Resimde, bir toplu taşıma aracında (muhtemelen metro veya otobüs) oturan bir kadının bacakları ve dizleri görülüyor. Kadın, dizlerinin belirgin bir şekilde çıkık olduğu, hafif şişmiş göründüğü, kısa bir etek giyiyor. Fotoğrafın esprili yanı, dizlerin bu kadar belirgin ve ilginç bir şekilde şişmiş görünmesinden kaynaklanıyor. Bu görüntü, insanların normalden farklı bir vücut yapısına veya duruşuna dikkat çekerek gülünç bir durum yaratıyor. "Dizler şişmiş gibi" veya "İlginç dizler" gibi yorumlar yapılabilir. Özetle, fotoğraf komik bir şekilde gerçek dışı veya abartılı bir görünüm yaratıyor.

Fotoğrafta, sel sularının altında kalan, çöplerle dolu, bakımsız bir mahalle görünüyor. Evler, aralarındaki sokaklar sel sularıyla dolmuş durumda. Sel suları içinde ve etrafında çöp ve enkazlar da mevcut. Önder Şeren'in yazdığı tweet'te, fotoğrafın şok edici ve üzücü olduğunu, bu manzarayı görünce insanın kafayı yiyebileceği anlamında bir şaka yapıyor. "Bu nasıl fotoğraf lan" diyerek, fotoğrafın ne kadar kötü ve rahatsız edici olduğunu vurguluyor. "Bakınca surat görüyorum ya da iyice kafayı yemeye başladık" kısmı ise, görülen manzaranın insanın ruh halini olumsuz etkileyebileceği ve rahatsız edici olduğunu ifade ediyor. Kısaca, fotoğrafın trajik durumuna tepki olarak kullanılan, esprili ve ironik bir ifadeler bütünü. Fotoğrafta, sel sularının altında kalan, sağlıksız ve yetersiz koşullarda yaşayan insanların yaşadığı bir yerleşim yeri görülüyor. Evler, çamurlu ve çöp dolu sel suları ile çevrili. Arka planda, yıkık dökük binalar ve çöplerin etrafa saçıldığı bir görüntü var. Ortada yürüyen küçük bir kız çocuğu dikkat çekiyor. Bu görüntü, özellikle yoksulluk ve afetlerden etkilenen topluluklarda yaşanan durumların, maalesef, gerçekçi ve acımasız bir resmini çiziyor. Çocuğun kıyafetine ve koşullara bakınca, ironik bir nokta ortaya çıkıyor; çocukla ilgili şaka/yorum yapılacak olursa, o koşullarda yaşamanın ne kadar zor ve üzücü olduğu anlatılır. Özetle, fotoğraf sel, yoksulluk, çaresizlik ve mağduriyet gibi sorunları vurguluyor. Eğer bir şaka amacı varsa, o şakanın da bu acıklı gerçeklikle çelişen bir yönü olması beklenir. Şakanın ne olduğu anlaşılmadan bunu tam olarak yorumlamak zor.

Resimde, bir camide, yuvarlak bir kürsüde konuşma yapan bir imam görünüyor. Kürsünün içi ışıklandırmalı, hasır örgü gibi bir yapı ile çevrili. İmamın üzerinde beyaz bir külah ve açık renkli bir kıyafet giymiş olduğunu görüyoruz. Camide başka kişiler de bulunuyor. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece bir camide imamin vaaz verdiğini gösteren bir görüntü var.

Fotoğrafta, açık gri bir gömlek ve koyu pantolon giymiş orta yaşlı bir adam, büyük beyaz harflerden oluşan "AM" yazısının önünde duruyor. Harfler büyük ve ışıklı görünüyor. Adamın duruşu ve harflerin anlamı bir espri oluşturuyor. "AM" kelimesi, Türkçede "Sabah" anlamına gelmez, hatta biraz daha "abartılı" bir ifadeyle "Aman" gibi bir anlam yükleyebiliriz. Ancak bu anlam ile fotoğrafın mesajı, adamın "Aman" ya da "ne yani?" gibi bir duyguyla, muhtemelen orada olmaktan ya da durduğu durumdan rahatsız olduğuna dair bir anlam çıkarmamızı sağlıyor. Esasen fotoğrafta kelime oyunundan dolayı bir mizah var.

