Görselde, J.K. Rowling'in Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, en son aldığı telif ücretlerini okuduktan sonra hissettiği acının hızla geçtiğini söylüyor. Ardından, yazdığı kitaplardan bir kısmının kitlesini kaybettiği konusunda endişeli bir şekilde, "Gece nasıl uyuyorsunuz?" diye bir soru soruyor. Jest, yazarların çalışmalarının popülerliğini ve bununla birlikte gelen finansal kazançları, bir yandan da kitlesel kayıpların oluşturduğu potansiyel endişeyi ele alıyor. Telif ücreti okuyarak duyduğu acının hızla geçmesi, kitabının popülerliğinin düşüşünü ya da kitlesel kayıpları umursamadığını vurguluyor. Bununla ilgili bir ironi var; çünkü parasal kazançlar (telif ücreti), bir yandan da kaybedilen kitlenin yarattığı endişe, yazarın belki de umursamadığı hissiyle karşılaştırılıyor.

Resimde, bir kitap metaforu kullanarak iyi kitapların hayatı nasıl değiştirebileceği anlatılıyor. Resmin üst kısmında, farklı giyim tarzlarında ve görünüşlerde, umutsuz ve mutsuz görünen insanlar yürüyor. Alt kısımda ise, büyük bir kitap insanların üzerine kapanmış ve altında daha başarılı, giyimli ve umutlu insanlar beliriyor. Kitabın kapağında ise, popüler bir kitap karakteri veya kişi görülüyor. Bu, iyi kitapların insanların hayatını olumlu yönde değiştirebileceği mesajını aktarmak amacıyla yapılan bir karikatür. "Sadece Seyma" adlı kitabın kapağını içeren kitap, iyi kitap okumayı ve insanların hayatlarına olumlu etkilerini sembolize ediyor. Alt kısımdaki karakterler ise, kitap okuyarak gelişmiş ve daha iyi bir duruma gelmiş insanların temsili. Dolayısıyla, resim, iyi kitap okuma alışkanlığının ve kitapların hayat üzerindeki olumlu etkilerinin önemini vurguluyor. İyi kitap okuma alışkanlığı, insanlar üzerinde değişime neden olabilen bir etkiye sahip. Mizah, "Sadece Seyma" gibi, belki de biraz alakasız, bir popüler kültür referansı veya karakteri kullanarak ve kitabın görsel önemi üzerinde yoğunlaşarak yaratılıyor.

Fotoğrafta, bir kitapçı veya kütüphane rafında dizilmiş çeşitli kitaplar görülüyor. Raflarda bilim kurgu, fantastik, dünya edebiyatı kitaplarının yanı sıra, "Kur'an-ı Kerim" gibi dini metinler de bulunuyor. Fotoğrafta yapılan espri, kitap türlerinin beklenmedik bir şekilde yan yana yerleştirilmesinden kaynaklanıyor. Bilim kurgu ve fantezi gibi dünya görüşlerini yansıtan kitaplar, dini kitaplar ile aynı rafta yer alması, okuyucuya "her türlü fikir farklı platformlarda bir arada bulunabilir" mesajı veriyor. Bu da, zıtlıklar arasında bir uyum veya beklenmedik bir birleşimin olabileceği bir anlam ifade eden bir ironi veya espri unsuru oluşturuyor.

Bu fotoğrafa karikatür bir çizgi roman örneği yer alıyor. Bir adam, bir kitap tutuyor ve bir metin parçasından üç noktayı çıkardığını gösteriyor. Bu nokta çıkartılmasıyla, kitabın kalınlığı azalıyor. Kitabı tutan adam, bu durumun nasıl bir kayıp olduğunu ifade ediyor. Öte yandan, kitabın önüne gelen bir başka kişi, başını kaşıyarak düşünürcesine, bu nokta çıkartılmasının kendisine "hoş geldin" ve canından bir şey aldığı şeklinde anlamlandırıyor. Karikatür, bir metnin, içeriğinin anlaşılırlığının veya değerinin önemsiz ayrıntıları çıkarılarak nasıl değiştirilebileceğine ve bu değişikliğin insanların farklı tepkilerine vurgu yaparak, küçük ayrıntıların dahi büyük bir öneme sahip olabileceğini ve bilgiye verilen değer ve bakış açısının kişiye göre değişebileceğini yansıtıyor. Ayrıca, bilginin kaybının, özellikle de sanat eserlerinde, kayıpların ve eksikliklerin hissedilmesini temsil ederken, anlam kaybı ve bu kaybın şaşkınlığına gönderme yapıyor.

Fotoğrafta, bir kafede oturan ve elinde kalemle bir şeyler yazan kızıl saçlı, muhtemelen ünlü bir yazar olan J.K. Rowling'e benzeyen bir kadın görülüyor. Kadının yanında, gazete okuyan yaşlı bir adam var. Fotoğrafın mizah değeri, çok sık görülen, özellikle yazarlar için yapılmış bir kalıp durumdan, yani yazarın kafede çalışırken başka bir kişi tarafından rahatsız edilmesinden kaynaklanıyor. "Yazarlar asla rahat çalışamaz" anlayışı mizah kaynağıdır. Ya da belki de sadece dikkat çekici bir sahneyi yakalama isteğidir. Bir yazarın, yazarlık için gerekli olan sessizliği ve dikkati sağlamak için neredeyse her koşulda mücadele ettiğini komik bir şekilde resmediyor.

