, kalkanın yaşına ve kullanımına işaret ediyor. Görsel olarak, eski bir kalkanın, hala çok değerli ve bakımlı olduğunu ima ediyor. Resmin içinde herhangi bir espri yoktur. Sadece tarihi bir eser resmedilmiş.

Fotoğrafta, bir uçağın, muhtemelen bir savaş uçağının, bir fabrikada üretim aşamasında olduğunu görüyoruz. Uçak parçaları, masalar üzerinde çalışılıyor ve parçalar monte ediliyor. Çalışan kişiler, uçağın yapımında görevli teknisyenler gibi gözüküyorlar. Resmin altında yer alan Türkçe yazı, "Yerli sanayinin öncülerinden Nuri Demirağ'ın Nu. 38'i fabrikada üretim aşamasında" şeklinde. Bu, uçağın Nuri Demirağ tarafından tasarlanmış ve üretildiğini ve o dönemde Türkiye'de önemli bir yerli sanayi öncüsü olan Demirağ'a atıfta bulunuyor. Fotoğrafın espri unsuru, "fabrika" ortamında, o dönemin Türkiye'deki yerli uçak yapımı çalışmalarını vurgulayan ama aynı zamanda uçağın üretim aşamasında, özellikle de "özel" bir kısmın tam olarak gösteriliyor olması ile ilgilidir. Aynı zamanda "38" numaralı uçağın üretildiğinin vurgulanması da bir espri unsuru olabilir ancak, fotoğrafın içeriği ve bağlamı bu bilgi ile sınırlıdır. Daha fazla bilgi gerekmektedir.

Fotoğrafta, Atatürk Üniversitesi'nin 1958-1959 öğretim yılı halk konferansları serisinin bir kitabı olan "Makine Düşünebilir Mi ve Nasıl Düşünebilir?" kitabının kapağı görünüyor. Kitap, Ord. Prof. Dr. Cahit Arf tarafından yazılmış. Fotoğrafta bir "zeka" sorgulaması olan bir konu var. "Makine düşünebilir mi?" sorusu, yapay zeka ve insan düşüncesinin sınırlarını sorgulayan klasik bir felsefi sorudur. Bu fotoğrafın bir "şaka" olarak değerlendirilmesi mümkün değil; daha çok, o dönemdeki akademik bir çalışmanın başlığıdır. Görselde, bir şaka unsuru bulunmuyor.

Bu fotoğraf, 2004 yılında The Pirate Bay isimli internet sitesinin forumundan bir mesajı içeriyor. Mesaj, DreamWorks SKG şirketinin telif hakkı ihlallerine ilişkin bir uyarı niteliğinde. Ancak mesajın tonu ve içeriği, oldukça kaba ve tehditkar. Mesaj, telif ihlalinde bulunan kişiye, İsveç'te ABD yasalarının geçerli olmadığını ve iletişim halinde olunursa taciz davası açılacağını, avukat aracılığıyla resmi şikayette bulunulacağını ve hatta "kendinizi geri çekilebilir sopalarla sodomize etmenizi" istediklerini söylüyor. Ayrıca mesaj, e-posta ve mesajların halka açık olarak yayınlanacağını belirtmekte. Sonuç olarak, bu mesaj, "kara mizah" örneği olarak değerlendirilebilir. Kaba ve tehditkar bir üslupla, telif hakkı ihlalinin son derece ciddi sonuçlara yol açacağını vurgulamak amacıyla mizah kullanılıyor. Ayrıca, mesajın hedef kitlesi, telif hakkı konusunda hassas olan kullanıcılar ya da suç işlemenin sonuçlarını iyi bilmeyenler olabilir. Bu tarz tehdit ve hakaretler, o dönemdeki internet kültürünün ve tartışmaların bir parçasıydı.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, bir mobil internet cihazı (USB modem) ve bu cihazın 900 TL'lik faturaya sebep olduğu iddiası yer alıyor. Paylaşımın altındaki mesaj, bu cihazın kolayca bulunmadığı, birçok sitede kaldırıldığı yönünde. Bu, cihazın muhtemelen bulunamayan ve dolayısıyla 900 TL'lik faturaya sebep olan bir "problemli" ürün olduğu anlamına geliyor. "2 saniye pc ye takıp 900 lira fatura ödeten alet değil mi bu" cümlesi, bir şeyin çok kolay kullanılıp çok büyük bir maliyete yol açmasını, hatta anlamsız bir sonuç doğurmasını eleştiren bir ironik ifadedir. Paylaşım, bu cihazın bulunsun diye arandığı, fakat bulunamadığından şikayetçi olduğunu ima eder. Özetle, cihazın 900 lira faturaya sebep olacak kadar zararlı veya gereksiz olduğu ima edilerek mizah yapılıyor.

