Fotoğrafta, renkli kumaş parçalarından oluşan, muhtemelen el işi bir patchwork battaniye görülüyor. Battaniyede farklı desenler, figürler (müzisyenler, hayvanlar gibi) ve semboller mevcut. Geceleri bir manzara (gökyüzü, kuşlar, yıldızlar) ve gün batımı gibi sahneler var. Battaniyenin köşelerinde ise harfler (U gibi) ve geometrik şekiller dikkati çekiyor. Bu battaniyede bir espri yok gibi görünüyor. Battaniye, farklı renk ve desenlerdeki kumaş parçalarının bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş, muhtemelen bir sanat eseri veya dekoratif bir obje olarak değerlendirilebilir. Bir "espri" için, figürlerin ya da desenlerin bir anlam ifade etmesi gerekirdi. Sadece çeşitli renk ve desenlerin bir araya getirilmesi görsel bir güzellik oluşturuyor. Fotoğrafta, sanki bir kolaj veya fotoğraf montajı gibi, farklı manzaraların bir araya getirildiği bir kompozisyon var. Yeşil ağaçlar, bitkiler ve bir insan figürü öne çıkıyor. İnsan figürü, sanki güneş altında açık havada duruyormuş gibi, kollarını açmış bir şekilde beyaz bir siluet olarak resmedilmiş. Arka planda, ormanlık alanlarla ve açık bir alanda gölgeli bir alan var. Fotoğrafın şakası, insan figürünün çevresindeki doğal dünyayla çarpıcı bir tezat oluşturması ve neredeyse bu manzaranın dışında duruyormuş gibi görünmesinden kaynaklanıyor. Sanki insan figürü, doğal dünyanın bir parçası değilmiş de, onu seyrediyormuş gibi. Bu, bireyin doğanın genişliği karşısında duyduğu bir anlamda yalnızlık veya farklılık duygusunu vurguluyor olabilir. Ya da, bir "hayattan kopma" veya "kendinden uzaklaşma" hissi çağrıştırıyor olabilir. Doğanın sunduğu olanakların farkında olmayan, kendinden uzaklaşmış bir insanı temsil ediyor olabilir.

Resimde, 18. veya 19. yüzyıl tarzı, muhtemelen bir portre ya da tarihi bir figür gibi giyinen, "Nesimi" isimli birinin görseli var. Görselin üzerine, Nesimi'nin yüzüne, gümüş/şeffaf taşlar/parıltılar eklenmiş. Bu, Nesimi'nin yüzüne dijital bir filtre uygulanmış gibi göründüğünden, muhtemelen sosyal medyada kullanılan bir filtreyi andırıyor. Tweet'te kullanılan cümle, "Nesimi yüzünde sim var" şeklinde. Bu, "Nesimi'nin yüzünde bir sim var" anlamına geliyor ve burada "sim" kelimesi, sosyal medyada kullanılan bir filtre veya sticker'ı, "Nesimi'nin yüzünde değişiklik var" veya "Nesimi'nin yüzü değiştirilmiş" anlamında ironik bir şekilde kullanılıyor. Dolayısıyla espri, Nesimi'nin yüzüne yapılmış bu dijital filtrelemeyi, bir şekilde onu güldürücü veya absürt bir duruma sokmak için kullanıyor. Bu, sosyal medya kültüründe filtre ve sticker kullanımıyla ilgili bir espri.

Fotoğrafta büyük bir savaşın, muhtemelen 18. yüzyıl Avrupa tarzı bir savaşın, kuşbakışı görüntüsü yer alıyor. Savaş alanında sayısız asker, topçu, ve atlı birlikler görülüyor. Savaş alanındaki yoğun çatışma, duman ve patlamalar ile gösteriliyor. Çeşitli birlikler ve renklerdeki üniforma giymiş askerler, hendekler, siperler ve savunma yapıları arasında yer alıyorlar. Manzara, geniş bir alanın savaş tarafından nasıl etkilenebileceğini vurguluyor. Bu resim, klasik bir savaş resmi tarzındaki bir çalışmaya, bir mizah unsuruna da sahip. Ancak, mizahı tam olarak anlamak için resim ile ilgili ilave bilgi gerekli. Resmin anlatımı hakkında bir şaka yapılıyor olabilir, örneğin, savaşın kaotik yapısı, askerlerin kaderi, veya savaşın abartılı doğası gibi. Resimde özellikle bir şaka yapılıyor diye bir ifade yok, bu yüzden şakanın ne olduğu söylenemez. Resmin konseptinden yola çıkarak muhtemel şakaların türü de çeşitli olabilir; savaşın absurdlüğü, insanın savaşın önüne geçilemezliği, veya bireylerin bu kaotik savaş içinde ne kadar küçük ve önemsiz olduğu temalarına dayanabilir.

