Resimde bir otobüs durağında park etmiş bir grup otobüs ve otobüslerin önünde bekleyen insanlar var. Otobüslere baktığımızda hepsinin hemen hemen aynı olduğu ve birbiriyle neredeyse ayırt edilemez olduğunu fark ediyoruz. Bu resimde geçen şaka, otobüslerin birbirine çok benzemesi ve insanların bu otobüslere binerek doğru otobüse binip binemeyeceklerini merak etmeleri üzerine kurulu. Türkçede bu şakaya "Hangisi benim otobüsüm?" veya "Bu otobüsler aynı, hangisi benimkine benziyor?" gibi cümlelerle değinilebilir.

Fotoğrafta otobüste oturan bir adamı görüyoruz. Adam, yanındaki erkeğin koltuğu boşaldığı anda hemen kalkıp o koltuğa oturmak için sabırsızlanıyor. Twitter yazısındaki espri, adamın bu davranışını, "Orada oturmak için yanındaki erkeğin kendini kötü hissetmesini bekliyor" şeklinde yorumluyor. Yani, adam kendi çıkarı için başkasının rahatsız olmasını umursamadan hareket ediyor. Espri, insanların kendi çıkarlarını başkasının rahatlığına tercih eden bencil davranışlarını eleştiriyor.

Fotoğrafta, bir otobüste yolculuk eden üç kişi görünüyor. Solda oturan adam, ortadan oturan adamın kolunu ve telefonunu, yanındaki kadın ise onun da kolunu ve telefonunu "yakalamış" durumda. Telefonlar ve kollar birbirine geçmiş durumda. Bu fotoğrafın espri konusu, telefon ve kol kullanma alışkanlığımızın abartılı bir şekilde gösterilmesi. Hepimiz telefonlarımızı sürekli elimizde tutuyor ve sosyal medyaya, mesajlaşmaya veya oyun oynamaya dalıyoruz. Bu da, çevremizde olup bitenlere karşı ilgisiz kalmamıza neden olabiliyor. Resimdeki durum da bunu abartılı bir şekilde gösteriyor.

Resimde bir Twitter paylaşımı var. Paylaşımı yapan kişi "Taha the son care" kullanıcı adına sahip. Paylaşımın yazısı şu şekilde: "Nolur otobüste falan telefonla uzun uzun konuşmayın daha kendi hayatıma bile hakim değiken sizin kini dinlemek inanılmaz yoruyo beni". Şaka, otobüste uzun uzun telefonla konuşan kişilerin diğer yolcuları rahatsız etmesi ve kişinin kendi hayatına bile hakim olamadığı halde başkalarının hayatıyla ilgilendiği ironisini kullanıyor.

Resimde, otobüste yolculuk yapan bir kadın var. Kadın, çok şık ve seksi bir elbise giymiş. Üst tarafta ise, "ben: bi 18 oluyum da ehliyet aliyim" ve "30 yaşımda ben:" yazıları var. Bu resim, 18 yaşındayken ehliyet almayı bekleyen kişinin, 30 yaşına geldiğinde hala ehliyeti olmadığını ve hala otobüste seyahat ettiğini göstererek bir mizah yaratıyor. Yani, 18 yaşında ehliyet alacak kadar büyük olduğunu düşünen kişi, 30 yaşında hala ehliyet alamış ve otobüste seyahat etmek zorunda kalmış.

Resimde bir otobüste geçen bir sahne görünüyor. Ön planda, açık gri bir forma ve şapkayı takmış bir erkek görevli görünüyor. Görevli, hareketleri ile sanki bir konuşma yapıyormuş gibi ellerini kullanıyor. Arka planda ise otobüste yolcular oturmuş. Görüntünün alt kısmında, "Portekiz'de yaşamak istiyorsan..." şeklinde bir Türkçe cümle yazıyor. Bu, görevlinin muhtemelen yolculara yaptığı bir espriye karşılık. Bir tür ironi veya abartılı bir mesaj iletiyor olabilir. Bu durumda, insanların Portekiz'de yaşamak istediğini ima ederek, potansiyel olarak zorluklar ve/veya dezavantajlar içeren bu isteğin gerçekçi olmadığını vurgulamayı amaçlıyor olabilir. Örneğin, Portekiz'de yaşamak pahalı, dil öğrenmek zor olabilir vs. Yani, espri "Portekiz'de yaşamak istiyorsan... bunun kolay olmayacağını unutma" anlamına geliyor olabilir. Görüntüde, bir otobüste, muhtemelen bir otobüs şoförü olan bir adam, yolculara bir şeyler anlatıyor ya da gösteriyor. Adamın el hareketleri ve yüz ifadesi biraz heyecanlı. Otobüsteki bir yolcunun saçının üstünde "Portekiz'de yaşamak istiyorsan" yazan bir metin görülüyor. Bu, muhtemelen bir espri veya yorum. Espri, Portekiz'de yaşama arzusunu, olayın gerçekleştiği otobüs ortamı ile karşılaştırma üzerinden kuruyor. Otobüs yolculuğunun bazen zorlu ve sıkıcı olabileceği, hayatın ise birçok farklı potansiyele sahip olabileceği bir zıtlık yaratılıyor. O halde espri, kişinin hayalleriyle gerçek hayat arasındaki gerilimi veya farkı vurguluyor. Şoförün duruşu ve ifadesi bu zıtlığı daha da belirginleştiriyor.

