Görsel, 1930-2024 yılları arasında çiftlerin nasıl tanıştığını gösteren bir grafik sunuyor. Grafik, "Aile", "Okul", "Arkadaşlar", "Komşular", "Kilisenin", "Bar/Restoran", "Üniversite", "İş Arkadaşları" ve "Online" gibi çeşitli yolları kategorilere ayırarak yüzdeleri gösteriyor. Grafikte en yüksek oran, 22.69% ile "Aile" ve 22.13% ile "Okul" kaynaklı tanışmaları olarak görülüyor. Diğer seçenekler, grafikte verilen yüzdelerle sıralanıyor. Grafikte, en altında "Online" ilişki yönteminin 0.00% yüzdesel oranının bulunması, 1931 yılına referans vererek, o dönemde online tanışmanın söz konusu olmadığını vurgulamaktadır. Bu, mizah unsuru olarak, modern zamanların online ilişki biçimine olan ironik bakışı yansıtıyor.

Fotoğrafta, gece vakti bir şehir meydanında, otoparkta duran araçlar ve yaya trafiği görünüyor. Aşağı doğru inen bir metro girişinin önünde, duvarlarda grafitiler ve çiçekler var. Nokia tabelasıyla işaretlenmiş bir metro girişinin önünde, bazı insanlar duruyor. Görünen bir grup insan arasında, siyah bir elbise giymiş bir kadın dikkat çekiyor. Bu fotoğrafta bir şaka yok. Görüntü, şehrin gece hayatının ve insanların bir metro girişinin yanında durduğu bir anı yakalıyor.

Görselde, Twitter'da paylaşılan bir dizi mesaj yer alıyor. İlk mesaj, @atillaphp kullanıcı adlı kişinin, 56k internet bağlantısıyla fotoğraf yükleyen eski zamanların yavaş internet hızlarından şikayet ederken, "Geniş bant dönemine doğru düzgün internet yok demiş." şeklinde bir yorum yapıyor. Bu, eski internet teknolojilerine nostaljik bir gönderme. Daha sonra, @nallassa kullanıcı adlı kişi, 2009-2011 yılları arasında Twitter'ı kullanan insanların gizemli ve anlayışsız bulduğunu belirten bir cevap veriyor. "Daha doğru düzgün internet yok ülkede sen gidip tw açıyorsun" sözü, bu eski Twitter kullanıcılarının, hızlı ve modern internet teknolojilerini kullanmalarını eleştirir gibi algılanabilir. Özetle, espri, eski internet teknolojilerinin yavaşlığının, şimdiki dönemin hızlı teknolojileriyle karşılaştırılması ve eski Twitter kullanıcılarının yeni internetin önemini kavrayamaması üzerinden ilerliyor. Nostaljik bir gönderme ile, yeni teknolojileri benimsemekte zorlanan kişileri eleştiriyor.

Resimde, "fatish" kullanıcı adlı bir kişinin sosyal medya paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, yaşlıların gençlere meslek tavsiyelerinde bulunmaması gerektiği ve geleceğin mesleklerinin, güncel trendlere ve popülerliğe bağlı olduğunu vurgulamaktadır. "Yaşlılar tavsiye falan vermeyin" ifadesi, gençlerin kendi kararlarını vermesi gerektiğini ve geleneksel tavsiyelerin güncel meslekler hakkında geçerli olmadığını belirtiyor. "hakikaten amk. geleceğin mesleği diye uzay mühendisliği uçak mühendisliği falan saydınız 20 sene." kısmında, 20 yıl önce önerilen mesleklerin (uzay ve uçak mühendisliği gibi) artık güncel olmadığı ve popülerliğin farklı mesleklere kaydığı vurgulanıyor. "mesleği influencerlık çıktı amk trendyol linki kaydırmak çıktı geleceğin mesleği" ifadesi ise, günümüzde sosyal medya ve e-ticaretin yükselişiyle birlikte, influencer olmak ve online satış yapmak gibi alanların geleceğin meslekleri haline geldiğini, geleneksel kariyer yollarının önemini azalttığını ifade etmektedir. Özetle, şaka, geleneksel meslek tavsiyelerinin güncellikten uzak olduğunu ve gençlerin trendleri takip ederek kendi kariyer yolunu seçmesi gerektiğini anlatmaktadır. "Amk" ifadesi, gençlerin bu konudaki anlayışını yansıtmak için kullanılan bir dil biçimi.

