Fotoğrafta, bir çocuğun göğsüne bantlı olduğu görülüyor. Çocuğun tişörtünde, "Bandajla değil, eğitimle iyileşebilirsin" yazıyor. Bu espri, çocuğun sargısının aslında onu eğitmesi gerektiğini, ancak bunun yerine bandajlarla tedavi edildiğini gösteriyor. Espri, çocuğun bandajlarla iyileşemez, ancak eğitimle geleceği için daha iyi bir şans elde edebileceğini ima ediyor.

Fotoğrafta karlı bir ortamda altı kişinin kayak yaptığını görüyoruz. Hepsi de aynı renkte ve aynı modelde giysiler giymişler ve aynı tipte kayak ekipmanları kullanıyorlar. Görseldeki espri, herkesin aynı giysiler ve ekipmanlar kullanması ve bu nedenle birbirlerine çok benzemesi. Yani, herkesin neredeyse aynı olduğu bir espri gibi yorumlanabilir. Aynı zamanda, fotoğrafın tarihi bir fotoğraf olması ve o zamanki moda trendini yansıtan bir kare olduğu da düşünülebilir. Bu durum, "herkes aynıymış" veya "birbirlerine benziyorlarmış" gibi espriler yapmak için kullanılabilir. Fotoğrafta, çeşitli enstrümanlar çalan bir grup genç insan görünüyor. Görünen o ki, hep birlikte müzik yapıyorlar. Bu fotoğrafta bir espri yok. Bu, müzik yapmayı seven bir grup genci gösteren sıradan bir fotoğraf.

Resimde bir "Kırmızı Diploma" belgesi görünüyor. Belgenin başlığında "Türkiye Cumhuriyeti Milli Eğitim Bakanlığı" yazıyor. Belgenin altında "Kırmızı Diploma" yazıyor. Diploma, bir okuldan mezun olan bir öğrenciye verilir. Ancak bu diploma, öğrencinin aldığı notları gösteren bir listeyle birlikte veriliyor. Listede, öğrencinin aldığı notlar, örneğin tarih, coğrafya, matematik, edebiyat gibi dersler için gösteriliyor. Ancak bu diploma, öğrencinin aldığı notlar için çok yüksek notlar gösteriyor, örneğin tarih için "Sekiz" veya coğrafya için "Dokuz" gibi. Şaka şu: Diploma, öğrencinin derslerde çok yüksek notlar aldığını gösteriyor, ancak bu gerçekçi değil, çünkü diploma daha önceki notları gösteriyor ve öğrenci gerçekte bu notları almamış. Bu durum, öğrencinin notlarını abarttığı veya diplomasını sahtekarlıkla değiştirdiği anlamına geliyor. Bu nedenle, diploma "Kırmızı Diploma" olarak adlandırılıyor, çünkü öğrencinin aldığı notlar gerçekte olmadığı kadar yüksek.

Resimde, Türkçede çeşitli sektörleri temsil eden 9 farklı afiş bulunmaktadır. Afişlerde, fidancılık, sütçülük, yurt konserveciliği, meyvacılık, arıcılık, tarla ziraati, tavukçuluk, ipekböcekçiliği ve demiryolları gibi sektörler yer almaktadır. Afişlerin tasarımında, sektörü temsil eden görseller kullanılmış ve afişlerin altına da sektörün adı yazılmıştır. Fıkra olarak bu resmin içinde bir espri bulunmamaktadır.

Fotoğrafta, "Kırmızı" dersinin 10 puan aldığı ve diğer derslerin ise 8 puan aldığı bir not listesi var. "Kırmızı" kelimesi genellikle "Kırmızı" rengi ifade eder, ancak bu durumda köy enstitüsünde öğretilen bir dersin adı olabilir. Bu durum, "Kırmızı" dersi için düşük bir puan vermenin mümkün olmayacağı ve öğrencinin tüm derslerden yüksek puan almış olması, dolayısıyla bu diplomanın "sahte" veya "komik" olduğunu ima ediyor. Şaka, köy enstitülerinde eğitim kalitesinin düşük olduğuna yönelik bir klişeye dayanıyor. Bu klişe, köy enstitülerinin genellikle şehirdeki okullara kıyasla daha düşük standartlara sahip olduğunu öne sürüyor. Şaka, bu klişeyi "Kırmızı" dersinin yüksek puanı ile alay ederek ve diplomanın gerçekliğini sorgulayarak abartıyor.

Fotoğrafta, 1962 yılında Ankara'da düzenlenen bir yürüyüş sırasında açılan bir pankart görülüyor. Pankartta "Başkaları Ay'la Biz Aylarla Ugraşıyoruz" yazıyor. Bu resimdeki espri, o dönemde Türkiye'nin Ay'a insan göndermek için uğraşırken, halkın daha temel ihtiyaçları ile uğraşmak zorunda kalmasını eleştiriyor. Pankartın mesajı, toplumun temel ihtiyaçlarının ve sorunlarının çözümüne yeterince ilgi gösterilmediği bir dönemde, yönetimin daha çok "prestijli" projelerle ilgilendiğini ima ediyor.

Fotoğrafta, "KÖY ENSTİTÜSÜ DİPLOMASI" yazan bir belge ve yanında bir ders programı bulunmaktadır. Programda bazı derslerin notları 8, 9 veya 10 olarak verilmiştir. Fıkra, köy enstitülerinin eğitim kalitesinin yüksek olduğunun ve öğrencilerin yüksek notlar aldığının ironik bir şekilde gösterilmesi üzerine kurulu. Yazarın vermek istediği mesaj, köy enstitülerinin kalitesinin aslında düşük olmasına rağmen, bu kurumlarda öğrencilerin yüksek notlar aldığını vurgulamaktadır. Bu durum, o dönemin eğitim sisteminin yetersizliğini ve köy enstitülerinin gerçekte nasıl bir eğitim sunduğunu göstermektedir.