Fotoğrafta, bir sunum esnasında çekilmiş bir görüntü var. Üst kısımda bir ofis tavanı, spot ışıklar ve havalandırma panelleri görülebilir. Aşağıya doğru, bir sunum perdesi üzerinde "3. Yanlış Kararlar ve Eylemler" başlığı ve altında açıklamalar yer alıyor. Açıklamalar, çevre değişiklikleri ve iç problemlerin yorumlanmasındaki belirsizliklerden ve kişisel sezgilerin ön plana çıkmasından bahsediyor. **Fotoğraftaki şaka, sunum içeriğiyle ilgili olabilir:** "Yanlış Kararlar ve Eylemler" başlığı altında, yöneticilerin kararlarını etkileyen faktörlerin listelenmesi, izleyicilerin "kendi deneyimlerinden" yola çıkarak bu duruma gülebilmelerini sağlayabilir. Ya da, sunumun içeriğinin ciddiyeti ve sunulan bilginin "ironik" bir şekilde algılanması üzerine kurulu olabilir.

Fotoğrafta, Ilkin Karacan adlı birinin Twitter paylaşımı ekran görüntüsü var. Kullanıcının profil fotoğrafı ve kullanıcı adı (@ilkinkaracan) görünüyor. Paylaşımda şu cümle yazılı: "Sizi haftalarca iş görüşmesine tabi tutup ince eleyip sık dokuyan, kılı kırk yaran "kurumsal" şirketlerin içinde çalışan çoğunluğun mal olması..." Şaka, iş görüşmelerinin bazen ne kadar uzun ve ayrıntılı olabildiğiyle ilgili. İşe alım süreçlerinin uzunluğu ve detaylı incelemeler sonrasında, aslında şirket içinde çalışanların niteliklerinin beklentileri karşılamadığı, yetersiz olduğu yönünde bir ironi yapılıyor. "Mal" kelimesi, bu bağlamda, yetersiz veya liyakatsız insanları ifade etmek için kullanılıyor. Dolayısıyla, şirketlerin çok detaylı bir şekilde işe alım yapmasına rağmen, çalışanların çoğunluğunun yetersiz olduğu yönündeki bir eleştiri ve ironi mevcut.

Fotoğrafta, bir atın başından çekilmiş bir perspektifle, yeşil bir kır manzarası ve uzakta dev bir Titan'ın silueti görülüyor. Yazıda ise "İlk iş günüm, çok heyecanlı!" ifadesi yer alıyor. Esprinin kaynağı, popüler bir anime ve manga serisi olan "Attack on Titan" (Titanlara Saldırı)'ya yapılan bir göndermedir. Seride dev Titanlar insanları avlar ve dünya üzerinde dehşet salar. Fotoğrafta, atın gözünden, Titan'ın belirdiği manzara, "işe başlamak" olarak yorumlanarak, hem tehlikeye hem de işe yeni başlama heyecanına atıfta bulunuluyor. Bu, Titanların varlığıyla ilgili bir ironi ve kara mizah içeriyor.

Fotoğrafta, Robert Pattinson'ın iki farklı görüntüsü kullanılmış. Üstteki görüntü 2015'i temsil ederken, etrafında Angry Birds, Hill Climb Racing, Subway Surfers ve Temple Run gibi dönemin popüler mobil oyunlarının logoları var. Alt kısımda ise 2025 yazıyor ve bu sefer etrafında LinkedIn, Google Meet, Outlook ve Microsoft Teams gibi iş ve iletişim odaklı uygulamaların logoları bulunuyor. **Espri:** Fotoğraf, oyunlardan iş uygulamalarına geçişi, yani Robert Pattinson'ın karakterinin "büyümesini" veya gelişmesini mizahi bir şekilde ifade ediyor. 2015'te daha eğlenceli oyunlarla zaman geçirirken, 2025'te daha ciddi ve profesyonel uygulamalara yönelmesi, yaşamın farklı dönemlerini ve öncelik değişikliklerini sembolize ediyor. Kısaca, "zaman geçiyor ve hayat ciddileşiyor" şeklinde bir mizah var.

