Görüntüde, Leeds şehrindeki bir müzede bulunan, LGBTQ+ ve nöro-çeşitlilik alanını gösteren bir afişin fotoğrafı var. Afişte, klasik LGBTTQ+ rengarenk bayrağı üzerine, sonsuzluğu temsil eden bir sembol ve ilginç bir şekilde tasarlanmış, küçük bir yüzlü çizgi film karakteri yerleştirilmiş. Kullanıcı, bu sembolü ve karakteri daha önce hiç görmediğini ve anlamını merak ettiğini ifade ediyor. Bu, "LGBTQ+" ve "nöro-çeşitlilik" gibi kavramların, klasik anlamlarının biraz dışına taşarak, farklılıkların kutlandığı ve kabul gördüğü bir müzeyi yansıtıyor. Kullanıcının sorduğu soru, aslında bu "yeni" sembole ve karaktere karşı şaşkınlığını, ve belki de ironik bir şekilde, bu yeni sembolün normalin dışındaki şeyleri temsil edip etmediğini sorgulamasını ifade ediyor. Özetle; fotoğraf, farklılıkların kutlandığı bir ortamı, ve belirsiz bir sembolle bunların karşılaştırılmasıyla, bir mizah unsuru içeriyor.

Resimde, bir iş başvurusu e-postasının bir kısmı görülüyor. Konu satırında "iş başvurusu" yazıyor. Gönderen, kendisinin yapay zeka (AI) olmadığını, sadece otizmli olduğunu belirtiyor. E-postanın içeriğinde, otomatik AI araçlarının kullandığı soğuk ve kişisel olmayan dilin aksine, insan temasının önemini vurguluyor. E-posta, işverenlerin başvuru sahipleriyle daha samimi ve sıcak bir şekilde iletişim kurmasını talep ediyor. "Otizmliyim" ifadesi, gönderenin kendine olan farklı bakış açısıyla iş görüşmesinde bir farklılığı vurgulamak için kullanılmış ironik bir ifade. Bu, biraz komik, biraz da dokunaklı bir şekilde, işverenlerle daha insancıl bir iletişim biçimine olan ihtiyacı ve AI kullanmanın sınırlamalarını vurguluyor. Özetle, e-posta, AI'nin soğuk ve uzak iletişim biçiminin yerine, sıcak ve samimi insan etkileşiminin tercih edilmesi gerektiğini ilgili kişilere esprili bir şekilde hatırlatıyor.

Resimde, bir internet forumunda (muhtemelen Reddit) yapılan bir yorum görülüyor. Yorumcu, oda arkadaşıyla yaşadığı bir tartışmayı anlatıyor. Tartışmanın konusu, oda arkadaşının kurallara ve düzenlemelere, özellikle de yiyecek paylaşımı konusunda, aşırı derecede bağlı olması. Yorumcu, oda arkadaşının "siyah-beyaz" düşündüğünü, yani bir şeyi ya tamamen kabul ettiğini ya da tamamen reddettiğini ifade ediyor. Örneğin, oda arkadaşıyla yiyecek paylaşmayı kabul etmesi durumunda, onun tüm fındık çantasını yemek istediğini anlatıyor. Yorumcunun kız kardeşinin de oda arkadaşının her konuda mutlak değerler doğrultusunda düşündüğünü söylediğini ve bu durumun kendisini Star Wars filmlerindeki Obi-Wan Kenobi karakterinin "Anal" diye birisine öğüt vermesi fikrine götürdüğünü belirtiyor. Yorum, odasındaki kişinin otizm spektrum bozukluğu ile ilgili belirtilere sahip olabileceği şeklinde bir espri içeriyor. "Sith Lordları" ifadesi, Star Wars'taki kötü karakterlerden biri olan Sith efendilerine gönderme yapıyor ve bu da kurallara ve düzenlemelere aşırı bağlılıkları ima ediyor. Özetle, yorum, oda arkadaşının davranışlarını Star Wars karakterine ve otizm spektrum bozukluğu ile ilişkilendirilmeye çalışan bir mizah örneği.

Fotoğrafta, yatağının üzerine oyuncaklarını sıraya dizmiş uyuyan küçük bir çocuk görünüyor. Şaka, otizmin sosyal becerilerle ilgili olduğu ve insanların oyuncaklarını sıraya dizmesinin alışılmadık bir şey olmadığı gerçeğinde yatıyor. Bu durum, otizm hakkında yaygın olan yanlış anlaşılmalara karşı eğlenceli bir eleştiri olarak yorumlanabilir. Örneğin, "Otizmli bir çocuk, oyuncaklarını sıraya dizdi. Ne kadar komik değil mi?" diye düşünülebilir. Ancak, gerçekte bu durum, otizmin sadece oyuncaklarla ilgili bir davranışsal özellik olmadığını, sosyal etkileşim ve iletişimde farklılıklara neden olabileceğini gösteriyor.

