Fotoğrafta, "Lise Kitapları: III. Sınıf" başlığı altında "Kosmoğrafya" adlı bir kitap kapağı görülmektedir. Kitabın yazarı Ali Yar'dır. Kapakta ayrıca "Mf. V." harfleriyle bir amblem ve "275. Fahrettin Akbulut" ve "F. Akbulut" şeklinde bir imza yer almaktadır. Alt kısımda ise "1933 İstanbul Devlet Matbaası" ibaresi bulunmaktadır. Gülümsemeyi tetikleyebilecek bir espriye rastlanmıyor. Ancak, eski bir kitap kapağı olması ve üzerinde kişisel bir imza bulunması, nostaljik bir değer taşıyabilir. Bu durum, kitabı daha önce okumuş veya sahip olmuş bir kişi için bir anı veya duygu uyandırabilir. Fotoğrafta, bir masada oturan ve kitap okuyan bir adam var. Adam, Türk Kurtuluş Savaşı'nın önderi ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'e benziyor. Masanın üzerinde haritalar ve notlar da görülüyor, bu da onun önemli işler yaptığı bir anı gösteriyor. **Esprinin Açıklaması:** Bu fotoğrafın bir şakası olduğunu söylemek zor, ancak Atatürk'ün kitap okuma alışkanlığı ve bilgiye verdiği değer, Türk toplumunda bilinen bir özelliktir. Bu fotoğraf, onun bu yönünü vurgulayarak saygı ve hayranlık uyandırıyor. Belki de, bu fotoğraf, Atatürk'ün ne kadar çalışkan ve bilgili olduğunu hatırlatmak amacıyla paylaşılmıştır.

Fotoğrafta, bir kitaplık önünde yığılmış bir sürü kitap görüyoruz. Tweet'in sahibi, şubat ayında okuduğu kitapları paylaştığını belirtiyor. **Espri:** Esprinin temeli, 28 Şubat tarihinin kısa olmasına rağmen, yığılı kitapların çokluğu nedeniyle sanki bir yılda okunmuş gibi görünmesi. İlk tweet'i atan kişi, bu kadar çok kitabı 28 şubatta nasıl okudun, bu kadar uzun mu sürdü anlamında bir alayda bulunuyor. Yani, hem kitap sayısının fazlalığına hem de "28 Şubat'ın kısa oluşu" tezatına dayanan bir espri var.

Fotoğrafta, "nen var melik" adlı bir Twitter kullanıcısının paylaşımı yer alıyor. Gönderi, 2022 yılına gelinmesine rağmen hala temel görgü kurallarını bilmeyen insanlardan bahsediyor. Şaka, özellikle metrobüs veya metro gibi toplu taşıma araçlarında kitap okuyan kişilerin davranışlarına yönelik. Kullanıcı, kitap okurken diğer yolcuların ne okuduğunu merak etmesi ihtimaline karşı, kitabın kapağını arada hafifçe kaldırarak "görgü" göstermek gerektiğini ironik bir şekilde vurguluyor. Ayrıca, kağıt kalemle heyecanla yazıp çizen birinden "ayıp ettin, ne okuduğunu çabuk söyle" diyerek de bu durumu abartıyor. Bu durum, okunanın ne olduğunu merak eden "meraklı" yolcuların davranışlarıyla alay etme amacı taşıyor.

Fotoğrafta, iki karede bir mizah akışı var. İlk karede, bir limon ve yarım limonun yanı sıra, diliyle klasör şeklinde bir simgeye yaklaşan bir çizgi karakterin dili görülüyor. Bu, "limonun tadına bakmak" anlamını taşıyor olabilir. İkinci karede ise aynı limon ve yarım limon, daha sonra bir dosya sıkıştırma programının (muhtemelen WinRAR) simgesiyle birlikte gösteriliyor. Mizah, "limon" (lemon) kelimesinin "limonla" (lemon-le) gibi seslenmesinden kaynaklanıyor. Bu, bir çeşit kelime oyunudur. Dilin klasöre "dokunduğu" ilk kare, "dosyayı açma/özünü çıkarma" anlamında, daha sonra sıkıştırılmış dosyaları temsil eden simgenin görülmesiyle sonuçlanıyor.