Resimde, bir kimlik belgesi (Türk vatandaşlık kimliği gibi görünüyor) ve bu kimlik belgesindeki fotoğraf görülüyor. Fotoğrafta, resmin biraz bozuk ve bulanık olduğu, ancak Van Gogh tarzında bir portreye benzediği görülüyor. Tweet'in yazarı, babaannesinin kimlik fotoğrafının Van Gogh tarafından çekilmiş gibi göründüğünü esprili bir şekilde ifade ediyor. Bu, kimlik fotoğrafının kalitesinin düşük veya tuhaf bir şekilde çekilmiş olmasından kaynaklanan bir mizah.

Resimde Avatar dizisinden genç bir karakter olan Katara görülüyor. Çalgı çalıyor. Karakterin ciddi bir ifadeyle oturmuş ve çalgı çalması, Avatar dizisinin hafif, eğlenceli ve huzurlu yönüne karşın, Katara'nın bazen ciddi ve odaklı bir karakter olduğunu vurguluyor. Görsel bir şaka, karakterin ciddiyetini vurgulayarak, izleyiciye onun daha farklı yönlerini hatırlatmak için yapılmış. Karakterin serinin genel havasına uymayan bir tavrı çizimiyle, izleyiciyi şaşırtan ve eğlendiren bir ironi oluşturuluyor. Resimde Avatar dizisinden Ateş Efendisi Zuko, bir çalgı aleti olan ud'a benzeyen bir enstrüman çalıyor. Zuko'nun yüzündeki yanık izinin biraz abartılı bir şekilde gösterildiği ve onun müziğe olan tutkusunun vurgulandığı görülüyor. Mizah, Zuko'nun karakteriyle ve sık sık karşılaştığı zorluklarla alay edercesine, onun müziğe olan tutkusunu ve bu yoldan da olsa huzur bulmasını vurgulamaktır. Zuko genellikle acımasız bir savaşçı olarak tasvir edilir, bu yüzden onu müzik yaparken görmenin şaşırtıcı ve beklenmedik yönü komik bir etki yaratıyor.

Fotoğrafta, 19. yüzyıl tarzı kıyafetler giyen, muhtemelen bir sanat eserinden alınmış, bir grup kadını gösteriyor. Kadınlardan biri diğerinin elini tutarken, birkaç kadın birbirlerine yakın oturuyor ve konuşuyor ya da belki de birinin koluna dokunuyor. Görüntüye eklenmiş bir metin, "Bugün çekilmez bir ahmak olmayı unutma. Kimin hak etmediği bir harika günü geçiriyor olduğunu asla bilemezsin" diyor. Bu espri, insanlara bir günün kötü giden birini görmelerine ve belki de o günün kendileri için de iyi gitmemiş olabileceği ve bunun için onlara tahammül etmeleri gerekebileceği konusunda bir uyarıda bulunarak, biraz acımasızlık veya bencil davranışta bulunmalarını önermekte. Görselden alınan ima, toplumsal statülerine ve ilişkilerine göre giyinen bu kadınların, bu hissi paylaşabilecekleri kişiler arasında olduğunu vurgulamak.

Resimde, bir seramik atölyesinde, ham haldeki, ilginç bir şekilde şekillendirilmiş, muhtemelen seramik bir vazo veya saksı görünüyor. Vazonun üzerinde kabaca, pullu bir doku var, tıpkı bir kertenkelenin veya timsahın pulları gibi. Dolayısıyla, muhtemelen öğrenci tarafından yapılan ve henüz fırına girmemiş bir çalışma. Resmin arka planında, farklı renk ve şekillerdeki diğer seramik eserler, aletler ve bir tezgahın üzerindeki çeşitli malzemeler mevcut. Görünen bir şaka veya mizah unsuru yok. Sadece bir seramik atölyesi ve bir öğrenci çalışmasının fotoğrafı.