Resimde, 2000'li yılların başlarında çekilmiş bir filmden ya da video oyunundan bir sahne var. Bir genç, muhtemelen korku veya macera türünde bir sahnede, korkmuş, ağzı açık ve şaşkın bir ifadeyle görünüyor. Üzerinde "Now that we older this cgi is crazy" yazılı metin mevcut. Bu, CGI (Computer-Generated Imagery) efektlerinin, o zamanlar için yeni ve sıradışı bir teknoloji olmasına, fakat sonuçta görsel olarak biraz garip ve kötü kalitede kalmasına yapılan bir gönderme. "Crazy" ifadesi, CGI'nin o zamanlar kusurlu ve ilginç bir şekilde komik göründüğüne işaret ediyor. Eski efektlerin günümüz standartlarına göre absürt ve komik olduğunu vurguluyor. Dolayısıyla espri, eski CGI efektlerinin şimdiki efektlere kıyasla komik göründüğünü vurgulamaktadır.

Görüntüde, elinde eski bir Panasonic kamera tutan bir kişinin elinin ve kameranın bir kısmının yakından çekilmiş bir görüntüsü var. Görüntünün üstünde, "dünyanın eski bir Panasonic kamera ile nasıl göründüğü" yazan bir yazı var. Şaka, eski kameraların genellikle düşük çözünürlüklü ve görüntü kalitesinin günümüz kameralarına göre çok daha düşük olduğu gerçeğine dayanıyor. Dolayısıyla, "dünya"nın bu eski kamera ile nasıl görüldüğüne dair bir gönderme yapıyor, yani düşük kalitede, düşük çözünürlükte veya eski tarzda. Bu, eski teknolojinin günümüz teknolojisine kıyasla görsel olarak nasıl yetersiz kaldığını esprili bir şekilde anlatıyor.

Resimde iki farklı kare bulunuyor. Her karede, Sünger Bob Karesi'nden bir karakter (bir deniz canlısı) görülüyor. Soldaki karede karakter 2010 yılında 720p çözünürlükte bir şey izliyormuş gibi görünüyor. Sağdaki karede ise aynı karakter 2023 yılında yine 720p çözünürlükte bir şey izliyormuş gibi görünüyor. Mizah, teknolojinin zaman içinde gelişmesine rağmen, insanların aynı düzeyde çözünürlükte görsel deneyimler yaşadığını, yani teknolojinin gelişmesiyle görsel deneyimde büyük bir farklılık olmadığını ima ediyor. Karakterlerin aynı tepkiyi göstermesi, yani herhangi bir farkı hissetmiyormuş gibi bakması, bu durumu komik bir şekilde vurgulamaktadır. Esasında teknolojik gelişmenin görsel anlamda insanların hayatında büyük fark yaratmadığını, yani 2010'da 720p izlemek kadar 2023'te de 720p izlemek "normal"dir ve bunun pek bir önemi yoktur.

Fotoğrafta, muhtemelen bir bilgisayar bilimleri veya matematik sınavı ya da test çalışması yapan bir genç kadın görünüyor. Öğrenci, sınav kâğıdı üzerindeki soruları çözüyor, yanında bir hesap makinesi ve bir akıllı telefon görülüyor. Telefonun ekranında bir matematik işlemi (1+2=3) açık. Hesap makinesinde de çeşitli fonksiyonlar var. Kadının elinde mavi bir kalem, metal bir kol saati ve elinde ring tarzı bir yüzük mevcut. Ayrıca beyaz tişört ve koyu yeşil bir sandalye kısmı görülüyor. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece öğrencinin bir sınav/test çalışması yaptığını gösteren bir sahne var.

