Resimde bir adam yatağında yatmaktadır ve uyumaya çalışmaktadır. Ancak çocukları onu uyandırarak dinlemesini istedikleri duaları söylemektedir. Adam "ahh.. bunu duymayadım iyiydi... hadi baybay..." diye söylerken, çocukları "lee ilahe illallah...", "subhaneke...", "ayetel kürsi..." ve "lem yelit velem gulit.. mydı!?" diyerek devam etmektedir. Şaka, çocukların uyuyamayan babalarını dinlemesini istedikleri duaları söyleyerek uyandırıyor olmasında yatmaktadır. Kelime-i Şahadet (Yiğit Özgür) – Ihh… Ölüyorum ben çocuklarım… Hakkınızı helal edin… Kelimeee-i Şahadet! Keeeelime- Şahadet!!...

Resimde, bir kadın ve bir otobüste oturan bir adam var. Kadın, adamın vedalaşma şeklini beğenmediğini ifade eden bir baloncuk tutuyor. Şaka, kadının, adamın otobüsten inerken "veda" etmesini çok çabuk ve beceriksizce bulduğu ve bunun "çocukça" bir şekilde yapıldığını ima ettiği gerçeğinde yatmaktadır. Bu durum, kadının ve adamın ilişkisi hakkında bir ipucu verebilir, belki de kadın, adamın kendisine olan ilgisinin azaldığını düşünüyor olabilir.

Resimde üç kardeş olan bir aile ve anneleri var. Küçük kız kardeş annesine "Üç mü? Beş kardeş olmasın?" diye soruyor ve annesi de "Demek öyle... Geliyor üç kardeş..." diye cevap veriyor. Küçük kız kardeşin annesinden bir kardeş daha olacağını düşündüğü ve annesinin de bunun doğru olduğunu doğruladığı görülüyor. Annenin cevabı çocukların daha büyük olduğuna ve üçüncü kardeşin doğuşunu anlayacak yaşta olduğuna işaret ediyor. Resimde, annenin "Beş çok acımaz mı?" dediği ve küçük kız kardeşin "Seviyorum kız seni..." dediği de görülüyor. Bu da, küçük kız kardeşin anneyle olan ilişkisinin ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Fıkra, küçük kız kardeşin kardeş sayısını yanlış sayması ve annesinin bunu farklı bir şekilde yorumlamasıyla komik hale geliyor. Resimde kullanılan yüz ifadeleri ve diyaloglar da fıkra anlayışını kolaylaştırıyor. Geliyor Üç Kardeş (Yiğit Özgür) – Sürekli yaramazlık yapmak istiyorum çünkü diğer annelere göre çok daha yumuşak kalplisin… –...

Resimde, bir otobüste yolcu olan bir grup insan görülüyor. "Leblebyi kim gönderdi?" sorusunun sorulduğu bu çizgi romanda şoför, yolculara leblebi göndermiş ancak, çevresindeki insanların leblebiyi kendisinin gönderdiğini söylediğini iddia ettiği bir komik durum tasvir ediliyor. Şoför "Pardon niye durduk?" sorusuyla bu durumu sorgulayarak çizgi romanın mizahını ortaya koyuyor. Yani şoför kendini savunmak için "leblebiyi ben göndermedim" anlamında bir cümle kurmuş ancak yolcuların onun leblebi gönderdiğini iddia etmesiyle şaşkınlığa uğramış ve kendini sorgulamaya başlamış. Leblebiyi Kim Gönderdi (KADIKÖY – TAKSİM) – Leblebiyi kim gönderdi? – Ben gönderdim… Birazdan göndereceğim paranın gerçekten...

Vay Gitti Külot (Yiğit Özgür) – Sanat için soyunur musun?.. – Şimdi mi?.. – Yok yok. sanat olunca… – Haa… Soyunmam… – Şimdi...

Zekat Veren Deli (Yiğit Özgür) – Hoca efendiii… Zekat verdik, fekat almadılar!!! – lan oğlum siz bela mısınız?.....

Resimde deveye binmiş bir adamın konuşma balonunda "Böyle bi dünyaya geviş getirmek iste miyorum ya seydi" dediği ve devenin konuşma balonunda da "Deve de bi yere kadarmiş..." dediği görülüyor. Fıkra, devenin adamın geviş getirme isteği hakkında yorum yapmasında, yani insanlara özgü bir davranışa tepki vermesinde yatıyor. Bu da devenin insan gibi düşündüğünü ve yorum yaptığını ima ediyor ve komik bir durum yaratıyor.

Resimde büyük burunlu bir adam ve bir köpek var. Adam, "Rex otur!" diye söylüyor ve köpek ise, "Kalkıyım abi, geç oldu Ayten bekler..." diyerek oturmaktan kaçınıyor. Şaka, adamın köpeğin Ayten'i beklediğini bildiğini ve onu biraz daha oyalayarak oturmasını sağlamaya çalıştığını ima ediyor. Köpeğin Ayten'in beklediğini söylemesi de, onunla bir randevusu olduğunu veya ona gitmesi gerektiğini gösteriyor. Bu durum, köpeğin itaatkar davranması beklenen bir evcil hayvan olmaktan ziyade, kendi planları olan ve sosyal bir hayatı olan bir karakter gibi davranmasını eğlenceli hale getiriyor.

