Resimde, dopaminin sinir sistemi içindeki işleyişi ile ilgili bir şema bulunmaktadır. Şema, dopamin üreten nöronları, sinaptik veziküllerdeki dopamin salınımını, sinaptik aralıkta dopamin reseptörlerine ulaşmasını ve sinyallerin iletilmesini göstermektedir. Resmin altındaki metin, "ACI KAYBIMIZ Büyük Şefimiz Dopamin Reseptörü dün sabah hayata gözlerini yumdu" şeklindedir. Bu, üzücü bir olayı esprili bir dille ifade eden bir üzüntü ve özlem mesajıdır. "Dopamin reseptörü" ifadesi, hayata dair önemli bir kimyasal mesaj taşıyan, beynimizdeki bir reseptöre gönderme yapar. "Dün sabah hayata gözlerini yumdu" ifadesiyle, reseptörün çalışmasını durduran bir olaydan bahsediliyor. Bu, bir kişinin önemli bir kaybı nedeniyle "duygu"nun kaybını mizahla ele alan bir gönderi. Dolayısıyla, espri, bir kişinin kaybını, beyindeki dopamin reseptörü ile ilişkilendirilerek, trajik olayı biraz olsun hafifletme yönünde çalışıyor.

Görüntüde, yaşlı bir kadın (anneanne) bir sehpa üzerinde çay, turunç ve cips gibi yiyecekler ile bir tepsi sunmaktadır. Tepsinin üzerinde "PEYNİR & SOĞAN" yazan bir cips paketi dikkat çekiyor. Kadının el hareketleri ve etrafındaki ortam, sıcak bir aile ortamı izlenimi veriyor. Metinde ise "Anneanne her geldiğinde mutluluğunu bir şeyler getirerek gösteriyor" ifadesi yer alıyor. Bu, anneanne'nin her ziyareti sırasında, misafirlerine ve sevenlerine mutluluğunu, yaptığı küçük jestlerle gösterdiğini vurguluyor. Bir tür, "küçük şeylerin büyük önemi" anlamını taşıyor. Yani, sadece çay ve cips ikram ederek, çok sevdiğini gösteriyor. Bu, yaşlı neslin basit mutluluk kaynaklarını ve gösteriş biçimlerini vurgulayan, oldukça anlamlı ve iç ısıtan bir ifade.

Fotoğrafta, bir market rafında "Human Tears" (İnsan Gözyaşları) yazan, tuzlu su şişelerinin yanında bir fiyat etiketi görünüyor. Fiyat etiketi, şişelerin fiyatının yanında "İnsan acı çekmenin tuzlu lezzetini tadın!" ifadesini içeriyor. Bu, bir mizah örneği. "İnsan Gözyaşları" isimli ürün, insanların acı çekmesiyle ilişkilendirilerek, ürünün doğasıyla tamamen alakasız bir şekilde, abartılı ve ironik bir şekilde pazarlanmaya çalışılıyor. Ürün ismi, insanların acı ve üzüntüsüyle ilişkilendirilirken, aynı zamanda ürünün aslında içecek suyu olduğu gerçeği ile çelişki yaratılıyor. Bu ironi, şişelerin fiyat etiketiyle birlikte kullanılan metinle vurgulanıyor.

Resimde, Papa'nın elinde, kirli bir lavabonun yanında, yırtık-pırtık bir şekilde duran, muhtemelen Taco Bell'den bir crunchwrap bulunmaktadır. Altta, "3:69 AM'de aklımdan koptu ve sipariş ettiğim crunchwrap nihayet geldi" ifadesi yer almaktadır. Mizah, Papa'nın bir fast-food yemeğini beklerken yaşadığı beklenmedik coşkuyla alakalıdır. Papa genellikle resmi ve ciddi bir figür olarak algılanır; dolayısıyla, normal insanlara özgü bir fast-food yemeği beklemenin bu kadar heyecan verici olabilmesi komiktir. "3:69 AM" ifadesi ise, fazla erken ve abartılı bir bekleyişin vurgulanmasını sağlayan, biraz abartılı bir zamanlama belirtiyor. Bu da, fast-food'un insanlar üzerindeki etkisiyle alay ediyor.

