Fotoğrafta iki farklı McDonald's şubesi görülüyor. Üstteki şube, klasik kırmızı çatılı, renkli ve canlı görünen, eski tip bir McDonald's. Alttaki şube ise daha modern, gri ve minimalist bir tasarıma sahip. Şakası ise şu: Alttaki daha modern ve "depresif" görünen McDonald's'ın tasarımı, üstteki daha neşeli ve renkli olanla karşılaştırıldığında, McDonald's'ın zamanla "mutlu bir çocuk" iken "depresif bir yetişkin" haline geldiği gibi bir ima var. Yani, autrefois McDonald's'ın daha eğlenceli ve davetkar olduğu, günümüzde ise daha sıradan ve cansız olduğu vurgulanıyor.

Fotoğrafta, masmavi bir gölün kenarında oturan bir adam ve yanında bir köpek görülüyor. Adam, gölün içine kadar uzanan bir sandalyede oturmuş, oltayla balık tutuyor gibi görünüyor. Arka planda ise tarihi bir kale ve binalar yer alıyor. Fotoğraftaki espri ise, adamın balık tutarken göle girmiş olması ve oltasının da görünürde olmaması. Bu durum, adamın balık tutmak yerine sadece oturup dinlendiği veya belki de balık tutuyormuş gibi yaptığı şeklinde yorumlanabilir. Ayrıca, yanındaki sandalyenin de suya batmış olması, adamın ne kadar sabırlı veya umursamaz olduğunu düşündürebilir. Köpeğin adamın yanında beklemesi de bu komik sahneye ayrı bir tat katıyor. Yani özetle, fotoğrafta hem sakin bir manzara hem de adamın ilginç balık tutma yöntemiyle ortaya çıkan bir mizah unsuru var.

Fotoğrafta, tüyleri kabarık, krem rengi bir kedi oturuyor. Kedi, göğsünün üzerinde çapraz duran kırmızı bir kurdele veya tasma takmış. Kedi, klasik bir portre pozuyla kameraya doğru bakıyor, yüzünde hafif bir asalet ifadesi var. Arka plan sade, kahverengi tonlarında. Kedinin oturduğu yüzeyde ise çiçek desenli bir örtü görülüyor. Bu fotoğrafın şakası, kedinin bir portre çektirmesi ve bunu ciddiye almasıdır. Eskiden fotoğraf çektirmek daha formal bir olaydı ve insanlar bu durumlarda ciddi pozlar verirlerdi. Fotoğraftaki kedinin bu kadar ciddi ve resmi bir duruş sergilemesi, adeta bir insan portresi gibi görünmesi komik bir etki yaratıyor. Özellikle bir evcil hayvanın bu kadar "insani" bir tavır sergilemesi, internet mizahında sıkça kullanılan bir konudur. "İnsan gibi davranan hayvanlar" teması, bu fotoğrafın altında yatan mizahi unsurdur.

Bu fotoğrafta, elinde meşale tutan bir adam figürü yer alıyor. Figürün altında Türkiye haritasını andıran kırmızı bir zemin ve üzerinde siyah, kıvrımlı çizgiler bulunuyor. Üst kısımda ise "Resimli Perşembe" başlığı ve altında tarih ile gazete küpürü bilgileri görülüyor. Fotoğrafın sol tarafında "Cahillik yok, Okumak var" yazısı, sağ tarafında ise "Herkes Okumak Öğrenecek" yazısı bulunuyor. Bu görsel, Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerindeki cahilliği ve geri kalmışlığı temsil eden siyah kıvrımlı çizgilerin (belki de bir tür karanlık veya sarmal çukur gibi yorumlanabilir) üzerine basan, aydınlanmayı ve ilerlemeyi simgeleyen meşaleyi elinde tutan bir lider figürünü gösteriyor. Liderin "Cahillik yok, Okumak var" ve "Herkes Okumak Öğrenecek" mesajları, dönemin okuma yazma oranının düşüklüğüne ve halkı aydınlatma çabasına işaret ediyor. Bu bir nevi hiciv veya mesaj verme amacıyla kullanılmış bir kapak tasarımıdır. Mizah unsuru ise, bu kadar ciddi bir mesajın bir gazete kapağı aracılığıyla hem görsel hem de yazılı olarak iletilmesidir. Liderin duruşu ve meşaleyi kaldırması, bir umut ve aydınlanma çağrısı olarak yorumlanabilir.

