Fotoğrafta, "Tan Haskol" isimli bir kullanıcının bir tweet'i yer alıyor. Tweet'te, internetten alışveriş yaparken karşılaştığı bir sahafın, istediği kitabı göndermeyip, "Falanca kitabı sipariş ediyorum, sen onu değil bunu oku" diyerek başka bir kitap gönderdiği anlatılıyor. Kullanıcı, istediği kitaba asla ulaşamadığını ve gönderilen kitabın hep istediği kitaptan daha iyi çıktığını mizahi bir dille ifade ediyor. **Mizahın Açıklaması:** Bu tweet'teki mizah, beklenmedik bir durumun komik bir şekilde yorumlanmasından kaynaklanıyor. Normalde bir satıcı, müşterisinin sipariş ettiği ürünü göndermesi gerekirken, bu sahaf tam tersini yapıyor. Ancak bu durum, alıcının şikayet etmesinden ziyade, gönderilen kitabın aslında daha iyi bir tercih olmasından dolayı bir memnuniyete dönüşüyor. Yani, "Yanlışlıkla verilen doğru hediye" durumunun komikliği ön plana çıkıyor. İstemediği bir kitap almasına rağmen, sonunda daha çok beğendiği bir kitapla karşılaşması, olumsuz bir durumun olumlu bir sonuca dönüşmesinin getirdiği ironik bir gülümseme yaratıyor. Bu, "bazen hayat sana istediğini vermez ama aslında sana vermesi gerekeni verir" gibi genel bir yaşanmışlığa da dokunuyor.

Fotoğrafta, yemyeşil çimenlerin üzerinde sırtüstü yatan bir kadın görülüyor. Kadının kolları iki yana açık, bacakları ise hafifçe yana doğru açılmış durumda. Arka planda masmavi bir gökyüzü ve bulutlar yer alıyor. Fotoğrafın üzerindeki metinde ise şöyle yazıyor: "kitapta okuduğum bir söz daha önce hissettiğim ama kelimelerle ifade edemediğim bir şeyi anlattığında hissettiğim". Buradaki espri, kişinin daha önce tarif edemediği bir duyguyu, bir kitapta okuduğu bir sözle tanımlayabilmesidir. Bu durum, genellikle okurların "işte bu benim hissettiğim şey!" dediği anlara gönderme yapılıyor. Kadının çimenlerde rahatlamış bir şekilde yatması da, bu duygusal aydınlanmanın getirdiği huzuru ve tatmini simgeliyor olabilir.

Fotoğrafta, "Tan Haskol" isimli bir kullanıcının attığı bir tweet görülüyor. Tweet'in içeriği ise şöyle: "İnternetten alışveriş yaptığım bir sahaf var adam istediğim kitabı göndermiyor. Falanca kitabı sipariş ediyorum, sen onu değil bunu oku diye not yazıp başka kitap gönderiyor. Asla istediğim kitaba ulaşamıyorum, gönderdiği kitapta hep istediğim kitaptan iyi çıkıyor." **Fıkranın Açıklaması:** Tweet'teki fıkra, bir kitapçının (sahaf) sipariş edilen kitabı göndermeyip, yerine başka bir kitap göndermesi ve gönderilen kitabın ise sipariş edilen kitaptan daha iyi çıkması ironisi üzerine kurulu. Kullanıcı, istediği kitabı bir türlü alamadığını ancak eline geçen kitapların ise daha iyi olduğunu anlatarak esprili bir dil kullanmış. Kitap seçimi konusundaki talihsizliği ve aynı zamanda beklenmedik bir şekilde iyi kitaplarla karşılaşması, gülümsemeye neden olan durumlar.

Fotoğrafta, bir Twitter kullanıcısının profili ve yazdığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "kitap okudukça okuyasım geliyor, okumadıkça da hiç okuyasım gelmiyor. dünyadaki en zor şey okuma motivasyonunu sürdürülebilir kılmak olabilir" yazıyor. Şaka, okuma eyleminin kendisinin okuma isteği uyandırdığı, ancak okumama durumunun da okuma isteğini tamamen yok ettiği ironik durumdan kaynaklanıyor. Yani, bir kere kitaba başlayınca bırakmak istemiyor ama eğer başlamazsa da bir türlü başlayamıyor. Bu kısır döngü, okuma motivasyonunu sürdürmenin ne kadar zor olabileceğini mizahi bir dille anlatıyor.

Bu fotoğrafta, gökyüzü ve bulutlarla dolu açık bir günde yeşil bir çimenlikte sırtüstü yatan bir kadın görülüyor. Kadının üzerinde kot pantolon ve mor bir bluz var. Kadının kolları ve bacakları yana doğru uzanmış, bu da rahatlamış veya bir şeye tepki gösteriyormuş gibi bir poz veriyor. Fotoğrafın üzerinde Türkçe olarak şu yazı bulunuyor: "kitapta okuduğum bir söz daha önce hissettiğim ama kelimelerle ifade edemediğim bir şeyi anlattığında hissettiğim". Bu yazı, kadının pozunu, bir şeyi ifade etme zorluğunu veya bir duygu yoğunluğunu anlatan bir kitaptan bir alıntıyla ilişkilendiriyor. Kadının pozunun, o sözü duyduğunda yaşadığı o tarifsiz hissi fiziksel olarak ifade etme çabası olduğu ima ediliyor. Şaka, anlatmakta zorlandığı bir duyguyu veya düşünceyi tam olarak ifade eden bir metinle karşılaştığında ortaya çıkan bu yoğun ve beklenmedik anlık tepkiyi mizahi bir dille anlatıyor. Kadının uzanmış hali, bu tarif edilemez hissin verdiği ağırlığı veya rahatlamayı simgeliyor olabilir.

