Fotoğrafta, mor renkli bir müzik çalar tutan bir el görülüyor. Cihazın üzerindeki yazı "Bizim müzik bağımlılığı çok eskilere dayanır" şeklinde. Buradaki espri, müzik bağımlılığının sadece günümüzdeki dijital platformlarla sınırlı olmadığını, geçmişte de bu tür taşınabilir müzik çalarlar aracılığıyla var olduğunu vurgulamasıdır. Bu cihazın bir döneme damgasını vurmuş bir teknoloji ürünü olması, "eskilere dayanır" ifadesini daha da anlamlı kılıyor. Yani, müzik dinleme tutkusunun ne kadar köklü bir geçmişe sahip olduğunu mizahi bir dille anlatıyor.

Fotoğrafta, KFC'nin 2009 yılında çıkan "Guitar Hero World Tour" oyunuyla işbirliği yaparak hazırladığı özel bir menü görülüyor. Menüde kızarmış tavuk parçaları, bir hamburger, patates kızartması, makarnası ve bir içecek bardağı bulunuyor. Bardağın ve kutunun üzerinde oyunun logosu ve karakterleri yer alıyor. Şakanın kaynağı ise metinde belirtilen "need kfc guitar hero meal from 2009 so bad" yani "2009'dan kalma KFC Guitar Hero menüsüne o kadar çok ihtiyacım var ki" ifadesi. Bu ifade, bir nostalji duygusunu veya o dönemde popüler olan bir ürüne duyulan özlemi mizahi bir dille aktarıyor. Günümüzde böyle bir menünün tekrar çıkmasını istemek, hem o dönemin popüler kültürüne bir gönderme hem de günümüzdeki ürün çeşitliliğinin bir eleştirisi olarak algılanabilir. Yani, "eskiden böyle güzel/ilginç ürünler vardı, şimdi neden yok?" gibi bir serzenişin esprili bir ifadesidir.

Fotoğrafta, elinde dondurma yiyen genç bir kadın ve önünde duran, tüfeği ve miğferiyle bir İsveç kraliyet muhafızı görülüyor. Kadın, dondurmasını muhafızın tüfeğinin ucuna doğru uzatıyor. Fotoğrafın altındaki yazı ise, bu olayın 1970'te İsveç'te çekildiği bilgisini veriyor. Altında ise "Bu orospu büyükannem mi?" şeklinde bir yorum bulunuyor. Şakanın esprisi, fotoğrafın eski bir anı olduğunu ve altındaki yorumun ise o dönemde genç olan kadının şimdiki yaşlı halini (büyükannesini) ima ederek, gençlik hallerinin ne kadar "fırlama" veya "genç işi" olabileceğini esprili bir dille ifade etmesinden kaynaklanıyor. "Hoe ass" ifadesi, biraz kaba ama mizahi bir dille "çılgın", "fırlama", "ele avuca sığmaz" gibi anlamlara geliyor ve yorumu yapan kişinin muhtemelen kendi büyükannesinin gençkenki bu cüretkar tavrına şaşırmasını ve bunu mizahi bir dille ifade etmesini gösteriyor.

Seyit onbaşı ezel dayı ilkokulda dağıtılan 40 kilo kitabı tek başıma eve götürürken

Fotoğrafta, bir genç kız bilgisayar başında oturuyor. Arka planda anime posterleri, eski bir bilgisayar ve oyun konsolları görünüyor. Fotoğrafın altındaki metinde, bu "güzel" görüntünün aslında yapay zeka tarafından üretildiği belirtiliyor. Espri ise, yapay zeka tarafından üretilen bu görsele "güzel" denilmesi ve metindeki detayların bu yapay zeka üretimini vurgulamasıdır. Ayrıca, bazı anime posterlerinin ve hatta Dreamcast'in Super Famicom kartuşları gibi garip detayların bulunması da espriyi pekiştiriyor.

Fotoğrafta, üzerinde ekose desenli kırmızı ve mavi kumaşlarla sarılmış, bir sopaya bağlanmış iki adet bohça bulunuyor. Bu bohçalar, çocukken evden kaçmak isteyenlerin yanında götürdüğü temsili bavulları andırıyor. Fotoğrafın üzerindeki yazı ise "Çocukken bunlardan biriyle kesinlikle kaçmak isterdim" şeklinde. Bu yazı ve bohçaların görüntüsü, çocukluk hayallerini ve yetişkinlerin nostaljik anılarını mizahi bir dille birleştirerek espriyi oluşturuyor. Yani, "kaçmak" eyleminin çocukluktaki masum ve fantastik bir hayal olduğunu, bu bohçaların ise o hayalin somutlaşmış hali olduğunu gösteriyor.