Fotoğrafta, sol tarafta güneş gözlüklü, kabarık saçlı bir erkek ve sağ tarafta saçları örgülü bir kadın görülüyor. Arka planda "REJOICE" yazılı bir tabela ve "KRAL" yazan harfler var. Bu fotoğrafta bariz bir espri yok. Muhtemelen bir etkinlikten veya bir programdan alınmış bir kare. Espri olsa bile, bunun için ek bir bağlam veya açıklama gerekir.

Bu fotoğrafta, yağmur yağarken dışarıda, saksı bitkileriyle dolu bir alan görülüyor. Fotoğrafın üzerine beyaz renkte, büyük harflerle yazılmış bir metin eklenmiş. Metin şu şekilde: "pov: fark ettiniz mi artık yağmurdan sonra eskisi gibi toprak kokusu gelmiyor" **Fotoğraftaki şaka şudur:** Metin, genellikle yağmur yağdıktan sonra topraktan yayılan o tanıdık ve hoş kokunun (petrikor) artık eskisi kadar belirgin olmadığını, sanki bir şeylerin değiştiğini ima ediyor. "Pov" (point of view - bakış açısı) ifadesiyle başlayan bu metin, kişisel bir gözlemi dile getiriyor. Şaka, modern yaşamın veya çevresel değişikliklerin (örneğin toprağın yapısının değişmesi, kirlilik vb.) bu doğal ve nostaljik kokuyu zayıflattığı fikri üzerinden yapılıyor. Bu, birçok insanın hemfikir olabileceği, hafızalarda yer etmiş bir koku deneyiminin artık kaybolduğu yönündeki bir serzeniş veya gözlem. Yani, "eskiden böyle değildi" göndermesi yapan, nostaljik bir espri.

Fotoğrafta, üzerinde Sonic the Hedgehog karakteri olan ve "Sonic Curry" yazan bir ürün kutusu görülüyor. Bu kutunun yanında, bir tabağa konmuş pirinç ve yanında da parlak mavi renkte bir sos bulunuyor. Tabağın yanında bir kaşık ve çatal da var. Fotoğrafın üzerindeki yazılar, bu durumla ilgili bir espri yapıyor. Üstteki yazı, "BABE ARE YOU OK??" (Aşkım iyi misin??) şeklinde. Alttaki yazı ise, "YOU'VE BARELY EVEN TOUCHED YOUR LIMITED EDITION SONIC CURRY :(" (Sınırlı üretim Sonic Curry'ne zar zor dokunmuşsun :() şeklinde. Espri, "Sonic Curry"nin renginin çok tuhaf (parlak mavi) olması ve tabağa konan yemeğin neredeyse hiç yenmemiş olmasıyla dalga geçmesinden kaynaklanıyor. Tabağın haliyle, yemeğin sahibinin bu rengarenk ve ilginç görünümlü yemeği yemekte zorlandığı veya hiç iştahının olmadığı ima ediliyor. Üstteki soru da bu durumu tiye alarak, "Bu kadar ilginç bir yemeği neden yemiyorsun, iyi misin?" şeklinde bir yorum katıyor.

Fotoğrafta bir Tabasco sosu şişesi ve üzerinde "The wheels on TABASCO round and round" yazısı görülüyor. Bu fotoğrafın espri anlayışı, Tabasco sosunun acılığına dayanıyor. "The wheels on the bus go round and round" (Otobüsteki tekerlekler dönüp duruyor) adlı çocuk şarkısının bilinen bir melodisi vardır. Bu espri, Tabasco'nun yoğun ve bazen rahatsız edici acılığını bu şarkıyla ilişkilendirerek, acıdan dolayı insanın midenin "dönüp durduğunu" ima ediyor. Yani, Tabasco'nun acısı o kadar yoğundur ki, sanki otobüsün tekerlekleri gibi mideyi de sürekli "döndürüyor" anlamında bir şaka yapılıyor.

Bu fotoğrafta, eski ve yıpranmış ahşap evlerin bulunduğu bir sokak görülüyor. Sokakta bir adam, bir at ve bir çocuk var. Arka planda ise modern binalar yükseliyor. Fotoğrafın bir esprisi yok. Bu, eski bir yerleşimin ve modernleşmenin bir arada olduğu bir manzara resmidir. Fotoğrafın altında bulunan "guldum.net" ibaresi, muhtemelen bir web sitesi adresidir ve fotoğrafın kaynağını belirtmektedir.