Resimde, kahverengi bir inek üzerinde, kahverengi bir atın üzerinde oturan bir kadın var. Bu resimdeki espri ise kadınların ve atların ineklerden farklı olarak binilebilir hayvanlar olmasıdır. Yani resimdeki durum imkansızdır. İneklerin üzerinde binilmez.

Resimde, Twitter'da "@ciksgibiyim" kullanıcı adlı bir kişinin paylaştığı bir gönderi görünüyor. Gönderide "Otizmli kızımın güzel sanatlar 12. sınıfa geçtiğini bilen bir vatandaş suratında acıma ifadesiyle 'Okuyabiliyor mu bari?' diye soruyor. Yok, vahiy yoluyla Bach çalıyor benimki, senin de cehaletine kafam girsin." yazıyor. Şaka, otizmli bir çocuğun yeteneklerinin küçümsendiği ve otizmin, okuyamama ile eş anlamlı olduğu gibi bir algının var olduğu düşüncesine dayanıyor. Gönderideki kişi, otizmli çocuğunun müzik yeteneğini vurguluyor ve aslında otizmin bir engel değil, bir farklılık olduğunu ve otizmli kişilerin de yetenekli olabileceğini ima ediyor.

Benim gerçekten artık inancım kalmadı... https://t.co/0ExZtsia4L T24 T24 @t24comtr "Aksaray'da özel eğitim sınıflarının...

Fotoğrafta, Derya Genç isimli bir kullanıcının Twitter paylaşımı görüyoruz. Paylaşımda, otizmli oğlunun "ANNE" demesi üzerine gün boyunca ağladığını yazmış. Paylaşımın altında 1.067 retweet, 99 alıntı tweet ve 86,1 milyon beğeni bulunuyor. Bu paylaşımda, çocuğunun "ANNE" demesini duygusal bir olay olarak sunan, bu duyguyu abartan bir mizah var. Otizmli çocukların dil gelişimi ve sosyal etkileşimde farklılık gösterebileceği ve "ANNE" demenin normal bir tepki olabileceği göz önüne alındığında, bu durum komik bir şekilde abartılı olarak sunulmuş.

Fotoğrafta, "Burak Deniz" isimli bir Twitter kullanıcısının, oğlunun otizm tanısı aldığı günden beri, oğlunun teşhisine takılmadan, onu "çocuklar gibi" sevdiğini anlatan bir tweet görülüyor. Şaka, bu tweet'in, otizmli çocukların davranışlarını "çocukluk" olarak adlandırması ve onları diğer çocuklardan ayırmaya çalışmasıdır. Otizmli çocuklar da diğer çocuklar gibi hissetmek ve davranmak ister. Onları "çocuklar gibi" olarak adlandırmak, otizmin bir hastalık olmadığını ve otizmli çocukların da normal çocuklar gibi ilgi ve sevgiye ihtiyacı olduğunu unutturuyor. Fotoğrafta, küçük bir çocuğun hıçkırarak ağladığı bir anı tasvir eden bir tweet görülüyor. Tweet'te, çocuğun hıçkırıklarının sebebinin geçen yıl özel bir anaokuluna alınmadıkları için olduğu, ancak bu yıl gitmeye karar verdikleri ancak okul müdürüyle kavga ettikleri için gidemedikleri belirtiliyor. Şaka, küçük çocuğun hıçkırıklarının, aslında büyüklerin çocukların yaşamındaki kararlar yüzünden yaşadıkları üzüntü ve hayal kırıklıklarının bir metaforu olarak sunulmasından kaynaklanıyor. Bu şekilde, tweet yetişkinlerin yaşadığı sorunları çocukların bakış açısından ele alıyor ve ironik bir mizah yaratıyor. Fotoğrafta Twitter'da paylaşılan bir espri yer alıyor. Espride, bir kişinin eşinin "Eşim bana bırak ben hallederim" dediğini, ancak gerekli evrakları teslim etmeye geldiğini söyleyince karışıklık yaşandığı ve kişinin özür dilediği anlatılıyor. Espri, "özürlüler sınıfı" ifadesini kullanarak, kişinin kendisinin de bir hata yaptığını kabul etmesiyle ve eşinin "özürlü" olduğunu ima ederek komik bir şekilde yorumluyor. Esasen, kişi eşinin "özürlü" olmadığını, ancak evrakların teslim edilmesiyle ilgili bir hata yaptığını kabullenerek mizahı ortaya koyuyor. Resimde, bir Twitter hesabının ekran görüntüsü var. Hesabın adı "Burak Deniz" ve kullanıcı adı "@denizburak3420". Hesabın sahibi, eşinin ilk defa ağlarken gördüğünü ve bunun kendisini çok üzdüğünü anlatıyor. Ancak, şakada, bu durumun bir "evlat" durumundan kaynaklandığı ve bu nedenle eşin ağlamasının çok normal olduğu ima ediliyor. Şaka, ebeveynlerin çocuklarının doğumu sonrasında yaşadıkları zorlukları ve buna bağlı olarak "evlat" sözcüğünün bu durumlarda sıklıkla kullanıldığını anlatıyor.