Fotoğrafta siyah bir şapka takmış bir kişinin başının üst kısmı görülüyor. Kişi "montumla çok güzel oluyo diye bugün bu şapkayı takmıştım, otobüse bindim, şoför diyo ki gel bakalım ecevit..." yazmış. Şaka, şapkayı takan kişinin ecevit gibi görünen bir kişiliğe sahip olduğunu ima ederek şoförün "ecevit" diyerek onu tanıdığını söyleyerek yapılmış. Ecevit, Türkiye'nin eski başbakanlarından biriydi ve kendine özgü bir görünümüyle biliniyordu.

Resimde Twitter'dan bir ekran görüntüsü var. Ekran görüntüsünde, "Ötreli ra" kullanıcı adlı bir kişi tarafından yazılan bir tweet yer alıyor. Tweet'te, "Bi gün otobüsteyim. Bi abla Kuran okuyor yanında da saçı permalı bir kız var. Bi teyze bindi, biraz ayakta bekledi snra ablaya K. okumakla olmuyor yer vermeyi öğren dedi. Abla hemen kalktı ve dedi ki görmedim özür dilerim ayrıca bu nezaketi benden beklediğiniz için teşekkür ederim" şeklinde bir yazı bulunuyor. Bu tweet'in mizahı, "K." harfiyle başlayan bir kelimeyi kasıtlı olarak belirtmeden, "K. okumakla olmuyor" ifadesini kullanarak "Kuran okumakla" demek istenmesinde yatıyor. Bu durum, "K" harfiyle başlayan kelimeleri kullanmaktan çekinen veya kutsal metinleri adlandırmaktan kaçınan bir üslubu yansıtıyor. Bu üslup, Türk toplumunda sıkça karşımıza çıkan bir kültürel durum olduğu için, insanlar bu tweet'i anlıyor ve komik buluyorlar.

Fotoğrafta otobüste yolculuk eden iki adam görünüyor. Yaşlı adam elinde bastonla otobüsün içindeki tutamaçtan tutuyor ve bastonu tutamaç yerine kullanıyor. Fıkra ise yaşlı adamın, otobüste bastonuyla tutamaç tutarak , "bu da neymiş, otobüs tutamağı mı" demesi üzerine kurulu. Bu durum, yaşlı adamın eski alışkanlıklarından vazgeçemediğini ve yeni şeylere ayak uyduramadığını gösteren bir mizah örneğidir.

Fotoğrafta bir otobüste ayakta yolculuk eden bir çocuk, çocuk koltuğundan tutunuyor. Bu durum, çocukların otobüslerde ayakta yolculuk etmeleri ve koltuklardan tutunmaları gerektiği durumları ironik bir şekilde yansıtıyor. Çünkü çocuklar genellikle koltuklarda oturmaları gerektiğini söylenir, fakat bu durumda koltukta oturan yetişkinleri görürken çocuk ayakta durmak zorunda kalıyor. **Espri:** Çocuklar otobüste oturmak zorunda, ama bu çocuk ayakta duruyor ve koltuğundan tutunuyor.

Fotoğrafta Twitter'da paylaşılan bir mizah yazısı görülüyor. Yazıda otobüsteyken bir kızın yol tarifi sorması ve erkek arkadaşının aşırı yardımsever tavrına sinirlenen bir kızın yaşadığı durumu anlatılıyor. Anlatılan hikaye aslında günlük ilişkilerde yaşanan ufak tefek anlaşmazlıklara ve sinir bozucu davranışlara gönderme yapıyor. Espri, kızın erkek arkadaşını "fatihçiim" diye hitap etmesinde ve olaya dramatik bir şekilde "günlük kavganın ilk kurşunudur..." diyerek tepki vermesinde yatıyor.

Resimde, Twitter'da bir profil resmi olan bir kullanıcı tarafından yapılan bir gönderi yer alıyor. Kullanıcı, "otobusteydim cocuk ders calisiyo iki teyze de dedikodu yapıyo cocuk sessiz olmalarını rica etti kadın diyo ki bana mı calisiyosun bana ne ordan bi dede çıkıp neden sen bu ülkenin insanı degil misin dedi... ah be tc insanı" diye yazmış. Şaka, Türk toplumunda yaşanan bir genel durumu, yani dedikodu yapma alışkanlığını ele alıyor. Çocuğun dedikodu yapan teyzelerden sessiz olmasını istemesi ve dedenin "neden sen bu ülkenin insanı değil misin" diye tepki vermesi, dedikodu yapmanın toplumda yaygın olduğunu ve insanların bununla nasıl başa çıktıklarını gösteriyor.

