Fotoğrafta, kahverengi saçlı, sakallı bir adam görüyoruz. Adam siyah beyaz çizgili bir kazak giyiyor. Adamın yüzü hafif bir hüzün taşıyor. Fotoğrafın üst kısmında "Bir şeylere heves ettiğim günlerim vardı" yazıyor ve alt kısmında "Rahmetle anıyorum" yazıyor. Bu espri, adamın "heves ettiği günleri" sanki kaybetmiş gibi bir üslupla "rahmetle" anmasını kullanarak ironik bir şekilde günlük hayattaki "hevesleri" ve bunların geçiciliğini ele alıyor.

Fotoğrafta bir Twitter gönderisi görüyoruz. Gönderide, "Dayakçı" adlı bir hesabın "Şimdi uyusam 3 ay sonra uyansam yatağımdan kalkıp pit pit yürüyüp aynen kaldığım yerden devam ederim öyle dümdüz bir hayat" diye yazdığı görülüyor. Burada yapılan espri, kişinin hayatının çok sıkıcı ve monoton olduğu için, 3 ay uyuyup uyandığında bile aynı sıkıcı hayatın devam edeceğinin düşüncesini esprili bir dille ifade etmesidir. Yani, kişide hayatından memnun olmadığını ve hiçbir değişiklik görmeyi beklemediğini vurguluyor.

Resimde bir Facebook gönderisi görülüyor. Gönderi, Selim Özhim adlı bir kullanıcının yazdığı bir şikayet içeriyor. Selim, çalışmaktan bıktığını, memur olmanın zorluklarını ve işini kaybetme korkusunu anlatan bir şekilde şikayet ediyor. İronik olan şey, Selim'in "yarraklıktan çıktı" gibi argo ifadeler kullanması ve durumu aşırı abartması. Bu durum, Selim'in şikayetinin bir miktar abartılı olduğunu ve aslında durumun o kadar da kötü olmadığını gösteriyor. Özetle, Selim'in paylaşımı, çalışan insanların yaşadığı zorlukları mizahi bir dille ve biraz da abartılı bir şekilde dile getiriyor.

Bu fotoğrafta, Michael Scott ofisinde oturmuş, koltuğuna yaslanmış ve müzik dinliyor. Fotoğraftaki espri, Michael'ın sanki müzik dinlerken rahatlamış ve keyifli bir halde, aslında ise oldukça sinirli ve gergin olduğunu göstermesidir. The joke is that Michael is sitting in his office, seemingly relaxed and listening to music, but he is actually very angry and tense.

Fotoğrafta, "Söz Yükü" isimli bir Twitter hesabının paylaştığı bir alıntı görüyoruz. Alıntı Rus yazar Lev Tolstoy'a ait ve şöyle diyor: "Yiyordu, içiyordu, uyuyordu, uyanıyordu; ama yaşamıyordu." Bu espri, Tolstoy'un sözünün "yaşamaktan" ziyade "yaşamamayı" kastederek bir ironi oluşturması üzerine kurulu. Tolstoy, günlük hayatın rutinleşmiş bir şekilde sürmeye devam etmesine rağmen, gerçek anlamda yaşamamanın ne kadar kolay olduğunu vurgulamak istiyor.

Resimde, Tokyo 2020 Olimpiyat Oyunları'nda kadınlar -63 kg judo müsabakasında iki kadın sporcu görülüyor. Martyna Trajdos (Almanya) ve Szofi Ozbas (Macaristan) karşı karşıya. Görüntü, sporcuların müsabaka öncesinde veya sırasında çekilmiş bir kare. Altyazılar müsabakanın kadınlar -63 kg judo müsabakası, 32. tur olduğunu ve sporcuların isimlerini gösteriyor. Fotoğrafın esprili yanı, sporcunun giydiği kıyafet ile ilgili bir mizah içermiyor. Resimdeki komiklik, genellikle bu tarz spor müsabakalarında kullanılan, görüntülerin ve metinlerin keskin ve birbiriyle uyumlu olmaması; bir tür "teknik sıkıntı" ya da "üretim hatası" şeklinde bir mizah arayışı içermiyor. Bu nedenle, bu görselde bir espri bulunmuyor, sadece bir judo müsabakası sahnesi var. Resimde, Tokyo 2020 Olimpiyat Oyunları'nda Judo müsabakasından bir sahne görülüyor. Kadınlar -63 kg kategorisindeki Martyna Trajdos (Almanya) ile Szofi Ozbas (Macaristan) arasında oynanan bir karşılaşma. Görüntünün altındaki bilgiler, karşılaşmanın 32. tur olduğunu ve sporcuların milliyetlerini gösteriyor. Fotoğrafın esprili tarafı, Trajdos'un giysisindeki ve yüzündeki ifadenin, sanki bir aksilik yaşanmış veya şaşırtıcı bir durumla karşı karşıya kalmış gibi, oldukça ciddi ve endişeli görünmesinden kaynaklanıyor. Ancak, bu ciddi ifade altında, Ozbas'ın rakibinin ifadesinin, karşılaşma sırasında veya sonrasında yaşanan herhangi bir dramatik olaydan kaynaklanıp kaynaklanmadığı veya belki de başka bir şey olduğunun farkında olmayışı gizli bir mizah kaynağı oluşturmaktadır. Bu, sporun ciddiyetine rağmen, bazen beklenmedik durumların veya komik anların ortaya çıkabileceğini vurgulamaktadır. Resmin mizahı, ciddi bir spor karşılaşması içindeki olası bir şaşkınlığı veya beklenmedik olayı gösteren ifadelerin farkındalığıdır.

