Fotoğrafta, iki farklı Marmaray hayali canlandırılıyor. Soldaki resimde gerçek bir Marmaray treni, su altında bir tüneldeymiş gibi görünüyor. Sağdaki resimde ise, daha karikatürize ve eğlenceli bir Marmaray treni, deniz altında, balıkların ve mercanların arasında ilerliyor. Şaka, Marmaray'ın ilk duyulduğunda insanların zihninde canlanan hayali imajına gönderme yapıyor. Gerçek Marmaray, su altında tünellerden geçse de, sağdaki resimdeki gibi renkli ve fantezi dolu bir görüntüye sahip değil. Bu nedenle, ilk duyulduğunda yaratılan hayaller ve gerçeklik arasındaki tezat komik bir şekilde vurgulanıyor.

Resimde, bir tramvay şoförünün kabininden çekilmiş bir görüntü var. Tramvayın önünde, yolda bir araba görülüyor. Görüntüde, arabanın tramvayın önüne girmesi ve muhtemelen kazaya yol açması gibi bir an yakalanmış. Fotoğraf, bir şoförün dikkatsizlik veya beceriksizlik yüzünden kaza riskinin ne kadar yüksek olabileceğine, olası bir kaza senaryosunu ve dolayısıyla dikkatli ve sorumlu olmanın önemini vurgulayan bir mizah örneği. Tramvay şoförünün ifadesi ve arabayı direksiyon başında kontrol eden kişiye yoğunlaşarak, dikkatsizlik veya beceriksizlik yüzünden trafik kazalarına karşı bir uyarı gibi işlev görüyor. Özetle, "trafikte dikkatli olun" veya "dikkatsizliğin ne kadar tehlikeli olabileceği" temalarını vurguluyor.

Fotoğrafta, Twitter'da "feza kruczynski" kullanıcı adlı bir kişinin paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet, Marmara Denizi'ni ilk duyduğunda, altında akvaryum gibi bir şeyin olduğunu hayal etmeyen birinin kendisine arkadaş olamayacağını anlatıyor. Tweet'teki espri, Marmara Denizi'nin derinliğini ve altındaki yaşamı (veya olmamasını) hayal etmekte zorlanan birinin oldukça yüzeysel bir dünya görüşüne sahip olduğunu ima ediyor. Bu, "hayallerinin sınırlılığı" ve bu sınırlılığın arkadaşlık bağlarını nasıl etkileyeceği üzerine kurulu bir mizah.

Resimde, şehir içi ulaşım yollarında hareket eden, raylara ihtiyaç duymadan, yol yüzeyinde çalışan bir tramvay görülüyor. Tramvay, yolun ortasında, araç trafiğiyle aynı seviyede ilerliyor. Tweet'in altındaki not, tramvayın aslında bir otobüs olduğunu söylüyor. Bu, "raylı sistemler ve tramvaylar, raylara ihtiyaç duymadan ilerleyen otobüsler tarafından tarihe gömülecek" iddiasının, otobüslerin bu şekilde ilerlemesiyle gerçekleşmeyeceğini, yani tramvayın aslında bir otobüs olduğunu vurgulamak için yapılan bir ironik gönderme. Tweet, bir otobüsün gerçekte tramvay gibi çalıştığını iddia eden, ancak aslında farklı bir ulaşım aracı olduğunu açıklayan, mizah içeren bir yanılgıya dayalı. Bu gönderme, raylı ulaşım sistemlerinin önemini küçümsemek veya otobüslerin ulaşım aracı olarak daha etkili olacağını ima etmek yerine, başka bir ulaşım yönteminin de mevcut olduğunu ve rayların gerekli olmadığını anlatıyor.

