Bu görsel, "Geliştiriciler 2015" ve "Geliştiriciler 2026" başlıkları altında iki farklı bölümden oluşuyor. Ortada dikey bir çizgi var. **Sol taraf (2015):** * "Geliştiriciler in 2015" yazısı üstte yer alıyor. * Altında bir konuşma balonu var ve içinde "Neden bunu manuel olarak yapmak için 5 dakika harcayayım ki? Otomatik hale getirmeye çalışırken 8 saat başarısız olabilirim." yazıyor. * Balonun altında, çizgi roman tarzında, bıyıklı, hafif sırıtan ve arka planında kırmızı noktalı bir giysi olan bir adam çizilmiş. **Sağ taraf (2026):** * "Geliştiriciler in 2026" yazısı üstte yer alıyor. * Altında bir konuşma balonu var ve içinde "Bu araç için ayda 9 dolar neden ödeyeyim ki? Tokenlara 740 dolar harcayıp onu yeniden yaratmaya çalışırken başarısız olabilirim." yazıyor. * Balonun altında, yine çizgi roman tarzında, kafasına bisiklet parçaları (direksiyon, tekerlek, zil vb.) takılı, gözleri ve ağzı çarpık bir adam çizilmiş. Bisiklet zilinin "DING DING" şeklinde ses çıkardığı belirtilmiş. **Espriyi Açıklama:** Espri, geliştiricilerin teknolojiye ve araçlara olan yaklaşımlarının zamanla nasıl değiştiğini mizahi bir dille anlatıyor. * **2015'teki geliştirici:** Daha pratik ve "yap-boz" mantığıyla hareket eden birini temsil ediyor. Basit bir iş için otomasyon denemesinin riskini görüyor ve manuel yapmayı daha mantıklı buluyor. Bu yaklaşım, geliştiricilerin genellikle sorunları çözmek için kendi yöntemlerini bulma eğiliminde olduğunu gösteriyor. * **2026'daki geliştirici:** Bu geliştirici ise "kripto para" veya "NFT" gibi güncel teknoloji trendlerine kapılmış, pahalı ve karmaşık çözümlere gereksiz yere para harcamaya hazır birini temsil ediyor. Kafasına bisiklet parçaları takması, kafasının dağınık, ne yaptığını bilmeyen veya teknolojinin karmaşıklığı altında ezilmiş bir durumda olduğunu simgeliyor. "Tokenlara para harcayıp yeniden yaratmaya çalışmak", mevcut çözümleri anlamak yerine popüler ama muhtemelen işe yaramayacak şeylere yatırım yapma eleştirisi. Ayda 9 dolarlık bir aracın maliyetini, 740 dolarlık daha belirsiz bir harcamayla karşılaştırması, bu kişinin finansal veya mantıksal bir değerlendirme yapmadığını gösteriyor. Kısacası espri, 2015'te geliştiricilerin daha ayakları yere basan bir yaklaşıma sahipken, 2026'da teknolojinin getirdiği aşırı karmaşa, popüler trendler ve gereksiz harcamalarla boğuşan, hatta mantığını kaybetmiş bir hale gelebileceğini ironik bir şekilde vurguluyor.

energym What an Ad.

Fotoğrafta bir markette bulunan kendi kendine ödeme kiosku görülüyor. Ekranında klavye ve "UNYUN" yazan bir arama çubuğu var. Ekranın altında ise üzerinde "Zebra" yazan bir barkod okuyucu ve yanında bir soğan duruyor. Fotoğrafın üst kısmında ise ağlayan yüz emojileri ve kırık kalp emojileri bulunuyor. Ayrıca "How ts work" yazısı da eklenmiş. Bu görseldeki espri, büyük ihtimalle bir kişinin markette kendi kendine ödeme yaparken bir ürünü bulamaması veya sistemin ürünü tanıyamaması üzerine kurulu. Klavyede "UNYUN" yazılması, muhtemelen bir ürünün adını yanlış veya eksik yazıldığına işaret ediyor. Kırık kalp emojileri ve ağlayan yüz emojileri, bu durumun yarattığı hayal kırıklığı ve üzüntüyü simgeliyor. "How ts work" yazısı da, "Böyle çalışıyor işte" gibi ironik bir ifadeyle, sistemin bazen ne kadar sinir bozucu olabileceğini vurguluyor. Soğanın orada olması ise, belki de bulunamayan ürünün yerine konulmuş bir metafor olabilir.

