1941 tarihli bu siyah beyaz görüntülerde, Disney çizgi filmleri için seslendirme ve efektlerin nasıl yapıldığı gösteriliyor. Ekranda bir animasyon oynarken, stüdyodaki çalışanlar zilleri çalarak, telefon kulaklıklarıyla sesler çıkararak ve ağızlarını açıp kapayarak karakterlerin seslerini canlandırıyor. Videonun komik yanı, günümüzde dijital olarak saniyeler içinde üretilen ses efektlerinin o dönemde insan gücüyle ve bazen oldukça absürt yöntemlerle (örneğin zili çalarak) yaratılmasıdır.

Videoda 1986 yılında çekilmiş bir röportajda, bir çocuğun 2020 yılında hayatın nasıl olacağına dair öngörüleri gösteriliyor. Çocuk, nükleer savaşın sadece bilgisayarların düğmeye basması durumunda gerçekleşebileceğini ve insanların hala dünyada yaşamaya devam edeceğini savunuyor. Videonun mizahı, çocuğun o dönemdeki ciddi ve gelişmiş düşünce yapısı ile günümüzden bakıldığında bazı öngörülerinin (örneğin Mars'ta yaşamaması gibi) doğruluğundan kaynaklanıyor.

Bir kişi, bowling topunu bir bowling pistinden hızla aşağı doğru bırakıyor. Kamera, topun pistin sonundaki duvardan içeri girip diğer taraftan çıktığı anı yakalıyor. Videonun amacı, bowling pistlerinin arkasında ne olduğunu merak edenlerin merakını gidermektir.

Videoda bir kişi, kızının tepkisini görmek için 1990'lar tarzında çok renkli ve gösterişli Noel süslemeleri yapmaktadır. Videonun başlığı 'Bu videoyu koklayabiliyorum' şeklindedir, bu da kullanılan süslerin nostaljik ve yoğun kokusuna (eski tip plastik/metal süs kokusu) yönelik bir espri içerir.

Video, 1967 yılında 3.000 doların satın alma gücünü karşılaştırmalı bir şekilde gösteriyor. İki komşunun aynı miktardaki parayı nasıl farklı harcadığını anlatarak, birinin sadece bir araba alırken diğerinin çok daha fazla eşya alabildiğini vurguluyor.

Fotoğrafta, başörtülü kadınlar ve bir erkek çocuk ile birlikte, takım elbiseli bir adam kalabalığın arasında görünüyor. Bu tür toplu fotoğraf çekimlerinde, genellikle önemli bir kişinin ziyareti veya bir etkinlik sırasında çekilmiş olabilir. Fotoğraftaki espri, metinle desteklenmediği için anlaşılamamaktadır. Ancak, bazı fotoğraflarda bulunan metinler, fotoğraftaki olay hakkında ek bilgiler verebilir veya mizahi bir yorum içerebilir. Bu fotoğrafta böyle bir metin bulunmadığından, espriyi yorumlamak mümkün değildir.

Video, 1992 yılından kalma bir görüntü ile 2024 yılından güncel bir görüntüyü yan yana getirerek bir kadının ve küçük bir çocuğun 32 yıl sonraki hallerini gösteriyor. İlk karelerde bir kadın çocuğa çubukla yiyecek yedirirken, son karede yaşlanmış haliyle aynı yemeği yediği görülüyor. Esprisi, zamanın geçişini ve rollerin nasıl yer değiştirdiğini duygusal ve görsel bir benzerlikle vurgulamasıdır.

Bu fotoğrafta, eski tip bir arabada oturan, ciddi bir ifadeye sahip orta yaşlı bir adam görülüyor. Adamın arkasında ise taş bir bina var. Bu fotoğrafta bir espri yok. Bu, muhtemelen bir film veya dizi sahnesinden alınmış bir kare gibi görünüyor.

Videoda 1940'lı yıllarda Köy Enstitüleri'nde öğrencilerin pratik eğitim alırken çekilmiş görüntüleri yer almaktadır. İlk karede bir öğrenci el işi yaparken, diğer karelerde dışarıda tarla çalışması ve atölyede üretim faaliyetleri görülmektedir.