Görüntüde, "Job Note" yazılı bir defterin kapağı görülüyor. Defterin üzerindeki yazıların altında, "bir hata... ve adınız deftere yazılır" ifadesi yer alıyor. Şakanın temeli, işyerindeki hataların sonuçlarına yapılan bir göndermedir. Genellikle, bir çalışan hata yaptığında, bu hata bir not alınır veya bir kayıt tutulur. Bu, çalışanın performansı veya disiplin süreciyle ilgili olabilir. Şaka, bu durumu abartarak, bir hatanın adınızın deftere yazılmasıyla sonuçlanabileceği şeklinde mizahi bir dille ifade ediyor. Bu durum, bazı işyerlerindeki katı veya baskıcı bir ortamı ima edebilir.

Görselde "DOĞDU" ve "ZORUNDA" başlıkları altında iki bölüm yer alıyor. "DOĞDU" bölümünde, bir öğrencinin matematik çalışması, doğayı deneyimlemek ve dünyayı gezmek gibi keyif verici aktiviteler yer alıyor. "ZORUNDA" bölümünde ise, iş e-postalarını yanıtlamak, trafikte beklemek ve market alışverişi yapmak gibi zorunlu ve genellikle daha az keyifli aktiviteler sıralanıyor. Esprinin teması, insanların hayatta yapmak istedikleri ve yapmak zorunda kaldıkları şeyler arasındaki tezatlığı göstermesi. İnsanların doğuştan hevesli olduğu aktiviteler (matematik çalışmak, doğada bulunmak, seyahat etmek) ile hayatın getirdiği zorunluluklar (iş, trafik, market) arasında bir karşılaştırma yaparak, günlük yaşamın ironisini mizahi bir dille ifade ediyor.

Fotoğrafta, birinin başını okşadığı sevimli bir yavru kedi var. Kedi, bir ayakkabının üzerinde yatıyor gibi görünüyor. Üzerinde "O, bir LinkedIn profili oluşturmak zorunda kalmayacak. Bir e-posta onu asla bulamayacak" şeklinde bir metin bulunuyor. Şaka şu: Kedi, "iş hayatı" stresi ve modern dünyanın getirdiği angaryalardan (LinkedIn profili oluşturmak, e-postaları kontrol etmek) uzakta, masum ve rahat bir hayat yaşıyor. Bu durum, kedinin hayatının ne kadar basit ve tasasız olduğuna bir gönderme.

Fotoğrafta, iş başvurularında profil fotoğrafı olarak kullanıldığını fark ettiği bir Patrick Yıldız karikatürü olan bir kişi görüyoruz. Karikatür, Patrick'in yorgun, uyuşuk ve biraz da perişan görünümünü tasvir ediyor. Fotoğrafta ayrıca bir e-posta yazışması da yer alıyor. Bu yazışmada, "Kamu İlişkileri Ofisi"nden gelen bir e-posta ve ardından bu e-postaya cevap veren kişinin e-postası yer alıyor. İlk e-postada, "Sayın [Adınız], bu e-postanın..." şeklinde bir cümle var. Kişinin cevabı ise "İyi günler! Bu e-postayı yeni aldım..." şeklinde. Kamu İlişkileri Ofisi daha sonra özür dileyen bir cevap gönderiyor. Espri, kişinin iş başvurularında böyle garip bir profil fotoğrafı kullanması ve bunun muhtemelen profesyonel bir imaj yaratmadığı gerçeğine dayanıyor. Kamu İlişkileri Ofisi'nden gelen yanıtlar da kişinin olası davranışlarını ve profesyonellik eksikliğini ima ediyor. Bu, bir kişinin iş arama sürecinde yaptığı bir hataya ve bunun komik sonuçlarına işaret ediyor.

