Resimdeki, bir atölyede, büyük bir beyaz tuvale siyah boya akıtarak yapılan bir soyut resim uygulaması görülüyor. Tuvalin önünde, çalışanın ayaklarının altında, çeşitli renk ve doku özelliklerine sahip, daha önce boyanmış ve karışık bir şekilde yerleştirilmiş başka tuvaller veya kağıtlar da bulunmakta. Resim yapan kişi ise, boya ile kaplanmış kıyafetleri ve çalışmasına odaklanmış haliyle görünmekte. Fotoğrafta, bir espri yok. Sadece bir sanatçının çalıştığı bir atölye ortamı ve uygulamanın bir anı gösteriliyor. Resim teknikleri ve sanatçının çalışma süreci hakkında bir izlenim sunuluyor.

Görüntüde, bir sanat atölyesi veya sergi salonunda, çıplak ayakla yürüyen bir genç adam ve etrafında çeşitli insanlar var. Duvarda, görünüşe göre, sıçramış veya serpiştirilmiş siyah boya veya mürekkep parçacıklarıyla çizilmiş bir sanat eseri mevcut. Adamın çıplak ayakla yürüyüşü, belki de sanat eserinin doğaçlama veya spontane yaratılışını ve insanın doğayı veya o anda gelen hisleri ifade etmek için yaptıklarını sembolize ediyor. Adamın çıplak ayakla yürümesi ve sanatın doğaçlama doğasını vurgulayan şekilde sergideki diğer insanların tepkisinin biraz şaşkın ve dikkat çekici olduğunu gösteriyor. Komiklik, sanatçıların ve izleyicilerin tepkisiyle çıplak ayakla yürüyüşün beklenmedik doğasından kaynaklanıyor. Beklenmedik hareket, diğer insanların tepkisini ve belki de sanat eserinin doğaçlama yapıldığını vurgulayan bir jest gibi anlaşılıyor. Kısacası, çelişkili bir görüntü ve çıplak ayakla yürüyüşün beklenmedik bir hareketiyle oluşan hafif bir ironik komiklik var.

Görüntüde, beyaz bir duvara, hareketli bir şekilde, kalemin ucundaki materyallerle (tahmin edilebilir ki saç) bir sanatçı tarafından büyük bir çizgi ve şekil ağı çiziliyor. Sanatçı çıplak ayakla, duvarda resim yaparken, yere düşen saçlar da zeminde iz bırakıyor. Şaka, sanatçıya düşen saçların, resmi yaparken kullandığı malzemeler arasında yer aldığı ve resmin bir parçası olarak göründüğü yönündedir. Sanatçı, resminin bir parçası haline gelerek, geleneksel sanat anlayışına esprili bir meydan okuma yapıyor. "Doğa"nın "Sanat"ın bir parçası olarak kabul edildiği bir tarzı ima ediyor. Ayrıca, sanatın sınırlarının, malzemelerinin veya yapıcısının, bir çeşit "performatif" unsuru içerebileceği de bir mesaj içeriyor.

Fotoğrafta, bir çizim tahtası üzerinde, üzerinde örgülü çoraplar giymiş iki bacak çizimi görülüyor. Çizim, bir 3 boyutlu yazıcıya benzeyen bir cihazın üzerinde yapılmış gibi görünüyor. Bu, bir espri. Çizimin cinsel içerikli olması ve bir 3 boyutlu yazıcının üzerinde yapılıyor olması, espriyi oluşturuyor. "3 boyutlu yazıcı" ile "cinsel içerik" arasındaki ironi ve absürt bir kombinasyon espriyi oluşturan unsurlar. "Yazdırılmış" çıplak bacaklar gibi bir durum, beklenmedik ve komik bir görsel şaka.

Fotoğrafta, üzerinde şimşek çakmaklı mumlar bulunan, büyük bir, dikdörtgen, muhtemelen çilekli ve kremalı bir pasta görünüyor. Pasta, oldukça fazla kızıl-şarap sosuyla kaplanmış ve şekli bozulmuş. Pastanın tepesindeki mumların ve sosun akışkan halinin yanı sıra, etrafındaki çatal ve bıçaklar, durumun ne kadar kaotik ve beklenmedik olduğunu vurguluyor. Şaka, muhtemelen pastanın beklenmedik şekilde kötü bir şekilde dekore edilmiş ve servis edilmiş olmasıyla ilgili. "Beklenmedik" olay veya "berbat şekilde" sunulan bir durum "şaka" unsuru. Dolayısıyla, pasta dekorasyonu ve sunumu ile oluşan komik ve kafa karıştırıcı görüntü ile ilgili bir mizah kaynağı var.

