Resimde, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. Saba isimli bir kullanıcı, Fatma Özkaya adlı başka bir kullanıcıya yöneltilen bir mesajı paylaşıyor. Mesajda, Ferat adlı biriyle evlenmeyi reddetme gerekçesi olarak, ailenin buna izin vermeyeceği ifade ediliyor. Sonrasında, Fatma Özkaya'nın, "Neydi o hiç aklından çıkmayan roman cümlesi?" sorusu yer alıyor. Bu, "saba" tarafından paylaşılan mesajın içerdiği durumun, klasik bir roman veya hikaye örneğinde karşımıza çıkan bilindik bir durum veya kalıp olduğunu ima ediyor. Başka bir deyişle, "bildiğiniz gibi, aileler izin vermiyor" gibi klişe bir durumdan bahsediliyor. Joke, klasik bir aile-eş seçim çatışmasını vurguluyor ve "aklından çıkmayan roman cümlesi" ifadesiyle, bu tip hikayelerde sıkça geçen ve kalıcı iz bırakan unsurları hatırlatıyor. "Neydi o cümle?" sorusu ise, karşımızdaki durumu, evlenmeyi kabul eden ve etmeyen kahramanlarla ilişkilendirilmiş romanlardaki veya filmlerdeki tanıdık bir durumu sorgulama olarak algılanabilir.

Fotoğrafta, bir kadın, yüzü kamera'ya dönük bir şekilde oturuyor. Önünde bir mikrofon var ve başında "ÖZEL HABER" yazan bir bant bulunuyor. Altında ise "KİTAPLARI OĞUZ ATAY İLE KARŞILAŞTIRILIYOR." yazıyor. Bu görsel, Oğuz Atay'ın ünlü ve edebiyat dünyasında önemli bir yere sahip olan "Tutunamayanlar" romanının "Oğuz Atay'ın Kitapları" diye adlandırılan bir şekilde sunulmasına gönderme yaparak, ironik bir mizah yaratıyor. Aynı zamanda, haber formatını taklit ederek, "Oğuz Atay'ın kitapları"nı sanki haber konusu gibi sunarak espriyi güçlendiriyor.

Resimde üç farklı insan portresi yer alıyor. Her portrenin altında da o kişinin düşünceyle ilgili bir sözü yazıyor. Üstte **Descartes**'in "Düşündükçe var oluyorum." sözü yer alıyor. Ortada **Oğuz Atay**'ın "Düşündükçe yok oluyorum." sözü yer alıyor. Altta ise **TC gençleri** için "Düşündükçe kahroluyorum." sözü yazıyor. Bu mizah, insanların düşünme şekillerini ve düşünmeye yönelik tutumlarını abartılı bir şekilde ele alarak komik bir şekilde yansıtıyor. Descartes'in düşünmenin varoluşun kanıtı olduğu fikrine gönderme yaparken, Oğuz Atay'ın bunu varoluşsal bir bunalımla ilişkilendirmesi bir çelişki yaratıyor. Ve son olarak TC gençleri için de düşünmenin olumsuz bir etki yarattığı düşüncesiyle mizah sağlanıyor.

Fotoğrafta Türk şair ve yazar Oğuz Atay'ın bir alıntısı ve portresi yer alıyor. Atay'ın ünlü sözü "Yalnızlığına iyi bak, sahip çık. Kaç kişinin emeği var onda kim bilir?" bir espriye dayanıyor. Burada Atay, yalnızlığın aslında birçok kişinin emeğiyle oluştuğunu ima ediyor. Yani, yalnızlık aslında bireyin kendi tercihiyle değil, toplumsal etkileşimlerin bir sonucu olarak ortaya çıktığına vurgu yapıyor.

Resimde iki kişinin bir diyaloğu yer alıyor. Oğuz Atay "benim birçok dostum var" diyor. Olric "Hepsinin sırtınızda izi var" diye cevap veriyor. Oğuz Atay ise "Ama ben onlara hala dostum diyorum Olric?" diye soruyor. Olric ise "Dost diyebildiklerimiz, dost diye bildiklerimiz. İkisi çok farklı efendimiz" diye cevaplıyor. Şaka, dostluk ve ihanet kavramları üzerinde oynuyor. Oğuz Atay'ın "dost" dediği kişilerin aslında ona ihanet etmiş olmasına rağmen, yine de onlara dost muamelesi yapıyor. Olric ise bu durumu "dost diyebildiklerimiz" ve "dost diye bildiklerimiz" diye ayırarak, Oğuz Atay'ın durumu görmezden geldiğini ve kendisini kandırdığını ima ediyor.