Güzel kurgu https://t.co/uu7kRjulop Vural Aksankur #HocalaraGeldik @nvaksankur Geçen İntegral çözerken 2 yaşındaki yeğenim...

Resimde iki kişi görünüyor. Bir tanesi, diğerine "Psikiyatri mi?" diye soruyor. Diğer kişi ise, "Hayır psikoloji, sözelde giriyorsun..." cevabını veriyor. Bu cevap, psikiyatri ve psikolojinin farklı disiplinler olduğunu ve psikolojinin sözel bir bölüm olduğunu vurguluyor. Şaka, kişinin psikiyatriye gitmeyi düşünüp, aslında psikoloji bölümünde okuduğunu anlaması üzerine kurulu. Kişi, "sözelde giriyorsun" cevabıyla, psikolojinin, psikiyatrideki gibi tıbbi bir alan olmadığını ve sözel yeteneğe dayalı olduğunu ima ediyor. Resimde, bir kantin gibi görünen bir yerde öğrenciler toplanmış, bir öğrenci ise elindeki formülü havaya kaldırarak, formülün doğru kullanılırsa öğrencilerin çok hızlı bir şekilde partileyeceğini söylüyor. Şaka, öğrencilerin derslerde iyi performans göstermek yerine parti yapmaya daha çok ilgi duydukları gerçeğini vurgulamaktadır. Resimde, mikrofonu elinde tutan ve "Binaları yapan biz, kombiyi yapan biz..." diyen bir kişi var. Onun önünde "hele hele" diye bağıran, kulaklarında ve ağızlarında çeşitli şekillerde çarpıklık olan kişiler bulunuyor. Karikatürdeki espri, iktidarın sürekli olarak yaptıkları işleri övmelerine ve bunu "biz yaptık" diyerek kendilerine mal etmelerine, halkın ise onlara ne denirse desin bunu kabullenerek sürekli övmelerine ve "hele hele" diyerek onaylamaya devam etmelerine gönderme yapıyor. İktidarın halkı aptal yerine koyduğunu ve gerçekleri görmezden geldiklerini gösteren bir eleştiri. Resimde iki adam var. Soldaki adam sigara içiyor ve konuşuyor. Sağdaki adam ise onu dinliyor. Soldaki adamın konuşma balonu, "Adamlar sonuçta müendis, doktor kızını müendisde veriyorsun da oyunu niye vermiyosun..." yazıyor. Sağdaki adamın konuşma balonu ise, "İşi ehline vermek lazım." yazıyor. Bu karikatür, insanların kendilerine uygun olmayan işleri yapmaya çalıştıkları zaman oluşan durumu komik bir şekilde ele alıyor. Doktor kızını müendislik fakültesine gönderen adamın, aynı zamanda oğlunu da müendislikle ilgili bir işte işe almasını bekliyor. Fakat, adamın bu fikre karşı olduğunu ve oğlunun işini ehline vermesi gerektiğini söylüyor. Karikatürdeki espri, doktor kızının müendislik fakültesine gitmesinin beklenmedik olması ve adamın oğlunun da müendislik işi yapmasını beklemesinin komikliğinde yatıyor. Bu durum, çocukların ilgi alanlarını ve yeteneklerini göz ardı ederek, toplumun beklentilerine göre yönlendirilmelerinin absürtlüğünü ele alıyor. Resimde güçlü bir işçi, büyük bir vanayı çalıştırıyor. Üstte ise, "Dediklerinin çoğunu da yapar sayısalcılar. Tıpta, mühendislikte ve mimarlıkta büyük gelişmeler yaşanır. Halkın desteği her geçen gün daha da artar..." şeklinde bir yazı var. Fıkra, sayısalcıların (muhtemelen bilgisayar bilimcilerinin) her şeyi yapabileceği, hatta insanlığın en büyük sorunlarına bile çözüm getirebileceği yönündeki yaygın inanışa hicivli bir yaklaşım sergiliyor. Ancak gerçekte, işçi büyük bir vanayı zorlukla çalıştırırken, sayısalcıların bu sorunları çözmek için hala çok işleri var. Kısacası, fıkra, sayısalcıların yeteneklerini abartarak, aslında onların da hala birtakım zorluklarla mücadele ettiğini gösteren bir hiciv örneğidir. Resimde iki işçi dev bir dişli çarkın içinde çalışıyor. Üstteki konuşma balonunda "Toplum artık korku içindedir... Bilim adına herkes her an tutuklanabilir... Sayısız alıcılar ülkeyi dev bir enerji santraline çevirmek istemektedir... Halk ise onların gözünde sadece çalışanlardır. Herkes çalışmak, bilime hizmet etmek zorundadır..." yazıyor. Bu karikatür, bilimin ve teknolojinin toplum üzerindeki etkilerini ve bu gelişmelerin insanları nasıl kontrol altında tutabileceğini ele alıyor. Karikatürdeki işçiler, bu dev makinenin dişlileri arasında ezilen küçük bireyleri temsil ediyor. Onlar, bilim adına hizmet etmek zorunda bırakılan ve bireysel özgürlüklerinden mahrum bırakılan kişilerdir. Karikatürün mesajı, bilimin ve teknolojinin kontrolsüz bir şekilde ilerlemesinin tehlikelerine dikkat çekmek ve bireylerin haklarının korunması gerektiğini vurgulamak. Resimde, bir grup insan mahkeme salonunda oturuyor. Hepsinin yüzünde endişeli bir ifade var. Ortada oturan adam, büyük bir konuşma balonu içinde "Biz ne yaptık? Şak bilim için yaptık!..." diyor. Şaka, bilim adamlarının aslında bilimsel çalışmalarını şaka olarak yaptıklarını, ancak sonuçlarının ciddi olduğunu ima ediyor. Bu, bilim adamlarının çalışmalarının bazen beklenmedik sonuçlar doğurabileceğini ve bunların her zaman şaka amaçlı olmadığını gösteren ironik bir yorum. Resimde çöp kutusu atan bir adam ve düşünme balonu var. Balonun içinde, "ULAN 20 YILDA BİR BİR ŞEYLERİ ÖNCE ÇOK ÖVÜYORUM SONRA ÇÖPE ATIYORUM BENDE Mİ Bİ DENYOYOLUK VAR NEDİR ?" yazıyor. Şaka, insanların eleştirmeye yatkın olduğunu ve bir şeyi çok övüp, sonra hemen çöpe atma eğiliminde olduğunu gösteriyor. "20 yılda bir bir şeyleri" ifadesi, insanların her 20 yılda bir yeni bir "kader kahramanı" yaratma ve ardından onu çabucak unutma eğilimini ima ediyor.