Resimde, bir seramik atölyesinde, ham kil kullanılarak yapılan, ilginç ve tuhaf bir şekle sahip, muhtemelen bitmemiş bir seramik vazo görünüyor. Vazonun yüzeyi, kabarcıklı ve pullu bir dokuya sahip. Bu, kilin biçimlendirilme aşamasında olduğunu gösteriyor. Çevrede diğer seramik parçalar, araçlar ve kil malzemeleri de mevcut. Resmin altında ki masaüstünde de seramik yapım araçları gözüküyor. Fotoğrafın bir espri içerdiği söylenebilirse de, bu, görsel bir espri türü olabilir. Görünüm, kilin ilginç ve beklenmedik bir şekilde şekillendirilmiş bir tasarım yaratma potansiyelini vurgulayarak, yaratıcılığı ve biraz da absürtlüğü konu alıyor. Öyle ki, "harika" bir sonuç beklenirken, aslında şaşırtıcı ve komik bir görünüm elde edilmiş. Dolayısıyla espri, beklentiyle görünen gerçek arasında oluşan çelişkiye dayanmaktadır. Açıkça söylenmese de, kilin şekillendirilmesi sürecinden doğan sonucun beklenmedik ve eğlenceli olması üzerine odaklanılıyor.

Resimde, bir seramik atölyesindeki bir masa üzerinde, ham kil ile yapılan ilginç bir saksı görünüyor. Saksı, kabaca işlenmiş bir sürüngen veya ejderhaya benziyor. Tırtıklı, pullu bir yüzeye sahip. Masada ayrıca diğer seramik parçalar, kil parçaları, araçlar ve bir tezgahtan oluşan malzemeler bulunuyor. Fotoğrafta gizli bir espri olabilir ancak fotoğraf tek başına anlamsız bir durumun fotoğrafını içeriyor. Bir ejderha veya sürüngen şeklinde tasarlanmış çömlek, estetik veya fonksiyonel olarak anlamsız. Esasen, ham bir kil heykeli gibi görünüyor. Fotoğrafın esprili tarafı, bu yaratıcılığa ya da başarısız bir denemeye işaret ediyor olabilir. Gerçek bir espri için ek bilgiye ihtiyaç var.

Resimde, bir seramik atölyesinde, ham kil kullanılarak yapılan bir heykelin (veya vazonun) üzerindeki çalışma aşaması görülüyor. Heykel, kabaca bir sürüngen veya ejderhaya benzetilmiş, pullarımsı bir dokuya sahip. Çalışma masası üzerinde ayrıca kil parçaları, çömlekçilik aletleri ve diğer materyaller de mevcut. Masanın üzerinde ayrıca önceki çalışmaların kalıntıları ve diğer çömlek ürünler var. Fotoğrafta mizah, heykelin kabaca ve ilkel bir görünüme sahip olmasından kaynaklanıyor. "Heykel" kelimesinin yerine daha "kötü" bir anlatım kullanılabilecek olsa da, kişinin elinden gelenin en iyisini yaptığı ve yaratıcılık/sanat çalışmasının bu doğal, ham halinde gösteriliyor. Resimde gösterilen durum, beceriksiz bir çalışmanın, ne kadar basit veya doğrusuz görünürse görünsün, yaratıcı bir çaba olabileceğini vurguluyor. Burada yapılan iş, tam anlamıyla "çirkin" veya "korkutucu" olmakla kalmıyor, ama "ilginç" ve "özgün" olarak da görülebilir. Mizah, beklentilerin karşılanmaması ve bu beklenmedik yaratıcılık çabasından ortaya çıkan şaşırtıcı sonuçtan kaynaklanmaktadır.

Fotoğrafta altın rengi bir heykel görüyoruz. Japon kültüründe, kırık eşyaları altınla onarma geleneği varmış, bu durum esprili bir şekilde, "Japon kültüründeki ben" diye yorumlanıyor. Heykelin altın rengi olması, Japonya'da kırık eşyaların altınla tamir edildiği fikrine gönderme yapıyor. Dolayısıyla espri, "Japon kültüründeki ben" tamiratı ve bakımı gerektiren bir sorunum var, ama bununla ilgili hiç sorun yok, çünkü her şey altınla onarılabiliyor" diye düşünüyor. Bir nevi, her şeyin kolay bir şekilde çözülebileceği veya abartılı şekilde "çözüldüğü" bir yorum içeren bir mizah var.