Fotoğrafta, okul kütüphanesinde durmuş dört genç görünüyor. Resmin mizahı, kızlardan birinin çok ciddi bir şekilde gülümseyerek diğer üç kişiden biri için aldığı bir hediye paketi tutması. Bu, arkadaşının doğum gününü unutması ve hediye almaya yetişmek için son dakika alışveriş yapması gerektiğini gösteriyor. Diğerleri, onun telaşını ve son dakika alışverişini anlamakta güçlük çekiyor gibi görünüyor.

Resimde, sigara yakmaya çalışan bir adam karikatürize edilmiş şekilde çizilmiş. Adamın cebinden çıkardığı çakmak, aslında "İstanbul Kitap Fuarı" afişi. Şaka, kitap fuarına gitmek yerine sigara yakmayı tercih eden ve "kitap okumak" yerine "sigara içmek" ile ilgilenen adamın bu eğlenceli ve ironik şekilde gösterilmesinde yatıyor.

Resimde, çizgi film tarzında çizilmiş, deri ceket giymiş ve sigara yakmaya çalışan bir adam var. Adamın etrafında duman bulutları ve küçük ateş çıkıyor. Bu görsel, "komikşeyler" logosuyla ve "İstanbul Kitap Fuarı" başlığıyla birlikte, sigara yakma eylemini kitap okuma eylemiyle mizah yoluyla ilişkilendiren bir espri barındırıyor. Adamın sigara yakmaya çalışırkenki garip hali, kitap okumak yerine sigara yakmayı tercih eden biriyle ilişkilendirilebilir. Bu, kitap fuarında kitap okumak yerine sigara içmeyi tercih eden kişilere yönelik bir mizah unsuru taşıyor.

Resimde Stefan Zweig'in çeşitli kitaplarının kapakları görülüyor. Bu kitapların isimleri ise günlük hayatta kullanılan deyimlerle aynı. Bu durum bir mizah unsuru yaratıyor, çünkü kitap kapakları sanki günlük hayatta kullandığımız deyimleri edebiyata uyarlamış gibi görünüyor. Örneğin "Yakıcı Sırr" gibi bir kitap adı günlük hayatta da sıkça kullanılan bir deyim. Bu şekilde, Stefan Zweig'in kitap kapaklarında günlük yaşam ile edebiyat arasında eğlenceli bir ilişki kuruluyor.

Bu fotoğrafta, "Modern Klasikler Dizisi" adlı bir kitap serisinden birçok kitabın kapakları görülüyor. Her kapak, ünlü yazar Stefan Zweig'in bir romanını temsil ediyor. Fotoğraftaki espri ise, kitapların isimlerinin çoğunun, insanlara veya olaylara değil, nesnelere veya kavramlara odaklanması. Örneğin, "Satranç", "Korku", "Yakıcı Sir" ve "Kızıl" gibi isimler, bu kitapların içerikleri hakkında pek bir şey söylemiyor. Bu da izleyiciyi, bu kitapların ne hakkında olduğunu merak etmeye itiyor. Bu espri, insanların kitapların isimlerine bakarak içerikleri hakkında ön yargılar oluşturdukları ve bu yargıların çoğu zaman yanlış olabileceği düşüncesine dayanıyor. Fotoğraf, kitapları sadece isimlerine göre yargılamamak ve her zaman açık fikirli olmak gerektiğini vurguluyor.

Fotoğrafta, yüzünde karanlık bir ifadeyle ve dudaklarında ürkütücü bir gülümsemeyle bir kadın görüyoruz. Kadının başının yanında bir daktilo var. Kadının görünüşü ve daktilo, bunun bir korku filmiyle ilgili olduğunu düşündürüyor. Fıkra şöyle: Kadın daktiloda "Bu film çok korkutucu" yazıyor.

Fotoğrafta, iki kişi bir kitap fuarında poz veriyor. Erkek, üzerinde kareli gömlek giyiyor. Kadın ise sarı renkte bir bluz giymiş. Her iki kişide de mutlu bir ifade görülüyor. Altta, "gelecek nesiller için umut sarikaya'yı fotoğrafliyoruz" yazıyor. Şaka, "gelecek nesiller için umut sarikaya'yı fotoğrafliyoruz" yazısının, iki kişinin umut sarikaya'yı fotoğrafladıkları anlamına gelmesi ancak gerçekte umut sarikaya'nın fotoğrafta olmaması.

