Fotoğrafta, Kore'de bir metro vagonunun içindeki mini bir kütüphane görülüyor. Raflarda kitaplar var. Pelin Kesebir, bu kütüphanenin hayallerinde de olsa Türkiye'deki metrolarda da olabileceğini yazmış. Ekrem Ertikmen ise buna "Oraya 10 kişi sığar" diye karşılık vererek, bu mini kütüphanenin o kadar küçük olduğunu ve muhtemelen Türkiye'deki metrolardaki mevcut alana uyumsuz olacağını ima etmiş. Kısaca, joke; Kore'deki metrolarda bulunan mini kütüphanelerin Türkiye'deki metrolarda da olmasıyla ilgili bir hayal kırıklığı/gerçekçi olmayan bir istek ve bunun imkansızlığına dair bir espri.

Resimde, bir sosyal medya paylaşımı (Twitter gibi bir platform olabilir) görülüyor. Paylaşımda, bir kadın (@demetayisi) metroya binip yanına oturan bir adamın, neden güneş gözlüğü taktığını sorduğunu ve bunun ilginç bir soru olduğunu düşündüğünü anlatıyor. Adamın bununla ilgili kendince bir hak iddia ettiğini ve sonra "hap mı attın?" diye sorduğunu ifade ediyor. Son olarak da "HAPLI MISIN?" diye sorarak, belki de adamın uyuşturucu kullandığını veya bir şekilde "hastalıklı" olduğunu ima ediyor. Şaka, adamın beklenmedik ve garip bir soruyu sorması ve kadının bu duruma esprili bir tepki vermesiyle oluşuyor. "Yer altı"nda olup olmadığına dair soruyu sormak, ve sonra "hap mı attın?" sorusuyla mantıksız bir ilişki kurmaya çalışmak, oldukça absürt bir durum yaratıyor. Özetle, şaka absürtlük ve beklenmedik tepkiler üzerine kurulu.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, "red kit" kullanıcı adı altında paylaşım yapan birinin, metrodaki insanların kendisini rahatsız edebileceği endişesiyle poz vererek oturmaktan sıkıldığını anlatan bir mesaj bulunuyor. Mesajın esprili yanı, metrodaki olası rahatsız edici davranışlara karşı aşırı tedbirli ve dikkatli bir tutum sergileyen bir insanın durumu komik bir şekilde anlatması. "Metroda biri beni çizer mi diye düşünüp, poz vererek oturmaktan her yerim tutulmuş..." ifadesi, gereksiz bir endişe ve abartıya düşmüş bir tepkinin komik yönünü vurguluyor. "Ne zorsun ahır zaman" ifadesi ise, bu abartılı tutuma karşı bir eleştiri ve durumun aslında o kadar da zor olmadığı imajını güçlendiriyor. Özetle, insanın günlük yaşamda karşılaştığı bazı küçük sorunların abartılı şekilde algılanıp, gereksiz tedbirlere dönüştürülmesi ironik bir şekilde esprili bir şekilde ele alınmış.

Resimde, bir metrodaki muhtemelen bir kadın yolcunun üzerindeki olayın, muhtemelen bir çanta veya benzer bir eşyanın çalınma tehdidi veya çalınmış olma ihtimali olan bir durum olduğunu gösteren bir video veya fotoğraf parçası görülüyor. Metindeki "Pov: metrodada o teyzesindir" ifadesi, kadının kendisinin, muhtemelen yaşlı bir kadının, metrodaki yolcuların, hatta hatta o teyzenin kendisi tarafından çalınma ihtimali olan bir durumdan nasıl etkilendiğini anlatıyor. Bu, yolculuğun güvenliği, özellikle yaşlı kadınların veya hassas eşyaların sahip oldukları zamanlarda nasıl potansiyel bir tehdit oluşturabileceğine dair mizah yapıyor. Bu, yolculuk sırasında yaşanabilecek olası güvenlik sorunlarının absürt veya komik yönüne vurgu yapan bir espri.

