Bu fotoğrafta, devasa bir sosisli sandviç şeklinde tasarlanmış bir yiyecek standı görülüyor. Sosisli sandviçin somun kısmı kahverengi, sos kısmı ise sarı renkli olarak betimlenmiş. Sosis kısmı ise dışarı doğru uzanıyor. Fotoğrafın mizahi unsuru ise bu devasa sosisli sandviç heykeli. Gerçek bir sosisli sandviçi taklit eden bu devasa yapı, hem dikkat çekici hem de abartılı bir tasarıma sahip. Bu durum, sıradan bir yiyecek olan sosisli sandviçi devasa boyutta ve gerçeküstü bir şekilde sunarak komik bir etki yaratıyor. Özellikle sosisin gerçekçi ve dışarı doğru uzanmış hali, bu mizahı pekiştiriyor.

Fotoğrafta, büyük bir heykeltıraşlık çalışması yer alıyor. Şekil olarak bir adam figürü, üzerinde sarık benzeri bir başlık, kırmızı bir ceket, beyaz bir sakal ve elinde kirazlar tutuyor. Ancak heykelin alt kısmı, cinsel organını andırıyor ve bu da görsel bir şaka yaratıyor. Tweetlerdeki yorumlar da bu duruma işaret ediyor: * **İlk tweette:** "Umarım eşeğe ters bindiği heykeldir" ifadesi, heykelin komik görünümüne gönderme yapıyor. * **İkinci tweette:** "Göz kamaştırıcı yeni bir sanat eseri daha ülkemize kazanmış olduk :))" ifadesi ise, heykelin ilginç ve tartışmalı görünümünü ironik bir şekilde kutluyor. Şaka, heykelin kasıtlı olarak cinsel organa benzeyecek şekilde tasarlanması ve bu durumun yarattığı komiklik üzerine kurulu.

Fotoğrafta, 1504, 1622 ve 1752 yıllarında yapılmış, muhtemelen Rönesans dönemine ait heykel örnekleri gösteriliyor. Alt tarafta, 2023 yılına ait ve bir muzun bantla sarılı olduğu bir görsel var. Jest, heykel sanatındaki estetik değerlerin zamanla nasıl algılandığını ve evrildiğini eleştirel bir şekilde sorgulamaktadır. 1500'lerden 1700'lere kadar yapılan heykel eserlerindeki cinsel göndermeler, çağımızda, hatta daha kesin bir ifadeyle günümüzde daha az rahatsız edici ve açık şekilde resmedilmektedir. Sonuçta, muzun bantla sarılması, sanatın ve estetiğin zaman içinde nasıl değiştiğinin ironik bir temsili olarak ele alınmaktadır. Bu, günümüzün anlayışına ve algısına karşılık, eski zamanlardaki sanatın, bazılarının "tahrik edici" bulduğu unsurları olan figüratif temalar veya ayrıntıları ile karşılaştırıldığında, nasıl daha kabul edilebilir hale geldiğini gösteren bir mizah unsuru.

Resimde, "Kızıl Sakal" kullanıcı adlı bir Twitter kullanıcısının paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, "Divan şairi: Sakso çekmek istiyorum" ifadesiyle bir şaka yapılıyor. Divan şairleri, geleneksel Türk şiirinin önemli temsilcileridir ve genellikle duygusal, derin ve soyut konular hakkında şiirler yazarlar. "Sakso çekmek" ise, modern ve daha popüler bir müzik aleti olan saksafon çalmak anlamına geliyor. Dolayısıyla, "Divan şairi: Sakso çekmek istiyorum" ifadesi, klasik edebiyat ile modern müzik arasında bir karşılaştırma ve belki de bir zıtlık oluşturuyor. Bu, şairin geleneksel şiir anlayışını veya estetik beklentilerini sorgulamak veya çağdaşlaşmak için bir istek olarak yorumlanabilir. Paylaşımın devamında "Edebiyat tarihçileri: Bu nasıl bir Allah aşkıdır böyle" ifadesi, klasik edebiyat dünyasındaki kişilerin, modern müzik aracılığı ile ifade edilen bu duygusal arzuyu nasıl algılayabilecekleri veya klasik şiir anlayışıyla nasıl çelişebileceği üzerine bir espri yapıyor. Özetle, şaka geleneksel ile modern arasında bir karşıtlık, zıtlık ve absürt bir karşılaştırmalara dayalı bir mizah içeren bir espridir.