Fotoğrafta, "TeamYouTube" adlı bir hesaptan atılmış bir tweet görülüyor. Tweet'te "Üzgünüz bunu duyduğumuza. Temyizler manuel olarak incelenir, bu nedenle yanıt almak zaman alabilir. Sadece sabırlı olun, yakında haber alacaksınız" deniyor. Tweet'in altında ise bir kullanıcı tarafından eklenmiş bir "Bağlam" bölümü var. Bu bölümde, "Kanalların kapatılmasına yapılan itirazların, gönderildikten sonraki birkaç dakika içinde reddedildiğini bildiren çok sayıda içerik üreticisi var. YouTube, bu itirazlara yanıt vermek için yapay zeka kullanıyor, çünkü yanıtlar anında, tekrarlayıcı ve anlamsız oluyor." yazıyor. Buradaki espri şu: YouTube'un "temyizlerin manuel olarak incelendiğini" söylemesine rağmen, kullanıcıların eklediği bağlam, aslında itirazların yapay zeka tarafından hızlıca ve anlamsızca reddedildiğini ima ediyor. Yani YouTube hem insani bir inceleme süreci varmış gibi yapıyor hem de arkada otomatik bir sistemle bunu yapıyor ve bu sistem pek de işe yaramıyor. Bu da YouTube'un samimiyetsizliğini ve şeffaf olmamasını ortaya koyan ironik bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta, bir mutfak tezgahında, içinde sosislerin döndüğü bir sosisli sandviç ısıtıcısı, sosisli sandviç ekmekleri, ketçap ve hardal şişeleri ve bir bıçak görülüyor. Ayrıca, "Sadece bir şeyler satın alabilirsiniz" şeklinde bir yazı var. Şaka, insanların bazen ihtiyaç duymadıkları, pratik olmayan veya aşırı lüks ürünler satın almasıyla ilgilidir. Bu fotoğraftaki sosisli sandviç ısıtıcısı, evde her zaman ihtiyaç duyulan bir şey olmasa da, satın alınabilecek bir şeydir. Bu durum, alakasız ve gereksiz satın almalara gönderme yapıyor.

Fotoğrafta, üç genç adamın bir yüzme havuzunda olduğu görülüyor. Ortada, üzerinde mangal ve içeceklerin bulunduğu bir masa var. Mangal, havuzun içinde bulunan bir priz uzatmasıyla elektrik alıyor. Priz uzatması ise iki terliğin üzerine yerleştirilmiş. Fotoğraftaki espri, elektrikli bir aleti suyun içinde kullanmanın son derece tehlikeli ve mantıksız olması. Ayrıca, terliklerin prizi sudan korumaya çalışması da komik bir detay. Kısacası, fotoğraf, riskli bir durumla alakasız bir tedbirin bir araya gelmesiyle ortaya çıkan absürt bir mizah sunuyor.

Fotoğrafta, bir GitHub kullanıcısının bir milyarıncı repoyu oluşturması üzerine yapılan bir tebrik mesajı görülüyor. Kullanıcının oluşturduğu repo, "shit" (bok) adını taşıyor. **Şaka:** Şakanın temelini, kullanıcının oluşturduğu repoya verdiği "shit" ismi oluşturuyor. Geliştiriciler arasında, projelerin adlandırılmasında bazen ironik veya komik isimler kullanılması yaygın bir durumdur. Bu durum, bir yandan ironik bir yaklaşımla projenin ciddiyetini vurgularken, diğer yandan da hafif bir mizah unsuru katmaktadır. Bu örnekte ise, "shit" gibi argo bir kelime kullanılması, hem bir espri unsuru taşıyor hem de kullanıcının projeye karşı takındığı rahat tavrı gösteriyor. Bu, aynı zamanda, GitHub gibi platformlarda, kullanıcıların yaratıcılıklarını ve mizah anlayışlarını da sergileyebildikleri bir ortamın varlığını da gösteriyor. Sonuç olarak, bu durum, bir milyarıncı repoyu oluşturma gibi önemli bir olayın, mizahi bir yaklaşımla kutlanmasını sağlıyor.

Görsel, The New Statesman adlı yayının bir haber başlığı ve içeriğini gösteriyor. Başlıkta "CEO'lar son derece pahalı. Neden otomatikleştirilmiyor?" sorusu soruluyor. Metinde, tek bir CEO pozisyonunun, binlerce çalışanın maliyetine eşit olması durumunda, o pozisyonun robotlaşma ve dolayısıyla işten çıkarılmaya aday olduğu öne sürülüyor. Bu, CEO pozisyonlarının otomatikleştirilmesinin mümkün olduğunu ve uygun maliyetli olabileceğini ima eden bir espridir. Özetle, CEO'ların pahalılığı ve otomasyona açıklıkları vurgulanmaktadır.