Fotoğrafta, bir Van Gogh tablosunun önünde duran bir kişi görünüyor. Tablo, Van Gogh'un kendisini resmettiği bir portre. Adamın yeşil bir mont giydiği görülüyor. Fotoğrafın altındaki mesaj, "Two Gogh" (İki Van Gogh) şeklinde. Bu, tablonun önünde duran kişinin, kendisinin de bir Van Gogh resmiyle kıyaslanabileceği bir şaka. "İki Van Gogh", aynı ressamın iki eserinin/insanın bir arada olması anlamına geldiği, biraz absürt bir ifade. Görsele bakıldığında, kişi resimdeki Van Gogh'a "benzemediği" için, bu durum bir espri unsuru haline geliyor. Yani şaka, resme bakarak kendine "İşte iki Van Gogh!" diyerek karşılaştırmayı kendi durumuna getirme ve orada duran kişinin resmin kişisine benzememesiyle bir araya getirmek.

Görüntüde, bir Reddit gönderisinin bir kısmı yer alıyor. Gönderi, bir kız çocuğunun çizdiği, garip ve biraz tuhaf karakterli bir doğum günü kartının fotoğrafını içeriyor. Karakterler arasında çeşitli yüz ifadelerine sahip insanlar, hayvanlar (domuz, köpek, kedi) ve hatta meyveler (elma) bulunuyor. Çizimler, çocukça bir tarzla yapılmış ve gerçekçi değil. "Bu doğum günü kartını kızım bana çizdi" başlığı, çizimin tuhaflığını vurgulamaktadır. Joke, çocukların çizimlerinin yetişkinlerin bakış açısıyla genellikle tuhaf ve absürt gelebileceği gözlemidir. Çocukların çizimleri özgün ve yaratıcı olmakla birlikte, yetişkinler için beklenmedik ve anlaşılması zor olabilir. Dolayısıyla bu, tuhaf çizimlerin zekâ gerektiren bir mizah kaynağı olduğunu anlatıyor.

Resimde, bir kişinin gerçek fotoğrafı ve bu fotoğrafın el çizimiyle yapılan bir kopyası yer almaktadır. El çizimi, gerçeklikten oldukça uzak ve amatörce yapılmış bir portre. Tweet'in göndereninin, el çiziminin fotoğrafına benzetilmesini isteyen bir istek olduğu görülüyor. Fotoğraftaki kişinin, çizimin, gerçeği yansıtmaktan çok uzak olduğunu fark ettiğini gösteren bir espri içermektedir. "Çizimde iyi olmadım ama elimden geleni yaptım" şeklindeki tweet, kişinin kendi becerisinin farkında olduğunu, ancak sonuçta beklenmedik bir sonuç elde ettiğini ortaya koymaktadır. Bu, "kendine has" veya "başarısız bir deneme" gibi bir mizah türüdür. Aslında kötü çizim, gerçekle dalga geçen ve espriyi ortaya çıkaran ana unsur.

Resimde, bir galeride, beyaz bir duvara yaslanmış bir şiir veya yazı görülüyor. Duvardaki yazıda, "seni seviyorum" ifadesinin altında, "beni dizlerine koy ve ağzıma tükür" şeklinde bir şiir/yazı bulunmaktadır. Bu, "seni seviyorum" sözünü, ironik ve olumsuz bir şekilde ifade eden, açıkça çelişkili ve tuhaf bir mesajdır. "Seni seviyorum"un yerine daha farklı bir duygu ve düşünce yansıtan, acımasızca tersine çevrilmiş bir mesajdır. Özünde, jestin ve ifade edilen duyguların tam tersine döndürülmesi, ironi ve mizah oluşturmaktadır. İnsanın sevgi ifadesini, aşırı bir olumsuzluk ve nefret ile ele almayı ve bu zıtlığı vurgulamayı amaçlamaktadır.

Fotoğrafta, bir grup arkadaşın, muhtemelen bir kafe veya restoran ortamında, bir araya geldiklerini ve sohbet ettiklerini gösteriyor. Grupta erkekler ve kadınlar var. Görüntüdeki herkes gülüyor gibi görünüyor. Arkadaşlar arasında yakınlık ve neşeli bir atmosfer var. Fotoğrafın mizah yönü belirsiz, bir espri veya şaka içeriği yok. Sadece bir arkadaş grubu fotoğrafı.