Resimde, Twitter'da bir kullanıcı olan Süheyl'in paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, Snapchat uygulamasının hala var olması ve bu uygulamanın gençlik dönemlerinde herkeste yarattığı özlemi ve nostaljiyi dile getiren bir anekdot var. "Bir hevesi geldi geçmedi mi hepimizden, hepimiz aynı anda bırakmadık mı silmedik mi yıllar önce?" cümlesi, Snapchat'in o dönemki popülaritesine ve insanların nasıl bir anda bu uygulamayı bırakıp unutmaya çalıştıklarına gönderme yapıyor. Tweet, insanların eski platformlara veya alışkanlıklara duydukları özlemi, hüzünlü bir şekilde gülerek ele alıyor. Joke, gençlik nostaljisine ve güncel dijital platformların insanların zihnindeki etkisine dayanıyor.

Resimde, 1994 yılında, muhtemelen bir internet forumu veya haber grubu üzerindeki bir mesajın bir kısmı yer alıyor. Bir kullanıcı, SNES (Super Nintendo Entertainment System) oyunlarını PC'de çalıştıracak bir emülatör olup olmadığı konusunda bilgi arıyor. Yanıt olarak ise, SNES oyunlarının PC'de çalıştırılmasının teknik olarak imkansız olduğu, her ne kadar bazı dosyalar ya da teknikler kullanılsa da, donanım farklılıkları ve diğer nedenler yüzünden asla gerçekleşmeyeceği belirtiliyor. Bu, o dönem için oldukça akılcı görünen ancak günümüzde de geçerli olabilecek bir yanıttır. O dönem bilgisayar teknolojileri günümüzdekiler kadar gelişmiş değildi ve oyunların doğası gereği farklı donanımlara uyumlu hale getirilmesi zordu. O halde şaka, bir emülatörün gerçekten çalışıp çalışmayacağı değil, olası olmadığını belirten gerçekçi bir argümanın esprili bir şekilde sunulmasıdır. Bir anlamda, "hiçbir zaman mümkün olmayacak" şeklinde kesin bir sonuca ulaşarak espri yaratılmaya çalışılıyor.

Görsel, Temmuz 1997 tarihli WIRED dergisinin kapağını gösteriyor. Kapak, dünya haritası şeklindeki bir gülümseyen yüz ile tasarlanmış. Dünyanın üzerindeki yazılar ve başlıklar, o dönemde yaşanan siberpunk hareketini, yeni ekonomik düzen arayışını ve teknolojik gelişmeleri ele alıyor. "The Long Boom" (Uzun Bolluğun) başlığı altında, 25 yıllık refah, özgürlük ve daha iyi çevre vaatlerine rağmen, olası sorunlar vurgulanıyor. "Computers go to die" (Bilgisayarlar ölüyor) gibi ifadeler, o dönemin teknolojik gelişmelerine dair ironik bir bakış açısı içeriyor. "Is Java bad?" (Java kötü mü?) sorusu da, Java programlama dilinin o dönemki önemini ve potansiyel sorunlarını işaret ediyor. Özetle, kapak, bir yandan teknolojik gelişmelerin ve dünya ekonomisinin "uzun bolluğa" doğru ilerlemesini öne sürerken, diğer yandan olası sorunları ve paradoksları ironik bir dille sergileyerek, o dönemin ruh halini yansıtıyor. "Java kötü mü?" gibi sorular, o zamanlar popüler bir konuydu ve teknolojinin olumlu yanı ile yanında getireceği potansiyel riskler arasında bir denge kurmayı amaçlıyordu. Bu ironi, kapaktaki gülümseyen dünya yüzüyle birlikte, okuyucuyu konuya dair düşünmeye teşvik ediyor.