Bu fotoğrafta, Mustafakemal Atatürk ve yanında birkaç devlet adamı ve askerler görülüyor. Ortada takım elbiseli, öne doğru yürüyen kişi Atatürk. Etrafında ise takım elbiseli, şapkalı ve gözlüklü kişiler bulunuyor. Arka planda ise üniformalı askerler ve diğer kişiler var. Bu fotoğrafın mizahi bir yönü varsa, bu muhtemelen bağlamdan veya o döneme ait bazı esprilerden kaynaklanıyor olabilir. Ancak, fotoğrafın kendisine bakıldığında doğrudan bir espri görülmüyor. Fotoğrafın komik olup olmadığı tamamen izleyicinin yorumuna ve o dönemin kültürel kodlarına aşina olup olmamasına bağlıdır. Fotoğrafın altındaki "guldum.net" logosu, bu sitede mizahi içeriklerin paylaşıldığını ve bu fotoğrafın da bu kategoriye dahil edilmiş olabileceğini ima ediyor.

Fotoğrafta, üzerinde desenli bir yelek olan bir adam görülüyor. Yeleğin üzerindeGucci logosuna benzeyen bir desen var. Yeleğin altında siyah bir kazak ve en altta ise kot pantolon var. Adamın sakalları ve bıyıkları var. Fotoğraftaki metin esprinin kendisidir. Espri şu şekilde: "Sanki ilkokulda cuma günü montumu unutmuşum da pazartesi gittiğimde yerinde bulamayacakmışım gibi bi gerginlik bu ara üstümde" Bu espri, yetişkin bir insanın bile hala ilkokuldaki gibi eşyalarını kaybetme veya unutma endişesi taşıdığını ironik bir şekilde dile getiriyor. Pazartesi günü okula gittiğinde montunu yerinde bulamayacağı düşüncesi, o dönemin çocuklarında yaygın bir kaygıydı. Bu kaygının yetişkin bir insanda hala devam etmesi, hem komik hem de biraz trajikomik bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta eski bir taşınabilir radyo ve kulaklık görülüyor. Radyonun üzerinde "VOLUME", "MIN", "MAX", "LAMP", "POWER", "RESET" ve "SCAN" gibi yazılar ve düğmeler bulunuyor. Ayrıca "Müzik bağımlılığımızı başlatan buluş" yazısı ve "AKSQNY" ile "AK-918 RADIO" gibi marka ve model bilgileri dikkat çekiyor. Buradaki espri, genellikle ilk kez karşılaşılan teknolojik aletlerin yarattığı o ilk etkiyi ve o aletin aslında bir "bağımlılık" başlangıcı olabileceği ironisi üzerine kurulu. Özellikle eski nesil radyolar, bazıları için müzikle ilk tanışma noktası ve bu da bir tür "bağımlılık" diyebileceğimiz bir sevginin ilk adımı olabilir. Metindeki "buluş" kelimesi hem teknolojik bir aletle ilk karşılaşmayı hem de müziğin hayatımıza girişini ifade ediyor.

Bu fotoğrafta, eski model bir cep telefonunun ekranı görünüyor. Ekranda bir mesajlaşma arayüzü var ve birisi bir metin mesajı yazmış. Mesajda "Üzgünken hep yanıma bakıyorum orda mısın diye, hiç orda olmuyorsun" yazıyor. Altında ise "Seçkir" ve "Temizle" gibi seçenekler bulunuyor. **Şakanın Açıklaması:** Bu bir espri, çünkü mesajı gönderen kişi, üzgün olduğunda hep sevdiği veya önem verdiği kişinin yanında olmasını bekliyor. Ancak mesajda "hiç orda olmuyorsun" diyerek bu kişinin kendisini yalnız bıraktığını ironik bir dille ifade ediyor. Buradaki espri, kişinin beklentisinin karşılanmaması ve bunu dile getirirken kullandığı duygusal ve hafif sitemkar üsluptan kaynaklanıyor. Mesajın "Seçkir" gibi bir yanlış yazımla bitmesi de bu amatör ve samimi durumu pekiştirerek mizahi bir etki yaratıyor olabilir.

