Görselde, 18 Mart Çanakkale Zaferi'nin şehitlerini anma günü ile ilgili bir poster veya afiş bulunmaktadır. Siyah beyaz fotoğrafta, Çanakkale Savaşı'nda savaşmış Türk askerleri görülüyor. Poster'da "Bir avuç Türk, dünyaya meydan okudu" sözü yer almaktadır. Bu, sayıca çok az olan Türk ordusunun, Çanakkale Savaşı'nda büyük bir güç olan müttefik kuvvetlere karşı nasıl direndiğini ve zafer kazandığını vurguluyor. "Bir avuç Türk" ifadesi, sayısal olarak azınlıkta olan Türk ordusunun büyük bir mücadele verdiği ve dünya tarihine damga vurduğunu anlatmak için kullanılan bir metafordur. "Dünyaya meydan okudu" ifadesi de, Türk ordusunun savaşı kazanmasıyla elde ettikleri başarı ve cesareti vurgular. Ayrıca görselin altındaki "(The New York Times, 1923)" ibaresi, sözün kaynağını belirtir ve haberin 1923 yılında New York Times gazetesinde yer aldığını gösterir. Bu durum, o dönemde Türk ordusunun başarısının uluslararası alanda da nasıl algılandığını gösteriyor.

Resimde, oldukça garip ve düzensiz bir şekilde süslenmiş, muhtemelen bir doğum günü pastası görülüyor. Pastanın üst katmanında kırmızı, siyah ve beyaz desenler var, ve üzerinde minik bir Spiderman figürü duruyor. Alt katmanlar ise çeşitli renklerde, (kırmızı, mavi, turuncu gibi) ve çok düzensiz bir şekilde süslenmiş. Pastanın üzerinde "bro saved the cake" yazısı var. Bu, bir şaka/meme'dir. "Bro" kelimesi, "abi" veya "arkadaş" anlamına gelen, genç nesilde popüler bir söyleyiş tarzıdır. Pasta, muhtemelen dikkatsiz veya beceriksiz bir şekilde süslenmiş. "Bro saved the cake" ifadesi, arkadaşının kötü şekilde süslenmiş pastayı kurtardığı, yani daha kurtarılabilir bir hale getirdiği anlamında ironik bir ifade. Pasta iyi görünmüyor, ancak durum kurtarıldı. Bu, kötü bir şekilde süslenen nesnelerin, "kurtarılmasını" ve güzel görünmesini amaçlayan ama başarısız olan ironik bir durumu anlatıyor.

Resimde, sofrayı tek bir seferde hazırlamaya çalışan bir kişi görülüyor. Çeşitli yemek takımları ve kaplar, muhtemelen bir sofra kurma çabası içinde ellerinde tutuluyor. Yazının Türkçe çevirisi ise "Sofrayı tek te kurup, bidaha mutfağa gitmemek için verdiğim çaba" şeklinde. Bu, sofrayı tek bir seferde hazırlamaya çalışmanın zor ve pratik olmadığını, yani "tek seferde sofra kurmanın" gerçekçi olmadığını vurguluyor. Joke, sofra kurmanın karmaşık ve birden fazla sefer gerektiren bir iş olduğu, tek seferde her şeyi hazırlamanın, pratik olmayan bir gayret olduğu izlenimi veriyor.

Resimde, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi sahibi "hato" kullanıcı adı ve "@ojekaadin" kullanıcı adıyla paylaşmış. Resimde, bir çizgi film kahramanı olan Örümcek Adam figürü var ve gönderi metni, rüyalarda görülen şeylerin gerçek hayatta yaşanmasının getirdiği güç zehirlenmesi hakkında. Nedense, rüyalarda görülen şeylerin gerçek hayatta yaşandığında, onları istenen şekilde deneyimlemeyi bekleyen kişi, o "güç"ün getirdiği olumsuzluklarla boğuşabilir. Bu gönderi, biraz ironik ve aşırı beklentilerin hayal kırıklığına uğratıcı sonuçlarına gönderme yapıyor. Örümcek Adam'ın gücü (korkutucu olabilir, ama çoğu zaman keyif verici şekilde), rüyanın güzelliğinden öte gerçek yaşamda olumsuzluklara yol açabilir, belki de beklenenden daha fazla, gibi bir anlam çıkarılıyor. Dolayısıyla espri, rüya ve gerçeklik arasındaki farkın vurgulanması ve beklentilerin karşılanmaması üzerine kurulu.

Resimde, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. Paylaşımın sahibi "yasko" isimli kullanıcı. Kullanıcının profil fotoğrafı var, altında da "@anlatyasko" kullanıcı adı bulunmakta. Yazı şöyle: "ben hallederim arkadaşlar ne olduğu hiç önemli değil". Bu, biraz kibirli ve kendine güvenen bir tavır sergileyen bir ifade. "Ben hallederim" cümlesi, "Konuya ilişkin sorunları benim çözeceğimi ve başkalarının endişelenmesine gerek olmadığını" ima ediyor. "Arkadaşlar ne olduğu hiç önemli değil" kısmı ise durumu önemsizleştiriyor ve aslında bir problem yaşandığını ama onun önemsiz olduğunu belirtiyor. Burada yapılan espri, sorunların aslında önemsiz olmadığı veya çözülemeyeceği halde, söz konusu kişiye göre, bunları halledebileceği bir ifadeyle karşılaşıyor oluşumuzdan kaynaklanıyor. Bir tür abartılı, kendine güvenen tavır ironik bir şekilde esprili bir hale getiriliyor.