Fotoğrafta, genç bir kadın elinde bir kitap tutuyor ve okuyor. Kadının yüzünde şaşkınlık ve hayranlık karışımı bir ifade var. Kitabın sayfaları arasında gezinen parmağı, okuduğu şeye ne kadar dalmış olduğunu gösteriyor. Bu görseldeki mizah, "Kitap o kadar sürükleyici ki bu şekilde okuyorum" yazısıyla ortaya çıkıyor. Aslında bu ifade, okuyucunun kitaba o kadar kendini kaptırmış olmasını ve dikkatini tamamen kitaba vermiş olmasını espriyle anlatıyor. Bu durum, okuyucunun normalde okuması gereken şekilde değil de, adeta kitapla bütünleşmiş gibi okuduğu anlamına geliyor. Bu abartılı ve mizahi anlatım, kitabın ne kadar ilgi çekici ve akıcı olduğunu vurgulamak için kullanılmış.

Bu fotoğrafta, bir madenci elinde kazmasıyla bir tünel kazıyor. Tünelin arka planı ve etrafı gökyüzü mavisi renkte ve üzerinde parıldayan elmas desenleri var. Madencinin bulunduğu tünel ise toprak renginde ve kazıldığı için etrafı sarı ve kahverengi lekeli. Fotoğrafın alt kısmında ise şu yazı var: "Okuduğum bölüm böyle hissettiriyor." **Şakanın Açıklaması:** Şaka, "okuduğum bölüm" ifadesinin bir "bölüm" yani bir kitap, film veya dizi bölümü anlamında kullanılmasıyla yapılıyor. Madenci, elmas bulmak umuduyla tünel kazarken, aslında sadece toprağı kazıyor ve etrafında elmaslar var ama bunlar gerçek değil, sadece bir desen. Bu durum, bir konu hakkında okurken veya bir şey izlerken yaşanan hayal kırıklığına benzetiliyor. Yani kişi, okuduğu veya izlediği bölümden çok büyük ve değerli bir şey beklerken, aslında umduğunu bulamayıp sadece "toprak" kazmış gibi hissediyor. Elmaslar ise sadece birer "görsel süs" olarak kalıyor.

Bu fotoğrafta bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda şu ifadeler yer alıyor: "kitap okurken kafamda kurguladığım mekanı yazar sürekli farklı bir şeyini betimlediği için değiştirmek zorunda kalmak" Bu paylaşım, kitap okurken okuyucunun zihninde canlandırdığı mekanın, yazarın farklı tasvirleriyle uyuşmaması durumunda yaşanan kafa karışıklığını ve bu durumun yarattığı zorluğu mizahi bir dille anlatıyor. Yani okuyucu bir imge oluşturuyor ama yazarın sonraki betimlemeleri bu imgeyi bozuyor ve okuyucunun sürekli hayal dünyasını güncellemesine neden oluyor. Bu da biraz sinir bozucu ama aynı zamanda komik bir durum.

kitapçıda Halide Edip Adıvar ateşten gömlek okurken ağlayan eleman @capeverdenights Şöyle okudun sonra onları dimi

Fotoğrafta Twitter arayüzü ekran görüntüsü var. İlk tweet "Canbjörk" kullanıcısına ait ve şu metni içeriyor: "ikinci kitabın sonunda harry potter:". Ardından gelen cevap ise "Yattering" kullanıcısından gelmiş ve şu şekilde: "Ay bu oda ne be". Espri, Harry Potter serisinin ikinci kitabı "Sırlar Odası"nın sonundaki olaylara gönderme yapıyor. Kitabın sonunda, ana karakter Harry Potter, Sırlar Odası'nda bir anı olan Lord Voldemort ile karşılaşır ve Basilisk ile savaşır. "Ay bu oda ne be" repliği ise, olayların karmaşıklığına ve odadaki gergin atmosfere bir tepki niteliğinde. Bu da mizahi bir yorum yaratıyor.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görüntüsü var. Paylaşımı yapan kişi, "son zamanlarda yaşadığım algısal bozukluk" ifadesini kullanıyor. Ardından, bir mesajlaşma diyaloğu görüyoruz: * **Soru:** "En son okuduğun kitap neydi?" * **Cevap:** "Yazarıyla birlikte" * **Cevap:** "Yazarıyla birlikte okuduğum kitap yok" * **Cevap:** "Alıyorum eve getirip tek başıma okuyorum" **Espri:** Esprinin temeli, "yazarla birlikte okumak" ifadesinin farklı bir şekilde anlaşılmasına dayanıyor. İlk cevap, yazarla birlikte okuma deneyimini ima ediyor. Ancak devam eden cevaplarda, yazarla birlikte kitap okuma gibi bir durumun olmadığı, kitabı alıp tek başına okuduğu anlatılıyor. Bu durum, bir tür hayal kırıklığı veya beklentinin boşa çıkması yaratarak mizah unsuru oluşturuyor. Kişinin algısal bir bozukluk yaşadığı iddiası da, bu durumla ironik bir şekilde birleştirilerek komik bir sonuç yaratıyor.