Bu fotoğrafta, sarı bir taksinin önünde, "Akasya Taksi" yazan bir tabelanın altında bir grup insan görülüyor. Çoğunlukla yerel halktan insanlara benziyorlar ve hepsi de oldukça neşeli görünüyor. Aralarından birkaç kişi takım elbiseli, bazılarının üzerinde ise daha gündelik kıyafetler var. Fotoğrafın genel havası samimi ve eğlenceli. Ancak, bu fotoğrafta doğrudan bir "komiklik" veya belirgin bir espri yok. Fotoğrafın komikliği, muhtemelen arkasında yatan bir hikayeye, bir duruma veya çekilen dizinin/filmin karakterlerine dayanıyor olabilir. Fotoğrafa tek başına bakarak bir espri yakalamak mümkün değil. Belki de bu insanlar bir çekim yapıyorlar ve setin bir anını ölümsüzleştirmişler. Bu nedenle, espriyi anlamak için daha fazla bağlama ihtiyaç var.

Fotoğrafta, uzun saçlı bir kişi, iki çocuk ve bir asker görülüyor. Arkada anıtsal bir yapı ve bir çelenk yer alıyor. Fotoğrafın alt sağ köşesinde "guldum.net" yazısı bulunuyor, bu da bu görüntünün bir espri veya mizahi bir içerik paylaşım platformundan alındığını ima ediyor. Bu fotoğraftaki espri, büyük ihtimalle uzun saçlı kişinin görünüşüyle ilgili. Kişi, sanki bir müzeyi veya anıtı ziyaret eden bir aile gibi duruyor olsa da, uzun ve kabarık saçları, daha çok bir rock yıldızı veya asi bir karakter izlenimi veriyor. Bu durum, fotoğraftaki daha "normal" görünen çocuk ve asker figürleriyle bir tezat oluşturuyor. Muhtemelen "guldum.net" sitesinde bu fotoğraf, "Ailece Anıtkabir Ziyareti" gibi bir başlıkla paylaşılmış ve uzun saçlı kişinin beklenmedik ve abartılı görünümü üzerinden bir espri yapılmıştır. Amaç, beklenmedik bir detayla insanları güldürmek ve paylaşıma teşvik etmektir.

Fotoğrafta, sırtlarında büyük metal ibrikler taşıyan ve muhtemelen sokakta içecek satan iki adam görülüyor. Adamlar birbirleriyle sohbet ediyor ve gülümsüyorlar, bu da neşeli bir anı yansıtıyor. İkisi de geleneksel kıyafetler giyiyor gibi görünüyor. Bu fotoğrafta bir espri bulunmuyor, ancak arka plandaki kalabalık ve sokak ortamı, belki de bir zamanlar bu şekilde satış yapan sokak satıcılarının anısını canlandırabilir. Adamların taşıdığı büyük ve gösterişli ibrikler, geçmişin renkli sokak satıcı kültürünü temsil ediyor olabilir.

Fotoğrafta, başörtüsü takmış, üzerine eski ve kirli bir ceket, altında ise çizgili bir etek giymiş küçük bir kız çocuğu görülüyor. Kız çocuğu, dilini çıkarmış ve elini ceketinin cebine koymuş, oldukça umursamaz bir tavır sergiliyor. Arka planda ise bulanık bir şekilde atlar ve büyük kayalar seçiliyor. Fotoğraftaki mizah, çocuğun sefil ve kirli görünümüne rağmen sergilediği küstah ve meydan okuyan tavırdan kaynaklanıyor. Bu durum, hem çocuğun durumuna duyulan üzüntüyü hem de onun bu duruma karşı geliştirdiği savunma mekanizmasını (veya basit bir çocuk şakasıdır) gözler önüne sererek ironik bir etki yaratıyor. Çocuğun dil çıkarması, genel olarak bir nevi "ben umursamıyorum" veya "sizi takmıyorum" mesajı olarak algılanabilir. Bu durum, içinde bulunduğu olumsuz koşullara tezat oluşturduğu için hem düşündürücü hem de absürt bir mizah unsuru taşıyor.