Bu fotoğrafta bir Twitter gönderisi yer alıyor. Gönderinin sahibi "Hayriye" adlı bir kullanıcı ve kullanıcı adı "@kisaca_am". Gönderinin metni şu şekilde: "Az önce bana at arabası çarpıyordu amk bu cümleyi en son abdülmecid kurmustur". Buradaki espri, cümlenin ilk kısmında "at arabası çarpıyordu" gibi komik ve absürt bir durum yaşanıyormuş gibi bir başlangıç yapılıp, devamında ise bu türden tarihi ve eski bir ifadeyi en son Abdülmecid gibi bir padişahın kullanmış olabileceği imasıyla bitmesidir. Bu durum, hem olayın yaşanmışlığını hem de dilin eski ve yeni kullanımını bir araya getirerek mizahi bir etki yaratıyor. Kullanıcının "amk" gibi argo bir ifade kullanması da gönderinin gündelik ve samimi dilini pekiştiriyor.

Fotoğrafta, bir kişinin Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda "mesela çocukluk arkadaşıyla birlikte büyüyebiliyorsun ya da uni arkadaşlarıyla her yıl farklı biri oluyorsun ama lise arkadaşları... kaç yıl geçerse geçsin buluştuğun an 15 yaşına dönüyorsun, iq direkt yarıya iniyor kafanın içinde bir tane bile düşünce yok terapi gibi bisey" ifadeleri yer alıyor. **Fıkranın Açıklaması:** Fıkra, insanların farklı arkadaşlık gruplarıyla kurdukları ilişkilerin zamanla nasıl evrildiğini ve çocukluk arkadaşlarının yanında insanın nasıl daha çocuksu bir hale bürünebildiğini mizahi bir dille anlatıyor. * **Çocukluk Arkadaşları:** Yazar, çocukluk arkadaşlarıyla bir araya gelindiğinde zamanın ve yaşın önemi olmadığını, adeta bir zaman yolculuğu yaparak tekrar 15 yaşındaki hallerine döndüklerini belirtiyor. Bu durum o kadar belirginleşiyor ki, kişinin IQ'sunun yarıya indiğini, aklına tek bir düşüncenin bile gelmediğini ve adeta bir terapi seansı gibi hissettirdiğini söylüyor. Bu, çocukluk arkadaşlarının yanında insanın kendisini rahat bırakmasının, düşünmeden eğlenmesinin ve geçmişteki o masumiyetine geri dönmesinin bir ifadesi. * **Üniversite ve Diğer Arkadaşlıklar:** Diğer yandan üniversite arkadaşlıkları veya farklı çevrelerden edinilen arkadaşlıklarla her yıl daha farklı, daha olgun bir insana dönüşüldüğü ima ediliyor. Bu, hayatın getirdiği değişimlerin ve farklı sosyal çevrelere uyum sağlamanın bir sonucu olarak yorumlanabilir. **Mizahın Kaynağı:** Mizah, bu iki durum arasındaki keskin tezatla ortaya çıkıyor. Bir yandan hayatın getirdiği olgunlaşma ve değişim, diğer yandan çocukluk arkadaşlarının yanında yaşanan "geriye dönüş" hali arasındaki ironi komik bir etki yaratıyor. İnsanların çocukluk arkadaşlarının yanında üzerlerindeki tüm yetişkinlik maskelerini atıp, sorgusuz sualsiz eğlenebilmelerinin samimi ve komik bir tasviri yapılıyor. "IQ'nun yarıya inmesi" ve "tek bir düşüncenin olmaması" abartılı ifadelerle, bu durumun ne kadar rahatlatıcı ve düşünsel yükten uzak olduğunun altı çiziliyor.

