Resimde, bir kadın ve arkasında, muhtemelen bir kafe veya benzeri bir mekanda sıralanan insanlar görünüyor. Fotoğrafın altındaki yazı, bir kişinin kız arkadaşına veya yakınına tepkisini, "Allah eşit davranmıyor" diye eleştirel bir bakış açısıyla ifade ediyor. Yazıda, "Allah"ın, kişinin kendi başınayken farklı davranıp, sırada olduğunda (belki de kuyrukta) eşit davranmadığı vurgulanıyor. Bu, bir şikayet, belki de ironik bir şaka veya sosyal bir eleştiri içermekte. Özetle; komiklik, "Allah" kavramının, bir kişinin kişisel durumuyla kıyaslanarak eleştiri konusu yapılmasından ve "eşitlik" kavramının sorgulanmasından kaynaklanıyor. "Ecevit zamanı maaş kuyruğu" ve "komünist" gibi ifadeler de o dönemdeki sosyal ve siyasi arka planla bağlantılı, potansiyel olarak ironik/satirik bir anlam taşıyor. Kadın, konu ile bağlam oluşturması açısından şaka içinde yer alıyor, fakat bu durum ne kadar uygun değilse de.

Fotoğrafta bir kadın ve bir adam var. Kadın bir kafede oturmuş ve kahvesini içerken adamın elinde ise bir poşet var. Kadın gülüyor ve mutlu görünüyor. Şaka, adamın kadın için kahve alıp, onu sevindirmeye çalıştığını ama kadının gülümsemesinin sebebinin adamdan ziyade başka bir şey olduğunu ima ediyor. Kısaca şaka, adamın kadını mutlu etmek için çabalasına rağmen, kadının başka bir nedenden dolayı mutlu olduğunu vurguluyor. Bu durum, esprili bir şekilde, adamın çabasının etkisiz olduğunu ve kadının ilgisinin başka bir yerde olduğunu gösteriyor.

Fotoğrafta, bir kadının bir kafede oturduğu ve önünde bir bardak kahve olduğu görülüyor. Kadın, "Allah bi kızı böyle yaratabiliyo ama sırada bana gelince ecevit zamanında maaş kuyruğu bekleyen bağkur emekliisi dayılar gibi bir şey yapıyor. Demek ki Allah eşit değil, Allah komünist de değil. Allah'a kızgınız kardeşlerim. Bundan sonra ebu cehil gibi peynirden put yapıp puta tapaacağım, en azından acıkınca yerim de bir fayda görürüm" diye düşünüyor. Bu mizah, kadının Allah'ın adaletine olan kızgınlığını, yaratılıştaki eşitsizliği ve güncel siyasi olaylara olan tepkisini esprili bir şekilde dile getirmesini konu alıyor.

Fotoğrafta, bir kadın bir kafede oturmuş, bir fincan kahve tutuyor ve gülümsüyor. Kadının önünde bir dilim pasta bulunan küçük bir tabak ve yanındaki bir kaşık da görülüyor. Yazıdaki espri, "allah bi kızı böyle yaratabiliyo ama sırada bana gelince ecevit zamanında maaş kuyruğu bekleyen bağkur emekliisi dayılar gibi bir şey yapıyor" şeklinde. Yani, kadının güzelliğine hayran kalıp, bu güzelliği yaratan Allah'ın kendisine neden sıradan biri gibi görünüm verdiğini sorguluyor. Ecevit zamanında maaş kuyruğu bekleyen bağkur emekliisi dayıları da, o zamanın zorluklarını temsil eden ve çekici olmayan bir imaj olarak kullanılıyor. Kısacası, espri kadının güzelliğine hayranlık duyarken, kendisinin neden güzel yaratılmadığı konusunda bir şaka yapıyor.