Görüntüde, bir koridor veya benzeri bir yerde ayakta duran iki kişinin ayakları ve pantolonlarının bir kısmı görünüyor. Bir kişi kahverengi, diğer kişi ise yeşil Converse ayakkabı giyiyor. Birisi kahverengi ayakkabılarıyla, diğeri yeşil Converse'larıyla duruyor. Bu, "kahverengi ve yeşil" gibi basit, önemsiz, ilgisiz karşılaştırmaları kullanarak espri oluşturmaya çalışan bir espri türüne örnektir. Bu espri türünde, tipik bir espri yok; sadece dikkat dağıtıcı bir görüntü var. Yani, espri yok. Sadece iki farklı renk ayakkabı giyen iki kişi.

Fotoğrafta, Twitter'da iki farklı kullanıcı arasındaki bir diyalog görülüyor. İlk mesaj, "ilker canikligil" isimli kullanıcıdan ve "Temel sanat eğitimi almadıysanız sanat hakkında pek konuşmayın. Nacizane önerimdir." şeklindedir. Bu mesaj, sanat hakkında konuşmak için gerekli bilgi birikimine veya eğitime sahip olmadığını düşünen birinin, bu konuda konuşmaması gerektiğini vurgulamaktadır. Bu biraz kibirli ve alaycı bir tavır sergileyen bir yaklaşım. İkinci mesaj, "Omar" isimli kullanıcıdan ve "tabloda takım taklavat görüyorsa rönesans, bi sikim anlamıyorsanız 19. yy" şeklindedir. Bu mesaj, sanat eserlerini değerlendirmek için yeterli bilgiye sahip olmayan insanların, tarihi sanat akımları hakkında hatalı yorumlar yapabileceğini ve bu yorumların, gerçek bilgiden uzak olduğunu ima etmektedir. Özetle, ilk mesaj, sanat hakkında konuşmak için yeterince eğitim almadığını düşünen birinin tavrını ifade ederken, ikinci mesaj bu duruma alaycı bir şekilde karşılık vermektedir. Joke, sanat anlayışı eksik olan insanların, sanat tarihi veya estetiği hakkında yanlış veya yüzeysel yorumlar yapma eğilimlerini ele almaktadır.

Resimde, bir sosyal medya paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, "dogan" adlı kullanıcı, bir sanat eserini (görünen tablo muhtemelen Botticelli'nin Venüs'ü) dinlerken bayıldığını anlatıyor. Aşağıda ise "Wannart" adlı kullanıcı, bu durumu "Stendhal Sendromu" olarak açıklıyor. Stendhal Sendromu, güzel bir sanat eseri veya mimari yapı karşısında hissedilen şok, heyecan ve duygusal bir tepkiyi tanımlar. Kullanıcı, söz konusu duygusal tepkinin, sanatsal güzelliğin şaşırtıcı etkisiyle oluştuğunu açıklıyor. Özetle, şakada, bir sanat eserinin görkemi karşısında oluşan yoğun duygusal tepkiye, bir nevi, "bayılma" durumu üzerinden dikkat çekiliyor. Bu durumla, özellikle sanat eseri karşısında aşırı etkilenen kişiler arasında "güzellikten bayılmak" şeklinde ifade edilen bir durumu esprili bir şekilde yansıtılıyor.

