Fotoğrafta Twitter'dan bir ekran görüntüsü var. "GULDUM.NET Hüseyin Şevki Topuz" adlı hesabın altındaki tweet "bismillahirrahmanirrahim" yazıyor. "ubernova" adlı hesabın "Ezbere bildiğiniz kitap giriş cümlelerini bu twiti alıntılarak yazsanıza. Ben başlayayım. "Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzdan gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar." Sadık Hidayet - Kör Baykuş" yazdığı görülebiliyor. Şaka, "ubernova" hesabının "Sadık Hidayet - Kör Baykuş" kitabının giriş cümlesini kullanarak "bismillahirrahmanirrahim" diye başlayan bir tweete cevap vermesinden kaynaklanıyor. "Kör Baykuş" kitabı genellikle edebiyata ilgi duyan kişiler tarafından okunur ve bu nedenle "bismillahirrahmanirrahim" ibaresinin kullanımı ironik olarak algılanıyor.

Resimde bir kitap ve "Fazla uzatmayacağım, yerime koyduklarınızın sana koyması dileğiyle" yazan bir kitap sayfası görüyoruz. Alttaki mesajda "nereden buldun bu fotoğrafı?" diye soruluyor ve cevaben "Instagram'a gir @yokboylesozler sayfasında bu tarz bir çok fotoğraf bulabilirsin." yazılmış. Buradaki espri, "yokboylesozler" sayfasında bu tarz, aşk ve özlem dolu, abartılı ve biraz klişe cümlelerin çok yaygın olduğunu, bu yüzden arkadaşın bu sözü bir Instagram sayfasında bulmuş olmasının çok doğal olduğunu ima etmesinde yatıyor. Yani arkadaşı aslında "Yok böyle bir şey!" diye dalga geçiyor.

Fotoğrafta, bir kitap sayfasında yazılmış olan "Bizi koruyan Allah'a inanmaktan daha keyif veren ne olabilir? (Franz Kafka)" sözü üzerine yazılmış bir yorum bulunmaktadır. Yorum, "avukat.anil "Yanımda namaz kılmıştın Milena.. Düşünsene yanımda kilyordun.." şeklindedir. Bu yorum, "Allah'a inanmaktan daha keyif veren ne olabilir?" sorusuna oldukça ironik ve komik bir cevap niteliğindedir. Franz Kafka'nın bilinen absürt ve melankolik tarzını da göz önüne alarak, yorumun bu satırların arasında yer alan bir mizah anlayışıyla yapıldığı söylenebilir.

Fotoğrafta, şapkalı bir adamın portresi var. Adamın yüzünde ciddi bir ifade var. Altında ise "Günler o kadar birbirine benziyordu ki insan, her birine ayrı ayrı isimler vermek lüzumunu bile hissetmiyordu." yazıyor. Bu, hayatın monotonluğunu ve günlerin birbirine benzemesini esprili bir dille ele alan bir anekdot. Yazar, günlerin o kadar benzer olmasını, birbirinden ayırt etmek için ayrı isimlere bile ihtiyaç duyulmamasına bağlamış. Bu da, günlük hayatın sıkıcılığını ve tekdüzeliğini ima ediyor.