Resimde, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi sahibi "feza kalender" isimli kullanıcı ve kullanıcı adı "@bayabikomigim" görünüyor. Gönderinin metni, Marmara Denizi'ni ilk defa gördüğünde, deniz altında akvaryum gibi bir şeyin olduğunu hayal edemeyen biriyle arkadaşlık kurulamayacağını ifade ediyor. Bu, Marmara Denizi'nin görkemli ve etkileyici doğasıyla, hayallerin ve beklentilerin gerçeğin sunduğu heyecanla örtüşmediğini vurgulayan bir ironik ifade. Bir anlamda, gerçekle yüzleşemeyen, hayallerini beslemekten korkmayan biriyle yakınlık kurmanın imkansız olduğunu ima ediyor. Zihinsel sınırlamaların, hayallerin ve gerçekliğin karşılaştırılması ile, hayal kırıklığına uğramayı göze alamayan, gerçekleri kabul etmek istemeyen biriyle arkadaşlık kurmanın imkansız olduğunu, komik bir şekilde anlatıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen İstanbul'da, bir tramvay hattının üzerindeki cadde görünmektedir. Tramvay kırmızı, cadde ise kaldırımlı. Cadde üzerinde motosikletler ve arabalar var. Yan tarafta ise palmiye ağaçları ve binalar görülüyor. Asıl dikkat çeken kısım, işaret levhalarındaki yazıların "Havalanı" ve "Havaalanı" gibi, bir kelime oyunu yapılmış görünümü. İşaret levhaları, havalimanının bulunduğu şehre yol tarifi vermeye çalışıyor ama kelimenin yanlış yazılması, "havaalanı" için beklenen doğru yerde yanlış bir anlam yaratıyor. Bu, bir nevi "yazım yanlışı" veya "ucuz kelime oyunu" içeren bir espri olabilir. Fotoğraf, İstanbul'un trafiği ve şehir dokusu hakkında bir mizah unsuru taşıyor.

Resimde, Afyonkarahisar'da raylı sistem projesinin temel atma töreninin fotoğrafları yer alıyor. Solda, protokol üyelerinin, yetkililerin ve belediye başkanının törende bir araya geldikleri bir görüntü bulunuyor. Sağ tarafta ise, yeni raylı sistem projesinin inşa aşamasındaki bir bölümü görülüyor; henüz yolun asfaltlanması tamamlanmamış, beton dökülmüş bir alan var. Bu görseldeki espri, projede ortaya çıkan gecikme veya tamamlanmamışlık izlenimiyle ilgilidir. "Söz uçar eser kalır" sözünün projenin erken aşamalarında kullanılmış olması, fakat projenin somut bir eser olarak henüz gerçekleşmemiş olmasının yarattığı ironiyi vurgular. Sözler ve uygulamaların arasında bir uyumsuzluk, beklenmedik gecikme veya tamamlanmama gibi bir durumu ima eder. Kısacası, proje sözlerle desteklense de, pratikte henüz tam olarak somutlaşmamış, inşa aşamasında görünmekte. Fotoğrafta bir grup insanın, muhtemelen siyasi bir etkinlikte, bir araya geldiği ve sırayla düğmelere bastıkları görülüyor. Ekranda "Söz Uçar, Eser Kalır" yazısı yer alıyor. Bu, sözlerin geçici olduğunu, ancak eylemlerin ve eserlerin kalıcı olduğunu vurgulayan bir atasözüdür. Fotoğrafın içindeki espri, düğmelere basmanın eyleminin (yani, eylemin) "sözün uçması" ile (konuşma, vaat vb.) bir araya getirilmesinden kaynaklanıyor. Basılan düğmeler, gerçekleştirilecek bir projenin, planın veya vaadin bir simgesiymiş gibi algılanabilir. Fotoğraftaki kişiler, konuşmalarından ziyade düğmelere bastıkları, yani eylemlerle sözlerine bir anlamda "seslendirdikleri" algılanabilir. Bu da atasözünün çağrışımlı bir şekilde fotoğrafta resmedilmesini sağlar. Fotoğrafta, bir yol yapım çalışması esnası görülüyor. Yolun üzerine dökülmüş beton, demir şebekesi ve altındaki kumlu zemin dikkat çekiyor. Arka planda ise bir adam, elini betonun üzerindeki şeye doğru uzatarak, olayı anlatıyormuş gibi duruyor. Üzerindeki "GORİL MEDYA" yazısı ise fotoğrafa bir espri katıyor. Adam "goril" ve "medyaya" göre, yapım çalışmasını anlatan bir haberci olabilir. Fakat yolun durumu, bir anda yol yapımı ile ilgilenen gorillerin varlığına inandırmak için komik bir abartı gibi görünüyor. Yani görsel, yolu ve alt yapı çalışmalarını, şaşırtıcı ve abartılı bir şekilde sunuyor. Fotoğraf, durumu ironik bir şekilde sergiliyor; olay, normalden farklı ve eğlenceli bir şekilde sunuluyor.

