Bu fotoğrafta, bir traktörün içinde oturan ve makyajlı bir kişi yer alıyor. Kişi, kucağında bir direksiyon varmış gibi yapıyor. Görüntünün sağ tarafında ise koyu renkli mısır koçanları bulunuyor. Mizah, "çiftçi" ve "ürün" kelimelerinin zıt anlamlılarıyla oynanmasından kaynaklanıyor. Fotoğrafın sol tarafında "çiftçi" yazısı, sağ tarafında ise "ürün" yazısı bulunuyor. Buradaki espri, çiftçinin kendisinin de bir tür "ürün" olarak görülmesi ve makyajlı, gösterişli görünümüyle çiftçilikle pek alakası olmayan bir imaj çizmesi. Ayrıca, koyu renkli mısırların da "kara" veya "siyah" olarak yorumlanabilmesi ve bu durumun çiftçinin görünümüyle bir tezat oluşturması da espriye katkıda bulunuyor.

Fotoğrafta, pamuk tarlasında çıplak gövdeli genç erkekler pamuk topluyorlar. Arka planda, sanki gökyüzünde belirmiş gibi, Martin Luther King Jr.'nin görüntüsü yer alıyor. Şaka, tarihsel olarak zenci kölelerin zor koşullarda pamuk tarlalarında çalıştırılmasının, günümüzde ise, çok farklı ve ironik bir şekilde, "normal" bir iş gibi gösterilmesinden kaynaklanıyor. Martin Luther King Jr.'nin görüntüsü, bu ironik ve acımasız durumu vurgulamak için kullanılmış. Kölelik geçmişini anımsatan bir gönderme yapılıyor ve pamuk toplamanın sanki sorunsuz bir eylemmiş gibi sunulması, durumun gerçekliğinin farkına varılması için bir alaycılık içermekte.

Resimde, açık bir alanda, muhtemelen Türkiye'de, çok sayıda işçi tarafından toplanan, büyük miktarda domates görülüyor. Domatesler bir kamyonun yanına yığılmış. Üstteki yazı "zevkli ve rezalet" diyor. Bu, domateslerin çok fazla olması (ve muhtemelen iyi durumda olmaması) ile "zevkli" (lezzetli) ve "rezalet" (berbat) kavramlarını karşılaştırıyor. Bir ironi var. Domatesler çok fazla olduğu için iyi durumda olmaması veya toplama şeklinin "rezalet" olarak kabul edilebilecek bir durum yaratması olasıdır. Özetle, çok fazla domatesin bir şekilde "rezalet" bir görüntü oluşturduğu esprili bir gözlem yapılıyor. Fotoğrafta, açık bir alanda, muhtemelen Türkiye'de, çok sayıda işçi tarafından olgunlaşmış domateslerin hasat edildiği ve bir kamyona yüklendiği bir sahne görülüyor. Domatesler, kamyonun yanındaki özel bir alana yığılmış. İşçiler, domatesleri toplamak için sepetler kullanıyor. Görüntünün altındaki yazı, "zevkli ve rezalet" ifadesini içeriyor. Bu, hasat edilen domateslerin çok fazla olmasına karşın, olası düşük kalite ya da ekonomik zorluklar gibi bir olumsuzluğu veya rezaleti de ima eden bir ironi, bir çelişki yaratıyor. Bir anlamda, bol miktarda domates olmasının, potansiyel satış sıkıntısı veya düşük fiyat gibi olumsuz sonuçlar doğurabileceğini vurguluyor. Yani, çok fazla domatesin "zevkli" yanı sıra "rezalet" bir durum olabileceğini ima ediyor. Dolayısıyla, fotoğraf bir ironi veya absürt bir durum sunuyor.