Fotoğrafta, bir güzellik salonunun vitrininde Frida Kahlo'nun resminin altında "Frida Kübra Ağda Salonu" yazıyor. Burada, "Frida Kübra" yazısı ile Frida Kahlo'nun resmi birleştirilerek, bir güzellik salonunun adı yaratılmış. Bu da, Frida Kahlo'nun ünlü kaşlarına ve bir güzellik salonunun birleştirilmesiyle, ironik bir espri yaratılmış. Fotoğrafta "Realist Köy Çocuğu Bakı" yazılı bir dükkânın önü görünüyor. Dükkanın önünde iki araba park edilmiş, birinde "Yufka Ekmek", "Yayık Tereyağı", "Kıy Tavuğu", "Nar Ekşisi" gibi ürünler yazıyor. Bu fotoğrafın mizahı, "Realist Köy Çocuğu Bakı" gibi alışılmadık bir dükkan ismi ile, klasik köy ürünleri satan bir dükkânın birleştirilmesinde yatıyor. Köy çocuğu ile "Realist" kelimesinin bir araya getirilmesi de mizahı artırıyor. İşletme sahibi, köyün basit ve doğal ürünlerini, "Realist" bir yaklaşımla sunarak, müşterilere bir mesaj vermek istiyor olabilir. Fotoğrafta, saatçi dükkanının önünde duran bir adam görüyoruz. Adamın elinde "İpek" yazılı büyük bir poşet var. Bu fotoğrafta espri, adamın "İpek" poşetini bir saatçi dükkanında görüyor olmamızda yatıyor. Sözlüklere göre "İpek" kelimesi, iğne iplik anlamına geliyor, dolayısıyla saat tamircisinin iğne ipliğe ihtiyacı olması komik bir durum. Fakat burada "İpek" kelimesi marka olarak kullanılıyor ve fotoğrafta marka adı ile bir saatçi dükkanı yan yana görünce gülünç bir durum oluşuyor. Fotoğrafta "Madam Kuku" adında bir dükkan görülüyor. Dükkanın üzerinde "Güneş İnşaat" tabelası var. Bu durum, "Güneş"in bir inşaat firması olduğu ve "Madam Kuku"nun da onun inşa ettiği bir bina olduğu gibi bir imge oluşturuyor. Bu ironik bir durum çünkü "Madam Kuku" bir dükkan, bir bina değil. **Türkçe şaka açıklaması:** Fotoğrafta "Madam Kuku" adlı bir dükkanın üzerinde "Güneş İnşaat" tabelası var. Bu, sanki "Madam Kuku" dükkanını "Güneş İnşaat" inşa etmiş gibi gözüküyor. Tabii ki bu durum ironik, çünkü "Madam Kuku" bir bina değil, bir dükkan. Bu durum, şakayı "Güneş İnşaat"ın bir dükkan inşa etmesinin komikliğine dayandırıyor. Resimde, "ÇÜK DÜZELTME MİNİ ONARIM MERKEZİ" yazan bir dükkânın önünde bir araba ve iki kişi duruyor. Arabanın hemen önünde durmuş olan adam elinde bir pasta kutusu tutuyor. Resimdeki espri, adamın elindeki pasta kutusunun "çukur" olduğunu, yani "ÇÜK DÜZELTME" işletmesinin bu "çukur"u da onarabileceği şeklinde yorumlanabilir. Bu şekilde, "ÇÜK DÜZELTME" işletmesinin tüm çukurları tamir edebileceğini komik bir şekilde vurgulamaktadır. Bu espriyi Türkçe olarak "Adam elindeki pasta kutusu ile 'ÇÜK DÜZELTME' işletmesinin önünde duruyor. Herhalde bu 'çukur'u da onarmasını istiyor!" şeklinde ifade edebiliriz. Fotoğrafta, "Büyük Devlet Adamı Recep Tayyip Erdoğan Bilim ve Teknoloji Geliştirme Merkezi" yazan bir bina görülüyor. Bu, Türk siyasetinde sıkça kullanılan, ancak pratikte gerçekleşmeyen vaatlere gönderme yapan bir mizah örneğidir. İşin esprisi, binanın basit ve bakımsız bir yapıda olması ve "Bilim ve Teknoloji Geliştirme Merkezi" gibi bir isimle çelişmesidir. Böylelikle, binanın gerçekte "büyük devlet adamı"na yakışır bir merkez olmaktan çok uzak olduğu ima edilir. Fotoğrafta, "Şılbastan Dayı'nın Yeri" adlı bir işletmenin tabelası görülüyor. Bu isim, "Şılbastan Dayı" gibi bilindik bir şahsiyetin işletmenin sahibi olduğu anlamını çıkarıyor. Ancak bu tip isimlendirme, işletmenin düşük kaliteli, basit ve "dayı" tipi hizmetler sunduğuna dair bir ima yaratıyor. Yani espri, işletmenin adının yaratıcı olmaktan çok, sıradan ve düşük kaliteli hizmet sunan bir yer ima etmesinde yatıyor. Bu fotoğrafta, "İç İşleri" adlı bir iç giyim mağazası ve önünde iki masa ve üç sandalye var. Mağazanın pencereleri açık ve içinde mankenler üzerinde iç çamaşırları sergileniyor. Fotoğrafın komik yanı, mağaza isminin "İç İşleri" olması ve iç çamaşırı satıyor olması. Bu, "İç İşleri"nin genellikle gizli ve özel konularla ilişkilendirilmesi ve iç çamaşırlarının da aynı şekilde özel ve kişisel eşyalar olmasıyla bir alaydır. İnsanlar bunu "İç İşleri" ile iç çamaşırı arasında bir espri olarak yorumlayabilirler. Bu, Türk kültüründe yaygın olan ince bir mizah örneğidir. Fotoğrafta "Osmanbey Hamile" yazan bir tabelanın olduğu bir dükkan görüyoruz. Bu, dükkanın ismiyle "hamile" kelimesinin bir araya getirilmesiyle oluşan bir kelime oyunu. Bu, dükkanın isminin absürt ve komik olmasına neden oluyor. Daha basit bir şekilde açıklayacak olursak, dükkanın ismiyle kelime oyunu yapılmış ve bu durum komik bir etki yaratmış.