Görselde bir asansörde geçen bir diyalog yer alıyor. Asansör görevlisi, adamdan hangi kata gideceğini soruyor. Adam, asansörde çalışmak için delirdiğini söylüyor. Asansör görevlisi ise, adamın zaten asansör görevlisi olduğunu ima ediyor. Şaka, adamın asansörde çalışmak için delirdiğini söyleyerek bir asansör görevlisi olması arasındaki ironik uyumsuzlukta yatıyor. Asansörcü Kurt Osman (Yiğit Özgür) – kaçıncı kat beyfendi?.. – yedi… şey… asansörde çalışmak değişik bişey olmalı… nasıl...

Zam İstiyorum Patron (Yiğit Özgür) – zam istiyorum patron!.. – dışarıda senin işini yarı maaşa yapacak kaç kişi var biliyo...

Resimde evde telefonda olduğunu söyleyen ve "Umarım bi delilik yapmam" diyen bir kişi var. Şaka, kişinin evde rahat olmasına rağmen yine de bir "delilik" yapmaktan endişelenmesinden kaynaklanıyor. Kişinin evde olması ve kendisini rahat hissetmesi, normalde yapmayacağı bir şey yapma olasılığını artırıyor. Bu, Türk kültürüyle ilgili bir şakadır, çünkü Türkler genellikle evde çok rahatlar ve dışarıda oldukları zamanlarda daha "sorumlu" davranırlar. Endişeli Deli (Yiğit Özgür) -telefonum kapalı… işe gitmedim… evde de yokum… aman allahım sakın başıma bişey gelmiş olmasın?!… –...

Resimde, sağ tarafta beyaz giysiler giymiş, sakallı ve uzun saçlı, bozuk bir terazinin üzerinde duran bir adam var. Solda ise, üç beyaz giysiler giymiş adam daha, ellerinde bir kaldıraç taşıyorlar. Sağdaki adam, terazinin bozuk olduğunu söylerken, sol taraftaki adamlar kendilerinin dünyayı kaldırabileceklerini savunuyorlar. Fıkra, sağdaki adamın terazinin bozuk olduğunu söyleyerek, sol taraftaki adamların bu kaldıraçla dünyayı kaldırabileceklerini göstermeye çalıştıklarını ima ediyor. Ancak sol taraftaki adamlar, sağdaki adamın söylediklerine inanmıyor ve dünyayı kaldırabileceklerine eminler. Bu, insanların kendi inandıkları şeyleri kabul etme eğiliminde olmalarını ve başka görüşlere açık olmamalarını komik bir şekilde gösteriyor. Dünyayı Kaldıran Adam – bana bir kaldıraç verin size dünyayı yerinden oynatayım… – tamam lan! – bununla olmaz, bozuk bu!… –...

Resimde uzun saçlı, mor elbiseli ve mikrofon tutan bir kadın, kırmızı saçlı, gitar çalan bir adam, "Çorcı Spor" yazan bir t-shirt giymiş bir adam ve "Abla" yazan bir yazı görüyoruz. Kadının konuşma balonunda "Hani bebekleri olmayan o küçük kız vardı ya bak işte büyüttüm o kızı. Artık ağlamıyorum hani sıç sularda yüzmeyi bilmeyen o çocuk gör beni artık boğulmuyorum düşe düşe öğrendim ben kosmayı yaralarımın kabuklarını artık koparmıyorum" yazıyor. Gitar çalan adamın konuşma balonunda "askını çek üzerinden izin vermeyeceğim dokunma giremeceksin gizlediğin herkesten gizlediğim odamda" yazıyor. Çorcı sporlu adamın konuşma balonunda "gay olsa da içsek..." yazıyor. Şaka, kadınların çocuk büyütürken çok zorlandığını ama bir yandan da onların "gay" olmasından korktuğunu gösteriyor. Ayrıca kadınların hayatta kendilerine ait alanlara sahip olma ihtiyacını da vurguluyor.

Resimde bir rock grubunun sahne performansı yapıyor. Grubun solisti olan kadın şarkıcı "Rock Abla" olarak adlandırılıyor. "Rock Abla" aşırı bir şekilde şarkı söylüyor ve saçları havaya kalkmış durumda. Sahnenin önünde bir adam duruyor ve "Rock Abla"nın sesi nedeniyle kafası uçmak üzere. Aynı zamanda "Rock Abla"nın sahnedeki enerjisiyle diğer müzik aletini çalan müzisyenin de kafası uçmak üzere. Şaka, "Rock Abla"nın aşırı sesli ve enerjik performansıyla herkesi delirtmesi ve kafalarını uçurması üzerine kurulu. Resimdeki abartılı çizimler ve "kafa uçmak" teması, şakayı daha da komiks hale getiriyor.