Görselde, pembe bir kurbağa, yeşil bir yaprak üzerinde oturuyor. Görsel bir komiğin parçası ve bir sohbet içermekte. Bir cadı, kişiyi kurbağa yapıyor. Kişi ise bu durumdan mutlu. Cadı, "Bekle" diyor ama kişi yaşadığı mutluluğu ifade ederek "Hayır" diyor. Kısaca; cadı bir kişinin hayatında ilk defa yaşadığı mutluluğu bozmak istiyor. Bu durum, insanların hayatlarında bazen beklenmedik ve olumlu gelişmelerle karşılaştıklarında oluşan hissi ironik bir şekilde gösteriyor. Beklenmedik bir anda gelen mutluluk bazen o kadar güçlü olabiliyor ki daha planlı ve daha 'normal' bir durumun gelmesini isteyebiliyoruz. Bu nedenle espri, günlük hayatta karşılaşabileceğimiz beklenmedik mutluluk ve dirençle ilgilidir.

Resimde, içi bol peynirli patates kızartması olan bir karton kutunun fotoğrafı var. Arka planda trafik görülüyor. Yazı, sipariş edilen peynirli patates kızartmasının, aslında peynirli patates kızartması olsa da, alınan şeyin kötü bir durum olduğuna dair özür dileyen bir mesaj. Yani, aslında sipariş edilen şey verilmiş ama bunun kötü bir durum olduğu için özür dilemek. Jest biraz abartılı ve komik. "Teknik olarak" peynirli patates kızartması verilmiş ama sonuç beklediğinden çok farklı olduğu için kişinin kendisini affetmesini isteyen bir mizah var.

Resimde, bir kişinin başının üzerinde oturmuş bir kişi tarafından çayın döküldüğü bir görüntü var. Çay, bir Türk çaydanlığı ile ağzına dökülüyor. Resmin altındaki yazı "iki lokma yemekten sonra kafamdaki çay içme şekli" şeklinde. Bu, günlük hayatın bir ironisi ve biraz da absürtlüğü vurguluyor. İki lokma yemekten sonra kafadaki çayı içme şeklinin, normal bir çay içme şekli olmadığı, komik bir yöntem olduğu anlatılıyor. Resimde insanların yemekten sonra çay içme şekillerini, normalin dışında, absürt bir şekilde ele alarak mizah oluşturmuş. Dolayısıyla, espri, beklenmedik ve komik bir duruma odaklanarak çalışıyor.

Resimde, gözleri kapalı, hafif buruk bir ifadeyle, kulaklıktaki kablo boynuna dolanmış, "tamam" işareti yapan, animasyon bir karakter görülüyor. Jest ve karakterin ifadesi, "bu kulaklığın müziği harika" veya "çok güzel müzik dinliyorum, beğenin" anlamına gelen bir ironi veya abartı oluşturuyor. Joke, "çok iyi, çok güzel" gibi bir ifadeyle, aslında hoşlanmadığı veya kötü bir şeyle ilgilenmediği halde, iyi gibi yapma, müzikle ilgilenmemekle birlikte, sanki harika bir şeymiş gibi yapmak, davranmak durumu karikatürize edilmiş. Yani, birinin sanki mükemmel bir şeyi yaşarken, aslında hiç hoşlanmadığı bir durumda olduğunu gösteriyor.

Resimde, 2018 ve 2019 yıllarının 9 Eylül'ünde aynı kişinin, bir spor salonu soyunma odasında çekilmiş iki ayrı fotoğrafı görülüyor. İlk fotoğrafta kişi oldukça kilolu, ikinci fotoğrafta ise kaslı ve zayıflamış. Fotoğraf, kişinin her iki halinde de mutlu olmasını vurgulayan bir mizah örneği. "Her iki halinde de mutlu" cümlesi, kişinin kilosunun değişmesine rağmen ruh halinde bir değişiklik olmadığını, yani kendine olan saygısını ve mutluluğunu kaybetmediğini anlatıyor. Bu da, kişinin fiziksel görünüşüne takıntılı olmadan, kendisini sevmeyi başardığını ima ediyor. Resim, fiziksel görünüşe odaklanmanın anlamsızlığını ve kişinin mutluluğunun dış görünüşle alakasızlığını vurguluyor.