Fotoğrafta, yoğun bir metro vagonunda kalabalık bir insan grubu yer alıyor. İnsanlar birbirlerine sıkıca dolanmış, hareketli ve kaotik bir görüntü var. Ortada, bir sigara yakmak için çakmak kullanan bir kişi görülüyor. Bu durum, metro gibi kalabalık bir ortamda sigara içmenin ve hatta bunu çakmakla yapmanın, sıkışıklığa ve insanların birbirlerine yakın olmasına rağmen "sıradan" bir olay olarak algılanabileceğini veya tamamen dikkat çekmeyecek bir durum olabileceğini, insanların bunun farkında olmadan, hatta fark etmeden yaptıklarını ima ediyor. JOKE: Resimde gösterilen durum, kalabalık ve sıkışık ortamlarda sıradan olayların fark edilmemesini veya önemsiz olarak değerlendirilmesini komik bir şekilde vurguluyor. Öyle ki, sigara yakma olayı, kalabalık içinde bu kadar belirgin olmadan yapılabilen bir şey olarak, resmin kahkaha konusu.

Fotoğrafta, bir metro vagonunun içinde, kitaplıklı bir mini kütüphane görünüyor. Pelin Kesebir, Kore metro sistemlerindeki bu mini kütüphanelerin Türkiye'deki metrolara da gelebileceği yönündeki hayalini paylaşıyor. Ekrem Ertikmen ise, bu mini kütüphaneye 10 kişi sığar, diye yanıt veriyor. Bu, insanların Kore metrosundaki kadar küçük bir kütüphanenin Türkiye'deki metrolarda yer alabileceğine dair umutlarının, mevcut alana göre biraz abartılı olduğunu ima eden bir espridir. Hayal ve gerçeklik arasındaki farkı, şaka ile vurguluyor.

Fotoğrafta, bir metro istasyonunun iç mekanı görülüyor. Duvarlar, beyaz fayanslarla kaplı. Duvarların bir kısmı, farklı bir desenle (görünen küçük taşlardan oluşan desen) kaplanmış. Metro girişinde "KADIKÖY" yazan bir yön levhası var. Fotoğrafın altında yatan mizah, "Harry Potter miyiz lan biz?" sorusuyla yaratılıyor. Bu, olağanüstü veya gerçekdışı bir duruma karşı oluşan, hafif sinirlenmiş, esprili bir tepkidir. Fotoğraftaki ortamdaki gariplik, insanların Harry Potter film ve kitaplarını ne kadar beğenmiş olabileceklerini veya bu duruma karşı tepkilerinin ne olduğunu anımsatmaktadır. "Harry Potter miyiz lan biz?" sorusu, gerçekçi olmayan, abartılı, hatta biraz da garip bir durumu sorgulamaktadır. Metro istasyonundaki duvarlardaki farklı desenler ve genel ortamın birleşimiyle bu durum daha da vurgulanıyor. Yani, espri şu noktada: Bu olağandışı durum, normalde beklenmedik, abartılı, ve bir o kadar da "sıradışı" bir yer gibi algılanıyor. Fotoğrafta bir metro istasyonu iç mekanı görülüyor. Duvarlar, beyaz fayanslarla kaplı. "Harry Potter miyiz lan biz?" yazısı ve bir de "Kadıköy" yönlendirme işareti var. Şaka, metro istasyonunun iç dekorasyonunun karmaşık ve beklenmedik bir şekilde tasarlanmış olmasıyla ilgili. "Harry Potter miyiz lan biz?" sorusu, bu tuhaf ve şaşırtıcı dekorasyona karşı, bir filmde veya masal dünyasında gibi hissettiren bir tepkiyi temsil ediyor. Beklenmedik, farklı ve ilginç bir durumun, normalden uzak bir atmosfere sahip olduğunu ima ediyor.

Resimde, sosyal medya platformunda paylaşılmış bir tweet görülüyor. Tweet'in sahibi Asil kullanıcı adı ile anılıyor (@mekkartniy). Tweet, yorgun ve bitkin bir şekilde, gitarını son ecevit döneminde ayarlamış bir çocuk ve arkadaşının, metrodaki halinden bahsediyor. Tweet'in esprili kısmı, "ĞĞĞĞEEEELLLFİİİİİİİDAAAĞAĞAĞAĞAĞAĞAĞ" ifadesinde. Bu ifade, çocuk ve arkadaşının, çok sıkışık ve sessiz bir metroda, gitarın ayarlanmasıyla ilgili, birbirlerine uygulanan, muhtemelen çok yüksek sesli, tekrarlayan müzik notaları veya konuşma seslerini komik bir şekilde taklit ediyor. Bu, yorgun ve sıkıcı bir metro yolculuğunun gerçek bir tasviri gibi gözüküyor. Özetle, espri; yorgunluk ve gitar ayarlama eylemiyle ilgili bir toplumsal durumun abartılı ve komik bir şekilde, ses taklidiyle ifade edilmesinden oluşuyor.

