Resimde, farklı mizah stilleriyle çizilmiş dört panel bulunuyor. **Soldaki üst panelde:** Çocukça bir çizim tarzıyla, saçları gri olan bir kız çocuğu, elinde oyuncak bebek tutarak "Anne, buldum eski oyuncaklarını, alabilir miyim?" diye soruyor. **Soldaki alt panelde:** "Meme" tarzı bir çizimde, kelle olan bir adam, elinde büyük bir model araba/robot ile bir bakış açısıyla resmedilmiş, sanki oyuncak istediği ifade ediliyor. **Sağdaki üst panelde:** "Olumsuz" tarzıyla, siyah deri giymiş, yüz hatları biraz soğuk bir genç kız, "Hmmm, evet, tabii" diyerek oyuncak isteyen çocuğa tembel bir şekilde cevap veriyor. **Sağdaki alt panelde:** "Meme" tarzında, sakallı bir adam, "Şimdi geri ver" diyerek çocuğun oyuncağını istediğini ifade ediyor. **Mizah:** Resim, çocukların oyuncak istemelerine karşı, yetişkinin, önce müsamahakar bir şekilde kabul eder gibi görünerek, daha sonra ondan istemelerinin daha uygun olduğu mesajını veriyor. Çocukların oyuncakların tadını çıkarmaya çalışmasına, ancak yetişkinin onlara oyuncağı geri isteğine dair, bir çeşit ironik/absürt mizah var. İşteki üç farklı çizim tarzı da bu ironik mesajı vurgulamakta.

Fotoğrafta, bir tarafta, oymalı, muhtemelen eski ve değerli bir dolap, diğer tarafta ise basit, beyaz, Ikea tarzı bir raf görülüyor. Görsel, nesiller boyunca miras kalan, ince işçilik gerektiren ve estetik değeri yüksek mobilyalarla, modern, fonksiyonel ve ucuz mobilyalar arasındaki farkı vurguluyor. "Nenenin/dedemizin bize bıraktığı eşya" ile "torunlarımız için bıraktığımız eşya" arasındaki ironi ve zıtlık, esprili bir şekilde "mobilya değişimi"ni, estetik ile pratik, klasik ile modern arasında bir karşılaştırma olarak sunuyor. Dolayısıyla şaka, değişen değerler, geçmiş ve şimdi arasındaki farkı mizah yoluyla sergiliyor.

Resimde, Twitter'da "kabaşimşekSU" kullanıcı adlı bir kişinin paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, çocukların geleceğinin çalındığı ve bunun yerine insanlara çocuklara akıl verilmesinin tercih edildiği söylenmekte. Bu, toplumun çocukların geleceği için yeterince mücadele etmediği ve bunun yerine kolay olanı seçerek onları geleceğe hazırlamayı ihmal ettiği anlamına gelen bir eleştiri. "Çocuklara akıl vermek" ifadesi, belki de çocukların eğitimsiz bırakılması veya gelecekte daha az sorun yaşayacakları bir seçeneğin sunulmaması, dolayısıyla yetişkinlerin sorumluluktan kaçındığı şeklinde bir alay içermekte. Tweet, bu durumun ironisi ve absürtlüğü üzerinden bir mizah unsuru yaratıyor.

Fotoğrafta, aurora borealis'in (kuzey ışıkları) altında, sanki hayalet bir yüz gibi bulanık bir şekilde görünen bir insan yüzü bulunmaktadır. Üstte "Atalarınız sizce aşağıya bakıyor gibi" yazıyor. Altta ise "Çöpçüler hep o telefonda" yazıyor. Bu, genç neslin sosyal medyada/cep telefonlarında çok zaman geçirmesine, dolayısıyla eski nesillerin bu durum hakkında eleştirel düşünmesine gönderme yapan bir mizah. "Çöpçüler" ifadesi, eski neslin gençlerin bu konudaki davranışlarını olumsuz bulduğu anlamına geliyor ve "hep o telefonda" ifadesiyle genç neslin dikkatini sürekli telefona verdiğini vurguluyor. Aurora borealis ise bu konunun evrensel, hatta belki de zamansız olduğunu vurgulamaya çalışıyor.