Resimde sol tarafta 1515 yılında yapılmış bir Michelangelo heykeli ve sağ tarafta 2017 yılında yapılmış bir heykel var. Şaka, sağdaki heykelin Michelangelo'nun heykelleriyle karşılaştırıldığında kötü bir şekilde yapıldığı ve 1515 yılındaki bir sanat eseriyle 2017 yılındaki bir sanat eseri arasındaki farkın büyük olduğu gerçeğine dayanıyor. **Türkçe açıklama:** Resimde solda 1515 yılında yapılan bir Michelangelo heykeli, sağda ise 2017 yılında yapılan bir heykel yer alıyor. Şaka, sağdaki heykelin Michelangelo'nun heykelleriyle karşılaştırıldığında çok kötü bir şekilde yapıldığı ve 1515 yılında yapılan bir sanat eseriyle 2017 yılında yapılan bir sanat eseri arasındaki farkın çok büyük olduğu gerçeğine dayanıyor.

Fotoğrafta, bir mermer heykelin üzerinde, dantelli bir mendil gibi işlenmiş bir kumaş parçası görülüyor. Heykelin üzerindeki desen, gerçek bir dantelin inceliklerini andırıyor. Fotoğrafın altındaki metinde, "Bir mermer nasıl olurda dantelli mendil olarak işlenir.." cümlesi yer alıyor. Bu, heykelin üzerindeki dantelin, göründüğü gibi, gerçek bir dantel olmaması, aksine mermerin kendisi tarafından oluşturulmuş bir desen olması nedeniyle bir şaka içeriyor. Mermer bir madde, dokuma, işlemeli bir desen olarak kullanılamaz. Heykelin üzerindeki detaylı işleme, mermerin işlenişinin incelik ve karmaşıklığını vurguluyor. Dolayısıyla şaka, sanat eserinin nasıl yapılır sorusu değil, mermerin şaşırtıcı bir şekilde dantelli bir görünüme kavuşturulmasını vurgulamaktadır.