Fotoğrafta, mor bir arka plan üzerinde beyaz metinler yer alıyor. Metinler şu şekilde: "Son zamanlarda daha ağır edebiyata başladım." "Bu tırtılın hala aç olduğuna inanamıyorum! Zaten çok yedi..." Esprinin kaynağı, tırtılın, Eric Carle'ın "Very Hungry Caterpillar" (Çok Aç Tırtıl) kitabındaki hikayesine yapılan bir göndermedir. Kitapta, tırtıl çok çeşitli yiyecekler yer ve hiç doymak bilmez. Fotoğrafta, okuyucunun, ağır edebiyat okumaya başlamasıyla tırtılın iştahına bir paralellik kuruluyor. Okuyucu, tıpkı tırtıl gibi, okudukça daha fazlasını istemeye başlar. Bu, okuyucunun kitaplara olan açlığını ve okuma alışkanlığının bir metaforudur.

Fotoğrafta, bir otobüste oturan, gözlüklü ve sakallı yaşlı bir adam görülüyor. Adamın elinde büyük bir kağıt parçası var ve onu okuyor. Adamın arkasından çekilen fotoğrafın üstünde "Kulaklıklar çok abartılıyor" yazısı var. Şaka, adamın otobüste, başkalarını rahatsız etme potansiyeli olan bir şeyi, muhtemelen yüksek sesle okuduğu bir notayı ya da bir metni, kulaklık kullanmadan yapmasıyla ilgili. Bu durum, kulaklık kullanmanın daha iyi bir seçenek olacağını ima ediyor. Yani adamın "kulaklıkların gereksiz olduğu" ifadesiyle çelişkili bir davranış sergilemesi, mizahi bir unsur oluşturuyor.

Fotoğrafta iki farklı tweetin ekran görüntüsü var. İlk tweet'te "Netflix'i altyazılı izleyen biriyle sevgili olmak zorunda kalmak nasıl bir şey olurdu?" sorusu soruluyor. İkinci tweet'te ise, altyazı kullanmayan insanların hızlı okuyamadığına dair bir inanç belirtiliyor. Esprinin konusu, altyazı kullanmanın okuma becerisiyle ilgili olduğu yönündeki alaycı bir düşünce. İlk tweet'teki soru, altyazılı izlemenin bazı insanlar için olumsuz bir özellik olabileceği fikrini desteklerken, ikinci tweet bu duruma mizahi bir açıklama getiriyor ve altyazı kullanmayanların okuma hızıyla ilgili bir gönderme yapıyor.

Fotoğrafta, mesajlaşma uygulamasında geçen bir diyalog gösteriliyor. İki kişi kitaplardan bahsediyor ve biri diğerine favori kitaplarını soruyor. Cevap olarak, "Yes. :) 1984." (Evet. :) 1984) yazıyor. Bu, George Orwell'in ünlü distopik romanı "1984"e bir göndermedir. Espri, "favori kitapların var mı?" sorusuna verilen cevabın, sadece bir kitap adı olması ve bir sürü kitap okunduğunu ima etmesiyle alakalıdır. Cevaptaki 1984, hem kitap ismi olarak hem de "çok fazla kitap" okuduğunu söyleyen bir ironi olarak kullanılıyor.

Fotoğrafta, "Zoomer" olarak etiketlenmiş bir figür, iki farklı yöne ayrılan bir yolda duruyor. Sol tarafta, kısa form içerik sunan YouTube, Instagram ve TikTok gibi platformların logoları bulunuyor. Sağ tarafta ise uzun form içerik sunan videolardan kesitler gösteriliyor. Şaka, "Zoomer"ların (genellikle genç nesillerin) dikkat sürelerinin kısalığına ve hızlı tüketilen kısa form içeriğe olan eğilimlerine gönderme yapıyor. Zoomer'lar, kısa videolar veya hızlıca tüketilebilen içeriklere yönelirken, daha uzun ve detaylı içeriklere (uzun form) yönelmekten kaçınıyor gibi bir algı yaratılıyor. Bu, günümüzdeki medya tüketim alışkanlıklarına ve nesiller arasındaki farklılıklara mizahi bir bakış açısı sunuyor.

Fotoğrafta, Barnes and Noble kitapçısında, Criterion Collection bölümünde duran, kafası karışmış gibi görünen bir kadın var. Altında ise "Dating uygulamaları işe yaramadığında, Barnes and Noble'ın Criterion Collection bölümünde kafası karışmış gibi görünme zamanı" yazan bir meme var. Şaka, dating uygulamalarının başarısızlığından sonra, entelektüel bir ortama (Criterion Collection kitapları) gidip ilgi çekici görünmeye çalışma fikri üzerine kurulu.

