Resimde tamamen siyah bir ev görünüyor. Ev, siyah duvarları, siyah çatısı ve siyah pencereleriyle tamamen siyah bir şekilde inşa edilmiş. Bu evin siyah renkte tasarlanması, evin sahibi veya mimarının siyah rengi ne kadar sevdiğini gösteriyor. Şaka şu ki, evin içinde de siyah renk kullanılmış ve iç mekan da tamamen siyahmış. Evin sahibi veya mimarı, "siyah rengini ne kadar sevdiğimi kimseye söylemem" diye düşünmüş olabilir. Fotoğrafta siyah bir oturma odasında, siyah bir koltuk takımına yaslanmış bir sehpa üzerinde beyaz çiçekler var. Bu resimde bir espri yok.

Bu fotoğrafta, yeşil bitki örtüsüyle kaplı balkonları ve terasları olan, gökdelenler arasında yeşil bir ada gibi duran bir bina görülüyor. Bina, modern mimari ile doğanın bir araya getirilmesiyle tasarlanmış, çevreye duyarlı bir yapı gibi görünüyor. Ancak bu fotoğrafta bir şaka yok. Resim sadece gökdelen mimarisinin ne kadar ilginç ve yaratıcı olabileceğini gösteriyor.

Bu fotoğrafta ilginç bir mimari yapı görüyoruz. Yapının şekli, başı yukarıda ve vücudu aşağıda olmak üzere, bir köpeğin duruşunu anımsatıyor. Şaka ise binanın mimarisinin köpeğin şeklini taklit etmesi ve bu sayede izleyicileri güldürmesi.

Fotoğrafta, dış cephesi tamamen siyah renkte boyanmış bir ev görünüyor. Evin siyah olması, evcil hayvan sahiplerinin evlerinde saç ve tüyleri fark etmeyecekleri anlamına gelir. Bu, siyah evlerin evcil hayvan sahibi olanlar için iyi bir seçim olduğunu ima eden bir espridir. "Tamamen siyah bir ev alırsanız, evcil hayvanınızın tüylerini asla göremezsiniz!" diye bir espri yapılabilir.

Fotoğrafta siyah üzerine kırmızı renkte geometrik desenler ve kırmızı çerçeveli pencereler ile dekore edilmiş bir bina görünüyor. Binanın ön cephesinde "NUR TİP MERKEZİ" yazıyor. Tweet'te paylaşılan espri ise, binanın dış cephesinin abartılı ve sıra dışı tasarımı nedeniyle "devasa bir sokak arası kuaförü gibi gözüküyor" diye yorumlanıyor. Espri, binanın dış cephesinin göz alıcı ve biraz da abartılı tasarımıyla, sokak aralarında sıkça görülen ve genellikle gösterişli ve renkli cepheleriyle dikkat çeken kuaför dükkanlarına benzetilmesiyle ortaya çıkıyor.

Fotoğrafta, karla kaplı bir bahçenin önünde, ışıkları açık, modern bir dağ evi görüyoruz. Evin önünde, karlı bir yolda duran bir adam var. Evin camlarında da bir kadın görünüyor. Bu fotoğrafta bir espri yok.

Fotoğrafta, pencerelerden şehir manzarası görünen ve bir yatağın olduğu şık bir oda görünüyor. Yatakta yastıklar var ve odada yeşil bir bitki var. Bu fotoğrafta bir espri yok.

Resimde, ahşap bir kulübenin önünde, muhtemelen dış mekanda, bir adam duruyor. Adamın elinde bir şey varmış gibi duruyor, ancak net değil. Kulübenin yapısı oldukça ilkel görünüyor, kaba bir inşaat eseri. Zeminde çamur ve kar görünüyor. Fotoğrafın potansiyel mizahı, adamın elinde muhtemelen hiçbir şey olmadığı ve kulübenin durumu ile çelişen bir şekilde ciddi bir şekilde duruşu. Bu, "gerçekçi olmayan ciddiyet" ya da "beklenti ile gerçek arasındaki tezat" gibi bir mizah anlayışına dayanıyor olabilir. Adamın "iş" veya "sorun" gibi bir şeyle uğraşıyormuş izlenimi yaratması ama aslında elinde bir şey olmadığı durumla, komik bir zıtlık ortaya çıkmaktadır. Görsel olarak, beceriksiz bir görüntü ya da belki de bir çelişki içeren duruma dikkat çekiyor. Resimde, tahta ve taştan yapılmış, oldukça ilkel görünümlü bir yapının önünde, muhtemelen inşaat işiyle uğraşan bir kişi görülüyor. Kişi, elinde bir şey tutuyor veya bir şey yapıyormuş gibi görünüyor. Yapının zemininde çamur ve kar görünüyor. Fotoğrafın potansiyel şakası, bu ilkel yapının ve kişinin kıyafetlerinin/ayakkabılarının durumu arasında oluşan tezatlık. İlkel yapının çamurlu zeminde çalışması ve kişinin daha modern giyim tarzı, bir zıtlık yaratıyor ve belki de "modern insanın ilkel yapı üzerinde çalışması" veya "uyumsuzluk" gibi bir şakayı ima ediyor. Fotoğrafın tam anlamıyla neyin şaka olduğuna dair daha fazla bilgi olmadan kesin bir yorum vermek zor.

Fotoğrafta, Diyarbakır'da bir binanın çatısına inşa edilmiş bir ev görülüyor. Bu, "Adam çatıyı mahalle kurmuş" sözünün bir örneğidir. Yani, bir kişinin bir binanın çatısına bir ev inşa etmesi, çatı alanını adeta bir mahalleye dönüştürmesi, bu durum esprili bir şekilde "Adam çatıyı mahalle kurmuş" şeklinde ifade ediliyor.