Fotoğraf, Hollanda'nın muhtemelen Amsterdam şehrinin, kanallarından birinin üzerindeki kuşbakışı bir görüntüsünü gösteriyor. Binlerce ev, birbirine sıkışık, renkli çatılarla ve dar sokaklarla, tipik Hollanda mimarisini yansıtıyor. Sonbahar yaprakları ağaçlarda sarı ve kırmızı tonlarda gözüküyor. Kanal üzerinde birkaç gemi de görünüyor. Fotoğrafta komik bir şey yok. Sadece güzel ve karakteristik bir Avrupa şehri manzarası var. Bir espri veya gönderme içermiyor. Fotoğrafta, muhtemelen Burano adası gibi, canlı renklere sahip küçük evlerden oluşan bir İtalyan kasabası görünüyor. Evlerin hepsi farklı, doyurucu renklerde boyanmış. Görseldeki mizah, renklerin bu kadar canlı ve çeşitlenmesinden kaynaklanıyor. Bu, "renk cümbüşü" veya "canlı renkler" teması ile ilgili basit bir mizah. Bu tür bir yerin insanlara renk ve canlılık hissi vermekle ilgili bir durum yaratmaktan bahsediliyor. Fotoğrafta, Gdańsk veya benzeri, birçok rengarenk binanın sıkışık bir şekilde yer aldığı, muhtemelen doğu Avrupa'da bulunan bir şehir manzarası görünüyor. Binaların çoğunluğu çok katlı, farklı renklerde ve mimari tarzları da birbirinden farklı. Tüm bu renk ve yapı çeşitliliği, "renkli bir şehir" veya "renkler denizinde bir şehir" gibi bir ifadeyle tanımlanabilir. Bir espri yok. Sadece fotoğrafın kendisindeki renk çeşitliliğinin ve mimari dokusunun güzelliği vurgulanıyor.

Fotoğrafta, berrak mavi suyun altında, deniz tabanının dalgalı ışığı yansıtan kumlu yüzeyi görülüyor. Suyun üst kısımları daha koyu mavi, aşağı doğru gidildikçe giderek daha açık bir maviye dönüyor ve deniz tabanına yakın kısımda, suyun berraklığı nedeniyle kumların şekilleri net bir şekilde gözüküyor. Bir espri yok. Sadece su altı manzarası. Fotoğrafta, turkuaz rengi berrak suların üzerinde, beyaz ince kumlu bir plaj görünüyor. Suların çok berrak olması, suyun dibinin neredeyse gözle görülebilecek kadar net bir şekilde görülebildiğini gösteriyor. Suyun yüzeyinde oluşan dalgaların izleri, dibinin yapısını ortaya koyuyor. Fotoğrafın altında bir espriye veya mizah içeren bir metin yok gibi. Dolayısıyla bir espri bulunmuyor. Sadece güzel bir deniz manzarası var.

Resimde, "9" ve "6" rakamlarının yanında, bunları farklı şekillerde algılayan iki farklı karakter görülüyor. Üst kısımda, "9" rakamına bakıp "9" diye bağıran bir kişi ve "6" rakamına bakıp "6" diye bağıran bir kişi var. Alt kısımda ise, aynı rakama (6) farklı şekillerde bakıp bu kez birinin "6" dediğini, diğerinin de "6" dediğini görüyorsunuz. Alttaki iki figür ise, politikacılar. Bu, insanların aynı şeye farklı açılardan nasıl bakabileceğini ve aynı bilgiye farklı yorumlar yapabileceğini vurgulayan bir karikatür. "9" rakamı ile "6" rakamının birbirine benzeyen farklı yönleri ele alarak, farklı bakış açılarının nasıl aynı sonuca götürebileceğini gösteriyor. İşin ironisi, aynı rakama farklı yorumlarda bulundukları halde, aynı fikirde olan insanlar figürler olarak çizilmiş. Bu, politik görüş ayrılıklarını ve farklı perspektiflerin aynı şeyin algılanışını nasıl etkileyebileceğini ele alan, absürt bir göndermedir.