Resimde, bir sehpanın üstünde, çeşitli PSP (PlayStation Portable) oyunları ve diskleri, PSP'ler ve küçük oyun cihazları görülüyor. Disklerin üzerinde "UMD" yazısı yer alıyor. Bu, PSP'ler için kullanılan özel disk formatının kısaltmasıdır. Resmin altında yatan şaka, kullanılan disk formatının "Universal Media Disc" (evrensel medya diski) olmasına rağmen, resimdeki "UMD" etiketlerinin, PSP'ler için bir oyun formatı olan UMD'ler için bir şaka amacıyla, bir şekilde yanlış veya abartılı şekilde kullanıldığını ima ediyor. PSP oyunları, popüler bir oyun konsolu için kullanılan disk formatının, "evrensel" bir format olarak adlandırılmasının, o formatın evrenselliğini, çok fazla ya da çok çeşitli şekilde abartılmış bir şekilde gösterdiğini ifade ediyor. Yani, özellikle farklılığı ve çok çeşitliliği olmayan bir şeyin abartılı bir şekilde "evrensel" olarak adlandırıldığına dair bir ifade. Bu şakayla, resimdeki çok sayıda oyun diskinin, aslında bu kadar çeşitli oyun içeriğinin "evrensel" olarak nitelendirilebileceği anlamında bir espri içeriyor.

Görüntüde, muhtemelen bir kişinin, kapalı bir kapı ardında ya da bir odanın içinde, telefonla konuşurken söylediği bir cümle veya bir konuşma parçası görülüyor. Yazı, Türkçe'de "TELEFONA ÜCREMEMİŞ ACMAYI DA BİLMEZ BEKLİYOR OYLE BABANANEM BENİM" şeklinde. Bu, komik ve biraz da sinir bozucu bir ifade. Genel anlamda, kişinin telefonu açamadığını ve bunun yerine telefonun diğer ucundaki kişiye babasının hakkında bir şey söylediğini ifade ediyor. İfade, bir durumun absürtlüğünü ve belki de biraz da umutsuzluğunu vurgulamak için kullanılmış. İfadenin doğrudan bir anlamı olmayabilir, sadece o andaki hissi yansıtıyor.

Resimde, Melik Karakelle adlı kişinin Twitter paylaşımı ve Ümit adlı kullanıcının bu paylaşımına cevabı görülüyor. Melik Karakelle, geçen hafta hediye gelen ama kullanmadığı bir çağrı cihazını satmayı duyuruyor. "Çiziksiz, dosta gider" ifadesi, cihazın iyi durumda olduğunu ve değerinin yüksek olmadığını ima ediyor. Ümit ise "Bize kaça patlar?" sorusu ile cihazın fiyatını soruyor. Bu, Melik'in paylaşımına gönderilen bir soru ve birtakım esprili ve günlük bir iletişim örnektir. İfade, nostaljik bir çağrı cihazının günümüzde ne kadar satılabileceğine dair bir merakı yansıtıyor. Eski çağrı cihazlarının günümüzde artık pek kullanılmaması ve nostaljiye yönelik bir espri yapılıyor.

Fotoğrafta, gözlük takmış, koyu gri bir tişört ve mavi kot pantolon giymiş bir erkek, olağanüstü büyük bir iPhone modeli tutarak poz vermiş. Telefon, normal bir iPhone'dan çok daha büyük, neredeyse abartılı bir boyutta. Fotoğraf, akıllı telefonların boyutlarının giderek artması ve teknolojik gelişmelerin abartılı yönlerine gönderme yaparak, bir espri içeriyor. "Telefonum o kadar büyük ki, ben bile kaldıramıyorum" veya "Teknoloji nerelere geldi?" gibi düşünceleri akla getiriyor. "Normal bir iPhone'dan çok çok daha büyük bir telefonun, insan tarafından tutulması gerekecek kadar büyük olduğunu vurgulayan abartılı bir görüntüyle espri yapılıyor."