Fotoğrafta, ormanın ortasında, ahşap bir terasa sahip, siyah renkli, üçgen çatılı bir ev görüyoruz. Terasta iki kişi oturuyor, etraflarındaki ortam sonbahar havasıyla kaplı. Resimde bir espri yok. Bu, basit bir orman evinin fotoğrafı.

Fotoğrafta, koyu renkli dış cephesi ve büyük pencereleriyle modern bir ev gösteriliyor. Evin önünde bir yol ve taştan yapılmış basamaklar var. Bu fotoğrafta bir espri yok, sadece güzel bir evin resmi var.

Fotoğrafta, Twitter'da Tatyos Bey adlı bir kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "300 yıl sonra bilim insanları mozaikli nazar boncuklu lazim müteahhit binalarini anlamak için stresten iç organlarini kaybedecek.." yazıyor. Şaka, mozaikli nazar boncuklu binaların o kadar karmaşık ve anlaşılması zor olduğunu ima ediyor ki, geleceğin bilim insanları bile bu binaları anlamak için stresten iç organlarını kaybedebilir. Bu, müteahhitlerin inşa ettiği binaların karmaşıklığı ve işçiliğiyle dalga geçiyor.

Bu fotoğrafta, bir binanın köpek şeklinde inşa edildiğini görüyoruz. Binanın başı, gövdesi ve kuyruğu açıkça görülebiliyor. Ancak binanın bacakları, binanın alt kısmında bulunan dikdörtgen bir yapı olarak gösteriliyor. Bu binanın bir köpek şeklinde inşa edilmesi, binanın mimarisinin yaratıcı ve eğlenceli bir şekilde kullanılmasıyla elde edilen bir mizah örneğidir. **Şaka şöyle:** Binanın bacakları, binanın alt kısmında bulunan dikdörtgen bir yapı olarak gösterilmiş. Bu da binanın köpek şeklini tamamlamadığı anlamına geliyor. Bu, mimarinin bir mizah kaynağı olarak kullanıldığının eğlenceli bir göstergesidir.

Fotoğrafta, karla kaplı bir yamaca inşa edilmiş modern bir ev ve garajı görülüyor. Evin garip şekli ve yamaca gömülü olması, mimarinin doğaya uyum sağlama şeklini vurguluyor. Fotoğrafta bir espri söz konusu değil.

RT @mimarioncesonra: Hangi ev sizin zevkinize daha uygun? 1, 2, 3? Kaynak

Fotoğrafta modern ve minimalist tarzda tasarlanmış, beyaz duvarlı ve siyah çerçeveli pencerelerle süslenmiş bir ev görüyoruz. Bu fotoğrafta bir espri yok. Fotoğraf sadece güzel ve estetik bir evin görselini sunuyor.

Resimde solda Petronas İkiz Kuleleri, sağda ise bir binanın dış cephesinde, balkon gibi yapılan bir balkon bulunuyor. Fıkra, gelişmiş bir ülkedeki mimari ile gelişmekte olan bir ülkedeki mimarinin karşılaştırılması üzerine kurulu. İki kuleyi "onlarda mimarlık", balkonu da "bizde mimarlık" olarak göstererek mizahi bir şekilde iki ülke arasındaki mimari farkını vurguluyor.

Fotoğrafta bir gökdelenin cam yüzeyine yansıyan bir gecekondu mahallesi görülüyor. Bu fotoğraftaki espri, zenginlik ve yoksulluğun bir araya gelmesiyle ortaya çıkan ironik bir durumu gösteriyor. Gökdelenin modern ve gösterişli yapısı, gecekondu mahallesinin fakir ve düzensiz yapısıyla karşılaştırıldığında, toplumdaki uçurumları vurguluyor. Bu durum, Türk kültüründe sıkça karşımıza çıkan "zengin ile fakir" ikilemini temsil ediyor. Fotoğraf, gözlemciye bu ikilem hakkında düşünmeye ve toplumdaki eşitsizliklerin farkına varmaya teşvik ediyor.

Fotoğrafta, inşaatı tamamlanmamış bir caminin olduğu görülüyor. Minareler, çatıda kubbe ve caminin büyük bir kısmı tamamlanmış durumda ancak caminin duvarları hala açık ve duvarlarda tuğlalar görülüyor. **Fıkra:** Bu caminin inşaatına ne zaman başlanmış? - Camiyi inşa edenlerin büyük büyük babaları tarafından! **Açıklama:** Bu fıkra, inşaatın çok uzun sürdüğünü ve muhtemelen birden fazla neslin bu işe dahil olduğunu ima ediyor.

Resimde, kapıları bölerek kesilmiş, aralıklarla altıgen desenler içeren gri bir asansör kapısı görülüyor. Asansörün yanında gri beton duvar var. Asansör kapısının yanındaki duvar bölümünde, bir kişi asansörün düğmesine veya bir şeye dokunuyor. Fotoğrafın esprili yanı, altıgen desenlerin asansörün kapılarını "birbirinden ayırmasını", ancak insanların yine de asansörün yanındaki duvar bölümünde bir yere ulaşabilmesini göstermesi. Bu durum, asansörün kapılarının fiziki olarak birbirine yakın olmasına rağmen, gerçekte insanlarla, yani dış dünyayla ilişkisinin sınırlı olduğunu veya belki de biraz karmaşık bir tasarımdaki, görünüşte aşılmaz engellere rağmen ilişkinin nasıl devam ettiğini mizahla gösteriyor. Asansörün kapısı ve düğmesi arasındaki fiziksel mesafenin mizah konusu, olaya bir "sınır" veya "engel" unsuru katıyor.