Fotoğrafta, "Antalya Kitap Fuarı"nda bir yazar, masası başında imza dağıtıyor. Yazar, "gelecek nesiller için umut sarıya fotoğraf çektiriyoruz" yazan bir tabelanın önünde bulunuyor. Bu espri, gelecek nesillerin fotoğraflarını çekerken umutlu ve parlak renkler kullanarak, yaşamın ve geleceğin güzelliklerini göstermeyi hedefliyor. Aynı zamanda "sarı" kelimesinin, "sarı" renge atıfta bulunmasının yanı sıra, "sarı" kelimesinin "imza" anlamında da kullanılmasına gönderme yaparak, yazarın "imza" dağıtmasını ve "sarı" bir renk kullanmasını bir araya getiriyor.

Fotoğrafta, Antalya Kitap Fuarı'nda, bir masada oturmuş kitap imzalayan bir yazar ve imza almak için bekleyen okuyucular görünüyor. Yazar, okuyucuların kitaplarını imzalarken, arkadan gelen bir okuyucu, "Gelecek nesillerin umut sarıkayayı fotoğrafladığımızı bilsinler" diyerek espri yapıyor. Espri, yazarın isminin "Sarıkaya" olması ve yazarın fotoğraf çektirilmekten hoşlanmadığı bilindiği için yapılmış.

Resimde "İzkıtap" isimli bir kitap fuarı için hazırlanan bir afiş görüyoruz. Afişte, çizgi roman karakterleri olan "Umut Sarıkaya" ve "Otişabi Yılmaz Aslantürk" yer alıyor. Umut Sarıkaya, "İmza" başlığı altında bir imza günü duyurusu yapıyor. Otişabi ise "Komik Şeyler" kitabını tanıtarak fuarda ziyaretçileri bekliyor. Afisteki espri, Umut Sarıkaya'nın "imza" günü duyurusu yapması, ancak afişte "Umut Sarıkaya"nın yanına bir araba konması. Bu, "imza günü" ile "araba" arasında bir kelime oyunu yaratıyor, "imza" kelimesi "imza (araç) " olarak anlaşılıyor. Bu espri, Otişabi'nin bir araba sahibi olduğunu ve Umut Sarıkaya'nın bir araç aldığını ima ediyor.

Fotoğraf, bir kitaplığın içini gösteriyor. Kitaplığın raflarda dizilmiş sayısız kitabı var. Ancak fotoğrafın komik yanı, kitaplığın raflarda bulunan kitapların, adeta bir sonsuz döngü gibi, sonsuza dek devam ediyor gibi görünmesi. Bu durum, kitapların bir tuzak gibi insanı içine çektiğini ve bir daha asla çıkmasına izin vermediği hissini yaratıyor. Bu, "Kitap kurdu olmak" atasözüne gönderme yapıyor. Yani bir kişinin kitap okumaya çok düşkün olması ve bu yüzden kitap okumak dışında hiçbir şeye vakit ayıramaması gibi bir anlam taşıyor. Fotoğrafın şakası, kitapların sonsuza dek devam eden döngüsünün, kitabın bağımlılık yaptığı ve insanları içine çektiği fikrini yansıtması ve "kitap kurdu" olmanın aşırı boyutunu vurguluyor.

Fotoğraf, bir kitaplığın içini gösteriyor. Kitap rafları, kitapların tamamen dolu olması nedeniyle birbirine çok yakın. Bu da rafların kitapların arasında dar bir geçit oluşturmasına neden oluyor. Bu durum, "kitaplara sıkışmak" veya "kitaplar arasında kaybolmak" gibi bir ifadeyle alay konusu olabilir. Şaka, kitaplıkların genellikle bilgi ve öğrenmeyle ilişkilendirildiği, ancak burada kitapların çok sıkışık olması nedeniyle, bilginin aşırı yüklenmesi veya "kitap denizinde boğulma" duygusu yarattığıdır. Bu, aşırı bilgi veya seçimlerle boğulmuş hissetme durumunu, bir kitaplığın içinde dar bir geçitte sıkışmış olmak gibi bir alegoriyle ifade ediyor.

Resimde, Yılmaz Özdil'in "Mustafa Kemal (Özel Cilt Baskı)" kitabı, gitti gidiyor isimli alışveriş sitesinde 25.000 TL'ye satılıyor. Bu fiyat aşırı yüksek ve bu nedenle komik bir durum yaratıyor. Resimdeki espri, Yılmaz Özdil'in kitabının bu fiyata satılmasının gerçekçi olmaması ve bunun bir espri olarak algılanması üzerine kurulu.

Fotoğrafta, deniz kıyısında, yüzmeye giren insanlar arasında, bir köpek havaya zıplayarak bir erkeği yakalamaya çalışıyor. Şaka, köpeğin erkeği yakalamaya çalışması ve zıplayan erkeğin havaya asılı kalması gibi görünmesinden kaynaklanıyor. Resimde, köpeğin erkeği havada yakaladığı izlenimi yaratılıyor. Yani, köpeğin erkeği yakaladığı bir anın fotoğrafı olarak geçiyor. Oysa gerçekte erkek havaya sıçramış, köpek ise zıplama anında fotoğraflanmış.

Eğer bir romanın g.tündeki etiketler romanın içinde yazılanlardan daha çok ilgi uyandırıyorsa okur üzerinde, ben yakarım o...