Fotoğrafta, altın rengi ile kaplanmış, klasik bir heykel görüyoruz. Heykel, muhtemelen bir çeşmenin parçası ve üzerinde çeşitli çiçek motifleri de var. Resmin altındaki metin, Japonya'da kırık nesnelerin sıklıkla altın ile tamir edildiğini söylüyor. Ardından "Ben Japonya'da" diye bir ifade geliyor. Bu, Japonya'daki onarım alışkanlığının, fotoğraftaki altın heykel ile karşılaştırılarak, oldukça abartılı ve komik bir durumla ilgili bir espri oluşturuyor. Heykel, kusursuz ve tamir edilmiş görünümü ile Japonya'daki altınla onarım alışkanlığına yapılan abartılı bir gönderme yapıyor. "Ben Japonya'da" ifadesi, kişinin altın heykelin kendisine benzediği ve hayatında "her şeyin altın ile tamir edildiği" bir durumun varlığını ima eder. Esasen, espri, gerçekçi olmayan bir durumu mizah ile ele almaktadır.

Fotoğrafta, muhtemelen bir saray veya müze gibi görkemli bir binanın içinde, detaylı bir şekilde işlenmiş, antik/klasik tarzı heykel grupları görülüyor. Tavan, fresklerle süslenmiş, detaylı bir şekilde boyanmış. Heykellerin beden yapısı, kas yapısı ve kıvrımları gerçekçi bir şekilde ifade edilmiş. İç mekan, yaldızlı çerçeveli aynalar, şömineler ve muhtemelen heykeller gibi diğer süslemelerle zengin bir şekilde dekore edilmiş. Yer, kiremitlerden oluşan bir döşemeyle kaplı. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece görsel bir güzellik ve muhtemelen bir sanat eserinin güzelliği, ince işçiliği ve detayları vurgulanıyor.

Fotoğrafta, başında mavi bir başörtüsü olan ve kulağında inci takan bir kedi görülüyor. Kedi, Johannes Vermeer'in "İnci Küpeyle Kız" tablosuna gönderme yaparak, klasik bir portre tarzında poz vermiş. Şaka, kedinin, insan resmine özgü bir şekilde, incili ve başörtülü bir görüntüye bürünmesiyle, klasik sanat eserlerine bir gönderme yapması ve kedilerin bu tarz bir görünümle bile ne kadar etkileyici görünebileceğini göstermesidir. Sanatsal bir tarzı olan insan portrelerinin kedilere de uygulanabileceği bir mizah unsuru var.

Görselde, bir müzenin içinde, muhtemelen bir grup insan, büyük bir mermer heykelin önünde, neredeyse üzerine çıkacakmış gibi bir pozda birbirlerinin üstüne biniyor. Heykel, acı çeken veya ölümlü bir figürü gösteriyor. Fotoğraftaki mizah, insanların heykelin etrafını saran ve neredeyse heykele zarar vermeyecek kadar yakın durmaları ve bu nedenle müze görevlileri tarafından dışarı çıkarılmalarıyla ilgili. "Müzeden çıkmamızın nedeni buydu" başlığı, durumun absürtlüğünü vurgulamaktadır. İnsanların heykele karşı olan bu yakın ilgisi ve davranışı, müzenin hassas eserlerine gösterilmesi gereken saygı ve mesafeye olan ironik bir gönderme olarak algılanabilir. Başka bir deyişle, insanlar heykelin hikayesinden çok, kendilerini ve pozlarını öne çıkarmaya çalışmışlar.

Resimde, 17. yüzyıl tarzı bir "söylenti" (still life) tablosu görülüyor. Tablonun içinde, sofrada midyeler, ekmek ve bir kedi var. Kedi, midyelerin üzerine uzanmış, sanki midyeleri çalacakmış gibi görünüyor. Mizah, kedinin "hırslı" bir şekilde midye çalmaya çalışması ve bunun klasik bir "söylenti" tablosunda olması arasındaki tezatlıktan kaynaklanıyor. Klasik still life tabloları, genellikle doğanın güzelliğini, zenginliği ve günlük hayatı tasvir eder, ancak bu tabloda kedi, bir tür "kötü niyetli" esprili unsuru getiriyor. Kısacası, beklenmedik bir, "canlı" unsur eklenerek klasik bir sanatsal türe biraz mizah katılıyor.