Fotoğrafta bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi, otizmli çocuğunun "sarıl" demesi ve onu kucaklaması üzerine, gönderi sahibinin 15 dakika boyunca ağladığını anlatıyor. Şaka, otizmli çocukların sosyal etkileşimde bulunmalarında yaşadıkları zorluklara rağmen, bazen beklenmedik ve dokunaklı anlar yaşatabildiklerini gösteriyor. Çocuğun "sarıl" demesi, babası için büyük bir mutluluk ve duygusal an anlamına geliyor.

aslınız ... @ciksgibiyim Otizmli kızım liseye girdikten sonra 1.5 sene yoğun bir şekilde okuldan atılmakla tehdit edildik.Bu...

Fotoğrafta, bir kadın çocuğu kolundan tutarak yanına çekmiş ve gülümsüyor. Çocuğun elinde bir kitap var ve kadın öğretmen gibi gözüküyor. Duvarda ise Türkiye haritası ve "The Nutcracker" adlı bir oyunun afişi asılı. Kadının yazdığı metinde ise hiç otizmli öğrencisi olmadığını, 25 senelik öğretmenliğinde ilk defa böyle bir durumla karşılaştığını ama çocuğun kendisini otizmli olarak gördüğünü ve "Anlatırsan okuturum" diye söylediğini belirtmiş. Yani, kadının "hiç otizmli öğrencim olmadı" sözü, çocuğun onu otizmli olduğunu söylemesi ile çelişiyor ve mizahı oluşturuyor. Fotoğrafta Nazım Özgun adlı bir şahsın sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımların ekran görüntüsü yer alıyor. Paylaşımlarda Nazım Özgun, ilkokulda öğretmeni tarafından nasıl motive edildiğini, "Gözünün içi gülüyorsa kötü bir şey olmaz" cümlesi ile nasıl cesaretlendirildiğini anlatıyor. Paylaşımın devamında ise Nazım Özgun, 45 dakikalık bir derse nasıl odaklanamadığını, sürekli kalkıp dolaştığını anlatıyor. Bu durum, ilkokulda öğretmeni tarafından verilen "Gözünün içi gülüyorsa kötü bir şey olmaz" sözüyle bir çelişki yaratıyor ve bu çelişki de mizah unsuru olarak kullanılmış oluyor. Yani Nazım Özgun, bu paylaşımla "Gözünün içi gülüyorsa kötü bir şey olmaz" sözünün, her zaman işe yarayan bir motivasyon kaynağı olmadığını komik bir şekilde dile getiriyor. Fotoğrafta iki farklı hikaye anlatılıyor. İlk hikayede, Nazım Özgün'ün annesi, onun sınıftan erken ayrılmasını istiyor. Öğretmeni ise, "Hallederim" diyerek, Nazım'ın arkadaşlarının kalemlerini toplamasını ve onları sınıfta dağıtmasını söylüyor. Bu şekilde, Nazım derse geri dönüp dinleyebilecek. İkinci hikayede ise, Nazım, otizmli arkadaşlarıyla nasıl anlaşabileceği sorusuna cevap arıyor. Onlara karşı sabırlı davranması ve anlaşma yapmaları gerektiğini söylüyor. Daha sonra ise, onların kalemlerini toplayarak isimlerini öğrendiğini ve bu sayede daha kolay iletişim kurabildiğini anlatıyor. Bu iki hikayenin komik yanı, Nazım'ın ikisinde de otizmli arkadaşlarına yardım ediyormuş gibi görünmesi, ancak aslında sadece kendi problemlerini çözmek için onları kullanması. İlk hikayede, arkadaşlarının kalemlerini dağıtarak dersten kaçmayı hedefliyor, ikinci hikayede ise onların kalemlerini toplama bahanesiyle kendisine kolaylık sağlıyor. Fotoğrafta, ünlü şovmen ve sunucu Nazım Özgün'ün, Instagram hesabından yayınladığı üç farklı hikayesi görülüyor. Hikayelerde, Nazım Özgün'ün gençlik yıllarından anıları paylaşılarak, eğitim hayatındaki zorluklarından bahsediyor. Önceki hikayelerde, Nazım Özgün'ün ilkokul yıllarında, öğretmeninin "Okulu siz varsınız diye sevdim, iyi ki siz benim Gönül öğretmenimsiniz" demesi, sonra da lise yıllarında okul müdürünün "Öyle çocuk almiyoruz" demesi anlatılıyor. Son hikayede ise Nazım Özgün, lise diploması alamadığı için ortaokul bulamadığını ve o dönemde yaşadığı zorlukları anlatıyor. Bu hikayelerde, Nazım Özgün'ün gençlik yıllarında yaşadığı ve günümüzde de halen devam eden eğitim sistemindeki zorlukları ve eksiklikleri esprili bir şekilde anlatarak, okuyucuların empati kurmasını sağlıyor. Özellikle "Okulu siz varsınız diye sevdim" ve "Öyle çocuk almıyoruz" cümleleri, sistemin eksikliklerini ve eğitimin bireysel ihtiyaçlara göre değil, sistematik zorluklara göre şekillendiğini ima ediyor. Fotoğrafta, öğretmeninin elinde bir kağıt parçası tutan, otizmli bir çocuk ve öğretmeninin yer aldığı bir okul sınıfında çekilmiş bir fotoğraf bulunmaktadır. Fotoğrafın altında yazan metinde, öğretmenin çocuğa "Ben seni okuturum çocuğum" dediğini ve çocuğun "Yeter ki engel olmayın" diye cevap verdiğini söyleyen bir espri yer almaktadır. Bu esprinin amacı, otizmli çocukların öğrenme ve eğitim hakkına sahip olduklarını vurgulamak, otizmi engel olarak değil, farklılık olarak görmek gerektiğini hatırlatmaktır.