Resimde 21 Haziran 2007 tarihli bir haber makalesi görülüyor. Makale, Apple iPhone'un piyasaya sürülmesinin büyük bir başarısızlıkla sonuçlanacağını öngörüyor. Yazara göre, iPhone'un başarısız olmasının nedeni, tasarımının temelde kusurlu olması ve tasarımcıların kullanıcıları kendileri gibi düşündükleri için yazılım ve donanım tasarımcılarının sıkça yaptığı bir hataya düşmüş olmaları. Makalede ayrıca, kullanıcıların tasarımcılar gibi olmadığına ve bu nedenle iPhone'un piyasada beklenen başarıyı yakalayamayacağına dikkat çekiliyor. Bu, bir tür "kahkaha" (ironik veya alaycı mizah) içeren bir haber makalesi. Yazara göre, iPhone'un büyük bir başarısızlık olacağını öngörerek, "Apple iPhone'un piyasaya sürülmesinin büyük bir başarısızlık olacağı" şeklindeki iddiasını destekleyen argümanları ve ironik olarak ürünün başarısızlığı için kullanıcıların suçlanmadığını, sadece tasarımcıların hatalarını fark edemediklerini öne süren noktalarıyla kahkaha yaratmayı hedefliyor.

Görsel, 2006 yılından The Register isimli teknoloji sitesinden bir haber başlığı ve haber metnini gösteriyor. Haber, Apple'ın o dönemde beklenen bir cep telefonunu (iPod ile birleşik) başarısız olacağı öngörüsünde bulunuyor. Haber başlığı ve içeriği, Apple'ın geçmişte başarısız olmuş olan Newton MessagePad gibi cihazlarının başarısızlığını "Pippin" olarak adlandırarak anımsatıyor. Şaka, Apple'ın o dönemde beklenen cep telefonu ürününün geçmişte başarısız olmuş benzer ürünlere benzetilerek, yani Pippin'in (başarısız bir ürün) bir yeniden yaşanışı olarak sunulmasıdır. Bu, haberin yayınlandığı zaman diliminde Apple'ın beklenen cep telefonu hakkında mevcut olan belirsizliğe ve olası başarısızlığa gönderme yapıyor. Yani Apple'ın ürününün başarısız olma ihtimali, haberin yazıldığı zamandaki toplumsal algıya göre yüksek bulunuyor.

Resimde, ilk iPhone'un piyasaya sürülme zamanında, sırada yerini 800 dolara satan genç bir adam görünüyor. Görüntüde "baby" kelimesi yazıyor. Bu, ilk iPhone'un piyasaya sürülmesi zamanında sırada beklemek için ödeme yapmanın ne kadar absürt olduğunu ve şaşırtıcı olduğunu vurgulayan bir espridir. 17 yıl önceki bir olayın günümüzde değerlendirilmesiyle, alaycı bir bakış açısıyla ürünün o dönemde ne kadar çok arzulanan ve değerli olduğu ortaya konuyor. "baby" kelimesinin kullanımı, durumu daha da komik hale getiriyor.

Resimde iki farklı kısım var. Üst kısımda, bir plajda elinde uzun, silindirik bir kaya tutan bir el görüntüsü yer alıyor. Kaya, cinsel anlam çağrıştıran bir şekle sahip. Alt kısımda ise, çizgi film karakterleri olan Wilma ve Pebbles'ın bir karesi görülüyor. Bu, "görsel şaka" veya "görsel mizah" örneği. Üst kısımda cinsel içerikli bir görüntü varken, altta masum ve çocukça bir görüntüyle karşılaştırma yapılıyor ve bu karşıtlık komik bir etki yaratıyor. Görsel, belirli bir cinsel içerikli anlama sahip bir nesneyi çocukça bir ortamla ilişkilendirilmesiyle mizah yaratmayı hedefliyor. "Kaya" ile "cinsel anlam" çağrışımları arasındaki absürtlük ve çarpıtma komik bulunur.

Fotoğrafta 1900 yılında, muhtemelen Amerika'da, bir kadın ve yanında duran eski bir otomobil görülüyor. Kadının kıyafetleri ve otomobilin tasarımı, o dönemin stilini yansıtıyor. Fotoğrafın altındaki "1900" yazısı, çekim zamanını gösteriyor. Bu bir "tarihsel zaman yolculuğu" şakası. Modern dünyadaki giysi ve teknolojiyle karşılaştırıldığında, o dönemin kıyafet ve teknolojisinin komik görünüşünü vurguluyor. Özetle, fotoğrafa bakıp, "Bu 1900'lerin araçları ve kıyafetleri, nasıl görünüyordu?" diye soruyor.

