Fotoğrafta silahlı beş adam var. Hepsi kamuflaj giyiyor ve silah taşıyor. Fotoğrafın mizahı, hepsinin ciddi yüz ifadelerine rağmen, "Kesit Aşıklar" başlığı ve "Guldum.net" su filigranı olmasıdır. Bu, fotoğrafın aslında komik bir duruma veya bir şaka olarak sunulduğunu gösterir. The photo shows five men armed with weapons. All of them are wearing camouflage and carrying guns. The humor in the photo is that despite their serious expressions, the title "Kesit Aşıklar" (Cross Section Lovers) and the watermark "Guldum.net" (I laughed.net) are present. This suggests that the picture is actually presented as a funny situation or a joke.

Fotoğraf, aynı yeri gösteren iki fotoğrafı bir araya getiriyor. Sol tarafta, günümüzde huzurlu bir şekilde duran bir meydan var. Sağ tarafta ise aynı meydanın II. Dünya Savaşı sırasında bombardıman altında kaldığı bir fotoğrafı var. Bu karşılaştırma, savaşın yıkıcı gücünü ve barışın kıymetini vurgulamak için kullanılmış. Bu fotoğraftaki espri, aynı yerin iki farklı zaman diliminde ne kadar farklı göründüğünü gösteriyor. Savaşın yıkıcı etkisi ve barışın değerine dikkat çeken bir karşılaştırma yapılıyor.

Fotoğrafta, solunda duvar olan bir adamın portresi bulunuyor. Adamın üzerinde üniforma ve başında bere var. Şakada, adamın başındaki berenizi görünce hemen "O da mı asker oldu?" diyerek şaşkınlık ifade ettiğiniz yer alıyor. Bu şaka, genelde askerlik yapmış kişilere veya askerlikle ilgili durumlar olduğunda kullanılan bir mizah unsuru.

Videoda bir adam, elinde tuttuğu büyük bir boru veya tüpü sanki bir silah gibi kullanıyormuş gibi havaya kaldırıp ateş ediyormuş gibi yapıyor. Paylaşımın başlığındaki 'Ortadoğu'yu ele geçirir' ifadesi, adamın bu komik ve abartılı hareketiyle birleştirilerek askeri bir güç metaforu olarak esprili bir şekilde kullanılmış. Resimde, siyah kıyafetli bir genç adam, bir çamaşır makinesinin önünde eğilmiş ve sanki bir çeşit büyük, koyu renkli nesneyi (belki bir çamaşır sepeti veya benzeri bir şey) makineye koymaya çalışıyormuş gibi duruyor. Çamaşır makinesi ise beyaz renkli ve normal bir ev aletine benziyor. Görüntüde bir mizah var; genç adamın çamaşır makinesinin üzerine koymaya çalıştığı nesne, aslında ona orantısız bir şekilde büyük görünüyor. Bu durum, nesnenin boyutunu ve olası kurulum/kullanım zorluğunu vurgulayarak komik bir duruma yol açıyor. Olası mizah konusu, gerçekte büyük bir nesneyi makineye nasıl yerleştireceğinin imkansızlığına dayanıyor. İzleyici, durumu tuhaf bulup gülebilir.

Resimde iki atlı savaşçı gösteriliyor. Sağdaki savaşçı sol taraftaki savaşçıya kılıçla saldırıyor. Sol taraftaki savaşçı ise kılıçla savunmaya çalışıyor. Aynı zamanda iki savaşçı da at sırtında yer alıyorlar ve oldukça hızlı bir şekilde ilerliyorlar. Şaka ise bu resimdeki iki savaşçının bir araya gelmiş ve kavga ederken oldukça komik ve absürt durmaları üzerine yapılmış. Bu durum "Bırader savaştayız napıyon aq" cümlesi ile vurgulanmış. Bu şaka, savaşın trajik ve acımasız gerçekliğiyle günlük yaşamın absürt ve komik yönleri arasında bir kontrast oluşturarak mizahi bir etki yaratmayı amaçlıyor.

