Resimde, sosyal medya profil fotoğrafı ve altına yazılmış bir espri var. Profil fotoğrafında bir maymun görüyoruz. Altındaki yazıda ise maymunun, "Belki bir gün, sapa sokakta höhne bir kafede; 2 sade kahve, tadı tuzu biz olmak üzere. Kalan 40 yılın hatrı, yalnızlığa uzanan uzun veda. Durmayan göz yaşı; Kalan 40 yıla. -Uneasy Umki-" yazdığı görünüyor. Espri, maymunun insan gibi düşünüp konuştuğunu ima ediyor ve 40 yılın hatırı için kahveyi paylaşmayı teklif etmesi, maymunun insan benzeri davranışlar sergilediğini vurguluyor. Bu durum, maymunun esprili bir şekilde insanlara benzetildiğini ve maymunun insanlardan daha "duygusal" olabileceğini gösteren bir absürtlük yaratıyor.

Resimde "LÜGAT" yazısı ve altında "İnsan sevilmekten çok anlaşılmayı istiyordu belki de." yazısı bulunuyor. Bu, "insan" kelimesinin kelimenin tam anlamıyla değil de, "insani" anlamında kullanıldığı ve aslında "insanlar" anlamına geldiği için bir kelime oyunu. İnsanlar sevilmekten çok anlaşılmayı ister, bu nedenle bu cümle anlamsız olur.

Resimde iki kişi, bir kadın ve bir erkek var. Kadın üzgün bir şekilde, erkeğe yaslanmış ve "İşte eylül nihayet geldi..." yazan bir balona işaret ediyor. Erkeğin balona bakmadığı ve kadına aldırış etmediği görülüyor. Resimdeki şaka, kadının eylül ayının bitmesinden üzgün olmasına rağmen, erkeğin bu duyguya hiç tepki göstermemesi ve umursamaması üzerine kurulu. Erkeğin aldırışsızlığı ve kadının üzüntüsü arasında bir zıtlık yaratılarak komik bir etki elde edilmiş.

Fotoğrafta, iki adamın bir kafede oturmuş sohbet ettiği görülüyor. Sağdaki adam sol taraftaki adama bakıyor ve "aman neyse ya" diyor. Sol taraftaki adam ise "çok mu ayıp hala mutluluk istemek" diye düşünüyor. Bu espri, sol taraftaki adamın mutluluk istemekten utanmasını ve bunun çok normal bir şey olduğunu gösteren bir espri. Espri, sol taraftaki adamın mutluluk istemekten utanmasını ve bunun çok normal bir şey olduğunu gösteren bir espri.

Resimde Fyodor Dostoevsky'nin bir portresi var. Üstteki metin, farklı kültürlerin edebiyatının farklı bakış açılarını temsil eden esprili bir karşılaştırma yapıyor. İngiliz edebiyatı, evliliği vurgulayan ve ilişki arayışını odak noktasına alan bir "partiye git ve bir eş bul" hikayesi anlatır. Alman edebiyatı, "vahşi doğaya git ve kendinizi bulun" diyerek bireysel keşfe ve içsel yolculuğa vurgu yapar. Rus edebiyatı ise, daha karanlık ve kasvetli bir bakış açısıyla "umutsuzluğun derinliklerine git ve orada daha derin bir umutsuzluk olduğunu keşfet, sonra da oraya git" diyerek hayatın zorlukları ve içsel mücadeleleri ön plana çıkarır. Dolayısıyla resimdeki Dostoevsky, Rus edebiyatının karakteristik kasvetli ve melankolik tonunu temsil ediyor ve esprili bir şekilde umutsuzluğun derinliklerine gitmeyi öneren Rus edebiyatının tipik bir kahramanı olarak gösteriliyor.

bartleby @bartlebi Doğru insanı bulmak umuduyla çok mücadele verdim.. Sevmek istedim belki de sevilmek, belki de sevilmek için...

Resimde, klasik bir resim sanatı eserinden alınmış iki kişinin portresi var. Kadın adamı merakla dinliyor. Adam üzgün görünüyor ve elini kafasına koymuş. Resmin altında "Hobin yok" yazıyor ve adamın ağzından "Benim bir hobim var" cümlesi çıkıyor. Sonra "Üzgün olmak hobi değildir" yazıyor. Şaka, üzgün olmanın bir hobi olmadığını, bunun yerine insanın başka ilgi alanları bulması gerektiğini anlatıyor. Resimdeki adamın üzgün duruşu, şakayı daha da komik hale getiriyor.