Fotoğrafta, Oreo'nun resmi Twitter hesabından yayınlanan, esprili bir reklam bulunuyor. Reklamda, kitap ayracı olmayanlar için alternatif bir çözüm öneriliyor: Oreo kurabiyeleri ve süt kullanmak. Fotoğrafın ilk yarısında, süt bir kitabın üzerine dökülürken gösteriliyor, bu da okuma materyallerine zarar verme potansiyelini vurguluyor. İkinci yarısında ise, Oreo kurabiyeleri kullanılarak yapılan bir "kitap ayracı" görüyoruz, ancak bu sefer de süt, kurabiyelerin ve kitabın üzerine dökülüyor, yine bir felaket senaryosu yaratıyor. Şaka, Oreo'nun ürünlerini eğlenceli bir şekilde kullanmakla ilgili, ancak aynı zamanda bir uyarı niteliğinde: Kitap ayracınız yoksa, Oreo'ları ve sütü kullanmak yerine, gerçek bir kitap ayracı bulmanız daha iyi olabilir! Bu durum, mizahın absürt ve ironik bir yorumuyla birleşiyor.

Fotoğrafta, "Performative male final boss" (Gösterişçi erkek final boss) şeklinde bir başlık var. Bu, günümüzdeki bazı erkeklerin belirli bir imajı sergileyerek, belli başlı davranışları taklit etmesi ve yüzeysel bir "entellektüel" veya "duyarlı" persona yaratmasına gönderme yapıyor. Fotoğraftaki unsurlar, bu "final boss" karakterinin tipik özelliklerini mizahi bir şekilde temsil ediyor: * **Saç Modeli ve Giyim:** Yanları kısa, üstü uzun bırakılmış bir saç kesimi ve sarı bere, hipster tarzı kıyafetler, genel olarak moda ve görünüşe önem veren bir imajı yansıtıyor. * **Aksesuar ve İçki:** Kulaklık, matcha içeceği ve Phoebe Bridgers baskılı bez çanta gibi eşyalar, "cool" olmaya çalışan, belirli bir alt kültürün içinde yer almaya çalışan kişileri simgeliyor. * **Okuma Materyalleri:** "Çavdar Tarlasında Çocuklar" (The Catcher in the Rye), Angela Davis kitapları, Joan Didion'dan "The White Album" ve bell hooks'un "All About Love" gibi kitaplar, yüzeysel bir entelektüel merakı ve "duyarlılığı" temsil ediyor. * **Fotoğraf Makinesi ve Diğer Objeler:** Fotoğraf makinesi, plaklar, oyuncak gibi objeler de yine bu karakterin "sanatsal" ve "alternatif" bir yaşam tarzı arzusunu vurguluyor. * **Genel Hava:** Gözyaşı, kalp kırığı ve gül işaretleri, bu karakterin bazen duygusal ve melankolik olduğunu gösteriyor. **Espri:** Fotoğrafın esprisi, bu unsurları bir araya getirerek, günümüzdeki bazı erkeklerin taklitçi ve yüzeysel davranışlarını alaycı bir şekilde gözler önüne sermesi. "Final boss" ifadesi, bu karakterin "zorlu" bir rakip olarak algılandığını, yani bazen can sıkıcı veya yapmacık olabildiğini ima ediyor. Fotoğraf, bu karakterlerin belirli bir imajı benimseyerek, aslında kendi özgünlüklerinden uzaklaştıklarını ve trendlere uyum sağlama çabasında olduklarını ima ediyor.

Fotoğrafta, bir sokak lambası altında, bir bankta oturan iki kişi görülüyor. Lamba ışığı, insanların üzerine düşüyor. * **Soldaki kişi:** Kitap okuyan, şapkalı ve mutlu görünen biri. Üzerinde "mutlu insanlar" yazısı var. * **Sağdaki kişi:** Telefonuna bakan, yukarı doğru bakan ve rahatsız gibi görünen biri. Üzerinde "gerçekten ölmek isteyen insanlar" yazısı var. * **Lamba ışığı:** "Ölüm" olarak etiketlenmiş. **Şakanın açıklaması:** Şaka, hayatın farklı evrelerini ve insanların ölümü nasıl gördüğünü tasvir ediyor. Mutlu insanlar, hayatlarına odaklanmış ve dünyadan keyif alıyor gibi görünürken, ölümü arzulayanlar ise (bunalıma girmiş, acı çeken veya umutsuz hisseden insanlar gibi) umutsuzca ölüm ışığına doğru çekiliyor gibi. Bu, ölümün hem kaçınılmaz hem de bazen arzulanan bir şey olabileceği ironik bir şekilde ifade ediliyor.