Resimde, 19. yüzyıl Amerikan sanat tarzında çizilmiş, muhtemelen yerli Amerikalıların bir kano yolculuğunu konu alan bir dizi tablo bulunuyor. Resimlerin üst kısımları orijinal tablolardan kesilip, alt kısımlara esprili bir şekilde metinler eklenmiş. Alt kısımlardaki metinler, kano kullanan kişilerin tepkilerini, "Kaybolduk" veya "Kaptanımız bir kedi!" gibi ifadelerle anlatıyor ve mizahı, yerlilerin karşılaştığı zorluklara, navigasyondaki zorluklara veya belki de beklenmedik bir şekilde, kano'da bir kedi bulunmasına dayandırıyor. İşte esprili kısmı: Kano'da beklenmedik bir yol arkadaşı olarak yer alan kedinin, belki de sessizliği veya beklenmedik hareketsizliği yüzünden, "Sessiz" olarak nitelendirilmesi. Bu, beklenmedik bir durumdaki insanların tepkilerini, şaşkınlıklarını ve belki de umutsuzluklarını, mizah yoluyla konu alıyor.

Resimde, bir müzede, muhtemelen klasik bir heykelin önünde, insanların heykelin etrafında garip bir şekilde etkileşim içinde oldukları bir sahne görünüyor. Heykelin etrafında birkaç kişi, sanki bir ağırlığı taşıyor ya da heykele takılıp kalmış gibi görünüyor. Birkaç kişi, heykeli kaldırmaya veya üzerinde hareket etmeye çalışıyor. Mizah, insanların heykele veya onun etrafındaki pozisyona bu kadar aşırı bir şekilde takılma durumunun abartılı ve komik bir şekilde sunulmasından kaynaklanıyor. Normal bir müze ziyaretçisinin heykelin önünde böyle bir davranışta bulunmayacağını, bu yüzden durumun beklenmedik ve komik olduğunu anlayabiliriz. Dolayısıyla, resimdeki durumun "heykelin etrafında olanları" veya "heykelin önündeki insanların" duruşunun komikliğine odaklanan bir mizah çeşididir.

Resimde, Mona Lisa tablosunun bir montajı görülüyor. Mona Lisa'nın yerinde, farklı bir adam, koyu yeşil bir örtüyle resmedilmiş. Bu adamın yüzünün üzerine, bir çerçevede iki farklı erkeğin (belki de aynı kişi) komik bir şekilde gülüyor olması eklenmiş. Çerçeve içindeki fotoğrafın üzerine "AYKUTMATİK" yazısı yerleştirilmiş. Bu, muhtemelen sosyal medya platformlarında sıkça kullanılan bir mizah türü. Eski bir sanat eserini modern bir konu ve hatta komik bir fotoğrafla birleştirerek, zamansızlığın ve kültürel ikonların yeniden yorumlanmasından, alaycı bir şekilde, özgünlük ve esprili bir şekilde faydalanıyor. Joke, Aykutmatiky isimli kişiye (ya da ona ait bir karaktere) veya ona ait bir duruma atıfta bulunarak, ona özel olarak espri yapıyor olabilir. Olay veya kişinin doğası, kullanıcının daha önceki içeriklerine ya da çevresindeki yorumlara dayanarak anlaşılabilirdi.

Resimde, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi, Diyarbakır'lı bir sanatseverin, Frida Kahlo'nun hasta olduğu sırada onun yanına gidip ona bir şeyler söylediğini anlatıyor. Şaka, Diyarbakır'lıların, Frida Kahlo'nun hastalığıyla ilgili bir şekilde esprili bir yorum yaptıklarını, belki de Frida Kahlo'nun hastalığının abartılı ya da farklı bir şekilde algılandığını ima ediyor. Diyarbakırlı kelimesinin kullanımıyla yerel bir bağlam da kuruluyor. "Frida Kah lo" ifadesi, "Frida Kahlo" ifadesinin sonuna eklenmiş "lo" ekiyle bir ifade eksikliği ve esprili bir ekleme yaratıyor. Bu gönderi, bu esprili durumu, bir anlamda yerel ve kültürel bir göndermeyle vurgulamaktadır.