Fotoğrafta, bir adamın balkondan el sallayarak vedalaşma hareketi yaptığı bir sahne görülüyor. Adamın üzerinde kırmızı bir kazak var ve arka planda ev içini gösteren bir görüntü mevcut. **Espri:** Fotoğraftaki metin, "Okumaya sadece bir gün ara verdiğim kitapla vedalaşma şeklim" şeklinde. Espri, okumaya bir gün ara vermenin bile sanki uzun bir ayrılık gibi hissedildiği ve kitapla vedalaşmanın abartılı bir şekilde tasvir edildiği üzerine kurulu. Bu, kitap okumayı seven veya okumaya bağımlı olan kişilerin okuma aralarındaki özlemini mizahi bir dille ifade ediyor.

Fotoğrafta, bir kitaplık önünde yığılmış bir sürü kitap görüyoruz. Tweet'in sahibi, şubat ayında okuduğu kitapları paylaştığını belirtiyor. **Espri:** Esprinin temeli, 28 Şubat tarihinin kısa olmasına rağmen, yığılı kitapların çokluğu nedeniyle sanki bir yılda okunmuş gibi görünmesi. İlk tweet'i atan kişi, bu kadar çok kitabı 28 şubatta nasıl okudun, bu kadar uzun mu sürdü anlamında bir alayda bulunuyor. Yani, hem kitap sayısının fazlalığına hem de "28 Şubat'ın kısa oluşu" tezatına dayanan bir espri var.

Fotoğrafta, Oreo'nun resmi Twitter hesabından yayınlanan, esprili bir reklam bulunuyor. Reklamda, kitap ayracı olmayanlar için alternatif bir çözüm öneriliyor: Oreo kurabiyeleri ve süt kullanmak. Fotoğrafın ilk yarısında, süt bir kitabın üzerine dökülürken gösteriliyor, bu da okuma materyallerine zarar verme potansiyelini vurguluyor. İkinci yarısında ise, Oreo kurabiyeleri kullanılarak yapılan bir "kitap ayracı" görüyoruz, ancak bu sefer de süt, kurabiyelerin ve kitabın üzerine dökülüyor, yine bir felaket senaryosu yaratıyor. Şaka, Oreo'nun ürünlerini eğlenceli bir şekilde kullanmakla ilgili, ancak aynı zamanda bir uyarı niteliğinde: Kitap ayracınız yoksa, Oreo'ları ve sütü kullanmak yerine, gerçek bir kitap ayracı bulmanız daha iyi olabilir! Bu durum, mizahın absürt ve ironik bir yorumuyla birleşiyor.

Fotoğrafta, kanepede oturan, dalgın bir ifadeyle aşağıya bakan, sakallı bir adam var. Adamın üzerinde çizgili bir gömlek var ve arka planda ahşap mobilyalar ve bir vantilatör görülebiliyor. Fotoğraftaki espri şu: Kitap okurken telaffuzunu bilmediğimiz bir karakter ismiyle karşılaştığımızda, kitabı okuduğumuz süre boyunca o ismi zihnimizde "adjasfkljhs" gibi anlamsız bir ses dizisiyle telaffuz etme eğiliminde olmamız. Bu, okuyucuların bazen karşılaştığı, isimleri doğru telaffuz edememe ve bu nedenle kendi içlerinde bir telaffuz uydurma durumunu mizahi bir şekilde ifade ediyor.

Fotoğrafta, Twitter'da yapılmış bir diyalog paylaşıldığı görülüyor. "gorki" isimli bir kullanıcı, "son zamanlarda yaşadığım algısal bozukluk" şeklinde bir tweet atmış. Ardından, başka bir kullanıcı ile mesajlaşması görüntüleniyor. Mesajlaşmada, diğer kullanıcı son okuduğu kitabın ne olduğunu soruyor ve "yazarıyla birlikte" mi okuyup okumadığını merak ediyor. Cevap olarak, "yazarıyla birlikte okuduğum kitap yok, alıyorum eve getirip tek başıma okuyorum" deniyor. Esprinin temeli, "algısal bozukluk" ifadesi üzerine kurulmuş. Kullanıcı, son zamanlarda algısal bir bozukluk yaşadığını söylerken, aslında son okuduğu kitabı yazar ile birlikte okuyup okumadığını sorması üzerine, gerçeklikle bağını kaybetmiş gibi bir cevap veriyor. Bu durum, espriyi komik hale getiriyor. Yani kullanıcı, muhtemelen yazarla birlikte okuma gibi bir aktiviteyi imkansız olarak görerek, alaycı bir tavırla cevap vermiş.