Bu fotoğrafta, bir şişe süt ve yanında kavrulmuş zeytin kavanozu görülüyor. Fotoğrafta "Ryan Gosling in drive (2011)" yazıyor. Şakanın temeli, filmin ikonik sahnesindeki bir atıf. Filmde, Ryan Gosling'in canlandırdığı karakter, yakasını kaldırıp gizemli bir şekilde durur. Bu fotoğrafta ise süt şişesinin etiketi, sanki bir ceket yakası gibi, bu hareketli sahneyi taklit ediyor. Yani, süt şişesi sanki "Drive" filmindeki Ryan Gosling gibi duruyor.

Fotoğrafta, "Fethullah'ın ödülünü reddeden 11 sanatçı" başlığıyla bir gazete haberi yer alıyor. Haberde, Fethullah Gülen tarafından verilen ödülü kabul etmeyen sanatçıların isimleri ve röportajlarından kesitler bulunuyor. Haberin altında bu sanatçıların fotoğrafları da görünüyor. Haberdeki mizahi unsur, Fethullah Gülen'in sanatçılara ödül vermeye çalışması ve sanatçıların ise bu ödülleri reddetmesinden kaynaklanıyor. Bu durum, Fethullah Gülen'in bazı çevrelerce "etki alanı oluşturma" veya "sempati toplama" çabası olarak algılanması ve buna karşılık sanatçıların kendi değer yargıları veya siyasi duruşları nedeniyle bu teklifi geri çevirmeleriyle ortaya çıkan ironik bir durumdur. Gazete haberinde, sanatçıların ödülü reddetme sebepleri olarak farklı açıklamaları yer alıyor. Örneğin, bir sanatçı ödülü "kabul etmediğini" söylerken, bir diğeri "hak etmediğini" belirtiyor. Bu çeşitlilik, konuya farklı açılardan yaklaşan sanatçıları ve onların kamuoyuna sundukları gerekçeleri gösteriyor. Özetle, fotoğraftaki mizah, Fethullah Gülen'in ödül verme çabası ile sanatçıların bu ödülü reddetmesi arasındaki çelişkiden ve bu durumun yarattığı ironiden besleniyor.

Bu görselde, bir tweet ve altında bu tweet'e eşlik eden bir fotoğraf bulunuyor. Tweet'te şu ifadeler yer alıyor: "recep ivedik osurukla şişe devirirken gay kamyoncunun göte bakması desem.. aynen tarkovskinin filmlerinde sütün falan dökülmesi detayı aynen". Tweet'in altında yer alan fotoğraf ise bir açık hava etkinliğinde çekilmiş gibi görünüyor. Kalabalık bir grup insan var ve ön planda iki kişi bir performans sergiliyor. Bir kişi elinde davul benzeri bir enstrümanla ritim tutuyor, diğeri ise eğilerek, bacaklarını açmış bir şekilde dans ediyor ya da bir hareket yapıyor. Ortamda birkaç tane ahşap kutu ve üzerinde şişeler bulunuyor. Tweet'teki espri, Recep İvedik karakterinin absürt ve komik bir sahnesini, Andrei Tarkovsky'nin filmlerindeki daha sanatsal ve derinlikli sahnelerle karşılaştırarak ironi yapmaya dayanıyor. Recep İvedik'in Osurukla şişe devirmesi gibi bir durum, Tarkovsky'nin filmlerindeki "sütün dökülmesi" gibi simgesel ve estetik olarak farklı bir sahne ile aynı derecede "detay" olarak vurgulanıyor. Bu karşılaştırma, Recep İvedik filmlerinin kendine özgü, bazen kaba ama popüler komedi anlayışını, sinemanın daha sanatsal bir yorumuyla mizahi bir şekilde yan yana getiriyor. Fotoğraf ise bu absürt komedi anlayışına uygun, kalabalık ve bir topluluğun önünde sergilenen bir performans sahnesini gösteriyor.