Fotoğrafta, Twitter'da bir adamın otizmli oğluyla ilgili bir tweet paylaşımı görülüyor. Adam, oğlunun ona "sarıl" dediğini ve sarıldığını, bunun da onu 15 dakika ağlattığını yazmış. Burada yapılan espri, otizmli çocukların sosyal etkileşimlerde bazen beklenmedik davranışlarda bulunabildiğini ve bunun aileleri için hem sevindirici hem de duygusal bir deneyim olabileceğini gösteriyor. Bu tweet, otizmli çocukların ailelerinin yaşadıkları zorluklara ve duygusal rollercoaster'a dair bir mizahla yaklaşım sunuyor.

Resimde bir kadının, küçük bir çocuğun yanında "Kaan'ın Annesi" kullanıcı adıyla yazılmış bir tweet'i görünüyor. Tweet'te "Köydeyiz bayramlaşmaya geldiler bahçede oturuyoruz 'ahh kızım bu da senin imtihanın dediler ne yapcaksın' hiç cevap vermeden üst kata çıktım. Cidden yoruluyorsunuz Otistik bir evlat imtihan değildir Asıl imtihan sizsiniz" yazıyor. Şaka, "Otistik bir evlat imtihan değildir Asıl imtihan sizsiniz" cümlesinde saklı. Çocuklarının otizmli olmasının bir "imtihan" olmadığını vurgulayan anne, çocuğunun otizmiyle mücadele etmenin, çocuğuna ve kendisine gerçekten zorlayıcı bir "imtihan" olduğunu söylüyor. Bu tweet, otizmli çocukların anne babalarının, çocuklarının otizmi nedeniyle karşılaştığı zorlukları ve toplumsal bakış açılarını komik ve ironik bir şekilde ele alan bir mizah örneğidir.

Resimde, bir annenin sosyal medyada paylaştığı bir gönderi var. Annenin profili "Kaan'ın Annesi" olarak geçiyor ve gönderide "Köydeyiz bayramlaşmaya geldiler Bahçede oturuyoruz 'ahh kızım bu da senin imtihanın dediler ne yapcaksın' hiç cevap vermeden üst kata çıktım Cidden yoruluyorsunuz Otistik bir evlat imtihan değildir Asıl imtihan sizsiniz" yazıyor. Bu gönderideki espri, annenin oğlunun otistik olduğunu ima ederek, kendisinin ve oğlunun "imtihan" olmadığını, gerçek imtihanın "görünüşte normal olanlar" olduğunu söylemesinde yatıyor. Otistik bireylerin kendileriyle barışık olmak ve çevreleriyle başa çıkmak için büyük bir mücadele verdikleri, toplumun "normal" olarak kabul ettiği kalıplara uymadıkları ve bu durumun bir imtihan olarak görülmemesi gerektiği vurgulanıyor. Annenin bu gönderisiyle, otistik bireylere ve onların ailelerine karşı empati duygusunu artırmayı ve toplumsal farkındalığı artırmayı amaçlıyor.

