Fotoğrafta, Zonguldak'ta konuşma yapmak üzere hazırlanan bir siyasetçinin otobüste yaptığı hazırlıklar görülüyor. Otobüste oturmuş, elinde bir kağıt parçası ve üzerinde notlar var. Notlarda, "İklim, Ampül, Vatan Sofrası, Demokrasi Sofrası, Bacı 15..., AKP - gitme, Zamanı geldi, Gençler, ABD" gibi maddeler yazılı. Notların içeriği ve "Zonguldak'ta konuşmama hazırlanıyorum" ifadesi, siyasetçinin konuşmasında ele alacağı konulara ve kullandığı retorik diline dair bir ipucu veriyor. Fotoğrafın altında ise, "İşsiz Sarıgül" isimli bir çizgi roman karakteri görülüyor. Çizgi roman karakteri, mikrofonu kullanarak kendini "fırlatıyor" ve "kap" diye bağırıyor. Çizgi romanda, siyasetçinin konuşması sırasında kullanacağı abartılı ifadeler ve davranışlar mizahla ele alınmış. Fotoğraf ve çizgi roman karakterinin birlikteliği, siyasetçinin konuşmasının abartılı ve gerçeklikten uzak olacağına dair bir gönderme yapıyor.

hobaaa https://t.co/4KDsIwouRU BPT @bpthaber · 1 sa BPT Mustafa Sarıgül: "Lütfen İsrail'deki bu zulmü durdurun, yoksa biz Türk...

Görüntüde, iki ayrı uçak merdiveni ve bu merdivenlerden inen ya da çıkan kişiler görülüyor. Soldaki görüntüde, bir Türk Hava Yolları uçağından inen bir kişi (belki bir yetkili) ve yanından geçen bir kadın görülüyor. Sağ taraftaki görüntüde ise, ABD Başkanı gibi görünen bir kişinin, kırmızı bir halıyla kaplı bir uçak merdiveninden iniş yaptığı gözüküyor. Mizah, iki farklı uçak merdiveni ve bu merdivenlerden inen farklı insanların karşılaştırılmasıyla oluşturuluyor. Sol taraftaki merdiven daha sade bir tasarım ve normal şartlardaki bir uçak inişi iken, sağ taraftaki kırmızı halılı ve görkemli uçak merdiveni, ABD Başkanı'nın inişini ve dolayısıyla yüksek konumunu vurguluyor. Bu karşılaştırma, bir şekilde statü farkını ve gösterişli davranışları eleştirel bir şekilde sergileme amacıyla kullanılıyor. Görüntüde, bir uçak merdiveni üzerinden farklı yerlerde iki kişinin iniş-çıkış yaptığı görülüyor. Solda, uçağın normal, gri uçak merdiveni üzerinden bir kişi iniyor, sağda ise, ABD Başkanı gibi görünen bir kişi, kırmızı halılı bir merdivenden iniyor. Bu, bir "çift standart" veya "iki farklı davranış tarzı" şakasına işaret ediyor. Normal yolcular, gri merdivenden inerken, önemli kişiler kırmızı halı ve ayrıcalıklı bir merdivenden iniyorlar. Dolayısıyla, görüntü, dünyanın bazı bölgelerinde, insanların statüsüne ve konumuna göre farklı muamele gördüğü düşüncesini vurgulamaktadır.

Resimde, Mustafa Sarıgül ve Joe Biden'ın uçak merdivenlerinden inip çıkışlarını gösteren iki ayrı görüntü var. Birinde Sarıgül, diğerinde Biden görünüyor. Görüntüler, Biden'ın merdivenleri hızlı ve belki de biraz beceriksizce çıkışını, Sarıgül'ün daha sakin ve kontrollü bir şekilde çıkışını karşılaştırıyor. Mizah, Biden'ın hareketlerine atıfta bulunarak, belki de yaş veya fiziksel durumla ilişkilendirilebilecek bir şekilde daha hızlı/aksiyon odaklı bir performans sergilemesini vurgulamak. Bu, Biden'ın halk imajına ilişkin sosyal medyada sıkça yapılan yorumları çağrıştırıyor. Resimde, Mustafa Sarıgül ve Joe Biden'ın uçak merdivenlerinden inip çıkışlarını gösteren iki ayrı görüntü yer alıyor. Bir tarafta Sarıgül, diğer tarafta ise Biden görünüyor. Görsel, Biden'ın merdivenlerden hızla, biraz da hantal bir şekilde çıkışını konu alarak, bir mizah unsuru taşıyor. Biden'ın hareketleri, Sarıgül'ün hareketleriyle karşılaştırılarak, komik bir karşılaştırma oluşturulmuş. Dolayısıyla, "Mustafa Sarıgül vs Joe Biden" başlığıyla, bu komik karşılaştırma, Biden'ın hareketleri ve potansiyel "hız" eksikliğine bir gönderme yapıyor. Bu, sosyal medyada yaygın olan, politik figürlerin hareketleri üzerinden mizah üreten bir tür göndermedir.

Resimde, "İssiz Sarıgül" adında bir karakterin, bir koltukta uyumak için saat ayarını yapmaya çalıştığını görüyoruz. Sabah 5'te kalkıp duş alması, 5:30'da kahvaltı yapması, 6:10'da yürüyüşe gitmesi gibi bir program yapıyor. Ancak programın 10:20'de cenazeye katılıp, 11:25'te de başka bir cenazeye katılması ve programda uyku için yer olmaması, espriyi oluşturuyor. Espri, Sarıgül'ün "issiz" olmasına rağmen, sanki çok yoğun bir programı varmış gibi gösterilmesinde yatıyor. Aslında programın yoğunluğu, onun hayatında bir şeylerin olmadığını ve boş olduğunu göstermek için abartılı bir şekilde kullanılmış.