Fotoğrafta, pembe bir oyuncak ayıcı tutan, sevimli bir bebek kız görüyoruz. Bebek, beyaz bir tişört ve gri pantolon giyiyor ve saçında renkli bir fiyonk var. Resimde bir espri yok. The photo shows a cute baby girl holding a pink stuffed bear. The baby is wearing a white t-shirt and grey pants and has a colorful bow in her hair. There is no joke in the picture.

Fotoğrafta, ciddi bir ifadeyle duran bir adamın resminin altında "Sabah kalkıon, yürümeye başlıon, yürüyön, yürüyön, yürüyön, akşam oluo, eve gidip yatiyon" şeklinde yazılmış bir metin var. Bu resim, gün boyunca rutin bir şekilde yürüyerek zaman geçirmekten hoşlanan insanların günlerini esprili bir şekilde betimliyor.

Fotoğrafta, bir adamın elinde gömlek tuttuğu ve üstünde "bugünkü planım" yazan bir yazı olduğu görülüyor. Aynı şekilde başka bir adamın önünde bir kutu ve üstünde de "yarınki planım" yazan bir yazı var. Bu fotoğraftaki espri, adamın elinde tuttuğu gömleğin, başka bir adamın önündeki kutuda olan hediye olduğunu gösteriyor. Yani adam "bugünkü planım" diye gömlek hediye edeceği kişiye, "yarınki planım" diye hediye kutusu gösterecek. Böylece iki planı birbirine bağlayan esprili bir durum ortaya çıkıyor.

Soldaki görselde "Her sabah -5 te kalk, -4 dil öğren, -27 km koş, -18 litre su iç, -yulaf ye, -9 sınav çek, -kendi markanı oluştur, -2 sayfa kitap oku, -kendine inan" yazıyor. Sağdaki görselde ise "Haftanın macerası kaldığı yerden devam edecek..." diye yazıyor ve bunu "ehe" diye yorumlayan, gülümseyen ve üzerinde "Smile Smile Smile" yazılı bir tişört giyen bir insan görülüyor. Bu iki görseli bir araya getirdiğimizde oluşan espri şu: Soldaki listeden de anlaşılabileceği gibi kişinin çok yoğun, zorlu bir hayatı var ve sürekli mücadele ediyor. Bu yoğun hayatın getirdiği yorgunluk ve stres karşısında kişinin "ehe" diye gülmesi ve "Smile Smile Smile" yazan tişört giyerek kendini teselli etmesi ve zorluklara karşı pozitif kalmaya çalışması espriyi oluşturuyor.

Fotoğrafta, bir bankanın bekleme alanında bir kadın, bir bilgisayarda oynanan bir solitaire oyunu izliyor. Bilgisayarın yanında bulunan bir yazıcı, bir oyun kağıdı basıyor. Fotoğraftaki espri, kadının solitaire oyununu izlemesinden ve yazıcının bu oyunda kullanılan kartları bastığından geliyor. Bu durum, kadının solitaire oynadığını düşündüren bir yanılsama yaratıyor. Resimde, bir kadın bir bilgisayar ekranındaki solitaire oyununa bakıyor ve bir yazıcı bir kağıt çıkardı. Komiklik, kadının soliter oynadığı ve yazıcının kartları bastığı sanılması.

