Görüntüde, bir caddede, muhtemelen bir düğün veya benzeri bir tören sırasında, insanlar hareket halinde. Ön planda, pembe bir elbise giymiş küçük bir çocuk koşuşturuyor. Arkadan gelen bir kadın, çocuğu yakalamaya çalışıyor gibi görünüyor, ancak oldukça komik bir şekilde. Fotoğrafın mizahı, çocuğun pembe elbisesinin ve koşuşturmasına rağmen bir yetişkinin onu yakalama çabalarının komik görünüşünde yatıyor. Ayrıca, bir düğün ya da kutlama havası da görseli daha eğlenceli hale getiriyor. Olaydan dolayı yaşanan karışıklık ve gülünçlük, fotoğrafta bir şaka unsuru oluşturuyor.

Fotoğrafta gece vakti karanlık bir sokakta yürüyüş yapan insanlar görünüyor. Sokakta bulunan tek aydınlatma kaynağı bir sokak lambası ve bir dükkanın ışığı. Fotoğrafın altına yazılan espri "Markete gidecek başka kimse yok muydu :(" şeklinde. Bu espri, gece geç saatlerde markete gitmek isteyen kişinin, markete gitmek için başka kimse bulamadığı için yalnız başına gitmek zorunda kalmasının komikliğini anlatıyor. Esprinin komik tarafı, gece geç saatlerde markete gitmenin sıradan bir olay olduğunu, ancak bu durumu sanki büyük bir macera gibi sunması.

Bu fotoğrafta üç farklı sahne var. İlk sahnede çıplak bir adam sokakta yürüyor. İkinci sahnede bir adam, çıplak bir adamı takip ediyor. Üçüncü sahnede ise çıplak adam, bir başkası tarafından takip ediliyor. Şaka, çıplak adamın sokakta rahatça yürümesi ve insanların onu fark etmemesi veya umurunda olmaması. Bu, Türk toplumunda alışılmadık bir durum ve komik bir gözlem olarak sunuluyor.

Fotoğrafta, Emniyet Genel Müdürlüğü'nün yeni uygulamaya koyduğu "yanılma payı" uygulamasıyla ilgili bir haberin ekran görüntüsünde, haber spikeri, uygulamanın işe yarayıp yaramadığını sorduğu insanların arasında sorular soruyor. Bu espri, emniyetin trafik kurallarında yapılan hatalar için "yanılma payı" uygulamasını ele alıyor. Spiker, insanların uygulama sayesinde kaçacaklarına inandıkları için, kendilerine "yanılma payı" için sorular sorduğunda, aslında onların yanılma payı olmadan da yalan söyledikleri gerçeğini ortaya çıkarıyor. Yani espri, insanların "yanılma payı" olmasına rağmen hala yalan söylemeye devam ettikleri, uygulamaya yönelik bir eleştiri.

Fotoğrafta, Eminönü'nde vatandaşlara "bu sefer de yanılmak istemiyoruz" diyerek mikrofon uzatan bir haberci görünüyor. Eminönü, İstanbul'da tarihi bir pazar yeri olarak biliniyor ve buradaki tezgahların çoğu turistik mal satıyor. Bu yüzden "yanılmak istemiyoruz" sözü, turistlerin satılan ürünlerin kalitesi konusunda endişelerini ve yanılmaktan korktuklarını ima ediyor. Fıkra, Eminönü'ndeki tezgahlardan alışveriş yapmanın yanıltıcı olabileceği ve turistlerin dikkatli olması gerektiği konusunda esprili bir yorum yapıyor.

Fotoğrafta, Sedat Peker'in videolarını izlemiş birine parkta "Sedat Peker videolarını izledin mi?" diye soran bir gazeteci görünüyor. Şaka, Sedat Peker'in videolarının Türkiye'de popüler olması ve pek çok insanın bunları izlediği gerçeğine dayanıyor. Bu nedenle, gazetecinin bu soruyu parkta rastgele birine sorması oldukça komik.

Fotoğrafta, bir sokak röportajı anı görülüyor. Bir haber kanalının muhabiri Çağla Pekgüleç, sokakta rastgele bir vatandaşa, "CİHAT denince aklınıza ne geliyor?" diye soruyor. Vatandaşın tepkisi ve yüz ifadesi ise oldukça şaşkın ve belki de anlamlandıramayan bir ifade. Şaka, "CİHAT" kelimesinin beklenmedik bir şekilde gündeme gelmiş ve röportaj konusu haline getirilmiş olması, ve bunun sonucunda vatandaşın ne tepki verebileceğinin komik bir şekilde, belki de anlamsızca, sergilenmesinden oluşuyor. Röportaj, bu beklenmedik ve olası ki şaşırtıcı soruyla insanın tepkisinin komik bir şekilde ortaya konduğu bir durum. Durumun sadece beklenmedik soruyla ortaya çıkan şaşkınlık faktörü üzerinden bir espri olduğunu söyleyebiliriz. Görüntüde, bir sokak röportajı sahnesi yer alıyor. Bir gazeteci, "CİHAT denince aklınıza ne geliyor?" diye soruyor. Yanında duran erkek röportajcının sorusuna cevap vermeye çalışırken, bir kadın röportajcı da sessizce yanındadır. Görüntüde, arka planda alışveriş merkezi reklamları, sokak manzarası ve röportajcıların giydikleri kıyafetler gibi detaylar yer alıyor. Mizah, röportajcının sorusunun ve Cihât isminin olası çağrışımının beklenmedik bir şekilde bir "beyefendi" gibi konuşan ancak daha sonra durup gözlerini önüne dikip kendinden emin olarak bir şey söylemeden cevap vermeye çalışmaması üzerine kurulu. İzleyicinin aklına gelen ve Cihât ile ilişkilendirilebilecek farklı anlamlar ve cevaplar olabilir. Röportajın beklenmedik ve biraz absürt bir şekilde gelişmesi, mizahın kaynağını oluşturuyor. Bu durum, belki de röportajın spontane ve doğal bir şekilde ilerlemediğini ve Cihât'ın kimliğiyle veya olayla ilgili belirsizlik yaratmak için yapıldığını gösteriyor.

Fotoğrafta, "Beğendik" marketinin üzerinde bir adam oturuyor. Adamın marketin çatısında oturması, herkesin beğenmediği ürünleri satın almak zorunda kaldığı bir durumla ilişkilendirilerek espri yapılıyor. Adam, tüketiciler tarafından beğenilmeyen, raflarda kalan ürünleri temsil ediyor, bu yüzden çatıda "beğenilmemiş" durumda. Bu espri, herkesin kendi beğenmediği ürünleri satın almak zorunda kaldığı, marketlerin tüketici tercihlerini tam olarak karşılayamadığı ve bu durumun bir ironi olduğu fikrini ortaya koyuyor.