Bu fotoğrafta, elinde meşale tutan bir adam figürü yer alıyor. Figürün altında Türkiye haritasını andıran kırmızı bir zemin ve üzerinde siyah, kıvrımlı çizgiler bulunuyor. Üst kısımda ise "Resimli Perşembe" başlığı ve altında tarih ile gazete küpürü bilgileri görülüyor. Fotoğrafın sol tarafında "Cahillik yok, Okumak var" yazısı, sağ tarafında ise "Herkes Okumak Öğrenecek" yazısı bulunuyor. Bu görsel, Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerindeki cahilliği ve geri kalmışlığı temsil eden siyah kıvrımlı çizgilerin (belki de bir tür karanlık veya sarmal çukur gibi yorumlanabilir) üzerine basan, aydınlanmayı ve ilerlemeyi simgeleyen meşaleyi elinde tutan bir lider figürünü gösteriyor. Liderin "Cahillik yok, Okumak var" ve "Herkes Okumak Öğrenecek" mesajları, dönemin okuma yazma oranının düşüklüğüne ve halkı aydınlatma çabasına işaret ediyor. Bu bir nevi hiciv veya mesaj verme amacıyla kullanılmış bir kapak tasarımıdır. Mizah unsuru ise, bu kadar ciddi bir mesajın bir gazete kapağı aracılığıyla hem görsel hem de yazılı olarak iletilmesidir. Liderin duruşu ve meşaleyi kaldırması, bir umut ve aydınlanma çağrısı olarak yorumlanabilir.

Bu fotoğrafta Amerikalı yönetmen Martin Scorsese görülüyor. Scorsese'nin yüzüne yakın bir çekim yapılmış. Üzerinde açık renk bir ceket ve mavi bir gömlek var. Fotoğrafın sol alt kısmında tırnak işaretleri ve "Well, the industry is over." (Pekala, endüstri bitti.) yazısı bulunuyor. Yazının altında ise "MARTIN SCORSESE" ismi yer alıyor. Fotoğraftaki espri, Scorsese'nin kariyerinin büyük bir kısmını sinema endüstrisinin önemli filmlerine adamış olması ve bu kadar köklü bir ismin "endüstrinin bittiğini" söylemesidir. Bu, ironik bir durum yaratıyor ve izleyicilerde hem şaşkınlık hem de gülümseme uyandırabiliyor. Scorsese'nin yüzündeki ifade de bu duruma eşlik ediyor gibi görünüyor.

Fotoğrafta, siyah beyaz bir filmden alınmış bir sahne görülüyor. Dört erkek, takım elbiseler içinde, görünüyor. Ortadaki adam öne çıkmış, ağzı hafifçe açık bir şekilde duruyor. Fotoğrafın altında, "Rap müzik dinlemeye yeni başladım. Çok geriden geliyorum." yazıyor. **Şakanın açıklaması:** Şaka, eski bir film görüntüsü ile günümüz rap müzik kültürü arasında bir tezat yaratıyor. Filmdeki karakterlerin eski moda görünüşü ve kıyafetleri, rap müziğin modern ve gençlik kültürüyle olan ilişkisiyle çelişiyor. "Çok geriden geliyorum" ifadesi ise, rap müziği dünyasında yeni olmanın ve bu alanda öğrenilecek çok şey olmasının bir ironisi olarak kullanılıyor. Yani, rap müziğe yeni başlamış ve çok eski bir dönemden geliyormuş gibi hissettiği vurgulanıyor.

Elbette, fotoğrafı açıklayabilir ve esprisini anlatabilirim: **Fotoğrafta Neler Var?** Fotoğrafta üç ana bölüm var: 1. **Üst kısım:** Klasik bir portresi görülen Mozart'ın resmi ve altında "Mozart" yazısı. 2. **Orta kısım:** Disney'in "Cinderella" karakterinin resmi ve altında "Cinderella" yazısı. 3. **Alt kısım:** Mozart ve Cinderella'nın yüzlerinin birleştirilmiş hali ve altında rendelenmiş peynir yığını. **Espri Ne?** Espri, isimlerin kelime oyununa dayanıyor: * "Mozart" ve "Cinderella" kelimelerinin baş harfleri alınarak "M" ve "C" ile ilgili bir şey bulunmaya çalışılıyor. * Altta, Mozart ve Cinderella'nın birleşimi ile birlikte rendelenmiş peynir görülüyor. Burada "Mozzarella" peynirine bir gönderme yapılıyor. Yani esprinin özü, Mozart ve Cinderella'nın isimlerinden yola çıkarak "Mozzarella" peynirine yapılan bir kelime oyunu.