Bu fotoğrafta, erken 2000'li yılların popüler müzisyenlerinin, özellikle de rock ve punk sahnesinden isimlerin, kameralara doğru ellerini uzatırken çekilmiş fotoğrafları bir kolaj halinde sunuluyor. Üst sıradaki soldan başlayarak Hayley Williams (Paramore), Billie Joe Armstrong (Green Day) ve Serj Tankian (System Of A Down) görülüyor. Alt sıradaki soldan başlayarak Fred Durst (Limp Bizkit), Avril Lavigne ve Rob Zombie yer alıyor. Fotoğrafın üzerindeki "Why was everyone in the early 2000s doing this" (Neden 2000'lerin başında herkes bunu yapıyordu?) yazısı, bu pozun o dönemde ne kadar yaygın olduğunu ve neden bu kadar çok insan tarafından tekrarlandığını sorguluyor. Fotoğrafın altında yer alan "guldum.net" logosu ise bunun bir internet mizahı ürünü olduğunu belirtiyor. Şakanın esprisi, bu tür "el uzatma" pozlarının 2000'lerin başında özellikle rock/punk müzisyenleri arasında popüler bir moda haline gelmiş olması ve o dönemin gençleri tarafından taklit edilmesidir. Fotoğraf, bu durumu mizahi bir şekilde vurgulayarak izleyiciye nostaljik bir gülümseme katmayı amaçlıyor. Bu poz, bir nevi "yaklaşım", "enerji verme" veya "dikkat çekme" gibi anlamlar taşıyordu ve o dönemin müzik kliplerinde, konserlerinde ve fotoğraf çekimlerinde sıkça görülüyordu. Şaka, bu trendin ne kadar yaygınlaştığını ve bazen anlamsızca tekrarlanan bir hareket haline geldiğini gösteriyor.

Fotoğrafta, "personal anatomical" adlı bir Twitter kullanıcısının "@collnsmith" hesabından paylaşılan bir tweet yer alıyor. Tweet'te şu ifadeler yazılı: "Bir on yıl boyunca herkesin evinde bir yazıcı vardı, şimdi kimsenin evinde yazıcı yok. Ne basıyorduk biz?" Bu tweet, dijitalleşmenin artması ve kağıt kullanımının azalmasıyla ilgili bir gözlemi mizahi bir dille ifade ediyor. Joke şu şekilde açıklanabilir: Tweet, geçmişte evlerde yaygın olarak bulunan yazıcıların artık daha az kullanıldığı gerçeğine dikkat çekiyor. Bunun üzerine "Ne basıyorduk biz?" sorusu, geçmişte yazıcılarla yapılan işlerin önemini veya gerekliliğini sorguluyor. Aslında, bu soru geçmişte insanların evlerinde ne kadar çok gereksiz şeyleri veya kısa süreli kullanımlar için belgeleri bastığını ima ediyor. Günümüzde ise bu tür ihtiyaçlar dijital olarak karşılanabildiği için yazıcılara olan ihtiyaç azalmış olabilir. Mizah, bu ani değişikliğe ve geçmişteki alışkanlıkların sorgulanmasına dayanıyor.

Fotoğrafta askeri kıyafetler giymiş bir adam görülüyor. Adamın önünde başka bir kişi oturuyor ve onun solunda oturan kişinin başı görünüyor. Fotoğrafın sağ alt köşesinde "GÜLDÜM.NET" ibaresi yer alıyor. Fotoğrafta bir espri bulunmuyor. Bu muhtemelen tarihi bir anıyı veya kişiyi gösteren bir fotoğraf. "GÜLDÜM.NET" yazısı, fotoğrafın bir internet sitesinden alındığını ve bu sitede komik içerikler paylaşıldığını düşündürebilir, ancak fotoğrafın kendisi komik bir durum içermiyor.

Fotoğrafta, beyaz bir önlük giymiş bir adamın profil fotoğrafı ve altında "ceynos" ve "@hayaddcokzor" kullanıcı bilgileri yer alıyor. Ardından çeşitli yazılar bulunuyor. **Metinde yazanlar:** * "makale bakiyom 2017de yayinlamis hee iyi yakinmis diyom" * "8 sene önceymis" * "anladiniz di mi" * "göğsümün daraldigini" **Espri:** Espri, aslında 8 yıl önce yayınlanmış bir makaleye bakıp, onun yakın zamanda yayınlandığını düşünme gafından kaynaklanıyor. Kişi, makalenin yayım tarihini gördüğünde "yakınmış" diye düşünüyor ancak sonrasında bunun 8 yıl öncesine ait olduğunu öğrenince hayal kırıklığına uğruyor ve göğsünün daraldığını belirtiyor. Bu durum, hem zamanın ne kadar çabuk geçtiğini vurguluyor hem de kişinin makalenin eski olduğunu fark ettiğindeki şaşkınlığını ve hayal kırıklığını mizahi bir dille ifade ediyor.