Resimde, uykusundan uyanmış ve çalar saati susturmaya çalışan bir adam var. Saati susturmak için cebinden çıkardığı mikrofonla onu fırlatmaya çalışıyor, ama mikrofona "Fırrlat!" diye bağırıyor. Çalar saatin üzerinde de "Sabah 5'te uyanan mı uyandı" yazarak Başkan Kim'in resminin olduğu bir not var. Adamın saati susturmak için yaptığı girişimin, Başkan Kim'in uyanma zamanıyla aynı olduğunu ima ediyor, bu da onun da bir 'mükemmel' zamanlamaya sahip olduğunu gösteriyor. Şaka, adamın, çalar saatini susturmak için kullandığı yöntemin abartılı olması ve bunu Başkan Kim'in de yaptığını ima etmesiyle ortaya çıkıyor. Başkan Kim'in de benzer bir zamanlamaya sahip olduğunu ima etmek, adamın davranışının garipliğini daha da vurguluyor.

Resimde Aristo'nun profil fotoğrafıyla birlikte Twitter gönderisi yer alıyor. Gönderide "Robotlaştım aq. Heyecan, heves, istek, arzu hiçbir şey kalmadı. Öyle sabah uyanıp gün bitsin de yatayım diye vakit öldürüyorum" yazıyor. Şaka, Aristo'nun bilgeliği ve düşünsel derinliği ile günümüz toplumunda robotlaşma ve motivasyon eksikliğinin zıtlaştırılmasından geliyor. Aristo'nun hayatın anlamını arayan bir felsefeci olarak, günümüz toplumunda yaygınlaşan motivasyon eksikliği ve robotlaşma gibi olumsuz unsurlarla ilişkilendirilmesi bir ironi yaratıyor. Bu da gönderiyi komik kılıyor.

Fotoğrafta, Twitter'da paylaşılan bir espri var. Espri, Aristo'nun profil fotoğrafı ile birlikte "Robotlaştım aq. Heyecan, heves, istek, arzu hiçbir şey kalmadı. Öyle sabah uyanıp gün bitsin de yatayım diye vakit öldürüyorum" şeklinde bir tweet'i gösteriyor. Espri, Aristo gibi tarihi bir figürün günümüzde yaşayıp "robotlaşmış" gibi hissetmesini, hiçbir şeyden heyecan duymamasını ve sadece uyumayı beklemesini ironik bir şekilde kullanarak komiklik yaratıyor.

Resimde, beyaz bir şapkayı takmış, muhtemelen bir müzik şovunda veya performansta olan bir erkek görünüyor. Adamın yüz ifadesi ve genel duruşu, biraz abartılı veya esprili bir şekilde sunulmuş. Resim muhtemelen bir müzik videosu veya performans görüntüsünden bir kare. Resmin içindeki herhangi bir espri veya gönderme, bağlam dışında anlaşılmaz. Sadece şapkanın tarzı, belki de mizah içeren bir performansı ve sahnedeki ortamı çağrıştırıyor. Bir yorum yapacak kadar net bir bilgi yok. Bir mizahi bağlam için daha fazla bilgiye ihtiyaç var. Görüntüde, açık renkli bir şapka takmış, mikrofon tutan ve hafif sakallı bir kişinin siyah beyaz görüntüsü var. Görüntü, müzikal bir performans veya sahne performansı anına ait olabilir. Resmin içindeki mizah anlayışı, tipik bir sahne performansı için alışılmadık bir durumun ya da imajın sunulmasıyla ilgilidir. Muhtemelen, şakaların anlamı, imajın oluşturduğu beklenmedik durumun veya çelişkinin içerisindedir. Resim, sahne performansının veya görüntünün şaşırtıcı veya komik bir yönünü vurgulamak için kasıtlı olarak siyah beyaz kullanılmış olabilir. Ancak tam olarak neyin şaka olduğunu, bununla ilgili daha fazla bağlam olmadan söylemek zor.

Fotoğrafta bir adamın, başında kulaklık ve yüzünde üzgün bir ifadeyle otobüste otururken görüyoruz. Duvardaki yazı ise "Demek yasaklar tamamen kalktı" şeklinde. Adamın üzgün ifadesinden yola çıkarak, durumunun kötü olmasına rağmen yasakların kalkmasıyla da mutlu olmadığı, hayatının değişmediği anlaşılabiliyor. Bu durum, günümüzde sık sık yaşanan "yasaklar kalktığında bile hiçbir şey değişmiyor" duygularını temsil ediyor.