Fotoğrafta bir Twitter gönderisi var. Gönderi, 'Kaaan'ın Annesi' adlı bir Twitter hesabından. Gönderinin içeriği şu: "Köye geldik, biraz huzur bulmaya Akrabam 'bu çocuk şimdi küçük oturursun, ilerde ne yapıcaksın' dedi Benim çocuk onlara göre olmamış tabi eksik, bozuk.. Otizm kötü değildir, insanlar kötüdür" Bu gönderinin esprili yanı, çocuğunun otizmli olduğunu belirterek "bu çocuk şimdi küçük oturursun, ilerde ne yapıcaksın" diye soran akrabasına cevap olarak "Otizm kötü değildir, insanlar kötüdür" demesi ve böylece insanların engelli bireylere karşı önyargılı davranışlarını eleştirmesidir.

Fotoğrafta bir tweet görülüyor. Tweet'te bir kadın, ev sahibinin apartman sakinlerinin rahatsız olması sebebiyle evden taşınmalarını istediğini söylüyor. Kadın, otizmli bir çocuğun annesi olduğunu belirterek, "Otizm sadece sosyal medyada yanınızdayız demek ile olmuyor bilin istedim" şeklinde bir espri yapıyor. Kadın, otizmin sosyal medya görünüşünün gerçekte otizmli bireylerin yaşadığı zorluklarla çeliştiğini vurgulamak istiyor. Bu espri, otizmli bireylerin sosyal medyada gösterilen görüntüsünün gerçekte yaşadıkları zorluklarla çeliştiğini ve bunun toplumda otizm hakkında yanlış bir algı oluşturduğunu ifade ediyor. Kadının, otizmli bireylerin yaşadığı zorlukları ve bu zorlukların sosyal medyada görünüşünü farkında olmasını istediğini ve bu konuda farkındalık yaratmaya çalıştığını görebiliyoruz.

Resimde bir anne ve oğlu var ve anne Twitter'dan bir mesaj paylaşmış. Mesajda "Ev sahibimiz aradı apartmandakiler rahatsız oluyormuş evden taşınmamızı istiyor otizm sadece sosyal medyada yanınızdayız demek le olmuyor bilin istedim" yazıyor. Bu mesajın mizahı, anne ve oğlunun sadece sosyal medyada destek gördüklerini ve gerçek hayatta karşılaşılan zorluklarla başa çıkamadıklarını ima ediyor. Aynı zamanda, "otizm sadece sosyal medyada yanınızdayız demek le olmuyor bilin" cümlesi, otizmin sosyal medya platformlarında nasıl algılandığını ve gerçek hayatta otizmli bireylerin yaşadığı zorlukları ironik bir şekilde yansıtıyor.

Kaan'nın Annesi @Annesikaan Tam 5 yıldır o sesi duymayı bekliyorum ben Su dedi Su... Otizmli annesi olmak tam da bu 09:04 · 06...

Fotoğraf, bir sınıf öğretmenin Otizmli öğrencisinin karnesine yazdığı duygusal notu gösteriyor. Öğretmen, öğrenciyi, "Bembeyaz karlar yağdığında akan bir nergize benziyorsun! Kış rüzgarları sallandırıyor bütün narinliğini. Sana dur, yavaş, kopma, sallanma dediğime bakma sen! Sana yetişemediğimden kendimdir site mim" diyerek övüyor. Bu notun mizahı, öğretmenin Otizmli öğrenciyi bir nergize benzetmesinde ve "sana dur, yavaş, kopma, sallanma dediğime bakma sen" gibi cümlelerle, öğrencinin Otizm davranışlarını övdüğü izlenimini vermesinde yatıyor. Ancak bu, öğrencinin davranışlarını eleştirme amacıyla söylenmiş değil, onun farklılığını ve güzelliğini vurgulamaya yönelik bir övgü olarak yorumlanabilir. Bu durum, Otizmli bireylere karşı yaygın olan önyargıları ve anlayış eksikliğini gözler önüne seriyor. Fotoğraf, Otizmli bireylere bakış açımızda değişikliklere ihtiyaç duyulduğunu ve onların da farklılıklarıyla değerli olduğunu hatırlatıyor.