Fotoğrafta, bir mermer heykelin üzerinde, dantelli bir mendil gibi işlenmiş bir kumaş parçası görülüyor. Heykelin üzerindeki desen, gerçek bir dantelin inceliklerini andırıyor. Fotoğrafın altındaki metinde, "Bir mermer nasıl olurda dantelli mendil olarak işlenir.." cümlesi yer alıyor. Bu, heykelin üzerindeki dantelin, göründüğü gibi, gerçek bir dantel olmaması, aksine mermerin kendisi tarafından oluşturulmuş bir desen olması nedeniyle bir şaka içeriyor. Mermer bir madde, dokuma, işlemeli bir desen olarak kullanılamaz. Heykelin üzerindeki detaylı işleme, mermerin işlenişinin incelik ve karmaşıklığını vurguluyor. Dolayısıyla şaka, sanat eserinin nasıl yapılır sorusu değil, mermerin şaşırtıcı bir şekilde dantelli bir görünüme kavuşturulmasını vurgulamaktadır.

Bu fotoğrafta, bir sanat galerisinde, drapeli bir elbise giyen bir kadın heykeli gösteriliyor. Heykelin yüzü örtülü. Fotoğraftaki espri, heykelin yüzünün örtülü olmasına rağmen, izleyicinin heykelin yüzünün neye benzediğini hayal etmesine ve bir fikir yürütmesine olanak sağlamasıdır. Bu espriyi daha iyi anlamak için şu cümleyi kullanabiliriz: "Heykelin yüzü gizli, ama izleyici hayal gücünü kullanarak kendi hikayesini yaratabilir."

Resimde giysileri çok süslü ve işlemelerle bezenmiş bir heykel görüyoruz. Bu resimde bir espri yok, ancak heykelin giysileri, 19. yüzyılın sonlarında moda olan aşırı süslü ve işlemelerle dolu kıyafetleri hatırlatıyor. Bu tarz kıyafetler günümüzde oldukça komik ve abartılı görünüyor.

Fotoğrafta başı örtülü bir heykel var. Türkçede bununla ilgili bir şaka yok.

Fotoğrafta, bir heykel atölyesinde, beyaz mermerden bir heykel üzerinde çalışan bir sanatçı görülüyor. Sanatçı, mermeri şekillendirmek için elleriyle ve muhtemelen diğer aletlerle çalışıyor. Mermerden yapılmış bir yastık, çalışılan şeklin bir parçası gibi duruyor. Fotoğraftaki mizah, sanatçının "yastık" gibi bir nesne üzerinde çalıştığına odaklanıyor. Görüntü, heykelciliğin bazen beklenmedik veya alışılmadık şekillerde ilerlediğini, yani sanatçının yaratıcılığını kullandığını vurguluyor. "Yastık" kelimesiyle, işin beklenmedik ama estetik açıdan ilgi çekici olabileceğini ima ediliyor. Bu "yastık" belki de daha büyük bir heykellerin parçası olacak, ama başlangıçta beklenmedik ve hatta biraz absürt görünüyor. Resimde, bir heykel atölyesinde, heykeltraş bir adam, bir yastığın şeklini andıran bir mermer parçası üzerinde çalışıyor. Mermer, beyaz ve pürüzsüz görünüyor. Heykeltraş, el aletleri kullanarak mermere şekil veriyor. Arka planda da çeşitli heykeller, farklı aşamalarda, görülebiliyor. Fotoğraftaki espri, heykeltraşın üzerinde çalıştığı nesnenin, aslında bir yastığa benzemesinden kaynaklanıyor. "Heykeltraşın yastığı heykel yaptığı" ifadesi, bir şeyin beklediğinizin aksine bir şeye benzemesini veya işlevini yerine getirmesini ifade eden komik bir durum yaratıyor. Yani; beklenmedik bir şekle ya da duruma işaret ediyor.

Resimde, mermerden yapılmış ve bir elbise giyen bir heykelin alt kısmı ve eli görülüyor. El, elbiseyi tutuyormuş gibi görünüyor. Şaka, heykelin bir elbiseden ziyade mermerden yapılmış olduğunu ima ediyor ve mermerin doğal olarak şekillendiğini, bir elin bir elbiseyi tutuyormuş gibi görünmesini sağladığını vurguluyor. **Türkçe şaka:** Resimde, mermerden yapılmış bir heykelin elinin, mermerden yapılma bir "elbise"yi tuttuğu görülüyor. Şaka, heykelin "elbisesinin" aslında mermerden olduğunu ve bir elin bir elbiseyi tutuyormuş gibi görünmesini sağlayan, mermerin doğal şekillenmesinin bir sonucu olduğunu vurguluyor.

Resimde, beyaz bir mermer heykelde kadın figürü, bir kişinin elinde tuttuğu bir cep telefonu ile yan yana görünüyor. Telefon heykelin yüzünün yanına konulmuş. Resmin altında yazan yazı ise "Alo canım ellerim deterjanlı sonra konuşalım" şeklinde. Şaka, heykelin cansız olmasına rağmen, konuşan kişiden elini deterjanla yıkamasını isteyerek, durumu sanki canlı bir insanla konuşuyormuş gibi göstermesinde yatıyor.