Resimde, bir seramik atölyesinde, ham haldeki, ilginç bir şekilde şekillendirilmiş, muhtemelen seramik bir vazo veya saksı görünüyor. Vazonun üzerinde kabaca, pullu bir doku var, tıpkı bir kertenkelenin veya timsahın pulları gibi. Dolayısıyla, muhtemelen öğrenci tarafından yapılan ve henüz fırına girmemiş bir çalışma. Resmin arka planında, farklı renk ve şekillerdeki diğer seramik eserler, aletler ve bir tezgahın üzerindeki çeşitli malzemeler mevcut. Görünen bir şaka veya mizah unsuru yok. Sadece bir seramik atölyesi ve bir öğrenci çalışmasının fotoğrafı.

Resimde Quentin Massys'in "Cennetin Bahçeleri" (ya da "Dünyanın Zevkleri") adlı tablosunun bir kısmı görülüyor. Tablo, çeşitli çıplak figürlerin, genellikle cinsel içerikli pozlarda, bir bahçe ortamında tasvir edildiği çok detaylı bir eser. Resmin altındaki "Hi" yazısı, tablodaki figürlerin çok fazla sayıda ve oldukça açık bir şekilde resmedildiğine ve bu yüzden de biraz rahatsızlık verici bir şekilde bakılabileceğine dair bir göndermedir. Bir nevi, "Merhaba, bakın ne var?" tarzı bir ironik ve biraz da tuhaf tepkidir. Resim, sanatın cinselliği ve insan vücudunu nasıl temsil ettiğini, özellikle de Rönesans döneminde, konu ediniyor. "Hi" yazısı, resmi komik ve tuhaf bir hale getirecek şekilde, bu tuhaflığı ve rahatsızlığı vurguluyor.

Resimde, yeşil ve beyaz renklere hakim, karmaşık bir desenle bezenmiş, büyük bir tablo ve tablonun önünde duran bir adam görünüyor. Adam, koyu lacivert bir takım elbise ve beyaz spor ayakkabı giyiyor. Tablonun önünde poz vermiş. Fotoğrafın espri unsuru, tablonun karmaşıklığını ve adamın üzerindeki resmiyle olan zıtlığını vurgulamaktadır. Adam, resmin karmaşıklığına rağmen, klasik bir takım elbise giyiyor. Bu, "karmaşık dünyada basitliğin güzelliğini" veya "sanatın karmaşıklığını, günlük hayattaki sadelikle nasıl dengileyebileceğimizi" gibi anlamlara gelebilir. Ayrıca, adamın ayakkabısının markasının, fotoğrafın altındaki küçük metinde, "GULDUM.NET" olduğunu görebiliyoruz. Bu, fotoğrafa "Guldum" isimli bir web sitesi bağlantısı eklemiş gibi görünüyor. Bu da ek bir mizah unsuru katabilir ve belki de sanat galerisiyle ya da "Guldum" ile bağlantılı olduğunu gösteriyor.

Resimde, bir müzede, muhtemelen klasik bir heykelin önünde, insanların heykelin etrafında garip bir şekilde etkileşim içinde oldukları bir sahne görünüyor. Heykelin etrafında birkaç kişi, sanki bir ağırlığı taşıyor ya da heykele takılıp kalmış gibi görünüyor. Birkaç kişi, heykeli kaldırmaya veya üzerinde hareket etmeye çalışıyor. Mizah, insanların heykele veya onun etrafındaki pozisyona bu kadar aşırı bir şekilde takılma durumunun abartılı ve komik bir şekilde sunulmasından kaynaklanıyor. Normal bir müze ziyaretçisinin heykelin önünde böyle bir davranışta bulunmayacağını, bu yüzden durumun beklenmedik ve komik olduğunu anlayabiliriz. Dolayısıyla, resimdeki durumun "heykelin etrafında olanları" veya "heykelin önündeki insanların" duruşunun komikliğine odaklanan bir mizah çeşididir.

Resimde, bir müzenin veya sanat galerisi gibi bir ortamda, tabloların önünde duran bir genç kadın görülüyor. Kadının tişörtünde "I EAT OIL PAINTINGS WHEN SECURITY GUARDS AREN'T LOOKING" (Güvenlik görevlileri bakmıyorken YAĞLI RESİMLER YİYORUM) yazıyor. Bu, bir şaka veya ironik bir ifade. Bir müzede veya sanat galerisinde, genellikle güvenlik görevlileri, insanların eserleri korumak için çevrede olup olmadığına dikkat etmektedir. Kadının tişörtündeki yazı, bu durumun farkında olan ve bu tür fırsatlardan faydalanmayı ima ediyor. Dolayısıyla, espri, gizli ve yasak bir eylemi, ironik bir şekilde normalleştiriyor.