Resimde, bir metroda oturan ve Pikachu baskılı bir tişört giyen bir kadın ve altta, yüzüne dokunulan sevimli bir Pikachu görseli var. Mizah, kadının Pikachu baskılı tişörtünü giymesine rağmen, aslında insanların onu Pikachu gibi sevimli bulmayarak, tam tersine farklı bir şekilde algılayabildiği bir durumu simgeliyor. Üstteki resimdeki kadın, altta gördüğümüz sevimli Pikachu'nun aksine, belki de biraz daha dikkat çekici/ciddi/alışılmadık bir şekilde algılanabiliyor. Yani, aynı tişörtün, birinde sevimli bir karakteri, diğerinde farklı bir izlenim yarattığı bir ironi söz konusu. Resimde, sevimlilik beklentisiyle bir karşılaştırma yapılıyor.

Resimde, bir metroda, üç kişinin yan yana, yakın çekim bir fotoğrafı var. Ortada, açık yeşil bir sweatshirt giymiş bir erkek, sol tarafta gülümseyen bir kız, sağ tarafta ise başörtüsü takmış bir kadın görünüyor. Fotoğrafın altındaki tweet, "Yalan konuşma raymalifalitiko sen gelip sonradan yanımıza oturdunfkfkkfkf" şeklinde başlıyor. Bu kısım, raymalifalitiko adlı kişinin diğer kişilerle yalan söylediğini ve daha sonra onların yanına oturduğunu ima ediyor. Sonrasında "raymalifalitiko @iraymalifaltiko. 3 sa" yazısı, "M2 metroda her an yanınıza bir ünlü oturabilir" şeklinde devam ediyor. Tweet, "raymalifalitiko" adlı kişinin bir ünlü olduğunu ve başka insanlarla birlikte metroda seyahat ettiğini ve "herhangi bir anda bir ünlü yanınıza oturabilir" tarzında bir espri içeriyor. Fotoğrafta görünen kişiler de, ünlü gibi poz vermek için görüntüye dahil edilmiş olabilirler. Bu şekilde, yalan söyleme ve ünlü olma ihtimaliyle ilgili mizahı vurguluyor.

Fotoğrafta bir otobüsteki iç mekan görünüyor. Otobüste yolcular ve koltuklar görülüyor. Fotoğrafın altında Türkçe bir yazı var: "Hay helo haw ar yu Kazandı mutlu gülüyor". Bu, "Hay helo haw" ifadesinin bir İngilizce ifade olduğunu ve "sen nasıl gidiyorsun?" anlamına geldiğini, ancak konuşmacının Türkçe konuştuğunu göstermek için garip bir cümle kuruluşunun kullanıldığını gösteriyor. "Kazandı mutlu gülüyor" kısmı da konuşmacının olasılıkla mutlu olduğunu ima ediyor ama aynı zamanda bu ifadenin bir İngilizce cümleye (e.g. "you won; you are happy") benzetilerek esprili bir yaklaşımla kurulduğu anlaşılıyor. İfade, dilin yanlış kullanılarak bir anlam dışı durum yaratmaya çalıştığı bir tür dilsel mizah örneği. Sonuç olarak, fotoğrafta bir dilsel espri ve bir otobüs içindeki günlük bir anın birleştirilmesi amaçlanıyor.

Resimde, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. Paylaşım, Lalettayin adlı kullanıcının (@opikapbukipap) hesabından. Metin, Hz. Musa'nın (aleyhisselâm) metro veya tramvaydan inerken, halkın nasıl tepki vereceğini ve Hz. Musa'yı nasıl zorla farklı bir yere götürdüklerini esprili bir dille anlatıyor. Bu, toplumsal bir eleştiri içeren bir mizah. "Halk yine de iki yana açılmaz, koskoca peygamberi geri itip Cevizlibağ'a, Hacıosman'a kadar cebren götürür" cümlesi, toplumun bazı konulardaki tutumunu ve geleneksel anlayışları eleştirel bir şekilde konu alıyor. Hz. Musa'nın (aleyhisselâm) düşünülen bu eylem bir sembol olarak kullanılarak, toplumdaki bazı toplumsal yapılar ve alışkanlıklar alay konusu yapılıyor. Özetle, paylaşım, toplumsal davranışları absürt bir örnekle eleştiren ve mizah kullanarak bir eleştiri sunan bir tweet.