Resimde, Dr. Natalia adlı bir kişinin Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, aşıyı yaptırmayı hiçbir zaman pişman olmayacağını, aşının gerçek zehir olduğunu ve yalnızca birkaç günü kaldığını düşünse bile, bunu sevgiyle yaptığını belirtiyor. Ayrıca aşı karşıtlarının nefretle hareket ettiğini ve eğer ölürse bile, dünyaya olan sevgisi nedeniyle pişman olmayacağını söylüyor. Bu paylaşım, aşı karşıtı görüşlere karşı bir tavır sergileyen, biraz aşırı uç bir ifade tarzı kullanıyor ve aşı hakkında aşırı derecede olumlu bir görüşe sahip olduğunu gösteriyor. "Zehir" ve "ölüm" gibi ifadeler abartılı bir dil kullanımı örneği. Mizah, bu kadar güçlü bir şekilde savunulan görüşün abartılı doğasında yatıyor. Paylaşım, aşı karşıtlığı ve aşı lehine görüşlerin aşırı uçtaki taraflarının bir eleştirisi veya mizah konusu olabilir.

Resimde, solda mavi arka planlı bir fotoğrafta gülümseyen, gözlük takan bir kız çocuğu; sağda ise, bir başka kişinin kucağında veya arkasında sarılıp ağlayan bir genç erkek var. Görüntüler, muhtemelen bir trajediye, örneğin, kız çocuğunun kaybına veya benzeri bir üzücü olaya dair. Fotoğrafın ironisi/şakası, bu tür trajik olaylarda insan duygularını ve travmayı, çok farklı konumlarda, ilginç ve üzücü bir şekilde, görsel olarak bir araya getiriyor. Soldaki fotoğraf kız çocuğunun mutlu halini, sağdakiler ise üzüntüyü ve acıyı ifade ediyor. Bu zıtlık, durumu daha da dokunaklı hale getiren bir ironi oluşturuyor. Bu, duygusal bir mesajı vurgulamak için yaratılmış, fakat aynı zamanda üzücü bir göndermedir.

Fotoğrafta, bir kuşun, muhtemelen güvercinin, mumyalanmış veya taklit edilmiş halini gösteren bir görüntü var. Kuş, koyu gri-kahverengi tüyleri ve hafif beyaz lekeleriyle, sanki hasta veya yaşlanmış gibi görünüyor. Bir tahta, oval bir tepsi üzerinde duruyor. Tepsinin etrafında ve kuşun üzerindeki renklendirme, eski bir doğal tarih müzesi örneğine işaret edebilir. Fotoğrafın "şakası" veya "ironisi" kuşun, mükemmel şekilde sergilenmiş, hatta "muhafaza edilmiş" bir halde, ancak görünüşe göre hastalık veya yaşlılıktan muzdarip görünmesinden kaynaklanıyor. Bu, hayatın geçici ve hastalığın/yaşlanmanın kaçınılmazlığı gibi kavramları anlatmaya çalışıyor. Görsel ironi söz konusu.

Resimde, Leo DiCaprio'nun (veya ona benzeyen bir aktörün) düşük bir şeye üzülmüş veya üzgün bir şekilde saygı duruşunda bulunduğu bir sahne görülüyor. Elini alnına götürüyor ve gözlerinden yaş akıyor. Fotoğraf, birçok üzüntü veya melankoliye ilişkin "acılı saygı duruşu" ifadesinin bir esprili uyarlaması. Üzüntüsü o kadar büyük ki, saygı duruşunda bile duygularını kontrol edemiyor. Jestin, yaşanan üzüntünün abartılı ve mizah yüklü bir temsili olduğu anlaşılıyor.

Fotoğrafta, küçük bir çocuk okul kıyafetiyle kapıdan çıkarken görünüyor. Çocuğun arkasında, ev girişinde, kahraman figürleri (Marvel evrenindeki süper kahramanlar gibi) dizilip, ona destek veriyormuş gibi duruyorlar. Çocuk okula başlıyor. "Keşke şöyle bir fotoğrafım olsaydı, hayvan gibi kıskandık" ifadesi, çocuğun okula başlamasının o kadar da kolay olmadığını, dolayısıyla fotoğraf çekmek isteyen kişinin çocuk kadar şanslı olmadığını, onun bu heyecanlı günü yaşaması nedeniyle kıskançlık duyduğunu anlatıyor. Yani bu ifade, çocuğun heyecan verici olayını ve o anki özlemini vurguluyor; kıskandırma duygusuyla fotoğraf özlemi iç içe geçiyor.

Resimde, muhtemelen bir haber veya sosyal medya paylaşımından alınmış, birden fazla çocuğun yaygın olarak "slap-shot" olarak bilinen bir çeşit yay ile poz verdiğini gösteren üç ayrı görüntü var. İlk resimde, bir çocuk (genellikle çocuk) sarı renkli bir yay tutarken görülebiliyor. İkinci resimde, benzer bir yay ile bir çocuk bir şeyleri hedef alıyor görünüyor. Üçüncü resimde de bir yay var ve tüm resimlerdeki nesnelerden açıkça anlaşılabildiği gibi, çocukların yaylarla oynadığı görülüyor. Fotoğraftaki espri, yayların çocuklar tarafından kullanılabilecek oyuncaklar olduğunu, ancak aynı zamanda bazı insanların onları tehlikeli veya uygunsuz bir şekilde kullandıklarını gösterebileceğini ortaya koyuyor. Bu, yayları uygunsuz bir şekilde kullanabilen veya kullanan bir grup çocuğu hedefleyen bir alaydır; Bu resimlerin ironik ve sinir bozucu bir şekilde sergilenmesidir.