Fotoğrafta, açık alanda, muhtemelen pamuk veya benzeri bir bitki yetiştirilen bir tarlada, bir grup kadın çalışıyor. Kadınların giydikleri kıyafetler, geleneksel Türk kıyafetleri. Kadınların toprağın içinde, çamurlu olduğu belli olan bir şekilde çalışmaları, oldukça uğraştıklarını ve çabalayıp yorulduklarını gösteriyor. Fotoğrafta gizli bir espri var. Kadınlar çamurlu ve yorgun bir halde çalışırken, sanki toplumsal konumları ve yaşadıkları zorluklar nedeniyle toplum tarafından görmezden gelinen emeklerinin bir araya getirilip takdir edilmesinden ziyade "komik" bir şekilde fotoğraflanmış. Dolayısıyla espri, kadınların zor şartlarda çalışmasına rağmen toplum tarafından nasıl algılandığına, onların emeklerinin ve çabalarının olduğu gibi takdir edilmemesi durumuna vurgu yapıyor. Fotoğrafta, açık bir tarlada, muhtemelen pamuk veya benzeri bir bitki ekimi yapılmış bir alanda, bir grup kadın çalışıyor. Kadınlar, geleneksel kıyafetler ve topraklı, kirli ayakkabılar giyiyorlar. Tarlanın toprak durumu, kadınların çalışmasının zorluğunu ve koşulları yansıtıyor. Fotoğrafın ironisi, kadınların geleneksel kıyafetlerle, topraklı koşullarda çalışırken toplu halde duruşlarında yatıyor. Bir espri unsurunu içeren, geleneksel kıyafetler ve çalışma koşullarının betimlemesiyle biraz da komik bir durum ortaya konmuş. "Geleneğin zorlukları ve modern yaşamın bir karşılaşması" veya "köklü geleneklerin günümüz şartlarında da devam ediyor olması" şeklinde bir anlam çıkarmak mümkün. Önemli olan, fotoğrafın bu tip bir ironi taşıması. Herkesin çalışma koşullarını, gelenekleriyle birleştirerek bakış açısı sunuyor.

Görüntüde, zeytin ağaçlarının altında, muhtemelen hasadı korumak veya hava koşullarından korumak için, geniş, mavi-yeşil bir örtüyle kaplı bir makine veya araç görünüyor. Örtünün büyük boyutları ve zeytin ağaçlarının altına nasıl gerildiğinin görüntüsü, o bölgedeki hava koşullarının muhtemelen kuvvetli olduğunu ve makine aracının bu tür bir örtü ile donatılarak hasadın zarar görmemesi için önlem alındığını gösteriyor. Fotoğrafta bir şaka var mı? Şaka anlaşılamıyor. Fotoğraf sadece zeytin ağaçlarının altında koruma örtüsü bulunan bir makineyi gösteriyor; şaka için ek bilgi gerekli. Resimde, zeytin ağaçlarının altında, yeşil bir örtüyle kaplanmış, muhtemelen zeytin hasadı yapan bir makine görülüyor. Örtü, ağaçların dallarından düşen zeytinlerin hasat makinesine ve çevresine zarar vermesini engellemeye çalışıyor gibi duruyor. Joke, hasadı zorlaştıran veya hasarı engellemeye çalışan ama çok da başarılı olmayan bir çözümün komik bir şekilde gösterilmesi. "Zeytin hasadı yaparken kullanılan bu 'şemsiye' çözümü ne kadar işe yarıyor acaba?" şeklinde bir şaşkınlık, gülmece veya ironi içeren bir durum var.

Resimde, üstte Windows'un klasik yeşil tepesi, altta ise aynı tepede üzüm bağı görüyoruz. Yazıların da belirttiği gibi, üstteki resim "Normalde Buranın Hali", alttaki resim ise "Trakyalılar Uğradıktan Sonra" durumunu gösteriyor. Buradaki espri, Trakya bölgesinin üzüm yetiştiriciliğinde ünlü olmasına ve bu bölgenin sakinlerinin üzüm bağlarına karşı büyük bir sevgisi ve ilgisi olduğuna gönderme yapıyor. Resim, Trakyalılar'ın herhangi bir yere gittiğinde, oradaki boş alanlara bile üzüm bağları dikme eğiliminde olduklarını esprili bir şekilde gösteriyor.