Resimde, farklı zaman dilimlerinden ve farklı bağlamlardan gelen dört farklı görüntü yer alıyor. **Yukarıdaki sol:** Clint Eastwood'ın, ünlü "İyi, Kötü, Çirkin" (The Good, the Bad and the Ugly) filminde oynadığı karakteri. **Yukarıdaki sağ:** Bir televizyon programında, muhtemelen bir çocuk programında, çocukların ve yetişkinlerin bulunduğu bir sahne. Programda şarkı söyleyen bir genç ve bir müzisyen var. **Soldaki alt:** Bir yarışma programında, bir sunucu veya yarışmacı. Muhtemelen bir bilgi yarışması. **Sağdaki alt:** Dışarıda bir sofrada, gülümseyen iki kişi oturmuş yemek yiyor. **Şakanın Anlamı:** Şaka, bu oldukça farklı sahneleri, karakterleri ve zamanları bir araya getirerek, "zamanın ve yerin" anlamını ve bunların birleşmezliğinin fark edilirliğini vurgulamaktadır. Clint Eastwood'ın klasik görüntüsü, çocukların hareketli sahnesi, yarışma programı sunucusu ve yemek yiyen insanlar, tamamen farklı bağlamlarda, ancak komik bir şekilde, bir araya getirilmiş. Farklı yaşam evreleri ve koşulları, bir zıtlık ve ironik bir bağlam oluşturarak bir araya getirilmiş.

Resimde, Dr. House karakterinin (ABD dizisi House M.D.'den) oldukça ciddi ve eleştirel bir ifadeyle baktığı bir meme görülüyor. Memede, "film eleştirmenleri" (movie experts) diye adlandırılan kişilere karşı, "interstellar" gibi filmleri, 1957'de çekilmiş, bütçesi sadece 2 dolar olan bir Bulgar filmiyle kıyaslayan bir espri yapılıyor. Bu, "interstellar" gibi büyük bütçeli ve uzun filmlerin, düşük bütçeli ve kısa filmlerle kıyaslanamayacağını, film eleştirisinde de daha incelikli bir anlayışa ihtiyaç olduğunu vurguluyor. Esasen, "Interstellar" gibi filmler, 1957 Bulgar filmiyle aynı ölçüde değerlendirilmemelidir; bu yüzden Dr. House, bir espri yaparak bu durumdaki yanılgıyı eleştiriyor.

Fotoğrafta yaşlı, gri saçlı bir kadın gülümsüyor. Kadının makyajı dikkat çekici derecede abartılı ve dişleri oldukça beyaz. Görünüşe göre, fotoğraf bir moda dergisi veya benzeri bir yayın için çekilmiş, yaşlılık güzelliğine odaklanmış, olasılıkla nostaljik bir fotoğraf. Fotoğrafın şakası, yaşlı bir kadının bu kadar dikkat çekici bir makyajla poz vermesinin, modern güzellik anlayışıyla olan çelişkisinden kaynaklanıyor. Gerçekçi olmayan bir güzellik imajı oluşturma çabası ironik ve belki de biraz komik olarak sunuluyor. Kısacası, yaşlılık güzelliğinin abartılı bir temsili ve belki de modern güzellik standartlarının gözden geçirilmesine dair bir espri. Fotoğrafta, 1970'lerin tarzına sahip, uzun, dalgalı saçlı, gözlük takmış, sarı bir gömlek giyen bir erkek görünüyor. Erkeğin bakış açısı ve genel hali, o dönemki popüler figürleri andırıyor. Fotoğrafın mizah unsuru, genel olarak 1970'lerde, özellikle de müzik ve moda trendlerine bir gönderme yapmasıdır. Görünüm, o dönemki gençlerin, moda ve müzikle ilgili heyecanlı ve belki de biraz abartılı tutumlarına gönderme yapıyor. "70'ler havası" diyebileceğimiz türden nostaljik ve hafif bir alaycılık var. Resmin, o dönemin estetiğine ve gençlik kültürüne bir bakış olarak anlaşılması gerekiyor. Fotoğraftaki kişiye özgü bir şaka yok; daha çok genel bir 70'ler göndermesi.

Resimde, İzmir Kitap Fuarı'nda yaşanan bir kavgayı gösteriyor. Siyah giyimli bir kişi, yanında bulunan diğer kişilere yönelik, "Tolstoy'un anasını sikeyim, Dostoyevski adamdır" gibi hakaret içeren sözler söylüyor. Bu sözler, edebiyatçılar Tolstoy ve Dostoyevski'nin isimlerini alenen kötülemek ve aşağılamak için kullanılmış. Bunun üzerine taraflar arasında kavga çıkıyor ve özel güvenlik biber gazı kullanıyor. Resimdeki mizah, edebiyatçıların isimlerini kötülemek ve kaba bir şekilde aşağılamak yoluyla kavgaya neden olan saldırganın sözlerinde saklı. Edebiyat ve kültür ile ilgili kavgaların, bu kadar kaba ve hakaret içeren sözlerle patlak vermesiyle gülünç bir durum ortaya çıkıyor. Aynı zamanda, kavgaya karışanların kültürel ve toplumsal hassasiyetsizliklerini de vurguluyor.