Bu fotoğrafta, bir Twitter paylaşımının ekran görüntüsü yer alıyor. Paylaşımın üst kısmında bir kullanıcı adı (@dorjevol) ve "annemin ilk memei bi alkış alabilir miyiz lütfen" şeklinde bir yazı bulunuyor. Asıl görselin ortasında ise WhatsApp mesajlaşma arayüzü gibi görünen bir alan var. Bu alanda, "10. "Ben soyunca patates vs. annem soyunca patates:" başlığıyla iki farklı görsel yan yana gösteriliyor. * **Sol tarafta:** Eski bir bilgisayar oyunundan alınmış, düşük grafikli bir karakterin profilden görünüşü var. Karakterin saçları turuncu ve yüz hatları daha basit çizilmiş. Bu, "soyunduğunda patates" kısmını temsil ediyor. Yani, aslında bir patates gibi sıradan veya ilkel bir hal. * **Sağ tarafta:** Daha modern ve gerçekçi grafiklere sahip, Lara Croft karakterine benzetilen bir kadının profilden görünüşü yer alıyor. Bu karakter daha bakımlı, detaylı ve çekici görünüyor. Bu da "annem soyunduğunda patates" kısmını temsil ediyor, yani annenin aslında daha iyi ve çekici bir hale bürünmesi metaforu. **Şaka ise şu:** Genellikle "soyunduğunda" ifadesi, birinin gerçek veya daha doğal halini belirtmek için kullanılır. Ancak burada, "ben soyununca patates" (yani ben kendim çıplakken sıradanım) ile "annem soyununca patates" (yani annem çıplakken daha çekici/güzel) karşılaştırılıyor. Bu, hem oyun karakterlerinin grafik evrimine bir gönderme hem de annenin "soyunduğunda" daha çekici hale gelmesi gibi esprili bir durum yaratıyor. Kısacası, oyun karakterlerinin grafiksel gelişimini kullanarak, annenin daha çekici olduğunu iddia eden bir mizah anlayışı var.

Bu görselde, bir sosyal medya paylaşımının ekran görüntüsü yer alıyor. Paylaşımda bir profil fotoğrafı ve altında bir yazı bulunuyor. **Görseldeki Yazı:** "NY @nisayavuz0 Eski halini özlemek kadar boktan bir durum olamaz ulan aynı kişisin ama değilsin işte amınakoyim" **Yazının Anlamı ve Mizahı:** Yazının temelinde yatan duygu, bir kişinin eski halini özlemekle mevcut halini garipsemesi arasındaki çelişkidir. Mizah, bu durumun yarattığı ironi ve hafif küfürlü, samimi bir ifadeyle ortaya çıkıyor. * **"Eski halini özlemek kadar boktan bir durum olamaz"**: Bu kısım, kişinin geçmişteki halini özlemenin ne kadar rahatsız edici ve olumsuz bir durum olduğunu vurguluyor. "Boktan" kelimesi, bu rahatsızlığın yoğunluğunu ve sıradanlığını ifade etmek için kullanılmış. * **"ulan aynı kişisin ama değilsin işte"**: Burası, durumun asıl ironik ve kafa karıştırıcı noktası. Kişi aslında aynı kişi olmasına rağmen, görünüşü, tavırları, düşünceleri veya yaşam tarzı değişmiş. Bu durum, mantıksız gibi görünse de oldukça gerçekçi bir gözlem. Sanki aynı bedende ama ruhu veya özü başka bir yere gitmiş gibi. * **"amınakoyim"**: Bu küfürlü ifade, kişinin içinde bulunduğu durumu özetlerken kullandığı yoğun bir duygu patlamasını ve çaresizliğini yansıtıyor. Şaşkınlık, sinir ve kabullenememe gibi duyguları bir arada barındırıyor. **Mizahın Kaynağı:** Bu paylaşımın mizahı şu noktalardan kaynaklanıyor: 1. **Gerçekçilik:** Birçok insan, zamanla kendisinin veya tanıdıklarının fiziksel veya kişilik olarak değiştiğini fark eder. Bu değişim bazen olumlu olsa da, bazen de eski halin özlenmesine ve mevcut halin garip karşılanmasına neden olur. Bu paylaşım, bu evrensel deneyimi yakalıyor. 2. **İroni:** "Aynı kişisin ama değilsin" ifadesi güçlü bir ironi içeriyor. Mantıken aynı kişi aynı kişi olmalı, ancak gerçek hayatta bu çizgiler bulanıklaşabiliyor. 3. **Samimi ve Direk Dil:** Küfürlü ve kaba bir dil kullanılması, paylaşımın daha samimi ve "gerçek" hissettirmesini sağlıyor. Bu tür ifadeler, sosyal medyada bazen mizahın bir parçası olarak kullanılarak izleyiciyle daha kolay bağ kurulmasına yardımcı oluyor. 4. **Beklenti Dışı Sonuç:** Başlangıçta bir özlem ifadesiyle başlayan yazı, beklenmedik bir şekilde kişinin değişimi üzerinden şaşkınlık ve hafif bir öfkeye evriliyor. Özetle, paylaşım; zamanla insanın kendisinde veya başkalarında meydana gelen değişimlerin yarattığı kafa karışıklığı, ironi ve çelişkili duyguları, samimi ve biraz da "çılgın" bir dille anlatarak mizah üretiyor.

