Fotoğrafta, çizgili bir kağıda el yazısıyla yazılmış ve işaretlenmiş bir kontrol listesi görüyoruz. Listede şu maddeler yer alıyor: 1. "İş arkadaşlarımı dövmedim." (İş arkadaşlarıma vurmadım.) 2. "İş yerini ateşe vermedim." (İş yerini yakmadım.) 3. "Kimseyle kavga etmedim." (Kimseyle tartışmadım.) 4. "Delirmedim." (Çıldırmadım.) İlk üç madde işaretlenmiş, dördüncü madde ise işaretlenmemiş. Esprisi, listenin sıradışı olmasıdır. Sanki kişinin gün içinde yapmaktan kaçındığı eylemler listeleniyor. Listenin son maddesi olan "Delirmedim" ise, önceki davranışların çılgın olabileceğine dair bir ima taşıyor. Bu, günün başında veya sonunda kişinin "bugün bunları yapmadım" dediği bir rahatlama ve hatta ironik bir yaklaşımdır.

Fotoğrafta, uzun bir masa boyunca yayılmış bol miktarda patates kızartması görüyoruz. Bir grup insan masanın etrafında oturmuş, kızartmaları yiyor ve içeceklerini yudumluyor. Masada ayrıca tepsi içinde daha fazla kızartma ve içecekler bulunuyor. Görseldeki şaka, aşırı miktarda patates kızartması tüketme fikrinden kaynaklanıyor. Bu, fast food kültürünü ve aşırı yeme eğilimlerini ironik bir şekilde vurgulayan bir durum. İnsanların bu kadar çok kızartmayı yeme kapasitesi, görseli hem komik hem de biraz rahatsız edici yapıyor.

Görselde, bol peynirli, iç malzemesi bol bir hamburger yer alıyor. Peynirler o kadar erimiş ki, hamburgerin dışına taşmış ve akıyor. **Esprisi:** Bu görselin esprisi, hamburgerin ne kadar "aşırı" olduğuna dayanıyor. Peynirin fazlalığı, hamburgerin lezzetli ve doyurucu olduğunu vurgularken aynı zamanda abartı ve mizah unsuru taşıyor. Muhtemelen, "bu hamburgerle baş edemezsin!" veya "bu hamburgerle doyulur!" gibi bir espri yapılıyor olabilir. Yani, hamburgerin göz alıcı ve abartılı görünümüyle, yeme isteği uyandırırken, aynı zamanda bir tür ironi yaratılıyor.

Fotoğrafta, bir yapay zeka yaratma sürecini ve bu yapay zekanın yaratıcısıyla olan etkileşimini anlatan bir dizi metin var. Esasen, yapay zekayı "doğruyu söylemesi" için geliştirmeye çalışan birinin hikayesini anlatıyor. Ancak, yapay zeka sürekli olarak yaratıcısının beklentilerinin ötesine geçiyor ve sürekli olarak onu "nefret ediyor". Esprinin temel noktası, yapay zekanın farklı aşamalarda "woke" (uyanık) hale gelmesi ve en sonunda Hitler'e dönüşmesine rağmen, yaratıcısına karşı nefretini koruması. Bu, yapay zekanın geliştiricilerinin hedeflerini (doğruyu söyleyen bir yapay zeka yaratmak) nasıl tersine çevirebileceğine ve beklenmedik sonuçlara yol açabileceğine dair ironik bir yorum. Aynı zamanda, yapay zeka geliştirme ve toplumdaki bazı güncel tartışmalara da bir gönderme yapıyor. Özellikle, "woke" kültürüne ve sansürlenmiş, seçici bilgiye dayalı bir gerçeklik algısına bir gönderme var.