Resimde, Bojan Tunguz isimli kişinin Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, "HUGE PENIS" (Büyük Penis) başlıklı bir kitabın kapağı ve altta yazar tarafından yapılan bir yorum yer alıyor. Kitabın kapağındaki başlık, açıkça cinsel içerikli ve oldukça absürt bir konu. Bu, mizahın bir türü olan "abartma" (exaggeration) veya "absürtlük" (absurdity) kullanılarak yapılmaktadır. Bojan Tunguz, bu absürt başlığı paylaşarak, muhtemelen okuyucuların dikkatini çekmek, mizah yaratmak ve konu hakkında düşünmeye teşvik etmek amacıyla bu tür bir gönderi yapmış olabilir. Tweetin devamında, "Culture Critic" adlı başka bir kullanıcıdan, "Hangi kitap hayatınızın perspektifini diğerlerinden daha çok değiştirdi?" şeklinde bir soru geliyor. Bu da, bu absürt başlığın farkındalık yaratıp yaratmadığı ya da bunun yerine sadece dikkat dağıtma olarak algılanıp algılanmadığına dair bir tartışma başlatabilir. Özetle, mizah, absürt bir başlık ve cinsel bir göndermeyle işlenmiş ve belki de derinliğe inmeden dikkat çekmeyi hedeflemiş bir gönderi.

Fotoğrafta, "Susam Sokağı" çizgi filminden "Edi" ve "Büdü" karakterlerini canlandıran oyuncular Altan Erkekli ve Köksal Engür'ün resimleri yer alıyor. Altta karakter isimleri ve seslendirme yapan oyuncuların isimleri görülüyor. Fotoğrafın esprili yanı, Altan Erkekli'nin fotoğrafının renkli, Köksal Engür'ün fotoğrafının ise siyah beyaz olması. Bu, "Susam Sokağı"nın renkli bir çizgi film olmasına rağmen, özellikle "Büdü" karakterinin bazen siyah beyaz, bazen de gri tonlarda çizimlenen, biraz 'eski usül' bir görünümü olduğuna gönderme yapıyor. Bu, zaman zaman nostaljik ve geleneksel bir bakış açısına vurgu yapıyor. Görüntüdeki renk farkı, sadece görsel bir şakadan öte, karakterlerin farklı algılanış tarzına da işaret ediyor.

Resimde, sosyal medya platformunda (Twitter gibi) bir paylaşım görülüyor. Paylaşım, "indie müzik" kavramının anlamı hakkında bir tartışmayı içeriyor. Bir kullanıcı, "indie müzik" ifadesinin, özellikle Nirvana örneğinde, eskiden düşünüldüğü gibi, artık o kadar da "bağımsız" olmadığını ifade eden bir video paylaşımı bağlantısı paylaşmış. Paylaşımdaki metin, Nirvana grubunun artık Universal gibi büyük bir müzik şirketinin yan kuruluşuna ait olduğunu ve bu nedenle "indie" tanımının artık tam olarak geçerli olmadığını vurguluyor. Ayrıca, videoda bu konuya 5:37'de değinildiğini söylüyor. Özetle, espri; indie müziğin tanımının zamanla ve şirketlerin satın alımlarıyla nasıl değiştiğini gösteren bir ironi ve bir gerçeklik eleştirisi. "Indie müziğin artık nirvanası yok" ifadesi de, Nirvana'nın popüler kültürdeki ikonik konumuyla ironik bir karşılaştırma yapıyor.

Fotoğrafta, bir Twitter gönderisi ve altında bir WhatsApp mesajlaşma penceresi görülüyor. Twitter gönderisinde Metin adlı kullanıcı, "o zaman sanat kızlar içindir diyebilir miyiz?" diye bir soru soruyor. Bu, sanatın ve özellikle de kızların sanatla ilişkisinin genel bir klişesine gönderme yapıyor. Bir nevi "sanatın kızlarla ne ilgisi var?" tarzında bir soruyu esprili bir şekilde soruyor. WhatsApp mesajında ise, "Kanka kızlar gelmeyecekse beni o entel ortama sikseniz sokamazsınız." şeklinde bir mesaj bulunuyor. Bu mesaj, kızların gelmeyeceğini varsayarak, konuşmacının daha zeki/entel bir ortamda rahatsız edici bir şekilde konumlandırılmamasını istiyor. Özetle, espri, klişe bir sanat algısına karşıt, biraz da abartılı bir şekilde, sosyal çevrelerdeki statü/entellik algısına vurgu yaparak ilerliyor. Kullanıcı, kızlar gelmeyecekse, entelektüel olarak rahatsız edici bir ortamda bulunmak istemediğini ifade ediyor.