Fotoğrafta, bir okul bahçesinde yüzlerce öğrenci, ellerini havaya kaldırıp, diz çökmüş bir şekilde duruyorlar. Görünüşe göre, öğretmenleri, öğrencileri "yere kapan" emri yerine "dize çök" emrini vermiş ve öğrenciler de bu emri yerine getirmişler. Bu durum, öğrencilerin öğretmenlerinin emrini tam olarak anlayamamaları veya yanlış yorumlamaları sonucu komik bir şekilde sonuçlanmıştır. **Şaka:** Öğretmenin "yere kapan" emrini "dize çök" olarak anlamaları ve herkesin bu şekilde hareket etmesi, komik bir durum yaratmaktadır. Öğrencilerin emri yanlış anlamaları ve bu durumun resme yansıması, şakanın özünü oluşturmaktadır.

Görselde, üzgün ve düşünceli bir ifadeyle, masada yemek (bazı erişte ve ekmek) ile televizyonda bir program izleyen bir kişi var. Kişi, televizyonda izlediği programın içerdiği konu hakkında umutsuz ya da endişeli bir tavır sergiliyor. Mizah, kişinin düşünceli ve mutsuz ifadesiyle televizyondaki programın (belki haber veya dram) içeriğinin, onun durumuyla ilgili olması ve kişinin bu programı izleyerek daha da mutsuz hissetmesini vurgulamaktadır. Bu, günlük hayattaki sıkıntıların, ve bazen televizyondaki programların insanları daha da kötü hissettirebileceği bir durumun temsilidir. Burada ironi, insanların bazen eğlenmek veya bilgilendirmek amacıyla izlenen programların, onların ruh hallerini daha da olumsuz etkileyebilmesidir. Görselde, gri duvarlı bir odada, siyah giysiler giyen ve umutsuz bir ifadeyle bakan bir kişi oturuyor. Önünde bir yemek tabağı ve ekmek var. Duvarda küçük bir yeşil tablo asılı. Odanın köşesinde eski bir televizyon var ve televizyonda da bir yüz görünüyor. Resim, "umutsuzluk", "hayatın sıkıntılarının" ve "her şeye rağmen yemek yeme" temalarını kullanıyor. Kişinin yüz ifadesi ve etrafındaki durum, "hayatta her ne kadar zorluklar yaşansa da, yemek yeme ve hayata devam etme" durumunu vurguluyor. Aynı zamanda, belki de televizyondaki kişinin de izleyiciye benzer durumları yansıtan bir temsilci olduğunu da düşündürüyor. Bu da "hayatı izleyen" ve "kendini hayattaki zorluklara karşı çaresiz hisseden" bir bakış açısı sunuyor. Temel olarak, acımasız gerçekliğin yanında bile insanın basit ihtiyaçlarını karşılamanın önemiyle ilgili bir mizah unsuru barındırıyor.

Fotoğrafta, gri çizgili küçük bir kedi, yeşil-gri bir zeminde oturuyor. Kedi, sanki dua eder gibi, başı hafif öne eğik ve sakin bir şekilde oturmuş. Şaka, kedinin pozisyonu ve ifadeyle ilgili. Küçük bir kedi için bu "dua" pozisyonu, o anki durumun oldukça ciddi veya önemli olduğunu ima ederken, aslında komik bir şekilde anlamsız. Dolayısıyla şaka, kedinin çok ciddi görünüşünün beklenmedik ve komik bir durum olduğunu vurgular. Görselde, gri çizgili küçük bir kedi, düz bir zeminde oturmuş, sanki dua eder gibi görünüyor. Kedi oldukça minik ve sevimli bir şekilde duruyor. Fotoğraftaki espri, kedinin "dua eden" pozisyonu ve bunun şirinliğinden kaynaklanıyor. Hayvanların genellikle insanlara benzetilmeyen hareketleri ve ifadeleri, komik bir temele dayanarak, duygusal/manevi yorumlar ile ilişkilendirilerek espri oluşturuyor. Bu durumda, küçük kedinin, "dua eder gibi" duruşu, doğal davranışının insanlara benzetilerek garip ve komik bir görüntü oluşturuyor.

Fotoğrafta, Twitter'da "fazil a." isimli bir kullanıcının yaptığı bir paylaşım var. Paylaşımda şu yazıyor: "İş bitiyor eve geliyoruz yemek yiyoruz. 2 saat takılıp uyuyoruz sabah yine işe kalkıyoruz. Bu mevzuyu düşündükçe fenalaşıyorum" Şaka, günlük yaşamın rutin ve sıkıcı yönlerine esprili bir şekilde değiniyor. İnsanlar işten eve gelip, yedikten sonra uyuyup tekrar işe gitmek gibi bir döngü içinde yaşarlar ve bu durum bazen insanları "fenalaştırabilir" şeklinde ironik bir ifade kullanılıyor.