Fotoğrafta, elinde pembe/mor renkte bir içecek bulunan bir kişinin eli görünüyor. İçeceğin aslında şeffaf su olduğu, ancak fotoğrafın düzenlenmesi sonucu beyinde mor olarak algılandığı yazıyor. Bu, Photoshop gibi bir görüntü düzenleme programı kullanarak fotoğrafın renklerinin değiştirildiğini ve insan beyninin görsel algılamasının yanıltıldığını gösteren bir şaka örneği.

Fotoğrafta, pembe ve beyazımsı renklere sahip, yapısı oldukça yoğun ve dokulu bir yiyecek görünümü var. Küçük, kıvrık, yumuşak dokulu parçalar, muhtemelen bir tür meyvenin veya deniz canlısının iç organı gibi duruyor. Görüntünün detayları net değil ve yakın çekim olduğu için, tam olarak ne olduğu anlaşılamıyor. Bir espri yok. Sadece bir besinin/meyvenin yakın çekimi. Fotoğrafta incir meyvesinin içi, çok sayıda küçük, pembe renkli, tıpkı minik solucanlara benzeyen yapılarla dolu görünüyor. Bu minik yapılar, incirin içindeki larva veya parazitler gibi görülebilir. Şaka ise, incirin içindeki bu yapıların, yemek yemeye hazırlanan solucanlar olduğu ve dolayısıyla incirin "solucanlı" olduğunu ima ediyor. Bu, incir'in görüntüsüne ve içindeki küçük yapılara yapılan bir göndermedir ve gülünç bir şekilde onları "solucanlar" olarak sunmaktadır. Görüntü "solucanlar" şeklinde bir korku veya iticilik uyandırmıyor, tam tersi bir şekilde bu durum ince bir mizah içeren bir gözlem.

Resimde, camın önünde, sanki cama yapışmış gibi duran, iri ve şaşkın bakışlı bir kedi görülüyor. Kedinin görüntüsü, camdaki yansıması nedeniyle, sanki havada asılıyormuş gibi algılanıyor. Fotoğrafın mizahı, kedinin camdaki görüntüsünün, sanki gerçekte orada değilmiş gibi, "havada" asılı duruyor olmasında yatıyor. Bu, gerçeklik duygusunun bozulmasıyla oluşan komik bir yanılsama. Öyle bir görüntü ki, izleyen insanın "Bu kedi nasıl camın üzerinde böyle durabiliyor?" diye düşünmesini sağlıyor. Bu da, gerçekçi olmayan bir duruma dikkat çeken, görsel bir şaka.

Fotoğrafta, muhtemelen bir meyvenin, belki de bir narın veya benzeri bir meyvenin iç kısmı görülüyor. Çok küçük, pembe renkli, minik yapılardan oluşan bir kütle. Bu yapılara "tohum" ya da "çekirdek" denebilir, ancak görselleri, bir canlı organizmanın iç yapısını andırıyor. Fotoğrafın potansiyel bir mizah unsuru, bu "küçük yapılara" bakarken akla gelen şaşkınlık ve bunların olağanüstü miktarı. Bu, hayatın veya doğanın karmaşıklığını ve bazen küçük ve karmaşık şeylerin içindeki gizemi vurgular. Aslında neyin "ne kadar" olduğunu düşündürerek, aslında bir gülmeceye neden olmuyor. Belki de "kuru bir nar", "küçük bir dünya", "meyvenin içindeki hayaller" gibi bir mizah anlayışı amaçlanmış olabilir. Ancak kesin bir şaka olduğu söylenemez; daha çok dikkat çekici bir görüntüden oluşan bir yorum. Fotoğrafta incirin içi, çok sayıda küçük, pembe renkli yapı ile dolu. Görünüşe göre, bu yapılar incirin içindeki küçük canlılar. Şaka, bu canlıların çok sayıda olması ve bunların incirde barınan bir tür yaratık olmasıyla ilgili. İnsanlar genellikle böyle bir görüntüyü gülünç veya absürt bulur ve bu yüzden şaka buradan doğmaktadır. Görüntü, incirin iç yapısının dikkat çekici bir şekilde yoğun ve garip bir şekilde dolu olduğu fikrini vurgulamaktadır.