Fotoğrafta, bir raylı sistem projesinin, muhtemelen Afyonkarahisar'da, açılış töreninin iki farklı görüntüsü yer alıyor. Solda, protokol üyelerinin (politikacıların) bir araya geldiği, proje başlatma düğmesine basma anına ait bir fotoğraf var. Fotoğrafın altında, "Söz Uçar Eser Kalır" sloganı görülüyor. Bu, Türk siyasetinde sıkça kullanılan ve başarıyı vurgulayan bir slogan. Sağ taraftaki fotoğraf ise, henüz tamamlanmamış, inşa halindeki raylı sistem yolunun bir kısmını gösteriyor. Yolun üzerinde henüz sertleşmemiş beton görülüyor. **Şaka/ironik kısım**: İki görüntü arasında ironik bir karşılaştırma var. Soldaki görsel, resmi ve görkemli bir açılış töreni varken, sağdaki görsel ise inşaatın henüz tamamlanmamış, "yapımı devam eden" halini gösteriyor. "Söz Uçar Eser Kalır" sloganı ile henüz somut bir eser ortaya konmamış olması arasında bir çelişki var ve bu da politikacıların sözleriyle gerçekleşen durum arasında bir karşılaştırma yapıyor. Dolayısıyla, şaka/ironik mesaj, vaat edilen ve somut sonuçlar arasındaki boşluğu, hatta zaman zaman politikaların boş vaatlerle dolu olabileceğini eleştiriyor. Fotoğrafta, muhtemelen bir açılış töreninde, bir araya gelen siyasi isimler görülüyor. Ekranda "Söz Uçar, Eser Kalır" yazısı mevcut. Bu, Türk atasözü olan ve sözlerin geçici olduğunu, ancak işlerin, eserlerin kalıcı olduğunu ifade eden bir özdeyiştir. Görünen durum, siyasi bir organizasyonun bir projenin veya bir etkinliğin açılışını kutladığı bir sahneyi yansıtmaktadır. Siyasi liderlerin ve muhtemelen yetkililerin sıralandığı ve bir dizi düğmeye basarak bir tür başlatma ya da onay verme eylemi gerçekleştirdikleri bir etkinlik olduğu anlaşılıyor. Burada bulunan atasözü, sözlerin geçici olduğunu vurgularken, bu eylemin ve söz konusu projenin kalıcı sonuçlar yaratması umudunu da yansıtıyor. Fotoğraftaki espri, görsel olarak basılan düğmelerle desteklenen, "söz uçar, eser kalır" atasözünün siyasi bir bağlama uyarlanmasından kaynaklanıyor. Başka bir deyişle, fotoğraf, siyasi konuşmaların ve sözlerin önemine vurgu yaparken, bu sözlerin ardında kalıcı eserler bırakma vaadini de işaret ediyor. Ancak, bu durumu sadece gözlemci olarak değerlendiriyor ve siyasi söylemin ve sözlerin etkisinin uzun vadede eser bırakma garantisi taşımayabileceğini de fark etmekteyiz. Bu nedenle, bir espri, zekâ unsuru ya da alaycı bir bakış açısı içermiyor, daha çok bir durumun gözlemini sunuyor. Fotoğrafta, bir yol yapım çalışması görülüyor. Yolun üzerine dökülmüş beton görülüyor. Betonun üzerine, demir donatı çeliği yerleştirilmiş. Ayrıca, yolun yanındaki ağaçlık alanda, siyah mont giymiş, gözlük takmış bir kişi duruyor ve beton dökümünü gösterir bir şekilde elini açmış. Fotoğrafın esprili yanı, "Goril Media" yazısının mont üzerinde bulunmasıyla ilgili. "Yol yapımı kadar sağlam ve güvenilir, çeliğinden betonuna kadar" anlamını vurgulamak için Goril kelimesinin kullanılması, "Goril kadar güçlü/dayanıklı" anlamıyla bir espri yaratıyor. "Gorilla" (Goril) kelimesinin yol yapımındaki kalıcılık ve dayanıklılıkla bağdaştığı bir espri.

Fotoğrafta, bir şehir caddesi üzerinde yükselen bir monoray görülmektedir. Monorayın içinde iki kişi oturmaktadır ve bir kişi diğerine "Hadi bir şeyler içmeye gidelim, monorayın içinden çıkmak zorunda kalmadan" demektedir. Şaka, monorayın içinde olması nedeniyle içmek için dışarı çıkmanın gereksiz olmasıdır.

Fotoğrafta iki farklı tren görüyoruz. Sol taraftaki tren suyun altından geçiyor. Sağ taraftaki tren ise suyun altında gidiyor. Görseldeki espri, suyun altından geçen tren fikrini komik bir şekilde yansıtıyor.