Esra MEMİŞ @Esra_Memis1907 Kürt yengeleri Kaynak

Fotoğrafta, Mimar Sinan'ın eseri olan Süleymaniye Camii'nin bir kuş bakışı fotoğrafı var. Tweet'te, teknoloji ve modern araçların olmadığı dönemlerde nasıl yapıldığını sorgulayarak, o zamanlar bile mimar Sinan'ın ustalığının ne kadar büyük olduğunu vurgulamak isteyen bir espri yapılıyor. Esprinin temel fikri, günümüzde mevcut olan gelişmiş teknolojilere rağmen, o dönemde kullanılan basit araçlarla böyle bir yapının inşa edilebilmesi, modern araçlara olan ihtiyacımızı sorgulatıyor.

Resimde bir vatoz balığı iskeletinin cam bir kutuda sergilendiğini görüyoruz. Vatoz balığının uzun ve ince bir kuyruğu var ve iskelet oldukça ince ve narin görünüyor. Bu resimde bir şaka yok. Bu sadece bir vatoz balığı iskeletinin fotoğrafı.

Fotoğrafta, çeşitli eşyaların, objelerin ve küçük heykellerin bir araya getirilerek oluşturulmuş, oldukça karmaşık bir portre görülüyor. Eşyaların arasında saatler, şapkalar, kitaplar, sandıklar, vazolar, hatta küçük bir araba bile var. Bu eşyalar, sanki bir insanın yüzünü oluşturmak için özenle yerleştirilmiş gibi. Bu, "**tematik bir kolaj**" ya da "**objelerden oluşturulmuş portre**" şeklinde tanımlanabilir. Görselde, her şey bir araya getirilmiş ve çok fazla farklı nesnenin bir yüzü oluşturduğu için, bir nevi bir **"karmaşa"**dan oluşan bir portre var. Bir sanat eseri veya bir performans çalışması olarak tasarlanmış olsa da, bunun arkasında, "çok fazla şeye sahip olmak" gibi bir anlam da araması olan bir **absürt/mizah** içerdiği söylenebilir. İşte espri burada yatıyor: **Birçok farklı parçanın bir araya getirilerek oluşturulmuş yüz, karmaşıklık ve aslında boşluğu, bir anlamda aşırı sahip olmanın abartılı bir temsili olabilir.** Resimde insanların bazen fazlaca ve gereksiz şeylere odaklanması veya çevrelerindeki nesnelerin arasında kaybolmaları gibi bir hissiyatı vermektedir. Resimde, çeşitli nesnelerin, eşyaların ve objelerin bir araya getirilerek oluşturulmuş, bir portre görüyoruz. Bir yüz, sanki bir enkaz yığını veya karmaşık bir düzenek gibi, çok sayıda farklı eşyayla örülmüş. Saatler, şapkalar, kitaplar, antika eşyalar, küçük mobilyalar... her şey, yüze benzeyen bir görüntü oluşturmak için bir araya getirilmiş. Şaka, "dağınıklık" veya "karmaşıklık" ile ilgili. Normalde bir portrede düzgün bir şekilde oluşturulmuş bir yüz beklentisi varken, burada bu beklenmedik nesnelerin bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş bir portre, beklenmedik bir durum yaratıyor ve bununla gülmek isteyen, farklı unsurların birleştirilmesiyle oluşan bir şaşkınlık ve zıtlık yaratıyor. İşte tam bu zıtlık şaka kaynağı.

Resimde bir mezar taşı görüyoruz. Mezar taşı bir kadının başörtüsüyle örtülmüş gibi görünüyor. Türkçedeki şaka ise "Bu mezar taşında yatanın başörtüsü olmadığı için başörtüsüyle örtülmüş" şeklindedir. Bu, mezar taşının tasarımına ve insanların mezarları süsleme biçimlerine dair bir göndermedir. The photo shows a tombstone. The tombstone is covered, as if with a woman's headscarf. The joke in Turkish is: "The person buried in this grave didn't have a headscarf, so it was covered with one." This is a reference to the design of the tombstone and how people decorate graves.