Fotoğrafta, otobüsün bagaj bölmesinin içine bakan bir adamın görülüyor. Adam, bagaj bölmesindeki eşyalara bakarak gülüyor. Fotoğrafın altında, "Otobüsün ikram dolabından esrar çıktı" başlığı ile bir haber paylaşılıyor. Bu, esprili bir gönderi. Görünüşe göre, adamın otobüsün bagaj bölümünden esrar bulması komik bulunuyor. Bu gönderi, halk arasında esrar ile ilgili esprilerin ve sosyal medyada bu konunun sıkça ele alınması ile bağlantılı olabilir. Ancak, bu gönderi gerçek bir olayı yansıtmamaktadır.

SHoW SAMSUN OTOBÜSTE PARFÜM SIKTI, DAYAK YEDİ! Orijinal kepşın: When you want to be metrosexual, but it's hard because you...

Fotoğrafta bir otobüste yolculuk eden insanların olduğu görülüyor. Otobüs yolculuğu sırasında herkes uyuyormuş gibi görünüyor. Resmin altındaki yazı ise "otobüse bindim içerideki herkes Inception 4.katmandalar galiba" şeklinde. Şaka, insanların otobüsteki uyku pozisyonlarının Inception filmindeki rüya katmanlarını andırmasına dayanıyor. Filmin hikayesi içindeki rüya katmanları, insanların birbirlerinin rüyalarına girdikleri ve gerçeklik algılarının değiştiği bir yapıya sahip. Otobüs yolculuğu sırasında insanların da benzer bir şekilde derin bir uykuya dalmış olduklarını ve gerçekliğin sınırlarının belirsiz olduğunu ima ederek bir benzetme yapılıyor.

Fotoğrafta otobüste seyahat eden, üzerine kırmızı ve simli bir pelerin giymiş ve başında bir tacı olan bir kişi görülüyor. Yanında ise normal kıyafetler giymiş bir adam oturuyor. Şaka, otobüste seyahat ederken giyilen abartılı kostümle normal kıyafetler arasında oluşan komik karşıtlıkta yatıyor.

Fotoğrafta Hakan Taşıyan'ın Twitter hesabından bir tweet görülüyor. Tweet'te, Hakan Taşıyan, geçmişte otobüste çocukların şapkasını görmesi durumunda başını okşayarak çocukları güldürdüklerini, ancak günümüzde ise bunu yapmaktan korktuklarını çünkü insanların yanlış anlamalarından endişe ettiklerini söylüyor. Bu tweet, günümüzde insanları güldürmek için yapılan küçük jestlerin bile yanlış yorumlanabileceği ve insanların gereksiz yere endişelendiği gerçeğini ironik bir dille ele alıyor.

Resimde bir otobüste oturan yolcular görünüyor. Resmin komik yanı, turuncu şapkalı adamın arkasındaki koltukta oturan yolcunun, sanki şapkalı adamın koluna bağlı gibi bir şekilde oturuyor olması. Bu durum, şapkalı adamın bu koltuğu kendi için ayırdığı ve arkada oturan yolcunun da onun koluna yaslanmış gibi durduğu izlenimini veriyor. Bu da komik bir durum yaratıyor. Bu durum, Türkçede "Elimi kolumu bağladı" veya "Kolunu kaptırdım" gibi ifadelerle anlatılabilir ve insanlara güldüren komik bir durum olarak algılanabilir.

Resimde bir Twitter gönderisi var. Gönderinin yazarı "taha the son care" kullanıcı adı altında, otobüste uzun uzun telefonda konuşan insanları eleştiriyor. Yazar, kendi hayatına bile hakim olmadığı bir ortamda başkalarının konuşmalarını dinlemekten çok yorulduğunu söylüyor. Espri, otobüsteki insanların kendi yaşamlarına ve özel konularına odaklanmaları gerektiğini vurgularken, başkalarının sıkıcı ve gereksiz sohbetlerine maruz kalmaktan duyulan rahatsızlığı komik bir şekilde anlatıyor.

Resimde otobüste yolculuk yapan üç kişi var. Arkalarında oturan genç kızın koluna, öne bakan adam kolunu koymuş. Adamın kolunda ise "Neden?" yazan bir dövme var. Fıkra, adamın genç kızın koluna dokunma nedenini sorgulayarak onun davranışını eleştiriyor. "Neden?" sorusuyla, adamın neden böyle bir hareket yaptığını sorgulamak isteniyor ve olayın ironisi ortaya çıkarılıyor.