Fotoğrafta, "Tosbik" kullanıcı adına sahip bir Twitter kullanıcısının, İstanbul'un M2 metrosu hakkında olumlu bir yorum yaptığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, metroya dair olumlu özellikler sıralanmış: temiz koktuğu, her zaman 8 vagonun geldiği, kırmızı alanda yer bulma imkânı sağladığı, serin olduğu, öğrenci, turist ve beyaz yakalıların kullanımı için uygun ulaşım imkânı sağladığı ve farklı noktalara aktarma imkânı sunduğu vurgulanmış. Son cümle olan "atatürk'ün en sevdiği metrodur" ise, konuyu hafifletmek ve biraz da nostaljik bir hava yaratmak için kullanılan ve biraz abartılı, esprili bir ifade. Özetle, espri; metroya dair olumlu yorumları "atatürk'ün en sevdiği metrodur" ifadesiyle birleştirerek abartı ve mizahla destekliyor. Tweet, m2 metrosunu kullanmış ve beğenmiş biri tarafından yazılmış olmasının etkisiyle okuru memnuniyetle gülümsetecek bir mizah içerir.

Fotoğrafta, kalabalık bir metro vagonunda insanlar görünüyor. Çoğu kişi, telefonlarıyla ilgileniyor. Özellikle ön plandaki kişi, siyah deri ceketini giyip, uygunsuz bir şekilde, büyük bir dikkatle telefonuyla meşgul. Metronun kalabalıklığı ve herkesin telefonuyla ilgilenmesi, modern yaşamın bir parçası olan teknolojik bağımlılığı ve dikkat dağınıklığına gönderme yapıyor. Bu durum, neredeyse herkesin aynı davranışa sahip olduğu, fakat gerçek hayatta kimseyle gerçek etkileşime geçmediği bir durum komedisini çağrıştırıyor. Özetle, kalabalık metro ortamında herkesin telefonla ilgilenmesi, sosyal bağlantının ve gerçek dünyanın ihmal edildiğini vurguluyor; bir mizah unsuru içeriyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Kullanıcı Kübra, "Metroda inenlere yol verirken aklımdan geçenler" diye başlayan bir tweet atmış. Bu, metroda insanlara yol verirken aklına gelen düşüncelerini ifade ediyor. Tweet'in altındaki yanıtında, "kaptan pilot flint" kullanıcı adı ile kullanıcı, "tam bir medeniyet insanıyım ya bu ülkede napıyorum ben" diyerek, ülkedeki yaşamın veya davranışın beklenmedik veya kendisine göre "uygunsuz" olduğunu hissettiğini, medeniyet kavramıyla ilgili bir ironi kuruyor. Özetle, Kübra'nın tweet'i, günlük hayattaki karşılaşmaları ve bu karşılaşmalardan doğan düşünceleri anlatıyor, "kaptan pilot flint" yanıtında ise bu düşüncelerin kendi medeniyet algısıyla çelişmesi üzerinden mizah çıkartıyor. Tweet ve yanıtın mizahı, beklenmedik bir duruma karşı gösterilen tepki ve toplum/kültür beklentileri ile ilgilidir.

Resimde, bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımın sahibi, "agar agar" kullanıcı adı ile tanınıyor ve paylaşımda farklı metrolardaki ve metrobüslerdeki davranışlar hakkında yorum yapılıyor. Paylaşım, "ağlamaya en müsait yerler" başlığıyla başlıyor ve toplu taşıma araçlarında ağlamak için uygun/müsait yerler hakkında bir liste gibi görünebilir. Ardından, Osmanbey, Kozyatağı, Burhaniye ve Haliç metroları ve metrobüsü ile ilgili eleştiriler/yorumlar yer alıyor. "Kimse sallamıyor," "insanlar dik dik bakmak için fazla saygılı" ve "kimse olmuyor" gibi ifadeler, bu hatlarda yolcuların davranışları ve/veya insanların birbirleriyle olan etkileşimleri hakkındaki mizah dolu, belki de biraz da eleştirel, gözlemler içeriyor. "Deniz manzaralı" ifadesi de, Haliç metrosu yolcularının manzaraya odaklanmaları dolayısıyla diğerlerine gösterdikleri tepkisinden kaynaklanan bir ironi olabilir. Özetle, paylaşım, farklı metro ve metrobüs hatlarında yolcuların davranışları hakkında, bir nevi ironik ve esprili bir şekilde eleştirel, gözlemler sunuyor.