Bu fotoğrafta, bir genç kız masasının başında ders çalışıyor. Masasında kitaplar, defterler, bir bilgisayar ve bir de lamba bulunuyor. Kızın kulaklıkları var ve elinde kalem tutuyor. Arkada ise gri bir perde görülüyor. Fotoğraftaki yazının Türkçe'de "Ve aniden eski ışıltısını geri kazandı." şeklinde okunması, ilk başta bir başarı veya iyi bir gelişme olduğu izlenimini verebilir. Ancak, genellikle bu tür bir ifade, birinin motivasyonunu veya enerjisini yeniden kazanması durumlarında kullanılır. Bu bağlamda, genç kızın ders çalışırken yaşadığı bir anlık bir aydınlanma veya çalışma isteğinin yeniden gelmesi olarak yorumlanabilir. Yani, uzun süredir sıkıcı veya zor gelen bir dersin bir anda anlaşılır veya ilgi çekici hale gelmesi durumu şakaya vurulmuş. Bu tür bir mizah, günlük hayatta karşılaşılan durumların ironik veya abartılı bir şekilde ifade edilmesinden kaynaklanır. Burada, ders çalışma gibi rutin bir aktiviteye birdenbire "eski ışıltısını geri kazanma" gibi daha dramatik ve metaforik bir ifade yüklenmesi, durumu komik hale getiriyor. Sanki kız, ders çalışırken birdenbire hayatının anlamını bulmuş gibi bir durum.

Fotoğrafta, bir adam konuşurken, arka planda bir makine ve bir nazar boncuğu görülüyor. Metinde ise adamın küçüklüğünde biriktirdiği hurda eşyaları 1.5 liraya satıp seyyar satıcıya gönderdiği anlatılıyor. **Mizahın Açıklaması:** Bu tür mizah genellikle bir kişinin geçmişte yaşadığı çocukluk anılarıyla alay etmeyi veya bu anıları abartarak komik hale getirmeyi amaçlar. Burada, adamın çocukken elindeki az miktarda hurdayı biriktirip, bunun karşılığında çok az bir para alması (1.5 lira, ki o dönem için de oldukça sembolik bir rakam) üzerinden bir mizah yapılmış. Bu, o dönemdeki ekonomik koşulları, çocukların eldeki imkanlarla yetinmek zorunda kalışını veya basit şeylerden bile bir şeyler çıkarmaya çalışmasını tatlı bir şekilde hicvediyor. Kısacası, o dönemin nostaljik ve biraz da acı verici gerçeklerini mizahi bir dille anlatıyor.

Fotoğrafta bir aile topluluğu görülüyor. Genç bir adam, önünde oturan bir kadının yanında duruyor. Arkada ise başka bir genç adam, bir genç kız, ortada oturan bir adam, yanında küçük bir çocuk ve en sağda duran bir kadın var. Hepsi güler yüzlü ve neşeli görünüyorlar. Fotoğrafın altındaki metinde ise bir espri yapılıyor. Espri, "Dayı sen memur maaşlarının 1-2k olduğu dönemde o parayla nasıl bu kadar çocuk büyüttün ag" şeklinde. Bu espri, günümüzdeki ekonomik koşullar ve o dönemdeki maaş seviyeleri arasındaki farkı vurgulayarak, eski zamanlarda daha az parayla daha çok çocuğun nasıl yetiştirilebildiği sorusunu ironik bir dille soruyor. Muhtemelen o dönemdeki memur maaşlarının şimdiki duruma göre çok düşük olmasına rağmen insanların yine de daha kalabalık aileler kurup çocuklarını büyütebildiği gerçeği mizahi bir dille aktarılmak istenmiş.

Bu fotoğrafta, duvar kağıdıyla kaplı bir odada, üzerinde Atatürk'ün portresi ve çeşitli politikacıların fotoğraflarının bulunduğu bir duvarın önünde duran küçük bir çocuk görülüyor. Odada ayrıca eski bir televizyon da bulunuyor. Fotoğraftaki espri, küçük çocuğun ciddi ve düşünceli duruşuyla, duvarlardaki politik figürler arasındaki bir tezat oluşturmasından kaynaklanıyor. Sanki çocuk, bu politik figürlerin arasında bir sorgulama veya değerlendirme yapıyormuş gibi bir hava katıyor. Bu durum, genellikle çocukların saf ve yargısız bakış açılarının, yetişkinlerin dünyasındaki karmaşık politik meselelere ironik bir şekilde yansımasını ifade eder. Yani espri, çocuğun masumiyeti ile politikaların ciddiyeti arasındaki beklenmedik birleşimi ve bu durumun yarattığı ironik etkiyi vurguluyor.