Fotoğrafta, Richard'ın damadı adlı bir Twitter kullanıcısının bir tweet'i görülüyor. Tweet, iki arkadaşının hikayesini anlatıyor: * İyi okullarda okuyup 10 yıl kurumsal firmalarda çalıştıktan sonra, * Büyükşehir trafiğinden ve kirliliğinden kaçıp köye yerleşiyorlar. * Kendi girişimlerini kuruyorlar. * 3 yıl sonra batıp 4 milyon borçla şehre geri dönüyorlar. **Espri:** Tweet'in espri noktası, "idealist" bir yaşam tarzı arayışında olan iki arkadaşın, büyük şehirdeki hayatı bırakıp kırsalda girişimcilik denemelerinden sonra başarısız olup eski yaşamlarına, borç içinde dönmeleri. Bu durum, modern yaşam tarzlarındaki bazı ironileri ve beklentilerle gerçeklik arasındaki çelişkileri mizahi bir dille anlatıyor. İnsanların idealize ettikleri yaşam tarzlarının her zaman sandıkları gibi olmayabileceğini, hatta daha kötü sonuçlara yol açabileceğini vurguluyor.

Fotoğrafta bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımı yapan kişi, Alman patronuyla yaklaşık 9 yıldır çalıştığını ve patronunun kendisine hala "siz" diye hitap ettiğini belirtiyor. Ayrıca, patronunun bir iş için Türk Konsolosluğu'na gitmesini istediğini, memur gibi emirler verdiğini ve 50 euro yatırıp makbuzu getirmesini söylediğini ifade ediyor. Son olarak da "Niye böyleyiz ya biz" diyerek durumu eleştiriyor. **Espri:** Esprinin temelini, Türk kültüründe patron-çalışan ilişkilerinde görülen hiyerarşik ve mesafeli tutum oluşturuyor. Türkçede "siz" diye hitap etmek, resmiyet ve saygı göstergesi olabilirken, aynı zamanda araya mesafe koymak anlamına da gelebilir. Paylaşımı yapan kişi, Alman patronunun bu mesafeyi korumasını ve emirler verir gibi konuşmasını yadırgıyor. Bu durum, Türk kültüründeki ast-üst ilişkilerinin bazı zamanlarda nasıl can sıkıcı olabileceğine dair bir mizah unsuru taşıyor.

Fotoğrafta bir otoyol tabelası ve bir araba var. Tabela, iki farklı yöne işaret eden bir okla "Müşteriler için değer katmak" ve "Bir şeyler bir şeyler yapay zeka" şeklinde iki seçenek sunuyor. Araba ise "Kurumsal ürün yönetimi" yazan bir yol ayrımına doğru kontrolsüz bir şekilde gidiyor. Esprinin temeli, kurumsal dünyadaki ikilemleri ve yönetim kararlarının bazen ne kadar karmaşık olabileceğini göstermesi. "Müşterilere değer katmak" ve "Yapay zeka" gibi cazip görünen hedeflere rağmen, yöneticilerin çoğu zaman "Kurumsal ürün yönetimi" gibi daha karmaşık ve çoğu zaman da yolundan çıkan süreçlere saplandığı ironisini vurguluyor. Araba, kontrolsüz bir şekilde bu karmaşık yola giden yönetimsel bir temsili olarak tasvir edilmiş. Yani aslında, yöneticilerin ideal hedeflere ulaşmak yerine, daha karmaşık süreçlere takılıp kalması ve sonuçta hedeften sapması durumu mizahi bir dille anlatılıyor.

Fotoğrafta David J. Phillips isimli bir Twitter kullanıcısının, teknoloji sektöründe 5 yılda nasıl sekiz haneli bir servete ulaştığını anlatan bir paylaşımı yer alıyor. İlk 3 yılın gelirleri normal seyirdeyken, 4. yılda bir Google otobüsünün çarpması sonucu 35.67 milyon dolarlık bir dava tazminatı kazanmasıyla servete ulaşıyor. Şakanın özü, zenginliğe ulaşmanın geleneksel yollarından ziyade, tamamen beklenmedik bir olay sonucu gelen büyük bir meblağ ile sağlanmasıdır. Yani, zenginliğin sırrı aslında çalışmak değil, bir Google otobüsüne çarpılmaktır.