Resimde, gövdesi ve dalları çok sayıda kadın meme ve figürüyle kaplı, adeta bir ağaç kabuğu gibi görünen bir ağaç betimleniyor. Ağaç üzerinde, çeşitli pozlarda ve yaşlarda küçük figürler de var. Genel görüntü, oldukça rahatsız edici ve absürt bir şekilde cinsel içerikli. Tweet'te "Süleyman sakın "baba" konulu resim yapma" ifadesi, ressamın yaptığı resimde "baba" temasıyla ilgili bir eleştiri veya espri yapılmak istendiğini düşündürüyor. Resmin konusu cinsel içerikli olduğundan, "baba" temasıyla ilişkili olarak ironik ve rahatsız edici bir durum yaratılmaya çalışıldığı söylenebilir. Ağaç kabuğu gibi göründüğü için, temanın tamamen çılgınca ve gerçekçi olmayan bir anlatımla işlendiğini düşünebiliriz. Özetle, resimde şaşırtıcı ve absürt bir biçimde cinsel içerikli bir ağaç temsili var. Tweet'in amacı, bu rahatsız edici görüntünün komik ve tuhaf yönüne dikkat çekmek veya ressamın yaratıcılığını konu edinen bir espri olabilir. "Baba" teması ile cinsel içerik arasında kurulması amaçlanan bağ, resmi anlaşılmaz ve absürt bir hale getiriyor.

Resimde, birinin el çizimi olan, öfkeli bir "çizgi figür" insan betimleniyor. Tweet'te "arkadaşlar ben çizdim içimdeki karamsarlığı yansıtmaya çalıştım güzel sanatlar gelir mi?" diye soruluyor. Tweet'in şakası, çizimin oldukça basit ve beceriksiz olması ve sanatın "karamsarlığı" yansıtabilmesiyle ilgili. Sanatın, ifade etme aracına sahip olmak yerine, basit bir çizimin bile karmaşık duyguları temsil edebileceğine dair bir öz-şaka. Basitliğin ve samimiyetin güzel bir ifade aracı olabileceğini vurgulamaya çalışıyor, dolayısıyla "sanat gelir mi?" sorusu da sanatın değerini veya kabul edilebilirliğini sorguluyor.

Resimde, Mehmet Fatih Uslu isimli kullanıcının Twitter'da paylaştığı bir mesaj görülüyor. Mesaj, alışveriş merkezlerindeki müzelere benzeyen bir atmosferden bahsediyor. Kullanıcı, insanların bir eserin önünde durup, düşünerek, uzaklaşarak, tekrar yaklaşarak ve sonunda "vay be" diyerek tepki verdiklerini anlatıyor. Bu, insanların kültürel eserleri ve sanatı yeterince takdir etmediğini, yüzeysel bir şekilde bakıp, sonra "vay be" diye hayran kaldıklarını, ancak bu etkiyi daha derinde hissetmediklerini vurgulamaktadır. Bir nevi insanların sanatı yüzeysel algılamaları ve gerçek değerini fark etmemeleri, sadece etrafındaki "müze havası" nedeniyle hayret ettikleri, ancak gerçek anlamda etkilenmedikleri gibi bir mizah içermektedir.

Fotoğrafta, bir sanat galerisi veya müzede, Vincent van Gogh'un bir portresinin önünde yeşil bir mont giyen bir adam görünüyor. Resimde, van Gogh'un kendisini resmettiği bilinen bir portre, mozaik bir teknikle yapılmış gibi görünüyor. Adamın yeşil montunun resmin temasıyla olan ilgisizliği, komiğe veya ironik bir duruma yol açıyor. Ayrıca, bir sosyal medya paylaşımı olduğu ve paylaşımın altındaki yorumlarda, "İki Van Gogh" sözleri yer alıyor. Bu, "İki Van Gogh" ifadesiyle, resmin gerçek bir sanat eseriyle, yanında duran adamın daha çok bir giysiyle, sıradan bir birey olarak algılanması üzerinden bir karşılaştırma yapılıyor. Resmin yapılışı ve adamın duruşu arasında bulunan fark ve tezat, komik bir anlama yol açmaktadır.