Fotoğrafta, depremzedelerin yaşadıkları zorluklara dair bir metin görülüyor. Metin, Kızılay'ın deprem bölgesine 2050 çadır gönderdiğini ancak insanların yıkılacak binalara girerken, çadırları satın alabilecek duruma gelene kadar sokakta beklemek zorunda kaldıklarını söylüyor. Sonrasında sorulan "Bu çadırlar neden satın alınmayı bekledi?" ve "Bu da mı kaderdi?" soruları, insanların neden çadırları hemen kullanamadıkları ve bu durumun kaderin bir parçası olup olmadığı yönündeki ironik ve hüzünlü bir eleştiriyi ortaya koyuyor. Depremin yarattığı acıyı, yardımın ulaşma süresi ve gerekli ihtiyaçların karşılanma şeklindeki gecikmeyi vurgulamaktadır. Dolayısıyla, metin, yardımın yetersizliği ve insanlara verilen zararlar hakkında bir şaka değil, daha çok bir eleştiri ve acı dolu bir gerçeklik sunmaktadır.

Fotoğrafta Başiskele Belediyesinden hazırlanmış bir duyuru görüyoruz. Duyuru, Başiskele'de kolilerin ihtiyaç sahipleri için yola çıkması gerektiğini, fakat kamyon veya tır mevcut olmadığını, yardımcı olalım, araç ayarlayalım, lütfen şeklinde bir çağrı içeriyor. Bu çağrının amacı, Başiskele Belediyesinin kolileri taşımıyor olması ve bunu vatandaşların yapmasını isteği. İronik olarak, belediyenin kendi araçları olmadığı ima ediliyor, bu da "Belediye, vatandaşın yardımına mı ihtiyaç duyuyor?" sorusunu akla getiriyor.

Fotoğrafta, iki kişi bir televizyonu araba bagajına sığdırmaya çalışıyor ancak sığmayınca eve geri taşıyor. Şaka, televizyonun boyutunun o kadar büyük olması ve aracın bagajına sığmaması nedeniyle, insanların onu eve geri taşımak zorunda kalmasıdır. Bu durum, alışılmadık bir durum ve mizah yaratmaktadır.

Resimde, yeşil tepelerin ve dağların bulunduğu bir köy manzarası görünüyor. Ön planda ise küçük bir ev ve çevresinde birkaç saksı bitki var. Komik bir durum yok, fotoğraf sadece güzel bir manzarayı gösteriyor. Fotoğrafta sisli bir havada, göl kenarında bir ev görünüyor. Ev sanki suya batmış gibi duruyor. Bu resimde bir espri yok. Resim, sisli havanın yarattığı optik illüzyonu gösteriyor.

Fotoğrafta, içinde çiçekler ve bir hediye kutusu olan bir buketin önünde, doğum günü balonu tutan bir el ve elin üzerine koyulan bir araba koltuğu var. Resimdeki şaka ise, "Acaba doğum günüm süpizi mi?" sorusuyla, kişinin doğum gününü merak edip, doğum günü için bir hediye aldığı ancak hediye süpürge mi diye şüphe ettiği şeklinde yorumlanabilir. Fotoğrafta, siyah abaya giymiş bir kadın arabaya doğru yürürken gösteriliyor. Elinden balonlar düşüyor ve bunlar arasında gümüş renkli balonlar da var. Kadının arabayı hediye ettiği ve sevgilisinin çok mutlu olduğu anlaşılıyor. Balonlara yazılan "İnanmıyorum istediğim arabayı geçen gün kavga ettimizde ona 18 yaşında senle eğlenceme aptal kızlar gibi okul okurdum demiştim çok kızdıysa demekki üzülmüş bana kıyamamış hemen almış Canım koçişkom" yazısı da bu durumu destekliyor. **Fıkra:** Kadın sevgilisine istediği arabayı hediye etmiş, ancak bu olaydan önce araba istediği için sevgilisinden kavga etmiş. Kadın sevgilisine bunu hatırlatarak, arabayı sevdiği için onunla kavga ettiğini ima ediyor.

Fotoğrafta iki kişi büyük bir televizyonu taşımaya çalışıyor, ancak televizyon araca sığmıyor. Bu yüzden televizyonu eve geri taşıyorlar. Şaka, televizyonun o kadar büyük olması ve araca sığmamasıdır. Bu durum, televizyonu satın almadan önce yeterince düşünülmediğini ve bunun komik bir hata olduğunu göstermektedir.