Resimde bir mesaj kutusu ve içinde bir espri yazısı var. Espri, erkeklerin çocukluklarında internet kafeye gittikleri ve orada geçirdikleri zamanları hatırladıklarında duygu dolu anlar yaşadıkları ve bunun üzerine içlerinin burkulduğunu ifade ediyor. Espri, bu nostaljik anları abartılı bir şekilde ele alarak erkeklerin bu anları nasıl yaşadıklarını ve bunu nasıl ifade ettiklerini mizahi bir şekilde anlatıyor.

Resimde bir rahip, yatağında yatan bir kişinin şeytanlar tarafından rahatsız edildiğini görüyor. Rahip şeytanları kovmak için haç kullanıyor. Resmin altındaki yazı, "Depresyonumun biri 'üzülme' dedikten sonra vücudumdan kovulması" şeklinde. Bu, "üzülme" dedikten sonra kişinin depresyonunun ortadan kalkacağı düşüncesinin gerçeği yansıtmadığını ve depresyonun böyle basit bir şekilde çözülemeyeceğini komik bir şekilde gösteren bir espri.

Fotoğrafta Twitter'da bir gönderi var. Gönderide, "turgay bakırtaş" adlı bir kullanıcı "Levent adında bir arkadaşım vardı. Güngören'de; tanıdığım en neşeli, en sosyal, en fırlama adamlardan biriydi. Yıllar önce bir sabah, daha yirmili yaşlarında camdan atlayarak canına kıydı. O gün bu gündür kim gönülden neşeli kim yürekten yaralı bilmem. Zarf başka, mazruf başka." yazmış. Şaka, Levent'in intiharının ardından gerçekte kimin mutlu olup kimin üzgün olduğunu bilmenin imkansız olduğunu ima etmesinde yatıyor. "Zarf başka, mazruf başka" cümlesi, Levent'in ölümüyle ilgili gerçek duyguların gizlendiğini ve herkesin farklı bir yüz gösterdiğini vurguluyor.

ceren @bosvercen erkek: yaa twitteri ciddiye alma oraya öylesine yazıp çıkıyorum öylesine attığı tivit: yokluğunla başa çıkmaya...

Fotoğrafta 2000 yılından 2016 yılına kadar çeşitli filmlerin isimleri ve çıkış yılları yazılı. Filmlerin çoğu Türkçe filmler, ancak listede bazı filmlerin isimleri Türkçe'ye çevrilmiş olsa da aslında yabancı filmler. Örneğin "Korkuyorum Anne" filmi aslında "The Exorcist" filmi. Bu nedenle, "filmlerden detay" yazısının altındaki "film" kelimesi bir kelime oyunu olarak kullanılmış. Resimde sanki filmler hakkında bilgi veriliyor gibi görünse de aslında bu bilgiyi doğru bulmak mümkün değil. Bu yüzden resimdeki espri "filmlerden detay" yazısının, sadece belirli bir film hakkında bilgi vermek yerine, genel olarak tüm filmler hakkında, doğru olmayan bazı bilgiler vermek anlamına gelmesi.

Resimde ünlü Rus yazar Fyodor Dostoyevski yer almaktadır. Fotoğrafta herhangi bir espri bulunmamaktadır. Dostoyevski'nin fotoğrafının paylaşıldığı ortamdan bahsetmeniz gerekmektedir. Dostoyevski, 19. yüzyılın en büyük Rus yazarlarından biri olarak kabul edilir. En ünlü eserleri arasında "Suç ve Ceza", "Karamazov Kardeşler" ve "Budala" yer alır.

Resimde Fernando Pessoa'ya ait "Huzursuzluğun Kitabı"ndan bir alıntı yer alıyor. Alıntı şu şekilde: "Olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum." Bu alıntı, insanın gerçeklik ile idealleri arasında kalan boşluğu ifade eder. Komik bir yanı yoktur, ancak derin ve düşündürücü bir mesaj içerir.

Fotoğrafta siyah beyaz bir filmden alınmış bir sahne görüyoruz. Sahnede sokakta yürüyen bir adam var. Görüntü biraz bulanık ve eski bir filme benziyor. Yorumlarda adamın yürüdüğü esnada çalan müziği eleştiren bir yorum var. Yorum yapan kişi, müziğin sıradan olduğunu ve tanımlanamaz bir şey olduğunu söylüyor. Bu yorum, "bu yapılan müzik değil, müziğin de ötesinde bir şey. Tanımlanamayan ama insani sanki hiç varolmayan bir diyara götüren kapı." şeklinde ifade ediliyor. Bir diğer yorum ise "şarkını dinle boş yapma sikik, amina kodumun yerinde herkes sartre" şeklinde. Bu yorumda ise birinci yoruma tepki olarak, "müzik boş" ve "sikik" gibi küfürlü ifadeler kullanılmış. Bu espri, birinci yorumda kullanılan soyut ve felsefi dille, ikinci yorumda kullanılan küfürlü ve basit dilin tezatını vurguluyor.