Fotoğrafta Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin sağlık çalışanlarına moral vermek için yaptığı bir grafiti çalışması görülüyor. Graffitilerde sağlık çalışanlarının kahraman olarak resmedildiği görülüyor. Eğer fotoğrafın altına yazılan tweet'i okuduysanız, bu tweet sağlık çalışanlarını kahraman ilan edenlerin genellikle onları ayakta alkışlayarak desteklediklerini, ancak aslında kendileri de evlerinden çıkamayan ve alkışlamaktan başka bir şey yapamayan kişiler olduklarını ima ediyor. Yani tweet, "ayakta alkışladım" diyenlerin aslında ne kadar gerçek bir destek verdiğini sorgulamaya yönelik bir espri içeriyor. Fotoğrafta, bir duvarın üzerine çizilmiş bir grafiti görülüyor. Grafitide, maske takmış sağlık çalışanları ve polis memurları resmedilmiş. Resmin altında "GERÇEK KAHRAMANLAR" yazıyor. Burada bir espriden çok, sağlık çalışanları ve polislerin koronavirüs salgını sırasında gösterdikleri özveri ve cesaretin takdir edilmesi amaçlanıyor. Fotoğrafta, bir köprü altındaki iki duvarın üzerine çizilmiş iki grafiti görülüyor. Sol tarafta, maske takmış ve yeşil bir üniforma giymiş küçük bir doktor figürü var. Sağ tarafta ise, maskesiyle yüzünün sadece gözleri görünen ve ciddi bir ifadeye sahip bir kadın figürü var. Bu grafitilerin, koronavirüs salgını sırasında sağlık çalışanlarının mücadelesini ve halkın yaşadığı zorlukları sembolize ettiği düşünülüyor. Şaka ise şu şekilde açıklanabilir: Sol taraftaki küçük doktorun, "Benimle aynı işi yapıyorlar" derken, sağ taraftaki kadının ise "Hayır, onlar bizimle alay ediyorlar" dediği bir mizah unsuru var. Fotoğrafta, köprü altlarında üç farklı duvar resmi bulunuyor. Sol tarafta, maske takmış ve beyaz önlük giymiş bir sağlık çalışanı resmedilmiş. Sağ tarafta, siyah beyaz bir şekilde, maske takmış bir inşaat işçisi resmedilmiş. Sağda kalan duvar resminde ise, maskesiz bir inşaat işçisi resmedilmiş. Bu resimdeki espri, koronavirüs salgını sırasında, sağlık çalışanlarının, inşaat işçilerinden daha riskli bir ortamda çalışmaları, ancak inşaat işçilerinin maske takmaya daha çok dikkat etmeleri ile ilgili bir karşılaştırma yapması. Resim, sağlık çalışanlarının koronavirüsle mücadelede ne kadar önemli bir rol oynadıklarını ve insanların maskelerini takarak kendilerini ve başkalarını korumaları gerektiğini vurguluyor. Fotoğrafta, bir köprü altına çizilmiş üç duvar resmi var. Soldaki resimde, mavi bir ceket giyen, gözlük takan bir kadın var. Ortadaki resimde, iki kişi mavi önlük ve maske takarak bir el ile birlikte bir ev tutuyor. Sağdaki resimde, açık mavi bir gömlek giyen, sakallı bir adam var. Bu üç resmin espri konusu, sol ve sağdaki resimlerdeki kişilerin, ortadaki resimde tasvir edilen evleri, "hepimiz" ve "biz" diyerek alıp götürmesi.

Resimde, mermerden yapılmış ve bir elbise giyen bir heykelin alt kısmı ve eli görülüyor. El, elbiseyi tutuyormuş gibi görünüyor. Şaka, heykelin bir elbiseden ziyade mermerden yapılmış olduğunu ima ediyor ve mermerin doğal olarak şekillendiğini, bir elin bir elbiseyi tutuyormuş gibi görünmesini sağladığını vurguluyor. **Türkçe şaka:** Resimde, mermerden yapılmış bir heykelin elinin, mermerden yapılma bir "elbise"yi tuttuğu görülüyor. Şaka, heykelin "elbisesinin" aslında mermerden olduğunu ve bir elin bir elbiseyi tutuyormuş gibi görünmesini sağlayan, mermerin doğal şekillenmesinin bir sonucu olduğunu vurguluyor.