Fotoğrafta, sosyal medya paylaşımı olan bir tweet görülüyor. Tweetin sahibi Volkan Öge, eski neslin şu anki nesle göre daha zeki olduğunu iddia ediyor. Tweet'in metninde "Ben çocukken buralarda BEYİNSİZ GERİZEKALI SALAK MAL falan yazıyordu" ifadesi, eski neslin çocuklarının daha az zeki ve akılsız olarak algılandığı bir zaman dilimini anlatıyor. "Ne oldu şimdiki çocukların gücüne mi gitti? Biz insan değil de hayvan mıydık?" sorusu ise, eski neslin yeni nesle karşı bir eleştirisini ve belki de kıskançlığını yansıtıyor. Bu bir öznel yorum. Tweet'te ayrıca, bir oyunun (Muhtemelen çocukluk dönemlerinde popüler olan bir masa oyunu) resmi yer alıyor. Bu resim, tweet'in mizahını daha da güçlendiriyor ve çocukluğun nostaljik bir anısı çağrıştırıyor. Özetle, espri, eski neslin yeni nesle karşı öznel bir eleştirisidir ve eski neslin çocukluklarının daha zeki ve "normal" olduğunu ima etmektedir. "Beyinsiz, gerizekalı" gibi olumsuz ifadeler kullanarak eski nesli eleştiren tweet, o dönemdeki çocukların daha iyi yetiştirildiği yönündeki bir yanılgıya gönderme yapmaktadır.

Fotoğrafta, gri tonlamalı eski bir grup fotoğrafı görülüyor. Sıra halinde dizilmiş, farklı yaşlardaki çocuklar ve yetişkinler görünüyor. Başlığına bakarak, fotoğrafın, günümüz gençliğinin cinsellik konusuna odaklandığı fikrine karşı, yaşlı neslin bakış açısını yansıttığı anlaşılıyor. Mizah, "Günümüzde herkesin kafası sadece cinsellik" gibi bir klişe ifadeyle, nostaljik bir fotoğrafın kullanılmasıyla oluşturuluyor. Eski zamanlarda çekilmiş fotoğraftaki insanların günümüzde çekilecek fotoğraflarla nasıl karşılaştırıldığını ve cinsellik konusundaki bakış açılarını vurguluyor. Bu da, yaşlı neslin günümüz gençliğinin cinsellikle ilgili düşüncelerini (veya söylediklerini) eleştirdiğini, eski dönemlerin daha masum ve sade olduğunu düşündüğünü ima ediyor. Kısacası, "Babaanne, günümüz gençliği sadece seks hakkında düşünüyor" klişesiyle eski dönemin daha masum olduğunu hatırlatıyor.

Fotoğrafta, iki farklı SpongeBob Kare Pantolon karakteri görülüyor. Soldaki, kaslı ve cesur bir şekilde, "önceden çocuklar" dönemini temsil ediyor. Sağdaki ise şaşkın, endişeli bir ifadeyle "şimdi çocuklar" dönemini temsil ediyor. Soldaki baloncuklar, bir maçta kazanma sevinci ve bunun ardından bir yaralanma (diz kapağı sakatlığı) anlatıyor. Çocuk, maçı kazandıkları için mutlu, fakat yaralanma sebebiyle de buruk. "Şimdi çizgi film izlemeye gidiyorum" cümlesi de bunun üzerine bir rahatlama ve teselli arayışını vurguluyor. Sağdaki baloncuklar ise, tablet şarjının bitmesi nedeniyle oluşan hayal kırıklığı ve depresyonu anlatıyor. "Tabletimin şarjı bitti ve depresyona girdim çünkü yapacak hiçbir şey yok" cümlesi, teknolojinin çocukların hayatlarındaki önemini ve bu teknolojinin kesintisiz kullanımındaki beklentileri vurguluyor. Özetle, mizah, çocukların zamanlarının ve önceliklerinin nasıl değiştiğini - geçmişte daha fazla fiziksel aktivite ve sosyal etkileşim varken, şimdi daha fazla teknolojiye ve sanal dünyaya bağlılık- karşılaştırıyor. "Önceden çocuklar" daha spor ve aktif iken, "şimdiki çocuklar" daha fazla dijital bağımlılığa sahip. Bu farkın ironisi komik bir şekilde vurgulanıyor.

Fotoğrafta, bir metro vagonunda insanlar ve bir köpek görünüyor. Ortada, bir erkek ve bir kadın oturuyor. Kadın, kucağında bir köpek ile oturuyor. Adam ise, düşünceli bir ifadeyle, koltuğun arkasındaki direğe yaslanmış. Fotoğrafın esprili tarafı, kadının kucağında oturan köpeğin, insanlara göre görsel olarak çok küçük olması ve "kucakta köpek" ile "kucağı dolu" anlamı üzerinden bir ironik anlam katması. Dolayısıyla, adamın tavrı ve köpeğin minyatür boyutu, kadının, olasılıkla, daha dolgun vücutlu olduğu şeklinde bir ima yaratıyor. Bu, "kucakta köpek" ile "kucaktaki yoğunluk" arasında bir zıtlık oluşturuyor ve mizahı bu zıtlıktan geliyor. Jest ve kompozisyon, durumu biraz abartılı bir şekilde "komik" bir duruma getiriyor.