Fotoğrafta, Twitter'da "Hursit_Bey_Efendi" adlı bir kullanıcının paylaşımı var. Paylaşımda "Siz hiç müslüm gürses şarkısı açıp, sevdiğinizin fotoğraflarına bakıp öpüp ağladınız mı? Ben yapmadım. Yapmayın olum öyle şeyler manyak mısınız" yazıyor. Bu paylaşım, Müslim Gürses'in şarkılarını dinlerken duygusal anlar yaşayan ve bu anları aşırı şekilde gösteren insanları eleştiriyor. "Öpüp ağlamak" gibi abartılı bir eylemi kullanarak, bu insanların duygusal tepkilerini alay konusu yapıyor. Bu paylaşım, günümüz internet kültüründe sıkça görülen abartılı tepkiler ve duygusal ifadelere karşı bir eleştiri olarak yorumlanabilir.

Fotoğrafta, siyah bir arka plana karşı beyaz metin içeren bir tweet yer alıyor. Tweet, "Elbette seni inciteceğim, elbette beni inciteceksin, elbette birbirimizi inciteceğiz ama bu varoluşun mutlak koşuludur, bahar olmak, kışın riskini kabul etmek demektir, var olmak, var olmama riskini kabul etmektir." diyor. Bu tweet, varoluşun zorluklarını, acı ve kayıpların kaçınılmaz olduğunu ve bunların yaşamın bir parçası olduğunu ifade ediyor. Bu, hayatın acı dolu tarafını kabullenmek ve buna rağmen yaşamaya devam etme ihtiyacını vurguluyor. Ancak, tweetin esprili bir tarafı da var, çünkü varoluşun zorluklarını "bahar olmak, kışın riskini kabul etmek" gibi bir metafora benzetiyor. Bu metafor, acı ve zorlukları, doğanın döngüsünün doğal bir parçası olarak kabul etmemizi ima ediyor. Yani, tweet, hayatın zorluklarını esprili bir şekilde ele alarak, bunların kaçınılmaz olduğunu ve yaşamın bir parçası olduğunu kabul etmemiz gerektiğini söylüyor.

Resimde Twitter'dan bir gönderi görüyoruz. Gönderide bir kullanıcı, "Bir gün tüm hayatlardan aynı anda silindikten sonra beni kime hangi şarkı hatırlatır çok merak ediyorum" diye yazmış. Bu espri, kişinin hayatlarının tamamen silindikten sonra insanların onu hangi şarkı ile hatırlayacağını merak etmesinde yatıyor. Aslında bu soru biraz melankolik ve düşünceli bir mizah içerir.

Fotoğrafta açık havada film gösterimi yapılan bir alan ve izleyenler görülüyor. Filmde, başörtüsü takmış bir kadın görünüyor. Ekranın altına "İncicaps" logosu koyulmuş. Bu da, izleyicilerin filmdeki kadını "incicaps" olarak gördükleri, yani başörtüsünün bir "incicaps" gibi göründüğü ve bu nedenle gülünç bulundukları anlamına geliyor. Bu, başörtüsünü "incicaps" olarak nitelendiren ve bunun üzerinden espri yapan, sansasyonel içerikler üreten "İncicaps" adlı bir sosyal medya sayfasına bir göndermedir.

Fotoğrafta, bir binanın dış duvarında "Diyemedim" yazısı ve önünde yürüyen bir adam görülüyor. Şaka, duvar yazısının "Diyemedim" sözünün, çoğu zaman kişinin söyleyemediği, söylemek istediği ama söyleyemediği bir şeyden sonra kullanıldığını göstermesi. Adamın, "Diyemedim" yazısıyla alay edercesine yürüyerek, "Şimdi de diyeceğim" gibi bir anlam çıkardığı yorum yapılabilir. **Açıklama:** Resimdeki duvar yazısıyla, kişinin bir şeyi söyleyememesi üzerine kullanılan bir ifadeye gönderme yapılıyor. Bu ifade genellikle, söylenmeyen bir şeyin altında yatan duygu veya düşüncenin dışa vurulmayan, söylenmeyen halini ifade ediyor. Adamın "Diyemedim" yazısının önünde yürümesi, sanki bu ifadeyi reddediyor ve kendi söyleyeceği sözlerin beklentisini oluşturuyor gibi bir anlam taşıyor.