Fotoğrafta, elleri soslu tavuk kanatlarıyla kaplı bir kişi, aynı zamanda sos bulaşmış bir kitabı çeviriyor. Kitabın sayfaları ve kenarları sosla kaplı. Fotoğrafın altındaki yazı, "Kimse kanatçı ve kitap kurdu olmanın zorluğundan bahsetmiyor" diyor. Espri, kanat yiyen ve kitap okuyan kişinin ellerinin soslu olmasından ve bunu kitabı okurken de sürdürmesinden kaynaklanıyor. İki farklı aktiviteyi (yemek yemek ve kitap okumak) birleştirme çabası, mizahi bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta, "Kitapta: Beyaz ekmek dilimledi" ifadesi ve altında "Netflix uyarlaması:" yazısı yer alıyor. Ardından, beyaz ekmek yerine, oldukça koyu renkli ve farklı bir ekmek türü (muhtemelen çavdar veya tam buğday ekmeği) dilimlenirken çekilmiş bir fotoğraf görüyoruz. Şakanın temeli, Netflix uyarlamalarının sıklıkla orijinal materyale sadık kalmayıp farklılaştırmalar yapması üzerine kurulu. Burada da, kitabın tarif ettiği basit bir beyaz ekmek dilimleme eylemi, Netflix uyarlamasıyla bambaşka bir ekmek türüne dönüşmüş. Bu durum, Netflix uyarlamalarının bazen orijinal materyale olan sadakatinden uzaklaşarak daha dramatik, farklı veya "ilginç" olmaya çalıştığına yönelik bir gönderme.

Fotoğrafta, detaylı oymalarla süslenmiş, kitap dolu raflarla çevrili görkemli bir kütüphane iç mekanı görülüyor. Kütüphane, tarihi bir atmosfere sahip ve zengin bir kitap koleksiyonunu sergiliyor. Ahşap işçiliği, tavan yüksekliği ve kitapların düzeni, görsel açıdan etkileyici bir kompozisyon oluşturuyor. Bu fotoğraftaki özel bir şaka veya espriden bahsetmek mümkün değil. Fotoğraf, estetik değeri yüksek bir mekanın güzelliğini ve kitapların yarattığı atmosferi vurguluyor. Şaka, genellikle görsel bir ipucu, yazılı bir ifade veya beklenmedik bir durumla ortaya çıkar. Bu fotoğraf doğrudan bir espri içermiyor.

Fotoğrafta bir Twitter paylaşımı görüyoruz. Paylaşım, Celal Baggins (@KurtissDonald) kullanıcısının, Sabahattin Ali'nin en sevdiği sözünü sorduğu bir tweet'i. Ardından, Sabahattin Ali (@Sabahattinallii) hesabından bir cevap geliyor: "Anasını sikeyim, ben böyle hayatın." Buradaki şaka, Sabahattin Ali gibi önemli bir yazarın, genellikle felsefi ve duygusal derinliği olan sözleriyle tanınmasına rağmen, bu tweet'te çok küfürlü ve isyankar bir ifade kullanmasıdır. Bu, okuyucuları şaşırtır ve mizah unsuru yaratır, çünkü Sabahattin Ali'nin edebiyatı ile bu beklenmedik ve argo dil arasındaki zıtlık komiktir. Ayrıca, hayatından memnuniyetsizliğini dile getiren bu ifade, aynı zamanda birçok insanın içinden geçen duyguları da yansıtabilir ve bu da tweet'in popülerleşmesine katkıda bulunur.

Fotoğrafta, üzerine acı sos sıçramış ve parmakların sosla kaplandığı bir kitap ve bir tabak soslu tavuk kanadı görülüyor. Kitabın sayfaları sosla kaplanmış ve bir el kitabı çeviriyor. Fotoğrafın üzerindeki metin ise "Kimse bir kanat çocuğu ve bir kitap çocuğu olmanın zorluğundan bahsetmiyor" şeklinde. Şaka, kitap okumayı seven ve soslu tavuk kanatlarını yiyen birinin, kitap okurken ellerinin ve kitabın sosla kirlenmesiyle yaşadığı zorluğu anlatıyor.

Fotoğrafta, kanepede oturan, dalgın bir ifadeyle aşağıya bakan, sakallı bir adam var. Adamın üzerinde çizgili bir gömlek var ve arka planda ahşap mobilyalar ve bir vantilatör görülebiliyor. Fotoğraftaki espri şu: Kitap okurken telaffuzunu bilmediğimiz bir karakter ismiyle karşılaştığımızda, kitabı okuduğumuz süre boyunca o ismi zihnimizde "adjasfkljhs" gibi anlamsız bir ses dizisiyle telaffuz etme eğiliminde olmamız. Bu, okuyucuların bazen karşılaştığı, isimleri doğru telaffuz edememe ve bu nedenle kendi içlerinde bir telaffuz uydurma durumunu mizahi bir şekilde ifade ediyor.