Fotoğrafta, sosyal medya platformunda (Twitter gibi) paylaşılan bir tweet görülüyor. Tweet'in sahibi @safiye_faik kullanıcı adı ile paylaşılmış. Tweet'te "CEM UZANA HAPİS ŞOKU" başlığı altında, genç bir adamın tutuklanması veya hapsedilmesiyle ilgili bir konu hakkında görüşler dile getirilmemiş, fakat "belli bir yaştan sonra çocukluğunuzla yüzleşip, yetiştirilme şeklinizin tesadüfi ve hatalı olduğunu fark ettiğinizde, yetiştirenlerin yaşadıklarının da ne kadar zor ve travmatik olduğunu anladığınızı ve bunu kabullenmenin çok zor olduğunu" belirten bir içgörü paylaşıyor. Tweet'in aslında bir "meme" veya "ağızdan çıkan" bir espri olduğu söylenebilir. Genç bir erkek sanatçı veya ünlü biri hakkında bir haber veya olay bahsediliyor gibi görünüyor, fakat tweetin asıl odak noktası, yetiştirilme tarzının ve travmaların hayatımızda büyük bir etki yarattığı, ve bunların farkına varmanın zorluğuna vurgu yapmak. Genel olarak insanların çocukluk travmalarıyla yüzleşme zorluklarını ve yetiştirenlerin bu travmalardaki rolünü eleştiriyor.

Resimde, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi sahibi, "kızım" diye başlıklandırdığı bir profil fotoğrafı kullanmış. Yazıda, gönderinin sahibi, babasının, komşunun 17 yaşındaki kızını çekiştirdiği ve sevgilisi olduğunu söylediği, ve genç yaşta evlenmesini eleştirdiği anlatılıyor. Bu, babanın davranışının ve genç yaşta evlenmenin genç kız için uygunsuz ve olumsuz olduğu, komik bir şekilde eleştiriliyor. "babannemle kankisi komsunun 17 yaşındaki kızını cekistiriyolar" kısmı, babanın davranışına dair şaşkınlığı ve belki de olumsuz görüşünü vurguluyor. "varmis bu yasta diye:D babaanne sen 17 yasinda evlenmissin ya" cümlesi ise, babanın kendisinin bile bu yaşta evlendiğini ima ederek, çelişkili ve komik bir durum ortaya koyuyor ve babanın yaşına ve davranışına hafifçe alaycı bir bakış açısı sergiliyor. Özetle, gönderi babanın davranışının ve yaşa uygunsuz evlenme beklentisinin komik bir şekilde eleştirildiği bir mizah içeren tweet.

Fotoğrafta, "Mary" adlı bir Twitter kullanıcısının, bir kadının profil fotoğrafı ve "m" burcu simgesinin görüldüğü bir tweet paylaşıldığı görülüyor. Tweet'te ise, "Şanslı bi azınlık dışında çoğumuzun annesi kendine ait bi hayali olmadan ömrünü geçirdi. Bunu düşündükçe isyan ediyorum." yazıyor. Tweet'in esprili tarafı, çoğu insanın kendi hayatını yaşamak yerine ebeveynlerinin beklentilerine göre yaşadığı ve hayallerinin olmadığı fikrini vurgulamasıdır. Bu, "şanslı bi azınlık" dışında çoğu insanın annesinin hayallerinin olmadığını ima eden bir ironidir.

Fotoğrafta Will Smith, düşünceli bir ifadeyle kamera karşısına geçmiş. Alttaki yazıda "Çocukların bugün 90'ları konuşmasının, 90'lı yıllarda çocukların 60'ları konuşmasıyla aynı olduğunu fark etmek" yazıyor. Şaka, her neslin kendi zamanının gençliğinden önceki dönemleri "eski moda" olarak gördüğünü ve bir önceki nesle benzer şekilde baktığını gösteriyor. Dolayısıyla, 90'ların çocukları için 60'lar ne kadar uzak ve eski modaysa, günümüz çocukları için de 90'lar aynı şekilde uzak ve eski modadır.