Resimde, 31 yıl önce Türkiye'de internetin kurulum aşamasını gösteren bir fotoğraf bulunuyor. Fotoğrafta, internet kablolarını büyük bir bobin üzerine sarmakta olan kişiler görünüyor. İnsanlar, günümüz teknolojisine kıyasla internetin ilk kurulum aşamasının günümüzde de aynı göründüğü gerçeğini vurguluyor. "Halen ilk günki gibi" ifadesi, internetin ilk günlerindeki durumu, günümüzdeki modern görünümle kıyaslayarak, internetin hayatımızda önemli bir yer tuttuğuna ve nasıl gelişim gösterdiğine dair bir espri yapıyor. Eski ve yeni teknolojiler arasında bir karşılaştırma yaparak nostaljik bir göndermeye yer veriyor.

Fotoğrafta, Amerikalı rapçi Takeoff (Migos grubundan) ve diğer kişiler görünüyor. Resim, bir stüdyo ortamında çekilmiş gibi. Resmin üst kısmında "HDMI takan .bne" yazıyor, alt kısmında ise "Dedem" yazısı mevcut. Bu, bir mizah türüdür; "HDMI takan .bne" kısmı, muhtemelen eski bir teknolojinin/standart HDMI'nın modern bir teknolojinin/standart bir teknolojinin yerini almaya çalıştığına, ancak yaşlı birinin (dedem) buna ayak uyduramadığına dair bir göndermedir. "Dedem" kısmı, eski neslin yeni teknolojileri anlamadığı ya da kullanmakta zorlandığı fikrini vurgular. Bu, bir nesil farkı ve yeni teknolojiyle başa çıkma zorluğu teması üzerine kurulu bir espridir.

Resimde, kalabalık bir sokakta, muhtemelen bir protesto veya benzeri bir olay sırasında, iki kişinin kavga ettiği veya zorlandığı bir görüntü var. Birinin ağzı zorlanıyor gibi görünüyor. Resmin altındaki metin, 7 Aralık 2021'de 15:07'de Twitter'da paylaşıldığını ve "Huawei Milliye" sözcükleriyle ilgili olduğunu gösteriyor. Bu, muhtemelen Huawei markasına karşı bir eleştiri veya alay içeren bir gönderi. Resimdeki şiddetli görüntü, Huawei markası ile ilgili bir mizah veya ironi içeren, ancak açık bir şekilde "Huawei Milliye" ile ilişkilendirilemeyen bir espriye veya yorumlara işaret ediyor. Özünde, resimlenen olay, metindeki "Huawei Milliye" ile ilgisiz ve muhtemelen bu metnin dikkat çekmek için veya bir olay hakkında gönderinin ilgi çekiciliğini artırmak için kullanıldığı söylenebilir. Yani, bir alay veya mizah ifadesi için kullanılan bir imaj, bir tür "anlamsız espri" diyebiliriz.

Fotoğrafta Sony Ericsson marka bir cep telefonu görülüyor. Telefonun ekranında "Fun & Games" yazısı ve çeşitli oyun simgeleri var. Tuş takımının üzerindeki rakamlar ve harfler de görünüyor. Görselde bir "joke" (şaka) yok. Sadece bir cep telefonunun görüntüsü mevcut. Görüntülenen bir telefon modeli ve özellikleri. Bu nedenle bir şaka anlatmak mümkün değil.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. "meperidin" kullanıcı adlı bir hesap tarafından paylaşılan mesajda, 2009-2010-2011 yıllarında Twitter'ı kullanan insanların, günümüzde sosyal medya ve internet kullanımının nasıl daha iyi olduğuna dair bir eleştiri var. Paylaşım, "acaip gizemli geliyor" ve "daha doğru düzgün internet yok" ifadeleriyle, o dönemdeki sosyal medya deneyiminin bugünkiyle karşılaştırıldığında zayıf ve karmaşık olduğunu ima ediyor. Son cümle olan "ülkede sen gidip tw açıyorsun" ise, o dönemde kullanılan sosyal medya platformlarının (muhtemelen Twitter) ve internetin, bugün (muhtemelen daha gelişmiş platformlarla) kullanılabilirliğinin karşılaştırılmasını vurguluyor. Dolayısıyla, espri eski internet ve sosyal medya kullanımının, günümüz teknolojisiyle kıyaslandığında ne kadar eksik ve anlaşılmaz olduğunu yansıtıyor.