Videoda, çocukken YouTube'da izlediği oyunları nihayet oynayan birinin hissettiklerini anlatan bir mizah karesi yer alıyor. Görselde, bir savaşçı karakterin hayranlık ve büyük bir heyecanla kollarını açtığı görülüyor. Esprinin amacı, çocukluk hayallerini gerçekleştirmenin yarattığı yoğun duygusal tatmini vurgulamaktır.

Fotoğrafta aktör Ryan Gosling, lacivert bir takım elbise içinde görülüyor. Üzerinde şu yazı var: "Depolama alanımı boşaltmaya çalışıyorum ama 2023'ten rastgele bir ekran görüntüsünü silmeye kıyamıyorum çünkü belli ki çok nostaljik olmuşum." Şakanın espirisi, 2023 yılının henüz çok yakın bir geçmiş olması ve bu kadar kısa bir süre içinde bile insanların bir ekran görüntüsünü "nostaljik" bulup silememesi üzerine. Bu durum, dijital çağda insanların anılarına ve verilerine ne kadar bağlı olduğunu mizahi bir dille ifade ediyor. Yani, geçmişte kalan bir hatırayı silmek yerine ona tutunma eğilimini vurguluyor.

Fotoğrafta, yağmurlu bir günde bir mezarın yanında diz çökmüş, üzgün görünen bir şövalye var. Şövalyenin sırtında bir kılıç var ve başını öne eğmiş durumda. Mezar taşında "Çok fazla kez dinlediğim ama bir zamanlar sevdiğim şarkı" yazıyor. Şövalyenin üzerinde ise "Ben" yazıyor. **Espriyi Açıklama:** Bu mizah, bir şarkıyı o kadar çok dinlemenin, onu sevmekten çıkarıp adeta bir "ölü" hale getirdiği fikrine dayanıyor. Şarkı, ilk başta çok sevilen ve dinlenen bir şeyken, aşırı dinleme sonucu artık zevk vermeyen, hatta bıkkınlık veren bir hale gelmiş. Bu durum, şövalyenin mezarın başında üzgün durmasıyla sembolize ediliyor. Yani, dinlemekten bıktığı şarkı, onun için adeta ölmüş bir şey gibi. "Ben" etiketiyle de bu durumun kişisel deneyimi olduğu vurgulanıyor.

Bu fotoğrafta bir alışveriş merkezinin üstten çekilmiş bir görüntüsü yer alıyor. Alışveriş merkezinin ortasında, yaya trafiğinin olduğu bir alanda birkaç araba sergileniyor. Bu arabalar, çeşitli marka ve modellerde, zemine yerleştirilmiş platformlarda duruyor. İnsanlar etrafta dolaşıyor, alışveriş yapıyor veya merdivenleri kullanıyor. Fotoğrafın üzerindeki yazı ise bir espri yapıyor. "rare aesthetic: as a kid wondering how they put cars inside malls" yazısı, "nadide bir estetik: arabaları avm'lerin içine nasıl koyduklarını merak eden bir çocukken" anlamına geliyor. Espri, çocukken bir avm'de arabaları görünce duyulan o saf merak ve hayranlığı mizahi bir dille ifade ediyor. Arabaların alışveriş merkezlerine nasıl getirildiği, nasıl oraya konulduğu gibi mantıksız ama çocuk aklıyla oldukça ilginç gelebilecek soruları akla getiriyor. Bu durum, o masum çocukluk anılarını ve o zamanki basit düşünce yapısını hatırlatan bir "nostalji" havası taşıyor. Yani aslında espri, o çocukluk anılarının kendisi ve o zamanki algının ne kadar ilginç olduğudur.

Bu fotoğrafta sonbahar manzarası ve üzerinde "When the air starts to smell like this again" (Hava tekrar böyle kokmaya başladığında) yazan bir metin görülüyor. Metnin altında, mavi renkte, gözlüklü ve gülümseyen bir çizgi film karakteri bulunuyor. Buradaki espri, sonbaharın kendine özgü kokusunu ve bu kokunun genellikle melankolik veya sakin bir ruh haline yol açmasını ifade etmesinden kaynaklanıyor. Mavi, çizgi film karakteri ise bu tür durumlar karşısında hafif bir içsel duraksama veya düşünceye dalma halini temsil ediyor olabilir. Yani, sonbaharın geldiğini ve bununla birlikte gelen değişimleri fark eden karakterin tepkisi olarak yorumlanabilir.