Fotoğrafta Las Vegas'ın gece manzarası ve gökyüzünde tam bir ay görünüyor. Ancak ay, sanki bir turta gibi, çok büyük ve çok beyaz bir turta gibi görünüyor. Şaka, ayın gerçek görünüşünün yerine, bir ekmek/unlu mamul turtasının fotoğrafının konulmuş olmasından kaynaklanıyor. Bu, ayın görsel bir yanılsaması veya abartılı bir tanımlamasıdır. "Tam ay çok güzel" sözü, fotoğraftakinin aslında bir turta olduğunu vurgulamak için esprili bir şekilde kullanılmış.

Fotoğrafta bir elinde çikolatalı gofret tutan bir kişi ve arka planda bir otel binası görülüyor. Gofretin büyüklüğüyle otelin büyüklüğü arasında komik bir karşılaştırma yapılıyor. Gofret, otelin yanında o kadar küçük görünüyor ki, sanki gofret oteğin bir parçasıymış gibi algılanıyor. Bu, "çok büyük/çok küçük" veya "orantısız" gibi bir bakış açısıyla, hayatın bazı gerçeklerinden ve günlük nesnelerin abartılmış karşılaştırılmalarından doğan bir mizah türüdür. Fotoğraf, bu mantıksız büyüklük karşılaştırılması ile bir şaka içeriyor.

Fotoğrafta, bir odanın içinde, muhtemelen bir evde veya benzeri bir yerde, birkaç kadın oturmaktadır. Kadınların kıyafetleri ve oturma şekilleri, bazı toplumlarda "şık" olarak adlandırılabilecek bir şekilde, bir "sezonluk" işletme veya bir tür sosyal toplantı ortamı ima ediyor. Bu tip bir ortamda, kadınların, erkeklerle ilişki kurmak amacıyla orada olması ve belki de bu ortamdaki davranışlarının "görünen" amaçlarından farklı anlamları olabilir. Fotoğrafta "şaka" veya "anlam" olarak kabul edilebilecek bir durum yok, sadece bir ortamın ve içindeki insanların görüntüsü var. Çalıştığı veya işlettiği ortamı ima eden bir vurgu veya espri bulunmuyor. Fotoğrafın içinde yer alan kadınların davranışlarının veya pozisyonlarının "şaka" olarak kabul edilebilecek bir anlatımı yok, sadece görünen davranışları ile çevreleri ilişkilendirilmiş.

Resimde, bir metro vagonunda, siyah örtüyle kaplı kadınlar görünüyor. Kadınların oturduğu koltuğun arkasında, kadınların gölgesi gibi görünen siluetler de mevcut. Yazının konusu, muhtemelen, kadınlardan birinin öldüğü ve ruhunu bıraktığı, fakat diğer kadınların hala gölgesini gördüğünü ima eden bir mizah anlayışı içeriyor. "Lan kadın öldü ruhu çıkıyor sandım" ifadesi, mizahi bir şekilde, belki de korkuya veya ürküntüye dayanan, olaylara ilişkin yorum ve hayale dayalı bir algı oluşturuyor. Dolayısıyla, mizah, insanların hayal gücünün ve algısının farklılıklarını vurgulamaktadır.

Resimde, bir fast food restoranında, muhtemelen Jollibee'de, bir yetişkin ve bir çocuk yemek yiyor. Yetişkinin, çocuğa yemek verdiğini görüyoruz. Çocuk, yemek yerken gülümsüyor gibi görünüyor. Bununla birlikte, resimde bir de "ışık yanıltıcılığı" var. Çocuğun ifadesi, gerçekte olduğundan daha neşeli ve mutludur ve bu, çocuğun yemek yemeyi keyifli bulduğu izlenimi veriyor, oysa arka planda görülen yansımalar ve gerçekte olup bitenler bunun tam olarak böyle olmadığına işaret ediyor. Resmin esprili yanı, çocuğun mutlu ve keyifli görünüşünün, gerçekte yaşadığı durumu yansıtmaması ve bakış açısının yanıltıcı olmasıdır. Yetişkinin yardımsever bir şekilde davranıyor görünmesine rağmen, çocuğun gerçek durumu, yansımalardan ve duruşundan anlaşılmıyor. İşte bu da görüntünün "şakayla" dolu olduğunu ortaya koyuyor.