Görselde, başlığı "Yazılım Mühendisleri Filmlerde" olan bir video/görüntü parçası var. Bir kişi, siyah bir sweatshirt ve maske veya yüz örtüsü takmış. Gözlükleri de takıyor ve biraz abartılı görünüyor. Jest ve giyim tarzından dolayı, yazılım mühendislerinin filmlerde genellikle canlandırıldıkları klişeleşmiş, karmaşık ve/veya akıl almaz şekilde gösterildiği, gerçekten de becerilerinin ya da işlerinin nasıl olduğunun abartılı ya da komik bir şekilde betimlendiği bir espri yapılıyor. Bu, yazılım mühendisliği ile ilgili bir klişe ya da abartı üzerinden yapılan bir mizah örneği. Resimde, "Yazılım Mühendisleri Filmlerde" başlığı altında, yüzü kapalı, gözlük takmış bir kişinin görüntüsü yer alıyor. Mizah, yazılım mühendislerinin filmlerde genellikle yanlış veya abartılı bir şekilde canlandırıldığı ve gerçek hayattaki işlerini yansıtmadığına dair bir göndermedir. Karakterin yüzünü kapaması, bu "yanlış" temsillerin izleyicilerde bir tür gerçeklik duygusu oluşturmaktan ziyade, onları komik bulmasına neden olabilecek bir abartı veya karikatürleştirme olduğuna vurgu yapıyor. Özetle, yazılım mühendislerinin filmlerdeki tasvirlerinin gerçeklikle örtüşmediği, hatta gülünç olabileceği bir espri.

Fotoğrafta, iki kadın, yeşil plastik bardaklarla bir tür sihir oyununu oynarken görülüyor. Kadınlardan biri "Developer" (Geliştirici), diğeri ise "Tester" (Testçi) olarak etiketlenmiş. Jestler ve odaklanmış bakışlar, geliştiricinin kodu yazarken veya bir projenin üzerinde çalışırken harcadığı yoğun konsantrasyonu, testçinin ise yazılımı test ederken karşılaşabileceği zorlukları temsil etmektedir. Bu durum, kodlama ve test süreçlerindeki farklı rolleri, yoğun çalışmayı ve olası zorlukları ironik bir şekilde, sihir numarası üzerinden vurgulamaktadır. "Geliştiricinin" ve "Testçinin" bu şekilde, yoğun konsantrasyon halinde olduğu, neredeyse aynı anda aynı şeyleri yapmaya çalıştığı, çabalarının ise sonucu vermediği, yani sihir başarısız olduğuyla ilgili esprili bir yorumdur. Kodlama ve test işlemlerinin bu yoğun konsantrasyonu gerektiren yönüyle, beklenmedik sonuçlarla karşılaşma olasılıkları vurgulanmaktadır. Resimde, iki kadın masa etrafında yeşil plastik bardaklarla bir oyun oynuyor. Soldaki kadına "Developer" (Geliştirici), sağdakine "Tester" (Testçi) yazısı eklenmiş. Oyun, bardakları hareket ettirerek, arkasını gizlemek üzerine kurulu. Mizah, yazılımlarda (ve muhtemelen diğer birçok alanda) geliştiricilerin ve testçilerin iş süreçlerindeki farklı yaklaşımlarıyla ilgili. Geliştiriciler genellikle kendi kodlarını "gözleriyle" "görmek" için çabalar, testçiler ise uygulamanın beklenmedik, hatta hatalı davranışlarını bulmakla uğraşır. Bu, sanki geliştiriciler bardakların arkasını gizleme (kodlarını çalışır hale getirme) konusunda yoğunlaşıyor, testçiler ise beklenmedik sorunları (bardakların arkasındaki "şeyi" bulmayı) araştırıyormuş gibi gösteriliyor. Dolayısıyla espri, bu iki farklı iş rolü arasındaki (ve potansiyel olarak var olan) karşıtlığı ve farklı odak noktalarını vurguluyor.