Resimde, Regaip Bulut adlı bir kişinin paylaştığı, bir kadın ve bir erkek görüntüsünün yer aldığı bir mizah içeren gönderi var. Kadın, göğüsleri açık şekilde, oldukça seksi bir şekilde poz vermiş. Erkek, inşaatçı veya sağlık görevlisi kıyafetleri giymiş bir şekilde, kadınla birlikte resmedilmiş. Resmin üzerinde, "DUR!" ve "Kıza bakma" gibi ifadeler yazıyor. Ayrıca "Kızlar geçicidir" gibi metinler de görülüyor. "Metro ise kalıcıdır" gibi ifadelerle de alt metin oluşturulmuş. Genel olarak, paylaşım, geçici kadın güzellikleri ile kalıcı olan metro ve alt yapı yatırımları arasında bir karşılaştırma yaparak, kısa süreli şeylerin uzun süreli projelerden daha az değerli olduğunu ima etmeye çalışıyor. Malik Karaca'nın gönderisine verilen yanıt ise "Sözsüz halini atabilir misin?" şeklinde olup, bu, paylaşımın mizah anlayışını vurgulamak için bir alaycı bir tepkidir. Özetle, gönderi, cinsellik ve toplumsal değerler üzerine yapılan bir mizah örneğidir; buradaki ironi, geçici kadın güzelliğinin uzun ömürlü altyapı yatırımları kadar önemli olmadığı düşüncesine dayanıyor. Kullanıcıların paylaşım hakkında tepkilerinin de (Malik Karaca'nın yanıtı gibi) konunun tartışmalı doğasına işaret ettiği görülebilir.

The image shows a meme. It's a picture from inside a subway car. In the foreground, a man is asleep, and above him the text says "my other body parts in morning". In the middle of the image, Barack Obama (a famous public figure) is standing and looking at the sleeping man. Over Obama, it says "my dick in morning". The humor comes from the juxtaposition. The sleeping man is focused on the lack of his body parts' functionality in the morning, and Obama is supposedly highlighting his own body part. The joke plays on a very common, yet nonsensical, inside joke. **Turkish Translation and Explanation:** **Image Description:** Metro treni içindeki bir fotoğraf. Önde bir adam uyuyor ve onun üzerinde "sabah diğer vücut parçalarım" yazıyor. Ortada Barack Obama (ünlü bir kamu figürü) duruyor ve uyuyan adama bakıyor. Obama'nın üzerinde "sabah penisim" yazıyor. **Joke Explanation:** Fotoğraf, uyuyan adamın sabah vücut parçalarının işlevselliğini vurgulayan ve Obama'nın kendi vücut parçasına işaret eden absürt bir karşılaştırmaya dayanıyor. Bu, çok yaygın ve anlamsız bir iç şaka üzerine kurulmuş bir mizah türü. Uyuyan adamın vücut parçalarıyla ilgili bir düşüncesi varken, Obama'nın yaptığı, oldukça farklı bir şeye işaret ediyor. Bu karşıtlık komik.

my other body parts in morning my dick in morning Kaynak

Fotoğrafta Ekrem İmamoğlu'nun kaslı bir vücuda sahip, göğsünün açık olduğu, ancak yüzünün görünmediği bir şekilde görülüyor. Fotoğrafın altındaki yazı ise "2 yıldır seçim yüzü görmedi, çiğ metroyla besleniyor" şeklinde. Bu yazıda Ekrem İmamoğlu'nun halkla yeterince iletişim kurmadığı, sürekli metroda dolaştığı ve halkla etkileşim kurmadığı esprili bir şekilde anlatılıyor. Bu, siyasi bir şahsiyetin kamuoyunda oluşturulan imajını ele alan, esprili bir eleştiridir.