Resimde, iki grup savaşçı at sırtında birbirlerine saldırıyor. Resim ikiye bölünmüş ve sol tarafta gerçek bir savaş sahnesi varken sağ tarafta savaşçılar birbirlerinin kıyafetlerini çalıyormuş gibi gösteriliyor. Fıkra, savaşın kaosunu ve savaşçılar arasındaki rekabetin bazen saçma ve komik olabileceğini göstermek için bir mizah kullanıyor. Savaşın yoğunluğu içindeki küçük ayrıntıya dikkat çekerek, insan doğasındaki çelişkiyi ve abartılı gösteriyi ele alıyor.

Resimde bir grup ortaçağ savaşçısı tasvir edilmiş. Bir savaşçı, başka bir savaşçının arkasına saplanmış bir mızrakla, mızrağın ucundan dışarı çıktığı şekilde gösteriliyor. Bu komik resim, savaşçıların şiddetli savaşlar sırasında karşılaştığı zorluklara ve tehlikelere esprili bir şekilde işaret ediyor. Resimdeki mizah, savaşın vahşetini mizahi bir şekilde ele alması ve olağan dışı bir şekilde tasvir etmesinden kaynaklanıyor.

Fotoğrafta duman tüten bir adam ve iki küçük figür görüyoruz. Adamın ağzından çıkan dumanlar, figürleri sanki bir savaşa gönderiyormuş gibi gösteriyor. Bu fotoğraftaki espri, adamın dumanı sanki bir silah gibi kullanarak minik figürleri "savaş alanına" gönderdiği izlenimi veriyor. Bunun absürt bir durumu komik bir şekilde gösterdiği için komik bir espri. **Türkçe:** Fotoğrafta yoğun duman tüten bir adam ve önünde iki minik figür yer alıyor. Adamın ağzından çıkan dumanlar, figürleri savaş alanına gönderircesine bir görüntü oluşturuyor. Bu fotoğraftaki espri, adamın dumanı sanki silah gibi kullanarak minik figürleri savaş alanına gönderdiği izlenimi vermesiyle ortaya çıkıyor. Bu absürt bir durumun komik bir şekilde gösterilmesiyle oluşan bir espri.

Fotoğrafta üstte bir televizyonun ekranında bir grup ünlü insanın olduğu ve altta ise iki teröristin olduğu bir savaş ortamı görülüyor. Şaka, ünlü insanların ve teröristlerin aynı anda aynı cümleyi kullanması ve bu cümlenin çok farklı anlamlar taşıması üzerine kurulu. Fotoğrafta kullanılan cümle şu: "Bir kitap bu kadar mı farklı yorumlanır ya?" Ünlü insanlar için bu cümle, "Bu kadar farklı yorumlanabilen bir kitap mı var yahu?" anlamına gelirken, teröristler için bu cümle "Bu kadar farklı şekillerde yorumlanabilecek bir terörizm eylemi mi olur yahu?" anlamına geliyor. Şaka, aynı cümlenin iki farklı ortamda iki farklı anlama gelmesi üzerine kurulu ve absürt bir mizah örneği.

Resimde iki savaş sahnesi gösteriliyor. Birinci sahnede savaşın ortasında bir atlı savaşçının, "savaştayız napıyon aq" diye sorarak bir başka savaşçıya seslendiği görülüyor. İkinci sahne ise bu sahnenin, aynı sahneyi gösteren tarihsel bir resim parçası olduğu gösteriyor. Yani, ortadaki savaşçı, resmin savaşçıya değil, resmin sanatçıya seslendiğini gösteriyor. **Şaka, tarihsel resimlerin savaşın gerçekliği ve kaosunu yakalayamadığını ve bunun yerine bir sahneyi düzenli ve sıralı bir şekilde tasvir ettiğini ima ediyor.**

Resimde, Suriyeli bir çocuğun çizdiği bir resim var. Resimde, savaştan kaçan bir aile, bir helikopterle uçarak bir şehre gidiyor. Çocuk, "Nargile cafeye giden yol" diye bir not düşmüş. Şaka, çocuğun çizdiği resimde savaşın ve kaçışın olumsuzluğuna rağmen, hedeflerinin "nargile cafeye gitmek" olması ve bunun olumsuzluğa rağmen normalleştirilmiş bir durum olarak gösterilmesinde yatıyor.