Fotoğrafta, açık kahverengi bir tişört ve açık bej renkli pantolon giymiş bir genç erkek, bir gardırop veya mağazanın vestiyerinde kendisini telefonla fotoğraflıyor. Vestiyerin duvarında, "Aradığınız ürünü için bulabiliriz." şeklinde bir yazı görülüyor. Bu, muhtemelen bir giyim mağazasıdır. Fotoğrafın altındaki mesaj, "Tişörtü denedim ama almadım. Alayım mı? Yardım edin." şeklinde. Bu, kişinin denediği tişörtü beğenmediğini ve satın alıp almama konusunda tereddüt ettiğini gösteriyor. Joke ise, kişiye bir gardıropta ürün bulma imkanı sunduklarını ve kendisinin de "almayı" düşündüğü tişört için bir tavsiye istediğini ama kendi kendine verdiği cevabı aslında satın almayı düşünmediğini gösteriyor. Kişinin, mağazanın ürün bulma ve tavsiye verme konusunda yardımcı olabileceğini, ama kendisinin satın alma konusunda kararlı olmadığını ima ediyor. Sonuç olarak, espri, bir giyim mağazasındaki normal bir yardım isteği ve satın alma isteğinin vurgulanması şeklindedir. Resimde, kahverengi t-shirt giyen, kol saatleri takan ve telefonla fotoğraf çeken bir genç adam görünüyor. Aynanın karşısında, kendi yansımasını da görebiliyoruz. Görünen jest ve poz, ayna karşısında kendi yansımasını çeken, kendine hayran bir adam imajını veriyor. "Kendini çeken" veya "yansımasına hayran kalan" gibi bir ironik veya esprili ifade yok. Bu yüzden resmin özünde komik veya ironik bir şey yok. Sadece bir kişinin kendisini çektiği bir fotoğraf.

Resimde, elinde renkli bir şeker solucanı (ya da şekeri) tutan bir kişinin eli ve kolunun bir parçası görülüyor. Şeker solucanının renkleri turuncumsu, turuncu ve yeşil renklere bölünmüş. Resmin alt kısmında ise, kişinin ayağının yanında kırmızı oje ile boyanmış tırnakları yer alıyor. Fotoğrafın altındaki metin ("Look at this worm (excuse the foot)") ve tırnakların varlığı, "solucanı" ve "ayağı" arasında bir ironik karşılaştırma yapıyor. Alay konusu, şeker solucanının büyük görünüşü ile, yanında görünen insan ayağının küçüklüğünün karşılaştırılması ve insan ayağının, solucana kıyasla küçük olmasından kaynaklanan bir anlam çıkarmaktır. Bir nevi abartılı bir vurgu ve espri yapılmıştır.

Fotoğrafta, İngiltere'nin muhtemelen doğu kıyısında, tarihi bir balıkçı kasabasının (muhtemelen Whitby gibi) manzarası görülüyor. Koyu renkli bir taştan oluşan dik bir sokakta, kırmızı çatılı beyaz evler ve yokuş aşağı iniyor gibi görünen bir merdiven sistemi var. Deniz ve kıyı şeridi de açıkça görülüyor. Manzara genel olarak sakin ve huzurlu bir izlenim veriyor. Fotoğrafta bir mizah yok. Sadece bir kasaba manzarası.

Görselde, şeffaf bir sandalye altına saklanmış, siyah-beyaz bir kedi görünüyor. Kedi, sandalye ile arasında kalan alandan başını ve gözlerini dışarı uzatmış, sanki saklanıyor ve gözlemleniyor gibi bakıyor. Şaka, kedinin şeffaf sandalye tarafından "görünmez" kalması fikrine dayanıyor. Sandalye şeffaf olduğu için, sanki kedi orada yokmuş gibi algılanıyor, ancak aslında tam orada oturuyor. Bu, "görünür görünmezlik" ile ilgili bir mizah anlayışı.