Bu fotoğraf, Tokyo'da 73 yıl arayla aynı yerde çekilen iki fotoğrafı gösteriyor. Üstteki fotoğrafta, 1940'lı yıllarda Tokyo'da, muhtemelen II. Dünya Savaşı sırasında, bir Japon askeri görüyoruz. Alttaki fotoğrafta ise günümüzde Tokyo'da aynı yere giden genç bir adam var. Bu fotoğraflar, zamanın akışını ve insanların yaşamlarını gösteren komik bir zıtlığı ortaya koyuyor. Fotoğrafın mesajı, zamanın geçmesine rağmen, aynı yerde farklı insanların aynı anları deneyimlediğini gösteriyor. "Dedelerim ve ben Tokyo'da, 73 yıl arayla" başlığı ise bu durumu daha da vurguluyor.

Resimde, bir adam, bir kız ve bir erkek çocuğu oturmuş bir kitabı okuyorlar. Adam, kız çocuğuna maske taktığını ve çocukluğunda market alışverişine giderken herkesin maske taktığını söylüyor. Kız ise "Dede, sürdürülebilir enerji kaynaklarımız yok ve kıyı şehirleri yükselen deniz seviyelerinden dolayı yaşanamaz hale geldi." diyor. Şaka, adamın eski zamanları özleyerek gençliğinde her şeyin daha iyi olduğunu söylemesine karşılık, kız çocuğunun gelecek nesillerin karşı karşıya kalacağı tehlikeleri hatırlatması ve günümüz gerçeklerini vurgulamasıdır.

Fotoğrafta iki adam var. Sağdaki adam, solundaki adamı "Sizi böyle görünce 'Yine mi sen?' dedim." diye düşünüyor. Bu, sık sık karşılaştığınız biriyle karşılaştığınızda duyabileceğiniz bir tepki. Şaka, bu düşüncenin arkasında gizli bir olumsuzluk olması ve "Yine sen mi?" sorusunun aslında "Senin burada ne işin var?" gibi bir anlam taşıması.

Fotoğrafta, pembe bir araba içinde üç yolcu görünüyor. Ön koltukta bir kadın ve bir erkek oturuyor. Kadın çiçekli bir elbise giyiyor ve erkek pembe bir tişört ve siyah şort giyiyor. Arkada ise yine pembe bir takım elbise giyen, şapkalı yaşlı bir adam oturuyor. Fıkra, insanların giydiği pembe kıyafetler üzerinden yürüyor. Görünüşe göre üç yolcu da pembe rengi çok seviyor ve hatta pembe renkte eşleşmişler! Pembenin bu kadar aşırı kullanımı mizah unsuru olarak ortaya çıkıyor ve üç yolcunun pembeye olan aşırı sevgisini komik bir şekilde vurguluyor.

Fotoğrafta, 90 yaşında bir büyükannenin torunu için yaptığı, "partilere giymek için" bir yelek giyen bir adam var. Yelek oldukça çirkin ve kötü yapılmış, bu da mizahı oluşturuyor. Büyükanne, torununa hediye olarak özenle bir yelek yapmış, ancak torun için uygun olmadığı için o da bunu "partilere giymek için" bir bahaneyle giyiyor. Gülünç bir tarafı da, adamın kendi kendine gülmesi ve bu hediyeyi "inanılmaz" bulması. Bu da, büyükannesinin iyi niyetini düşünerek, hediyeyi beğenmek zorunda kalmasını gösteriyor.

Resimde iki farklı sahne var. Üstte, bir baba ve anne görünüşlü iki karakter, küçük bir çocuğa eski bir Nokia telefonu veriyorlar. Altta ise, Ninja Kaplumbağalarından biri olan Leonardo, yaşlı ebeveynlerine eski bir iPhone veriyor. Fıkra, insanların eski nesil teknolojilerle (Nokia) daha rahat olduklarını, yeni nesillerin ise yeni teknolojiler (iPhone) konusunda daha becerikli olduğunu ima ediyor. Leonardo'nun ebeveynlerine eski bir iPhone vermesi, onların eski teknolojilerle daha rahat olduğunu ve bu nedenle yeni teknolojilerden hoşlanmadığını gösteriyor.

Fotoğrafta Mustafa Kemal Atatürk'ün bir fotoğrafı ve onun önünde David Beckham var. Atatürk'ün önünde durduğundan, Beckham'ın ona saygı gösterdiği düşünülüyor. Fıkra: David Beckham'ın Atatürk'e saygı gösterdiği düşünülüyor ama aslında Atatürk'ün fotoğrafının önünde durduğu, Atatürk'e değil, fotoğrafçının arkasına baktığı içindir. **Not:** Bu bir fıkra ve alaycı bir şekilde yorumlanmıştır. Atatürk'e saygısızlık amaçlanmamıştır.