Görüntüde, elinde 1930'lu yıllara ait, muhtemelen sigara kutusu olan bir nesne tutan bir kişinin el ve kolları ile, kutunun üzerindeki "50 Sigara" yazısı görülüyor. Arka planda ise 1930 yazısı var. Bu, tarihsel bir referansla yapılan bir espri. Sigara içmenin o yıllarda yaygın olduğunu ve günümüzde içenlerin sayısının azaldığını ima ediyor. Dolayısıyla, 1930'lardaki bir sigara kutusunu günümüzde göstermek, içicilik alışkanlığındaki değişimle ilgili mizah içeren bir ifade oluşturuyor.

Resimde, 1956 yılında 5 MB kapasiteli bir sabit diskin devasa boyutlarını gösteren bir siyah-beyaz fotoğraf ve 2020 yılında 1 TB kapasiteli, parmağın üzerinde taşınabilecek kadar küçük bir Micro SD kartın fotoğrafı yer alıyor. Bu karşılaştırma, teknolojideki muazzam ilerlemeyi ve özellikle depolama alanındaki küçülmeyi ve kapasitenin artmasını vurgulamaktadır. 1956'daki dev sabit disk, o zamanlar için muazzam bir kapasite gösterirken, 2020'deki minik Micro SD kart, aynı veya daha fazla bilgiyi inanılmaz derecede küçük bir alanda saklayabiliyor. Bu, teknoloji geliştikçe, daha az yer kaplayan ve daha fazla veri saklayabilen cihazların ortaya çıkışını ve bu nedenle de yaşamımızdaki pratik etkisini satirjik bir şekilde gösteriyor. Özetle, fotoğraf, teknoloji geliştirme hızındaki çarpıcı değişimin ve bunun da hayatımız üzerindeki etkilerinin bir karikatürüdür.

Resimde iki farklı zaman dilimini gösteren, yan yana iki görüntü bulunuyor. Üstteki görüntü, 1950'ler veya 1960'larda bir elektronik bilgisayarın, muhtemelen bir Elliott marka bilgisayarın, bir kamyona yüklenerek bir binaya taşınma anını siyah beyaz olarak gösteriyor. Alttaki görüntü ise, günümüzde, bir Raspberry Pi gibi çok küçük ve modern bir bilgisayarın bir el tarafından tutulmasını renkli olarak gösteriyor. Bu fotoğraftaki espri, bilgisayar teknolojisinin muazzam bir şekilde küçülmesi ve ilerlemesini vurgulamaktadır. 1960'larda devasa bir elektronik bilgisayarın taşınması, günümüzün minyatür elektronik cihazlarıyla çarpıcı bir tezat oluşturuyor. Bu da teknolojinin gelişim hızını ve kompaktlığının artışını ironik bir şekilde sergiliyor.

Resimde, Çinli telefon üreticisi Realme'nin yeni modelinin 0'dan 100'e şarj olmasını 4,5 dakikada tamamladığı bir lansman etkinliği görülüyor. Etkinlikte bir sunum yapan kişi, şarj süresinin hızını vurgulamak için bir elektronik saatin yanında durmaktadır. Saat, 4 saat 22 dakika göstermektedir. Resmin altındaki metin ve emojiler, Realme telefonunun şarj süresinin çok hızlı olmasına rağmen, sunum yapan kişinin ve diğer kişilerin şaşkınlığını veya memnuniyetsizliğini ifade ediyor. "O sırada iki saatte şarjı dolan Bokos" ifadesi ve üzgün yüz emojisi, Realme'nin şarj süresinin hızlı olmasına rağmen, bu şarj süresi ile ilgili başka bir cihazın, örneğin şarjı daha uzun sürede tamamlayan başka bir telefon markasının, çok daha düşük performans sergilediğini ima ediyor. Dolayısıyla, espri, Realme'nin hızlı şarj teknolojisine karşılık, diğer telefonların yavaş şarj sürelerini ve bunun da şaşkınlığı ve belki de alaycı bir yaklaşımla ele alıyor.