Resimde, iki karakter görünüyor. İlk karakter, dolaptan çıkmaya çalışıyor ve "O kapıdan çıkarsan bi daha geri gelemezsin Feride" diyor. İkinci karakter ise dolabın içinde, "Gelmeye de niyetim yok zaten" diyerek cevap veriyor. Bu diyalogdan, ikinci karakterin dolapta kaldığı için endişelenmediği, hatta dolapta kalmak istediği anlaşılıyor. Dolapta kalan kişinin adı Feride ve bu bir mizah, çünkü genellikle dolapta kalmak isteyen birinin, evde bir yere sıkışıp kaldığı zaman, çıkmak istediği düşünülür. Gidersen Gelme (Yiğit Özgür) – o kapıdan çıkarsan bir daha geri gelemezsin Feride!!! – gelmeye de niyetim yok zaten!!! – kız...

Resimde bir havaalanında, bir uçaktan inen bir yolcunun, iniş izni almak için havaalanı personeline sorular sorduğunu gösteren bir karikatür bulunmaktadır. Yolcu: "Merhaba... İniş izni lazım mı?" Havaalanı personeli: "Yok birader, sağol..." Yolcu: "Vermiyo rum za-ten..." Havaalanı personeli: "E, ne soruyon?" Yolcu: "Ss... Tamam yürü git yoluna..." Havaalanı personeli: "Allah allaah!" Yolcu: "La yürü, indiğini gör mi-yim..." Şaka, yolcunun sürekli olarak havaalanı personeline iniş izni almak için gereksiz sorular sorup, bunun üzerine havaalanı personelinin tepkisini göstermektedir. Şaka, yolcunun fazla dikkatli ve gereksiz sorular sorma eğilimini mizah yoluyla ele almaktadır. İniş İzni Lazım Mı? (Yiğit Özgür) (Tamer Dinlenme Tesisleri) – Merhaba, İniş izni lazım mı? – Yok birader sağol… – Vermiyorum...

Devlet Bize Yer Göstersin (Yiğit Özgür) – ulan dilimizde tüy bitti sokak ortasında kadın bıçaklamayın demekten! – devlet bize...

Resimde dört kişi ve birkaç nesne var. Resmin solunda, beyaz bir tişört giyen ve bir kitap okuyan bir adam var. Ortada bir masanın etrafında oturmuş, başında şapka olan ve bir bardak tutan bir adam var. Masanın sağında, yatakta yatan ve bir bardak tutan bir adam var. Resmin sağ üst köşesinde yatakta yatan bir kadın var. Resimde bir masanın yanı sıra yemek ve bardaklar da görünüyor. Resimde geçen espri ise sol taraftaki adamın kitabın içeriğiyle ilgili "Bu hükümetten bir bok olmaz..." diye düşünmesi ve yatakta yatan adamın "Hiii! Anne, babam bok dedi..." demesi. Sağdaki adam ise bunları duyarak "Gücüne mi gitti y.rraam?" demesi. Bu espri, kitabın içeriğinin hükümeti eleştirdiğini ve bunu duyduktan sonra yataktaki adamın sinirlendiğini ve babasının küfür ettiğini düşündüğünü ima ediyor. Espri, hükümeti eleştiren kitabın içeriğinin yanı sıra yataktaki adamın tepkisi ve bunu duyduktan sonraki düşünceleri ile ilgili olarak da bir ironi içeriyor. Evlat Yetiştirme (Yiğit Özgür) – Bu hükümetten bi bok olmaz… – Hiii! Anne, babam bok dedi… – Gücüne mi gitti yarraam? Hahahah...

Resimde, Palmoliv markalı bir sabun reklamı var. Reklamda, "Palmoliv'in yeni formülü cildinize ipeksi bir dokunuşla nüfus eder, ruhunuzu iç gıdıklayan ferahlık ve kadınsı bir yumuşaklıkla sarmalar" yazıyor. Bu reklamda Palmoliv sabununu kullanmanın insanı ne kadar "güzel" ve "çekici" yapacağı iddia ediliyor. Ancak resimde, bu sabunla yıkanmış gibi görünen adamlar bir evden kaçıyor ve onlara "Git la bu mahalleden" diye bağırılıyor. Bu durum, sabun reklamında kullanılan "çekicilik" imajının tersine, sabun kullananların aksine daha kötü bir izlenim yaratıyor ve komik bir durum oluşturuyor. Yani resim, sabun reklamını alaycı bir şekilde ele alarak, gerçekte sabunların insanlar üzerinde böyle bir etki yaratmadığını ve bu tür reklamların abartılı olduğunu gösteriyor. Palmolive (Özer Aydoğan) – Palmoliv’in yeni formülü cildinize ipeksi bir dokunuşla nüfuz eder, ruhunuzu iç gıcıklayan ferahlık...