Resimde, 1980'ler, 1990'lar ve 2020'ler dönemlerinde telefon kullanma şeklinin karikatürlü bir temsili var. 1980'lerde, adam büyük bir telefon aletiyle yürürken telefon görüşmesi yapıyor. 1990'larda ise daha küçük bir cep telefonu kullanıyor. 2020'lerde ise adam daha da büyük bir göbek ile cep telefonu kullanıyor. Mizah, cep telefonlarının büyüklüğünün azalması ve insanların bu teknolojiyi kullanma şekillerinin zamanla değişmesinin, aynı zamanda belki de kilonun artmasıyla ilgili bir yorum. Bu, toplumdaki teknolojiye bağlılık ile diğer değişen faktörler arasındaki ilişkinin, özellikle telefonların küçülmesinin, insanların şekil ve görüntüye bakışını nasıl etkilediğini iğneleyici bir şekilde ele alıyor.

Fotoğrafta, mavi ışıklandırmalı, bir dikme üzerine monte edilmiş bir dikiş makinesiyle donatılmış, oldukça şık görünümlü bir çalışma masası görülüyor. Masa oldukça detaylı bir şekilde aydınlatılmış LED şeritlerle süslenmiş. Şakanın özünde, büyüleyici ve renkli aydınlatmaya rağmen, tamamen pratik olmayan bir "oyuncak" ev ortamı yaratılmış olması yatıyor. "Neneannemin kurulumunu değerlendirin" başlığıyla, nenelerin genellikle pratik ve fonksiyonel şeyleri seven kişiler olduğunu ve bu kadar abartılı bir düzenekle ilgilenmeyebileceklerini ima ediyor. Dolayısıyla, şaka, gösterişli ancak gereksiz bir düzenekle alay ediyor.

Görselde, üst kısımda ABD bayrağı ve "2024" yazısıyla, bir robotun hareketli bir sahnesi; alt kısımda ise Türkiye bayrağı ve "2024" yazısıyla, sakallı bir kişinin hareketli bir sahnesi yer alıyor. Bu, muhtemelen robot teknolojisiyle ilgili ilerleme ile, birinin (muhtemelen dini lider veya otorite figürü) geleneksel değerler ve yeni teknolojiler arasındaki bir tezatı, veya farklı bakış açılarını veya zıt görüşleri ironik bir şekilde sergilemek için yapılan bir mizah örneği. Robotun hareketliliği ve konuşmacının kıyafetleriyle (sakal ve başörtüsü) ilişkilendirilerek, farklı yaşam tarzları ve yaklaşımlar arasındaki potansiyel bir zıtlık vurgulanıyor. "2024" ifadesi, muhtemelen geleceğe işaret eden bir bağlam oluşturmak için kullanılmış. Mizah, iki farklı durumun yan yana konmasıyla, kültürel veya ideolojik farklılıklara, teknolojik gelişmelere ve bunların potansiyel etkileşimlerine gönderme yaparak ortaya çıkıyor.

Resimde, siyah-beyaz ve renkli televizyon görüntülerinin yan yana gösterildiği bir sahne var. Görüntüler, bir kişinin yüzüne ve omuzlarına kadar çekilmiş. Bir yazı, "Ülke televizyonlarının renkli televizyona geçtiği ilk anlar" diyor. Şaka, siyah-beyaz görüntünün iki yarıda bölünmüş olması ve bu iki görüntünün eş zamanlı gösterilmesinden kaynaklanıyor. Siyah-beyaz televizyonun renkli televizyona geçişinin, aslında bir anda değil, kademeli ve yavaş bir değişim olduğunu ima ediyor. Fotoğraf, bu geçişin şaşkınlık veya beklenmedik bir anda değil, kademeli ve zamanla gerçekleştiğini, bu yüzden anın "ilk anlar" olduğu vurgulanarak komik bir şekilde gösteriyor. Resimde zamanın öznel algısına ve ani geçişin gerçekliğe uymadığına değiniliyor.